Yar'dan Uçtum

…Yar'dan Uçtum…
İçimin kırılgan kanatları,
Onların kemirgen gözlerindeki
Vurdumduymaz cümleleriyle
Bu kadar özgürken
Kalamazdım artık yamaçlarında,
Kime ne?
Artık tek bir kanadımda
Bir tek mavi tüy'üm bile kalmadıysa.
“Yar!” dedim.
Yar’dan uçtum.
Onlar...
Yere nasıl çakıldığımı
Daha önce hiç görmediler nasıl olsa
Ben gördüm...
Hem de tek başımaydım yarsiz!
Kime ne?
Cemre.Y.

Son, Don Kişot

...Son, Don Kişot...
Ben harflerimin suskunluğuyla,
Kelimelerimin sensizliğe isyan zulmüyle,
Şiir şiir sessizce hıçkırarak çağlarken sana,
Kalemim özenivermiş işte Don Kişotluğa.
Kalbimin içi Alanso,
Bedenim, aç bilaç Rozidante!
Saçlarına değilse bile
Yüreğine kar yağıyordu her geçen gün
Prensesim Durcinea’mın.
Gerçi o, hiç kabul etmemişti ya zaten!
Prenses kadar aciz olmayı.
Her daim kraliçemdi o, kraliçem!
Düzeni bozamazdım elbet.
Su bile akarsa yatağını bulurdu zaten.
Oysa söz konusu sensen!
Parmaklarımın uçları hep ayrı birer romandı.
Sana yazdığım bütün şiirlerimin
Elbette içinde sadece aşk yoktu!
Yaşama dair ne varsa
Her şey vardı.
Dinsiz, dilsiz, ırksız, milliyetsiz
Sevdim ben seni.
Bedensiz, bedelsiz...
Her şeyimdin sen benim.
Ondandır belki...
Bir yavrucağın kollarında...
Annesinin ona bakan
Gözlerinden başka,
Her gece uyumadan önce
Kokladığı saçlarından başka,
Hiçbir şeyi olmadığını gördüğümde
Bunca, derin yaralanmam.
Oysa seni de...
Başımdan çok ayrı sevmiştim ben
Kalbim başımdan çok ayrıyken.
Son Don Kişot'un,
Sonunda öldüyse bile
O suyun yatağı
Artık aynı değil be sevgilim.
Cemre.Y.

Gamzesinden Yapışın Hayata

...Gamzesinden Yapışın Hayata...
Hani olmaz ya!
Olur da!
Gülüşünden sevdiğiniz bir adam varsa eğer!
Gamzesinden yapışın hayata,
Öyle haramice değil!
Öpe koklaya...
Zira o gülüşüyle
Gülümsetecektir hayata sizi...
Hiç yoktan ömrünüz uzayacak
Hiç yoktan kalbinizi hissedeceksiniz!
Hiç yoktan...
Hala...
Var olduğunuzu göreceksiniz!
Cemre.Y.

Sert Vurmasaydım Kapıyı Yüzüne

...Sert Vurmasaydım Kapıyı Yüzüne...
Şimdi senin bari,
Sırt çantandan, zorlukla olsa da arayıp bulmak zorunda kalmadığın,
Nasıl olsa kapını açanın var ya yıpranmayacak diye,
Tüylü bir beyaz kedicikli ya da üzgün köpekli,
Anahtarlıkların vardır kim bilir?
Bütün çocukluğun boyunca,
Umutsuzca baktığın kapalı kapıların yerine,
Kapını açanların olduğu mutlu anların var şimdi belki!
Şimdi senin bari,
Sabah akşam onu gezdirmeni bekleyen,
Minik bir köpeğin vardır belki ya da ayaklarına dolanan bir kedi,
“Bende o kedinin köpeğin canlısını
Nereme sokacağım!” derdinden kurtardım kendimi!
Nedense ilk istediğinden beridir,
Ona bir yer hayalindeydim ve bu doğum gününde
Anneannenin kilerinde kalmak şartı ile
Sana nihayet balıkların ve kuşlarının dışında
İlk canlı hediyem olacaktı ya!
Sana başkaca yapamadıklarım
Başka yerine getiremediklerim yerine!
Ondan da kurtardın beni!
O eve girdiğinde seni güler yüzü ile karşılayanların!
Ter içindeki okul kıyafetini değiştirirken,
"Bir duş alsam iyi olur!" diye diye
Sere serpe soyunabildiğin sıcacık,
Her odası sıcak olan
O, sarı odaların senin olsun a çocuk!
Namusum dışında her şeyimi yırttım da
Yetemedim sana be yosun gözlüm.
Yapamadım, yapmak istediklerimin hiçbirini bi tamam!
Yaptırtmadılar el birliği ile!
Şimdi onların ol çocuk!
Benim için değişen bir şey yok!
Hala yeni ısındı kemiklerim,
Hala ısınmasa da olurdu zaten,
Biraz sonra yatacaktım!
Ben sana hep “Az" dım be çocuk!
Çokluklara yolladım seni!
Sakın unutma ha, kapım da yüreğimde her daim açık sana!
Ama artı kanla ben sert vurmasaydım kapıyı yüzüne...
Sen de biliyorsun sana benden başka hiç kimse,
Kapı falan açıp, buyur etmezdi, mecburdum!
Cemre.Y.

