Aşk mı? O Ne Ki?

...Aşk mı? O Ne Ki?...
Hadi yine gülümseyelim hayata,
Buruk bir tebessümle olsa da.
Meğer,
Ömrümüzün sonuna doğru seçtiklerimiz kaderimizmiş!
Hayatımızın ondan bile habersiz,
Asıl hayat arkadaşı.
Meğer…
Son bildiğimiz,
Hep en başımızı hatırlatırmış!
En başımızdan başlayarak.
Acıta, kanata...
Kanırta…kanırta!
Diğerleri gibi olduğunu,
Beyinlerimize kazırmış…
Sonra mı?
Ondan evvelde, ondan sonra da,
Aşktan nefret eden insanlar tanıdım.
Her seferinde,
Hayretle bakardım gözlerinin bebeklerine!
Şimdi anlamak!
Ne kötü şey anne!
Cemre.Y.