"Peki Deme!"

...Peki Deme...
"Peki! deme bana bir daha asla!"
Sonra, ardımda kalan,
Bütün papatyalarımın sarıları gibi...
Hiç gücenmeden artık bir şeyim olmayan
Hiç birime, "Peki!" dediklerim gibi,
Tozları yapışıverir üstüme, üzerimize!
Kalıveririz arafta öylece zamansız, kararsız…
Bunu bize etme!
Bir daha asla bana,
Sadece "Peki!" deme!
Ya kal…
Ya da hiç gitme!
Bırak da bu sefer olsun
Gidilmesi gereken yollardan
Beraberce el ele kenetlenmiş geçelim!
Işıklar, fenerler sunayım sana bırak da…
Bu hayata çektiklerimden sebep,
Canımın can yongaları savaşırken,
Ya da öylece susup gidebilirsin.
Oysa sen şimdilerde...
Benim için benden daha değerlisin!
Bütün yolları serdim de herkesimin önüne
Herkesim gibi olup yol alabilirsin.
Yol açık, sonsuz yolculuklu son şiire...
Ya daha yaşanmadan gitmelere meyletme.
Ya da kalmayı öğren artık!
Ama asla "Peki" deme...
Sonra ansızın,
İkimizden hiçbiri ne olduğunu anlayamadan
"Peki"lerimden biri olursun.
Ömrüne lal olamadığım,
Hiç de dokunmadığım an'a son nefes solursun!
Oysa sana kıyamam!
Bir daha asla sadece "Peki!" deme bana.
Tanıyorsun beni zira
Kimime sadece "Peki! ettiysem,
Eyvallahsızım oldu sonramda!
Etme ama.
Cemre.Y.

Hep Sonradan

...Hep Sonradan...
İstisnasız her yeni gün
Bütün bahar çiçeklerinden
Umut dolu filizler açar yüreğimde
Bu sabah da yeşilli uyandım
Ama kalır mı bilmem!
Sonradan oluyor olanlar.
Hep sonradan...
Cemre.Y.

Neyse!

…Neyse!... Duş aldıktan sonra "Üşüyeceksin yaf! Ya gel sevişelim Ya da git üstüne bir şeyler giyin!" Netliğinde... Birileri olmalı insanın hayatında yahu! Neyse! Cemre.Y.

Affetmeyin Beni, Beni Affetme

...Affetmeyin Beni, Beni Affetme...
Ağlamıyordu kadın!
Sadece sağ dudağının kenarında
Gamzesi beliren o buruk gülümsemesi vardı yüzünde.
Herhangi bir Temmuz gecesinin
Dolunay çıkmış 03.14 ünde
Güvenli bir kaldırıma oturdu,
Kulaklığını taktı,
Dizlerini karnına çekti,
Kendine sarıldı ve şarkısını dinledi.
Ağlıyordu adam!
Yine de gururlu bir güvenin
Huzuru vardı dudaklarının kenarında,
Yeni kondurulmuş birer öpücük gibi.
Herhangi bir Temmuz gecesinin 03.14 ünde,
Huzurla koltuğuna yaslandı,
Soğumaya yüz tutmuş çayından bir yudum aldı,
Gardını kendine toparladı,
Kendini de kendine sardı ve şarkısını dinledi.
Aynı şehirde iki ayrı yürek,
Daha kim bilir kaç geceler boyu olduğu gibi,
Geçmişlerine huzurlu bir selam çakıp,
Yüreğinin sarı sandığının
Atlas bohçasına kendini ve onu sardı,
Sarmaladı ve usulca sandığının kapağını indirdi.
Onlar her büyük sevda başlangıçlarında
Hep buna benzer şeyler yaptılar.
Sadece bir tek kez aynı şarkıyı aynı anda duydular!
"Bu şehre bir kez daha yağmur yağdığında
Ben artık ağlamıyor olacağım.
Çünkü gök kuşağım hep olacak!"
Affetmeyin beni…
Beni affetme…
Cemre.Y.

O Bildiğini Okuyor

…O Bildiğini Okuyor...
Size bir sır vereyim mi
Aslında yaşadığımız her şey
Z/A/M/AN' dan ibaret!
Şimdi ister gülümseyin
Yeniden hayata,
İster hala somurtup ölmeyi bekleyin,
O bildiğini okuyor nasıl olsa.
Cemre.Y.

