...Ödüm Kopuyor...
Ben seni, kuytularıma sakladım sevgili.
Şimdi kim baksa gözlerinin derinine,
Elasını görmeden önce
Kuytusuna gömülür
Gözlerinin renginin bir ışıklık mavisinin.
Eğer bakmakla yetinmez de,
Gözlerinin derininden,
Yüreğini görebilmeyi bir denerlerse diye ödüm kopuyor
İşte o zaman
Anlayıverirler yıllar boyu senin,
Göle gömdüklerini.
Denizin mavisinden bir umut çıkarttıklarını.
Yani geçmişini, yani gelmişini,
Yani gönlünce bir doyumluk gelememişini.
Ben kadar,
Bana rağmen çözerlerse diye ödüm kopuyor!
Zira onlar bencileyin,
Derin dehlizlerin en mavisine çığlık ziyan saklanmazlar da,
Gün ışığının şavkına asarlar seni de,
Aynı havayı bari,
Artık soluyamayız diye ödüm kopuyor!
Cemre.Y.
Ben seni, kuytularıma sakladım sevgili.
Şimdi kim baksa gözlerinin derinine,
Elasını görmeden önce
Kuytusuna gömülür
Gözlerinin renginin bir ışıklık mavisinin.
Eğer bakmakla yetinmez de,
Gözlerinin derininden,
Yüreğini görebilmeyi bir denerlerse diye ödüm kopuyor
İşte o zaman
Anlayıverirler yıllar boyu senin,
Göle gömdüklerini.
Denizin mavisinden bir umut çıkarttıklarını.
Yani geçmişini, yani gelmişini,
Yani gönlünce bir doyumluk gelememişini.
Ben kadar,
Bana rağmen çözerlerse diye ödüm kopuyor!
Zira onlar bencileyin,
Derin dehlizlerin en mavisine çığlık ziyan saklanmazlar da,
Gün ışığının şavkına asarlar seni de,
Aynı havayı bari,
Artık soluyamayız diye ödüm kopuyor!
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder