9 Ocak 2019 Çarşamba

Kış Ayazı

...Kış Ayazı...
Hiç sormadın ama!
Bende idare ediyorum işte ne olsun,
Günü, kurtarma telaşı işte.
Malum kış ayazı günler geçiyor ömrümüzden,
Her zaman oturduğum üçlü koltuğu üçlü leğenler zapt etti,
Hiç yoktan tavanımız aktı.
Yazın, "Boyatma, taşın git, kurtul buradan!" demiştin biliyorum.
Fakat bütün terazilerin kefesi aynı tartmıyordu hayatı!
Bizim terazilerimiz hep yetemezliliğe tartıyordu.
Halbuki cehennem sıcak bir yer diye tasvir ediliyor bütün dinlerce!
Asıl cehennem bu dünyada kızım, ve ben hala hep, donuyorum.
Kırılgandı telefonun diğer ucundaki sesin,
Sanki seni ben…
Tek başıma, bu dünyaya "Var!" eyledim.
"Allah!" diyorlar, kimileri de "Rab!" adına,
Yazmış, çizmiş, boyamış aklınca bütün kaderlerimizi,
Güya, kalubelamızda da okumuş muş her birimize kaderlerimizi.
Bence de bir yaradan var evlat!
Ama sanırım ilk Adem'i yaratınca, sonrasına devam edemedi, çekti gitti.
Ya da sihre el koydu başka bir şey her neyse, olamadık biz insanlıkça, affet e mi!
Cemre.Y.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aşk Mı, O Ne Ki?

...Aşk Mı, O Ne Ki?... "Aşk mı? O ne ki!" derdi rahmetli anacım. Sonra da eklerdi; "Yenilir mi, içilir mi? Yoksam mevsimler g...