Artık'sız Bir Ömre

...Artık'sız Bir Ömre...
Ne çok konuşurdum şimdi ben oysa!
Kızıma ona dair'li çoktan vazgeçmişliklerime
Bila-bedel ama değer mademli...
Mademki o yar benden olamayacaksa diye diye.
Oysa yazıp...
Yazıp...
Yazıp vazgeçiyorum birçok ömrümü.
"Sus!" çekiyorum ezelime, ebedime,
Bir bilseler ya ömrüne dualar savurduğum olmasa
O, küçücük ruh olmasa ne ahlar ederdim geçmişime.
Zira o da hissedebiliyor, biliyorum şu anda!
Beni de, onu da, kızımı da...
Bizden çalınanları hissedebiliyor.
Dile gelip beni de soracak bir gün elbet de
Bütün çoktan yazılmış hikayelere yalanlar katmasalar,
Ben doğduğum andan itibaren razıyım ya
Onu bari unutmasalar da doğuş hikayesine
Hani kızım hatırına, ablası hatırına,
Öyle güzel bir roman yaratsalar ya!
Artık herkes biliyor birilerinin de
"Artık!"
Olabileceğini.
Elbet o anıları anlatırken canım acıyor da
Artık'sız bir ömre
Artık'sız dilekler dilemeyi seçiyorsun en azından
Artık...
Yani herkes hep...
Artık!
Cemre.Y.

Haber Gelir Turnalardan

...Haber Gelir Turnalardan...
Bir haber gelir turnalardan...
Rakının modu ne ki dibini boylarsın!
Varsın hallerine sevinen o olsun!
Yeter ki o, mutlu olsun!
Cemre.Y.

Arada Bir Hayli Sen Var

...Arada Bir Hayli Sen Var...
Daha yaralarım yalnızlığa bulanmamış!
Daha...
Uzun zamandır sadece senin
Kollarında tattığım
Güven’inin kokusu
Burnumun sızısıymış!
Sevmek var...
Sevişmek vaarr!
Arada bir hayli
Sen var ey yar!
Cemre.Y.

Yosun Gözlüm

…Yosun Gözlüm...

Saçların diyorum saçların,

Her mevsim tel tel

Güneş savuruyor ya bana,

İzinsiz, zamansız, ansız!

Mevsimsiz öpebildiğim günler geliyor aklıma!

Ve ben ömrüm boyunca sadece,

Senle daha fazlasına hep…

"Keşke!" diyorum be yosun gözlüm, "Keşke!"

İki tel öpücük daha saklasaydım,

Sen büyüdükten sonra'ma.

Aşk mı?

Gerek kalmıyor sen bana varsan başkalarıma. Cemre.Y.

Annem Rüyama Gel

…Annem Rüyama Gel...
Bir insan daha dün,
Ruhu çıkmış anasının,
Vücudunu yıkarken elini, yüzünü,
Ayaklarının parmaklarını tek tek öptüğü,
Kokusunu burnuna mühürlediği,
Öncesinden,
Sesini kulağına hapsettiği birini
Delicesine özler mi?
Vallahi de...
Billahi de özler.
Hem de öyle özler ki,
Yüreği kor ateş olur da
Gidip mezarını söküp
Bir öpücük daha alası gelir.
"Anneeemmm!
Nolur ama no'luuurr!
Bu gece de bari rüyama gel!" diye diye,
Dualarına sarılıp uyur bile.
Cemre.Y.

Ben Biliyorum Kimin Ruhu Kiminle

...Ben Biliyorum Kimin Ruhu Kiminle...
Başımı yasladığım omuza
Her yerde ve her zaman yaslayamayacaksam başımı,
Fotoğraf kareleri bile kırpık olacaksa hayatlarımız gibi,
Sanki engelimiz varmışcasına.. korkacaksak
Sokakta el ele sarmaş dolaş hallerden.
Bizim hayatımız değilse
Bu yaşadıklarımız ve sürekli başkalarına göre,
Rüzgarmışsın gibi yön değiştiriyorsan
Boşver be koçum
Sen kendi hayatını yaşa, ben de kendiminkini.
Senin küçük isyanlar sandığın
Bitişimizdi bizim anlayamadın...
Ya da anladın da hiçbir şey yapmadın.
Bir gün döndüğünde benim de yapmayacağım gibi.
Ben seni kendimde keşfettim ey sevgili!
Sana ihtiyacım yok artık.
Gözümü her kapattığımda,
Benimlesin ve benim cennetimde....
Sana ihtiyacım yok artık ey sevgili,
Cennet benim düşüncelerimde...
Artık telefonuma bakıp durmuyorum,
Neden aramıyor, nerede diye.
Bana ne kimle ve her neredeysen!
Umurumda değil senin tensel varlığın...
Ben biliyorum kimin ruhu kiminle...
Cemre.Y.

Gülümseyin Çekiyorum

...Gülümseyin Çekiyorum...

Rengarenk elbise etekleri uçuşuyordu,
Orkidelerin arasında ne yapacağını şaşıran
Para zengini sahil kasabasından
Karşı kıyıya yansıyordu,
Yıldız yıldız yakamoz olmayan sahtekarlıkları!
Ve bir kadın inadına...
Mütemadiyen her gün...
Bir rengi...
İçinde sadece saf aşk bulunan,
Hani koparılıp alınsa kadar bedava!
Hani bir sevebilse...
Öylece de katıksız sevildiğine de i-na-bil-se diye,
Binbir çiçek renginden birini seçip,
Bambaşka bir renge boyuyordu,
Rengarenk elbiselerin bütün eteklerini.
Bugün o elbise papatya rengiydi mesela.
Bembeyaz etekleri ılık bir rüzgarla savrulan,
Hem de başını göğe dikmiş,
Yaprakları arasından mavi geçen.
Maviyi hatırladınız değil mi,
Tam ortasında Güneş vardı hani.
Öyleyse gülümseyin yeniden hayata,
Ben çekiyorum nasılsa artık...
O kare de yanınızda ben olamasam da!
Güneş size sonsuza dek battı artık bilin!
E hadi madem gülümseyin çekiyorum.
"Click"
Cemre.Y.

Kalbimin Mülk Sahibi

…Kalbimin Mülk Sahibi…
Kiralık hayatlara alışık insanlar yüzünden
Kimse dahil değil ömrüme!
Zira kalbimin içinde artık
Mülkiyetini alabilen yer alabilir ancak.
Cemre.Y.

Artık Bu Vatan Bizim Değil

...Artık Bu Vatan Bizim Değil...
Artık bu vatan bizim değil
Ey yosun gözlüm...
Zapt-ı Rapt- eylediler!
Gidelim buralardan!
Mülteci bir eylem hakkımız
Hala mahfuzken!
Cemre.Y.

Santim Santim Alıyorlar Adamın Canını

...Santim Santim Alıyorlar Adamın Canını... Ve ikimizin sonu İkimize değildi evet! Taaa… ki Birimiz diğerimizden vazgeçene kadar! Halbuki ben Sensizliği yutkunamıyorum sanıyordum. Sevgilimmm! Sen de üzülme. Artık her şeyin bilimsel bir açıklaması var. Santim santim alıyorlar adamın canını... Öyle hep hayalindeki gibi Donarak ve uyuşarak değil! Düğüm düğüm...kitle kitle… Duman duman alıyorlar hem de! Cemre.Y.

Lime Lime Elimde Kalıyorsun

...Lime Lime Elimde Kalıyorsun...

Kim bilir bu sana kaçıncı şiirim anne!
Her seferinde…
Adresi bulunamamış mektuplar gibisin.
Güneşte unutulmuş atlas gibisin
Hayat gibisin.
Nerenden tutunmaya kalksam
Lime lime elimde kalıyorsun.
Her gün azar azar ölüyorsun!
Ölüyorsun.
Ölme be no'lur ölme be annem!
Bu sefer bari bana ölme be!
Cemre.Y.

Tecavüz Sapağı

…Tecavüz Sapağı...

Küçücüktüm ben daha, hiç suçum yoktu,

Özünden babalı kabuslarımın ellerinden kurtulmaya çabalarken!

Valla bak, Allah'ın adıyla yeminlen!

Daha altı yaşımdaydım,

O kabus ilk geldiğinde, tecavüz sapağından geçmeye feryat ediyorken.

Yemin ederim sen yoktun ama ana!

Bütün komşular duydu feryadımı, dokunamadı kimse namusuma.

O şerefsiz baba o gün susmuştu ya!

Yaş on sekizi geçmek üzereyken bana yine yapmaya meyl ettiklerini,

Sen işten dönünce o pencere pervazında sana bir bir anlatmaya çalışırken,

En son dilimi kesmeye kalkana kadar!

İşte o gün bile, sen bana haksız bi garez duydun ya ana!