Yoktun

...Yoktun...
Uyandım, yoktun!
Sabah niyetine,
Anlatılan rüyalar gibi
Yeniden uyusam…
Gelir misin yanıma!
Sevişir misin yine benimle?
Cemre.Y.

Hiç Yoksun

…Hiç Yoksun… Çok bir şey değişmedi aslında, hala yürekten, Var olamayışına ağlıyorum zaman zaman, Çünkü hala, hiç yoksun. Cemre.Y.

Sen Bilirsin Yine De

...Sen Bilirsin Yine De...
Durup akıl danışmak lazım beyne...
"Kaçmak mı gerek yine
Bütün sev-i eylemlerinin hepsinden."
Yoksa...
Bir şans daha mı tanımak lazım?
Rüzgarının götürdüğü yere...
Ama unutma,
"Artık yaprak bile kımıldamaz!" diyordun kalbinde
"Şimdi kelebekler uçuşuyor!"
Sen bilirsin yine de.
Bir günlük ömrü var sanılan kelebeğin
Larva ömrünü sen yaşadın yalnızlığınla...
Bir şansın var daha hayata
Diyebilirsin mesela;
"Bu dünyaya bir daha gelmeyeceğim,
Kime ne!" diyebilirsin.
Ya da kelebekleri kurutup
Koleksiyon yapmaya başlayabilirsin nihayet!
Sen bilirsin yine de...
Cemre.Y.

Adli Tabip Olay Yerinde!

...Adli Tabip Olay Yerinde!...
Sana rağmen...
Sensizliğe rağmen!
Yaşadım ya...
Bekleme!
Ölmem ben çocuk!
Senden ve benden çalıp çırptıkları ne varsa...
Yerli yerine konmadıkça.
Unutma!
Kül...
Toz gibi değildir!
Hayat bulamaz yeniden! .
Koyamazlar yerli yerine
Hiçbir katilimin parmak izlerini!
Artık bütün "Ahhh!" lar artık,
Yerli yerine konacak!
Yer...
Onlara yarılacak...
Korkma!
Bizim bulut gemilerimiz var!
Sen tarafını seç değil!
Sen tarafını bul yeter ki...
Sen huzurda ol.
Merak etme!
”Doktor hanım nerede” diyenlere.
Gülümseyerek hep!
“Adli tabip’imiz olay yerinde!” diyorum hala!
Sen tabiplikten çoktan
Vazgeçsen de...
Cemre.Y.

Emanetime Hıyanet Etme

...Emanetime Hıyanet Etme...

Amman ha!
Buruk ve kederli olmasın, senin de sol yüzün.
Sakın ha!
Sağa çeken, gül kıvrımlı dudağın gibi,
Sağa çeken küçümser olsun vazgeçişlerin!
Benden, akıp gidişin gibi olsun her şey!
Hani, o hep sağa çeken yosun gözün gibi,
Sağa çeken hasret yuvası gamzen gibi,
Hani?
Sağ dudağının üzerindeki ben'in gibi olsun her şey!
Ki en çok da, oralarda hapsolmak ister gibi,
Oralarından öperdim ben seni,
Gözünün sağ yanından
Sağa yatık gamzenden
Dudağın üzerindeki,
Ben’inden öper, uyuturdum seni!
Alaycı ve cesur olsun hayata bakışların.
Sakın ha!
Kimseciklere verme o öpüşlerimi!
Sol gözünden,
Belli olacağı ne zaman belli olmayan,
O, sol gamzenden,
Ve sol dudağının üzerindeki
Gizlice beliren ve yok olan ben’imden,
Kimsen öpmesin, hele sinenden,
Sakın ha!
Ki en çok dan daha da çok!
O son buğulu bakışın gibi bakma sakın
Sakın bana baktığın gibi bakma sonlara,
Başkaca hiç kimseye!
Olur a!
"Kal!" derler…
Ki inan sen kadar sahtedirler!
Sen, sen ol,
Son bakışa kaldıysa bir şeyler kanma!
Oysa o bakışla son bir sarılsan!
Sonumdun ya a çocuk!
Vazgeçtiklerin kadar rahattasın şimdi,
Emanetim sola çekişlerimse,
Emanetime hıyanet etme!
Amman ha!
“Ahhh!” ım olma!
Yoksa…bilirsin.
Cemre.Y.

