Ben Hiç Yaşamamışım Gibi Yaşa, Yaşayabilirsen

...Ben Hiç Yaşamamışım Gibi Yaşa, Yaşayabilirsen...
O kayalıklarda iç içe otururken,
Aniden boynumu öptüğünde sen!
Hiç martı yok sanıyordun değil mi?
Martı bendim.
Hızlıca yürürken durdurduğunda,
Aniden beni kendine çekip sarıldığında sen!
Hiç rüzgar yok sanıyordun değil mi?
Rüzgar bendim.
Sol göğsüme yasladığında
O güzel başını,
Aniden bana bakıp gözlerime aktığında sen!
Hiç bulut yok sanıyordun değil mi?
Bulut bendim.
Bir Güneş bana her şeyi unutturur sanıp,
Aniden ardını dönüp öylece gittiğinde sen!
Hiç yağmur yok sanıyordun değil mi?
Yağmur bendim.
Ömrüne vazgeçilmez ne varsa yok sayıp,
Aniden bana taşarken sen,
Hiç şahit yok,
Hiç şehir yok sanıyordun değil mi?
Oysa İstanbul bendim.
Ey benim harfsiz sevdiceğim!
Benim Güneş'im sendin.
Şimdi ben hiç doğmamışım gibi,
Hiç ölmemişim gibi yaşa!
Ya-şa-ya-bi-lir-sen.
Cemre.Y.