5 Kasım 2017 Pazar

Hayat İşte

…Hayat İşte…
Az önce yeminli bir şiir falı tutmuştum
Yazdığı son şiirinde ben varsam sonunda
Kendime afili bir fincan orta kahve yapıp
Ki ben kahvemi sade içerdim hep
Kalbimdeki kelebeklere
Sevgililerin kavuştuğu bir masal anlatacaktım.
Anlattım.
Kelebeklerim şimdi rüyalarında
En uykusuz cennet şarkılarını söylüyorlar
Kanatlarının yanacaklarını bile bile
Sevgilinin yanan tenine konuyorlar
Sevda yüklü bütün pembe bulutlar
Kıpkırmızı karlar yağdırırken
“Kadının biri” şairin dediği gibi
“Şiir yazıyor durmadan usanmadan
Aklı fikri sen de.” gerçekliğinde
Hayat işte…
Bir yanımda kahve,
Bir yanımda kadeh.
Hayat işte!
Cemre.Y.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aşk Mı, O Ne Ki?

...Aşk Mı, O Ne Ki?... "Aşk mı? O ne ki!" derdi rahmetli anacım. Sonra da eklerdi; "Yenilir mi, içilir mi? Yoksam mevsimler g...