Hep Sonradan

…Hep Sonradan…
Fark ettim ki
Ben sabahları daha aydınlık bakıyorum dünyaya,
Ne oluyorsa sonradan oluyor,
Hep sonradan...
Cemre.Y.

Her Yerde Ağlanmaz

...Her Yerde Ağlanmaz...
Biz düğün salonlarında
Sözleri zehir zemberek
Müzikleri şıngır şıkıdım
Şarkılar çalınca oynar gibi yapıp
Serbestçe ağlayabilen insanlardık!
Ne zaman her yerde ağlanmaz diye diye
Nerede ağlanamayacağını öğrettiler bize?
Cemre.Y.

Nefretli Yeşil

...Nefretli Yeşil...
Susup susup, yazıp,
Yine sustuklarım değildi sana feda'larım be evlat!
Bir bilsen nice şiirimi ben yine sen için sustum!
Ben senin, sana benim öğrettiğim,
O yazı rengi dillerinde bana hala kustuklarındayım!
Onları da nefretli yeşil yuttum da!
Sitem mi hala!
Olur madem...
Cemre.Y.

Mutluluk Son Durak Olsun Artık

…Mutluluk Son Durak Olsun Artık… Bazen başkaları söyler Senin bütün sustuklarını... Bir şiirde, bir şarkıda, Öyle esrarlı, Öyle sakin, Öyle sessiz... Ama en ihtişamlı çığlıklarıyla Ruhunuza dolar suskunluklarının hepsi... "Yeter!" dersiniz... "Mutluluk son durak olsun artık yeter!" Cemre.Y.

Sevda Sokağım

…Sevda Sokağım... Sanki uzun yıllar oldu, o son umudumu, Paramla satın alabilmek için, Ola ki "Ya tutarsa!"diye diye içimden binbir duayla, Bir fincan kahveye, ederinin on katı para saymayalı. Sanki uzun yıllar oldu, kaybedilen hiçbir şeyin, Sol elle karılan kartlarla, tarotçu oğlanın, tarot falı dualarıyla falan da, Artık geri gelmeyeceğini öğreneli. Ne de olsa olan hep ama hep, Geri dönerken kurduğum yeni hayallerime oluyordu. Nasılsa benim kaderim hep aynı yol ayrımında son buluyordu, Sevda sokağım çıkmazdı ve kimsem buna cesaret edemiyordu. Cemre.Y.

Sahi Neden Öldürmedin Beni?

...Sahi Neden Öldürmedin Beni?...
En son sana çokça konuştum.
En son...
Sana lirik cümlelerimi, öylece savurdum...
Gölüne rüzgar oldum,
Denizineyse kuşkusuz kanatlarla uçtum.
Oysa sana bile aşılmaz olan o kaf dağımızda
Tek bir notalı kanat bile çırpılmıyordu o aralar.
Sahi nefessiz teslim ettimdi ben kendimi sana
Sen beni de ne diye öldürmedin ki?
Sahi aylardan Hazirandı değil mi?
Temmuzun bitmesineyse daha çook var!
Ölürüz elbet efendim
Daha çok vakit var!
Cemre.Y.

Acıya Sus!

…Acıya Sus!..
Acıya da "Sus!" var!
Bütün notaların ses tellerinin,
Hepsinde aynı çalan yüreklerde hem de!
Cemre.Y.

Ola Ki

...Ola Ki...
Yine de...

Geceye bir kandil yakalım ustam
Ola ki...

Ay yorulur, yıldızlar da söner!
Cemre.Y.

