Armağan

...Armağan...
Seni hala...
Yolumu, yönümü, dünyamı
Şaşırmışcasına öyle seviyorum.
Canımın bütün canlarını koruyan
Yüreğimdeki camları ezmeyen
Kırmayan, dökmeyen, incitmeyen
Ve çok güzel gülen.
Dudaklarından
Kız Kulesini fethettiğimi,
Gamzelerinden gül suyu içtiğimi,
Unutamadığım tek adamsın sen.
Adın aklıma gelse,
Kalbimin ritmi kaburgalarıma hala
Tanrıdan bir armağan olan...
Cemre.Y.

Vakit Tam Değil

…Vakit Tam Değil…
Senin için sustuğum bütün şiirlerin
Hepsini,
Dökeyim istiyorsun biliyorum hecelerime
Yazıyor..
Yazıyorr..
Yazıyorrr...
Susuyorum....
Yetmiyor lan literatürlerdeki
Bütün kelimeler bir sen etmeye...
Seni seviyorum desem az...
Senle gurur duyuyorum desem az...
Her şey az...
Ölsem uğruna desem...
Vakit tam değil...
Cemre.Y.

Yer Gök İhanet Ağlıyordu

…Yer Gök İhanet Ağlıyordu…
Sonra bütün mektupları çöpe attım yakmadan...
Yalnızlık durağına çıkan o son yokuşu
Yağmur yüklü ceketimin yakasına yapışarak
Suskunca tırmandım ağır aksak
Tek damla gözyaşı akıtmadım biliyor musun?
Gülümsedim tebessümün buruk olanından.
Gerek yoktu ne virgüle, ne noktaya
Ne de herhangi bir işarete...
Zaten yer gök ihanet ağlıyordu!
Sustum ve gittim hepsi buydu.
Cemre.Y.

Çağlayan

…Çağlayan…

"Yolun nerede başladığı önemli değildir.

Yolun neresinde,

O yolculuğa ait olduğun önemlidir."

Kendince asi,

Hırçın dalgalarıyla akan bir nehir,

Uçuruma rastlarsa,

Hiç düşünmeden o uçurumdan atlar.

Atlarken kurduğu hayallerden vazgeçip,

Çağlayan olur. Cemre.Y.

Yorgun Adam

...Yorgun Adam...
Hayatı boyunca
Attığı üç adımdan biri
Kırılıyorsa o basamağın,
Yorulduysa
Sonsuzluk kadar
Uzayan merdivenlerinden ömrünün
Yine de bu sefer,
Senin için iki basamağını daha
Çıkıyorsa "Adam!"
Durup,
"Ya kırılırsa!" düşüncesine,
Dalmasından kırılma
"Kadın!" ol da tutun sol koluna,
Güven ol üçüncü adımına.
Cemre.Y.

Şanslıyız

…Şanslıyız…
Yine de...
Hem de her şeyimize rağmen
Çökmeden omuz olduk mu?
Bir can daha boğulmasın diye!
Yine de her şeyimize rağmen
Ölmek üzereyken,
Tutunabildik mi
Hem de ruhumuzla
Bir meleğin kanatlarına...
Şanslıyız demektir hatta
Sonuna kadar da
Hak etmişiz "Biz" i
Cemre.Y.

Evlat Tabutu

…Evlat Tabutu…
Aymayan günlerde mezarlıklarımızı
Genişletiyoruz yüreklerimizde
Yoksa bir tek ananın ciğerine
Nasıl sığar koca bir evlat tabutu!
Cemre.Y.

Azalıyoruz Yani Haberin Olsun

…Azalıyoruz Yani Haberin Olsun...
Bazı cümleler,
Anlık da edilmiş olsalar,
Yılların zorluklarla,
Emeklerle, sabırlarla,
Tırnakları söküle söküle inşa edilmiş,
Başkalarınca aşılmaz o kulelerini
Hiçe sayarak edildikleri için,
Kulaklarda her an yankılanıyorlar.
Elbette seviyorum seni...ama...
Bizim kalemiz içimizden çatladı
Artık ne kadar su alabilirsek....
O suyuysa ne kadar
İçimizde durdurabilirsek be dostum.
Azalıyoruz yani haberin olsun!
Cemre.Y.

Filmin Sonunda

…Filmin Sonunda…

Her durumda sırtımdan hançerlenmektense

Ölmeyi tercih ederim.

Yaşamam yani.

En azından ona!

Denemiştim zamanında

Sırtında bir hançer yarasıyla

Yaşamak daha zor!

İnsanın kızının babasının bile

Yok olmasına yardım ediyor

Filmin sonunda o dost sandıklarımız. Cemre.Y.

Büyük Lokma

...Büyük Lokma...
Göynümün Fırat fırtınasına paralel
Dicle kırıklarıyla yan yana taptaze süzülüveren
Sen, en son büyük lokmam!
Eyy!
Özümün henüz kapağındaki gözyaşım
Sen son yürek naaşım!
Varsın madem nehirlerin yatakları
Senle üç olacakmış
Akacakmışsın madem!
Bilmediğim bir dilin
Hiç merak etmediğim bir lisanınca!
Zazaca...
O da aksın!
Başkaca da
Büyük lokma yutmadımdı zaten!
Mümkünse de artık,
Senle de ölürüm ha!
Cemre.Y.

Bir Bakmışsın

…Bir Bakmışsın…

Bir bakmışsın

Unutulup gitmişiz

O son şiirin son mısrasında. Cemre.Y.

Sevmedi

...Sevmedi...
Hiçbir kere olsun...
"Anne'm sen bana
Hangi şarkıyla uyuyor,
Hangisiyle...
Gecene ölüyor,
Sonra yine hangisiyle,
Bana var olmaya direniyorsun!" demedi ki,
O'ndan itibaren sayabileydim!
O'nda kaldım...
Biliyordu...
Emindi...
Güvendi...
Gidemedim...
Tam on sekiz yıldır başka yere!
İpimin ucu belliydi!
Salmadı...
Hiç sevmedi...
Hepsi bu!
Cemre.Y.

Geçmiştir

…Geçmiştir…
Onu çoktan unuttuğunu
Geçmişten gelen bir hayaletin,
Sana attığı bir tek cümlelik
Mesaj ile hatırlarsın!
Bahsi geçen kişinin
Kim olduğunu anlaman ise
Sadece saliseler sürer!
Yeniden hatırlarsın her şeyi
En başından sonuna kadar.
Artık özürlerin ve af dilemelerin
Zamanı bile çoktan geçmiştir.
Cemre.Y.

Yaşıyorum Mecburen

...Yaşıyorum Mecburen...
Ölsem mi diyorum!
Yaşım seni çoktan bitirmişken.
Sonra sabah oluveriyor...
Umudum oluveriyorsun
Doğan her güneşimle...
Merak etme!
Merak...!
Et-me!
Sonra gece vuruyor yine gözlerime!
Caymıyorum aslında hiç kavlimden de!
Bir türlü ölemiyorum uykumda bile!
Hepsi bu!
Yaşıyorum mecburen.
Cemre.Y.

Ey Yalnızlığım

...Ey Yalnızlığım...
Hüzünsüz sabahlarımın
Akşamdan kalmalarıma
Terki diyar yokluğunun bedelini
Ayazı don tutan yıllarım boyunca
Bana dokunabilecek
En son el olarak bulduğum
Yorganıma bile ihanet etmedim ben.
Yine de usulca koynuna girdim çarşafımın.
Yine de yüzünü öptüm ben,
En son sen kokan yastığımın ucuna dokundum.
Yine de usulca sarındım yorganıma.
En güzel ben giyindim seni,
Geceler boyu sensizliğime sustuğum kendime!
Zira sen bana baştan sona,
Bana hep sensizlik kalan yalnızlığım.
Hiç değilse sen bana hep sadıksın!
Benim sessiz çığlıklarım.
Kim duyacak ki bizi ki vallahi bunca yıl geçti kimsem duymadı.
Ben hala yalnızım ki seni hiç aldatmadım ey yalnızlığım!
Cemre.Y.

Neyse!

…Neyse!...

Ki zaten olay...

"Neeyysee!"ye bağlayabilmekte...

Neyse bağladın bağladın,

Yoksa ciğer ne ki

Bu yürek yangın yerinde kül,

Toz, duman...

Neyse ey sevgili yalnızlığım…

Nerede kalmıştık? Cemre.Y.

Silikon

…Silikon…

Senin paran bende geçmez be canım,

Ne ruhumu ne de bedenimi satın alamazsın sen!

Memeleri silikonlu, burunları plastik kalkığı,

Vereceğin kredi kartı limitine göre,

Kenarımın köşesi bile olamayan,

Emmeli, gömmeli sanal dilberlere geçer.

Öyle ki, öpsen silikon,

Okşasan silikon,

S...sen silikon.

Ama öylesi yarar sana, sen bir…

En yakın starbucks'a bir uğra istersen!

Kendime en sadesinden

Türk Kahvesi yapacağım ben. Cemre.Y.

Canavarlar!

…Canavarlar!...

Yalnızlık, yağmur ve karanlık…

Hiç de iyi dostlar değiller bence!

Hiç yoktan annesiz bir kız çocuğunu,

Korkutuyor ve bundan haz duyuyorlar.

Fena korkutucu bu canavarlar! Cemre.Y.

Hep Zifiri Karanlık

…Hep Zifiri Karanlık…

Hayalimde yudum yudum içtim senden

Dolunayı ve yıldız serpintisi yakamozları da…

Sen şimdi.

"Güneş aslında hiç doğmadı."mı diyeceksin?

Ki biliyorsun!

Güneş doğmasaydı, Ay bize, hep zifiri karanlıktı. Cemre.Y.

O Şarkı

...O Şarkı...
Ne enfes bir şarkıdır değil mi...
Sen uykuya yatarken
Yalnızlığına kısık da olsa bir ses olsun diye
Radyoyu açık bırakıp yattığın,
Nihayet uykuya dalabilip,
Rüyalara dalabileceğin gecenin üç otuzunda,
Seni uykundan uyandırıp,
Yüreğine hançer gibi saplanan
O şarkı.
Sanki...
Ona son yazdığın o şiir gibi.
İçin yarılır, ciğerinin can kırıkları etini kanırtır.
Sonra kalkar bir sigara yakar, radyoyu kapatırsın.
En soğuğundan bir bardak su içersin.
Lavaboya gidip ihtiyaç giderirsin,
Hayatına dokunan her yanlış şeyin,
Sadece birer kabus olduğunu söylenirsin.
Söylene söylene yatağına, yorganına sarılırsın.
Tam kendini her şeyin artık güzel olacağına ikna edecekken,
Alarmın zili çalar!
Ötesi mi, hep aynı hikaye işte!
Her sabah yeni bir güne, yeni bir umutla doğar,
Her gece kimsesizlikten ölürsün.
Cemre.Y.

Ah Be Yüreğim

…Ah Be Yüreğim…
Herkes terk etse beni,
Ben terk edemem kendimi,
Çünkü içinde hala,
Bolca gerçek sevgiye muhtaç,
Küçücük bir kız çocuğu var bilirim.
Ah be yüreğim.
Cemre.Y.

O Koyuyor Adama!

...O Koyuyor Adama!...
Bazen...
"Dahil" olduğunuzu sandığınız kadar,
"Hariç" hissettirirler ya sana...
İşte asıl o koyuyor adama!
Cemre.Y.

Velev Ki

…Velev Ki...
Velev ki...
Belki bir gün...
Karşılaşırız...
Bir şiirin son mısrasında...
Cemre.Y.

Daha Çok Yanar

...Daha Çok Yanar...
Öyle mi dediler hocam size,
Özür dilerim ama!
İlk gerçeğinizi söyleyen ben olacağım,
Yara kabuğunun altına yara sarılmaz,
Can bu!
Hep daha çok yanar.
Cemre.Y.

Adam Gibi

…Adam Gibi…
Tam, tamam artık yeni şiirler geçmeli içimden diyorum...
Sonra hayat beni.
Sanki ağustos sıcağının kızgın kumlarından,
Zemheri ayazlarında,
Öylece çırılçıplak çarmıha geriyor gibi
Koskoca bir tokat gibi çarpıyor yüzüme.
Eski şiirlerime yamalar dikiyorum.
Unutmamak için!
Geçmişinin acılarını unutmamayı başarabilirsen,
Yeni acılara yer açmazsın.
Aşk gibi…
Sevda gibi...
Zira onlara göre…
"Öyle Gibi!"dir her şey.
Oysa sevdi mi ulu orta sevecek bir adam...
Öyle ikircikli köçekler gibi gizli kapaklı olmayacak
Hani aman kimse bilmesin de biterse
Kısmetim kapanmasın demeyecek!
Sevdi mi dibine kadar sevecek,
Bitti mi dibine kadar hüznünü çekecek.
Cemre.Y.

Bitti O İş

…Bitti O İş… O önceleri etrafındakilere ve ona, En güzel cümleleri seçerek sarf ederken, Sonra ilişki yürümeyip bitince de sana, Ondan bahsederken, "Bitti o iş!" der. Kadınsan… Bitiren sensen… Senin arkandan bahsedilirken bile, Artık "Bitti o iş" sindir. Cemre.Y.

Hiç Yok

…Hiç Yok…

Beni merak etme!

Hiç olmadığım kadar

Sana…

"Hiç yok!" um. Cemre.Y.

Aferin Size!

…Aferin Size!...
Masalmış'ım
Şiirmiş'im
Rüyaymış'ım.
Bir varmış,
Hiç kimseye hiç yok muşum!
Nasıl?
İyi mi böyle...
Aferin size!
Benden koca bir aferin.
Cemre.Y.

Aşk Gibi

…Aşk Gibi…
Her şey mükemmel değilse de,
Yolunda "Gibi"ydi sanki!
Eş, dost, akraba, aşk.
Beni, bütün yüreğimden,
Yaralayan'larımla beraber
Sen de…
Yoluma "Aşk Gibi." çıktın be sevgili!"
Cemre.Y.

Yürek Yok

...Yürek Yok...
Olur ya!
Bir daha olur ya es kaza
Denk gelirsek...
Asla ama asla!
Sevmeyiz birbirimizi.
Çünkü bütün akıllı direktifleri
Uyguluyor çünkü şu kalp!
Senin kalbinin içinde yürek yok çünkü!
Cemre.Y.