Onca savaşımla saklı namusumu,

Ne de olsa tecavüz sapağını yalnız geçmiştim ya hani!

Namusumu, sevdiceğime hediye ettim ben, hem de daha evlenmeden! Cemre.Y.

Hiç Değilse

…Hiç Değilse… Aslında hepimiz, Birer destanın, Kırılmış kalpler dolusu... Yürek yangısı yolcuları olmasaydık! Yazılamazdı onca şiir. Oysa çoğu... Şiirsiz daha güzeldiler. Hiç değilse... Mutluydular... Cemre.Y.

Etme!

...Etme!...
Gümrah ırmaklar çağıldarken
Yüreğimin kuraklıktan çatlayan damarlarında,
Suya ölesiye muhtaçtım oysa.
O öpüşgen dudaklarından
Bir tek yudumluk,
Tükürük olsun içseydim.
Kim bilir daha ne kadar çok gençleşecektim
Ve kim bilir o da gittiğinde,
Daha ne kadar daha
Çoook çabuk ihtiyarlayacaktım.
Bir adam,
Hiç mi hiç yorulmadan,
Şiir şiir ç/ağlıyordu oysa bana bana.
Ben gittim ömrüme sarı laleler ektim.
Yine açtım kalbimin odalarını.
Çünkü o olmasa
Kardeleni solacaktı içimin
Taaaa en içinin...
Tam sevdik diyecekken şimdi kaç gündür,
İçinden aydırıyor günleri bana
Ve kaç gecedir
Hiç yazmadığı şiirlerinden kapatıyor gecemizi.
İçinde "Ben ve Sen"
Hiç olmayan,
Olmayacak olan.
Günlerimizi ve gecelerimizi
Susarak caydırıyor cümlelerini.
Oysa ben du-yu-yo-rum!
Duymamak için kulaklarımı kapatmam yetmiyor,
Gözlerimi susturuyorum.
Tek hıçkırık çıkıyor nefesimden
Etme!
Ne kendine
Ne de bana yazık etme!
Bak ölü veririz sonra
Faillerimizi ararlarken
"Biz" i…
Bir şiir kuytusunda buluverirler sonra.
Hem sarı lalelerin cinayeti için,
Yüreği onca çoraklıktan sonra
Kuraklığa saran topraklara daha evladır.
İçinde ne sen vardır ne ben
Ne de hiç olmayan "Biz!"
Ben bu sevdanın da yükünü de alırım omzuma ama sen sakın ha!
Ne şiirin sussun başkalarına,
Ne de bana konuşsun bir daha!
Cemre.Y.

Artık Dirilmesem De Olur

...Artık Dirilmesem De Olur...
"Rabbim!
Senin tamamen affetmeyi
Mahşere bıraktıklarını bile affettim diye mi
Bütün bu hukuksuz aykırıklar!
Etme!
Sınavlarımın bana göre sonu bu gece.
Bundan sonra
Lokavt ilan ediyorum sana kulluğumdan!
Sen artık nasıl istersen öyle yap!
Zaten soğuktan hiç haz etmiyorum,
Benim cehennemim olsa olsa
Kuzey kutbu ötesi olur ancak ki
Donarak bir çok kere daha ölünebilir,
Artık dirilmesem de olur!
Cemre.Y.

Öptünüz Mü

…Öptünüz Mü… O değil de, Siz hiç bir gülü öptünüz mü dudaklarından? Cemre.Y.

Unutulmuyor

...Unutulmuyor...
Öyle unutuluyor,
Unutturulabiliyor!
Sanıyorsun değil mi?
Peki ya gözlerim!
Kirpiklerini kapattığımda,
İçindesin gözlerimin dibinin,
Hem taaa en kalbimin!
Mümkünatlı mı o da.
Senin sadece kendine tapusal
Sahibinden ipoteksiz
Meskun mahalli yürek dairelerince
Unuttun mu yani şimdi sen beni?
Beni unuttun mu sahi!
Ben seni hatırlamayı
Her daim sürdürürken?
Unutulmuyor...
Cemre.Y.

Mavi Gülüşler

...Mavi Gülüşler...

Mavi gülüşler ilişsin yüzünüze,
Yüzünüzdeki kadar..

"Ben"iniz gibi, daim olsun ki,
Dudağınızın gül kıvrımından,
Hiç ayrılmasın, o mavi gülüşler.
Cemre.Y.

