| ...Soyunukken Üşür Bütün Kadınlar... |
| Hani hatırlıyor musun sevdiceğim, |
| O zamanlar, sevdiceğim bile değildin. |
| Sen, halimi, hatırımı sormak için |
| Soğuk bir Şubat ayında yazdığında, |
| Çırılçıplaktım, |
| Hastane kirlerinden arınmak için, |
| Duştan yeni çıkmıştım. |
| İçim, dışım, |
| Şimdiki gibi, |
| Kimsesizliğe dar gelen bir palto gibi ayazdı. |
| Sana, sadece, |
| “Giyinmem lazım” demiştim. |
| Sen, halimin arzı endamını hemen anlayıp, |
| “Üşürsün, sen de hasta olma sakın |
| Hemen giyin!”demiştin. |
| Belki de seni ilk o zaman sevmiştim. |
| Sen... |
| Diğerleri gibi, |
| Böylece, tadımdan yenmezi arzu hayal eylememiştin. |
| Üşüdüğümü, |
| Üşürken içimin titrediğini |
| İçim titrerkense sadece ısınmak istediğimi bilmiştin. |
| Ya da? |
| Neyse ne! |
| Bir kadının, |
| Bütün ömrü boyunca bir kere olsun, |
| Bir tek kış ayazında olsun, |
| Duştan yeni çıkmış haline, |
| “Üşürsün, sen de hasta olma sakın |
| Hemen giyin”demeli birileri... |
| Yoksa kadınlığından istifa etmemeli herkes! |
| Cemre.Y. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder