Ey Yalnızlığım

...Ey Yalnızlığım...
Hüzünsüz sabahlarımın
Akşamdan kalmalarıma
Terki diyar yokluğunun bedelini
Ayazı don tutan yıllarım boyunca
Bana dokunabilecek
En son el olarak bulduğum
Yorganıma bile ihanet etmedim ben.
Yine de usulca koynuna girdim çarşafımın.
Yine de yüzünü öptüm ben,
En son sen kokan yastığımın ucuna dokundum.
Yine de usulca sarındım yorganıma.
En güzel ben giyindim seni,
Geceler boyu sensizliğime sustuğum kendime!
Zira sen bana baştan sona,
Bana hep sensizlik kalan yalnızlığım.
Hiç değilse sen bana hep sadıksın!
Benim sessiz çığlıklarım.
Kim duyacak ki bizi ki vallahi bunca yıl geçti kimsem duymadı.
Ben hala yalnızım ki seni hiç aldatmadım ey yalnızlığım!
Cemre.Y.