Cancağızım

...Cancağızım...
Sonra yeniden gülümseriz hayata
Bir gülümseyişlik söveriz yine
Gelmişimize, geçmişimize
Hiç gelememişimize
Bir türlü yönünü
Doğru yana tutturamadığımız
Fincanlarımıza fallar uyduruklarız
Kitap aralarından sayfalar seçer
Hiç gelmeyen geleceklerimizi
Geleceklermiş gibi olumlarız
Sonra kırılan bütün yenlerimizi saklarız bize
Kollarımızdan başlarız
Yalnızlığımızın omuz başlarını öpmeye
Uyduruk şeylere kahkahalar atarız
"Çak" yaparız herkes sadece bunu görür
Sonra biz bize kenetlenir susarız
Kirpiklerimiz hasret giderir...
Hasretlerimizle birlikte uyuruz
Karşı cinsiyetsiz kimliklerimizle
He mi cancağızım!
Cemre.Y.

Şair Kadınlar

...Şair Kadınlar...

Saçlarımı kestim diye

Şiirini susturma çocuk, Benim en ilk sevdama, anama Bir "Söz"üm vardı, tut-tum!

Bak uzuyorlar yeniden...

Yeniden sev birini,

Bir şeylere heyecan duy yeniden...

Yeniden titresin parmak uçların

Yeni şiirlerini yazarken.

Unutma şair kadınlar

En çok şiir adam'ı severler... Cemre.Y.

Siler Geçerim

...Siler Geçerim...
Saçlarım,
Yasemin kokularından arındığında
Buram buram deniz kokar benim.
Kulaklarım...
İmkansız sevdanın ağrısı,
Alnım...
Yürek sızısı kırışığı,
Kaşlarım...
Hiç olmayacak bir hayata umut ışığı,
Gözlerim...
Gökyüzüne küs birer martı çığlığı.
Kirpiklerim yağmura aşık,
Burnum iyot kokusuna doymaz.
Dudaklarım sustuğundaysa,
Boğazımdan geçemeyen
Babam bile olsa,
Hiç kimsem anlamaz, siler geçerim!
Cemre.Y.

Dur Sevgili

 

...Dur Sevgili...
Öylece kımıltısız dur sevgili
Hücrelerin heyecanla savrulmasın,
İpotekler kondurma anlarımıza hemen!
Ben sadece ömrümün en güzel,
En yaşanılası, en yazılası,
En saklı bir hazinem kalası
O eşsiz tablo gibi,
Suskun gülümsemelerle
Seyredeceğim seni.
Ben sadece usulca sokulacağım tenine.
Korkma sevgili!
Ömürlük değilim sende de.
Daha yeni doğdum.
Gün geceye karışmadan da
Doğduğum an gelince öleceğim.
Ben sadece küçük bir buselik,
Ömre değer!
Başka her şeye değer!
Lal-ü aşk yüklü sevda ekleyeceğim ömrüne.
Ömrün uzun olsun diye.
Cemre.Y.

İşte O Çok Fena

...İşte O Çok Fena...
Yokluğun çiçeksiz bırakmıyor beni
Çiçek almak kolay şey azizim!
Yokluğun...
Sensiz bırakıyor beni ya
İşte o, çok fena!
Cemre.Y.

Noktasına Yakınım Yine Hayatın

...Noktasına Yakınım Yine Hayatın…
Öyle zor ki,
Kendi kendimi toplayıp,
Yeni bir ben yapmak,
Ve her ben,
Daha yabancı oluyor bana.
Anlasana noktasına yakınım yine hayatın
Bakınıyorum etrafa
Ya virgüle çevirecek yeniden
Ya tek damla,
Yani,
Nokta.
Cemre.Y.

Rüzgara Bırak

...Rüzgara Bırak... Ve sonra dedim ki; Son gördüğün o sonbaharın İlk elma çiçeğine... Hala aşıksın diye, Solmadı mı yani o çiçek? Biliyor musun ki akıbetini, Rüzgara bırakmadın mı onu da! Sonunda? Meğerki onunla senin Kış ayazı hayallerin Bembeyaz bir kar sabahına, Öylece terk edilmedi mi? Aşk hala... Kıpkızıl... Bir kum fırtınasıysa... Bu sefer... Elim yüreğime! Elim sana... Yorgundu... Buydun... Hepsinin sonuydun. Romanın sonunda kaldın, Tam da oradan bittim ben! Cemre.Y.