| …Ki Zaten Başkaca Da Cennet Görmedim… |
| Bu aralar… |
| Hatta çokça… |
| Epeyce uzunca zamanlardır… |
| Ben annemin tahta beşiğini, |
| Tıngır mıngır sallar iken den beridir! |
| Seri cinayetler işliyorum yüreğimde! |
| Bütün cinnetlerin ötesinde, |
| Cennet'siz, |
| Maktullüğüm'ün, |
| Birinci dereceden tanığıydım oysa! |
| Oysa nicedir çok…çook…çoook… |
| Konuşuyordum değil mi? |
| Konuşmamalıyım oysa. |
| Konuşursam! |
| Cehennem yine yanar! |
| Yine suskunca gülümsemeliydim. |
| Kahkahalar atmalıydım. |
| Oysa cennet var… |
| Ama ben artık! |
| Kahkahalarımın gerçek anının |
| Hiçbir salisenin… |
| Tek bir anını… |
| Artık! |
| Ha-tır-la-ya-mı-yo-rum! |
| Cennet vardı oysa. |
| Anne'm… |
| Hiç birimiz yaşamıyoruz sa hala? |
| Peki bu cehennem neden! |
| "Sarıl-sa-na…bana…" |
| Cennet vardı değil mi? |
| Benim cennetim senin rahmin imiş meğer! |
| Ki zaten başkaca da cennet görmedim. Cemre.Y. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder