Renkli Şemsiyeler

...Renkli Şemsiyeler...
Aslında renkli şemsiyelerden
Hayatım boyunca nefret etmişimdir.
Bana kendilerini unutturabilen tek şey onlardır.
Unuttururlar kendilerini hiç olamayacak yerlerde!
Nerede unuttuğumu mutlaka hatırlarım da...
Bana aitlikleri çoktan yol almıştır başka diyarlara.
Bazen bir otobüsün arka koltuğunda,
Bazen bir metrobüsün cam kenarında,
Bazen yorulup bir çay içtiğim herhangi bir yerde,
Herhangi bir zamanda.
Kalmak isterler ve kalırlar öylece hep!
İlla ki hatırlarım ve bulurum
Onu nerede onu unuttuğumu.
İlla ki hatırlarım onu ilk kez
Nerede kaybetmeye meyilli olduğumu!
İlla ki hatırlarım onun ilk kez
Benden kaybolmaya ne zamanda razı olduğunu!
Her şeyden sonra.
Geçmişime ait olmayan iki şemsiyem oldu,
Birisi, en az ben kadar şeffaf,
Diğeri gökkuşağı kadar rengarenk.
İkisini de kaybetmedim.
Bu sefer onları
Hiçbir yere götürmedim yağmurlu havalarda.
Gökkuşağı olanını
“Her şeyim” olana armağan ettim!
Şeffaf olanı “Çocukluk arkadaşım” a...
Artık her şey yerli yerinde...
Cemre.Y.