Yine Yeniden

…Yine Yeniden…
Bir kumrunun kanadından huzur nefesledim.
Bir martının çığlığından özgürlük kafesledim.
Bu küçücük sahil kasabasının,
Turuncu koltuklarına gömülüp
Nakışlı fincanından
Kendime kırk yıl hatırlı kahvemi
Yeniden yeniksizliğime yudumlarken anladım ki,
Burada insan şair de olur, şiir de…
Burada insan yazan da olur, yazılan da.
Balıkçı motorlarından biriyle,
Bir deniz kızı Cemre göndermiş yine.
Hayat nasıl olsa geçiyor da, yaşamaksa, yine…
Yeni...
Yeniden.
Cemre.Y.