Sevmekten Daha Çok Şeydik Ya Hani

…Sevmekten Daha Çok Şeydik Ya Hani…
Şiir bile, "Secdeye dur." diyordu özlem bulutlarımıza.
Çok özlemektendi bütün kavgalarımız,
Halbuki gittikçe uzamasaydı bu gelmeler, gitmeler,
Tenlerimiz çok uzaklarda olsa da
Ruhlarımız öpüşüyordu sonunda yine.
Sevda o dereceydi ki,
"Seni seviyorum." cümlesi bile kafi gelmiyordu bize.
Oysa tenlerin doyumuna kadardı,
Aşk pazarındaki o mesafelerin hiç önemsizliği,
Seviştik, seviştik, çok seviştik…bitti.
Bu sevda onun için, uzatmaları da bitirmişken bitti.
Oysa ben hala çaresizce bakıyordum gözlerine
"Belki." diyordum hani, "Belki."
Sevmekten daha çok şeydik ya hani, özletirsem kendimi,
Gitmemek için gelirdi bu sefer, gittim…o da bir daha hiç gelmedi.
Cemre.Y.

Suskun Ve Yorgun Yürek

...Suskun Ve Yorgun Yürek Ruhunu sevdiğim... Yine çok yorgunsun belli... Suskunluğundan anlıyorum. Cemre.Y.

Ne Diyeyim Pardon!

…Ne Diyeyim Pardon!...
Nadiren güvenip sevenlerin...
Sevdikçe de kaderindeki bir inatla
İnadına o kadar sevilmeyenlerin,
O, arkasını döner dönmez
Yedeği olmasına ise!
Ölesiye karşı çıkıp,
"Haşa!
O benim birkaç zaman daha
Namusumdur!" deyip
Tercih etmeyenlerin
Kaderidir...
Her "Bitiş"de de,
Geçmişine en başından sövmek!
Ne diyeyim "Pardon!"
Cemre.Y.

İlk İmkansız Aşk

...İlk İmkansız Aşk...
Çimen çimen
Yosun akıyordu gözleri
İki de bir yıldız kayıyordu gözlerinden
Yanaklarının gamzelerine
Çiy damlası olup
Konuveriyordular öylece
Gül kıvrımlı dudaklarının kenarına
Hep aynı romanın farklı sayfalarından,
İmkansızını anlatıyordu
Ve ben
Bütün sonu bana akmayan
Aşklarımdan
Bir kez daha utanıyordum
Çünkü "O"
Sadece ve sadece
Onu seviyordu!
İçimde bir fırtına
Neredesin sen?
Cemre.Y.

Afettim Hepinizi!

…Afettim Hepinizi!...
Hay ben benim,
Soyuma!
Sopuma!
Anamı, atamı utandırıp
Kız evlat doğduğum o toprağa…
Doğmuşum işte lan!
Hiç bana sorulmadan
Resmedilmişim anamın rahmine!
İstemeden!
Hele hele hala yaşayan!
Lan anam bile ölmüşken
O hala yaşayan ve şimdilerde,
Doksan yedili yaşlarının
Keyfini süren ebemin taaa kırk bir yıllık!
Neyse!
Ha affediyorduk değil mi?
"Aff...ettim hepinizi."
Cemre.Y.

Sana İnanamıyorum

...Sana İnanamıyorum... Gerçeğin, gerçekliğinde, Soyutluğu fazlasıyla yaşamış olanlar İnanamazlar! Gerçeksin ve ben buna inanamıyorum, Hepsi bu! Cemre.Y.

Ekmek Kadayıfı

...Ekmek Kadayıfı... Sensiz ekmek kadayıfını neyleyim a çocuk! Onu, özlemesi, Onu, ara sokak yufkacılarından sorması, Sağa sola haber salıp bulunması, Bulmanın sevincine varması güzeldi. Sensiz ekmek kadayıfını neyleyim a çocuk! Onu, beraberce süte ve yumurtaya bandırıp kızartması, Onu, beraberce tepsiye dizmesi, Şerbetini terasımızda soğutup tepsinin içine dökerken, “Babaanneninkiler kadar güzel olsun.” diye Dua etmesi güzeldi. Sonra, sağlam kalanların üzerine kaymak sürüp, “Bizde yapabildik!”in sevincine varmak güzeldi. Sensiz ekmek kadayıfını neyleyim a çocuk! Beceremedim işte yeterince, Ne yapsam, ne yapmasam, onunkiler kadar güzel olmadı. Sen ve ben tamamdık da Başkaca sevgiler ve şefkatler çokça azdılar, Tadı yetse, tuzu yetmedi! Tuzu yetse, tadı yetmedi! Bilmem anlatabildim mi? Cemre.Y.

An Olup Sevmişsem Seni

...An Olup Sevmişsem Seni...
Mayıs'ta an olup sevmişsem seni
"Söz" Aralık'ta da severim!
Cemre.Y.

Anormal

...Anormal...
"Normalim…"diye,
Kandırmadım ki hiç birinizi,
Biriniz olsun anormal sevseydiniz ya beni!
Cemre.Y.

Rastlamak

...Rastlamak...
O, Paris’in Eyfel’ine hayli uzak
Banliyölerinden birinden,
Kenarları oksidasyona uğramış
Kalp kırmızısı çoktan solmuş,
Terk-i diyar bir posta kutusuna atıyordu
Adresine ulaşıp ulaşamayacağı,
Anlık ruh halime bağlı mektuplarını.
Ben Afrika’nın en yerli kabilesine bile hayli uzak
Es kasa derme çatılmış cangılların birinden
Kenarları Nil sazlığından aşırılmış,
Hazan sarısı bile çoktan kahverengileşmiş,
Kenarları zülüflerime zarar bir posta kutusuna atıyordum
Adresine ulaşıp ulaşamayacağı
Ki ulaşsa bile kaderi,
Anlık değişen zamanlar ötesine bağlı mektuplarımı.
Şiir şiir okuyorduk işte!
Biz’i biz bize!
Yalnız değildik artık ikimizde!
Ve ikimizde artık tamamen bize ait
Kocaman ışıkları sadece Güneşten
Sadece yıldızlardan aydınlanan
Orhan Veli’nin yanıldığı gibi değil be üstad!
Yanılmadığı gibi...
Tek bir yürekte,
Hava ve suyun,
Hatta katıksız sevdanın bedava olduğu,
Bir tek yüreği...
Birçok yürekte
Onlara hiç mi hiç dokunmadan arıyorduk da
Ya en olmadık yerde ve zamanda
Bize rastlarsak?
Cemre.Y.

Susarak Susarken

...Susarak Susarken...
Susayan sadece bizler değiliz,
Çiçekler susarak susarken,
Kuşlar her gün değiştirdiğim suları çok ısınınca,
Evimin kapısını açacağım an,
Leğenin başında çığlık atıyorlar.
Yani yeter ki sev yaşatmayı!
Ama sen hem kör, hem sağırsın,
Ne soldum desem görebilirsin,
Ne sensizlikten yandım desem duyabilirsin.
Cemre.Y.

Yeter Ki Sen Hep Var Ol

...Yeter Ki Sen Hep Var Ol...
Oysa!
“Özledim ve seni hala seviyorum!” kadar,
Basittir hayat!
Sonunda ölmek varsa, ağırdan alayım be artık!
Genetik nevrozlarına inat, zamanından önce ölmemek için.
Ya seçtiğim cehennemime gelmez, gelemezse diye,
Ölesiye korkardım oysa.
Sen beni sevmeden yıllarım geçerken,
Bin kere gömdüm ben o gemiyi derin sulara!
Sen…
Daha …
Beni yeni yeni sevdin be anne!
Kızım daha yeni benden nefret etti!
Kimseye,
Bahar çiçeklerimi sunmadan evvelce
Hazan yaprağı sunma gereğim yok!
Doğarım elbet!
Küllerimden, yine yeniden…
Doğduğumdaysa…
Yine o kaderimde yazılmış olmasa da!
Pişman değilim hala!
Ruhun bedenimden ayrı düştüğü anlardan,
Bedenin ruhumdan ayrı düştüğü zamanlardan,
İlle de…
Ruhum ve bedenim,
Aynı anda ayrı düştüğü zamanlardan,
Haberi var olabiliyorduysa
Nasıl ondan kopuş noktasındaysam,
Asıl onu, artık bilemese ya!
Cennetimi sunduğum,
Cehennemime gelmemişse neyleyim?
Artık evrenler arası metcezirlerdeyim.
Haşarı, vurdumduymaz bir çocuğum ben.
Zaten sevilmelerden eksikliydim
Yanmadı be canımın şah damarı
Sen yeter ki hep var ol.
Cemre.Y.

Belki Baharı Bekliyordur

...Belki Baharı Bekliyordur...
Belki havalar soğuk diye,
Kalbinden diline
Ulaşamıyordur sevgili sözleri.
Belki baharı bekliyordur
Gözlerinde gördüğüm,
Aşkın dile gelmesi,
Olamaz mı, olabilir belki.
Cemre.Y.