O Şarkı

...O Şarkı...
Ne enfes bir şarkıdır değil mi...
Sen uykuya yatarken
Yalnızlığına kısık da olsa bir ses olsun diye
Radyoyu açık bırakıp yattığın,
Nihayet uykuya dalabilip,
Rüyalara dalabileceğin gecenin üç otuzunda,
Seni uykundan uyandırıp,
Yüreğine hançer gibi saplanan
O şarkı.
Sanki...
Ona son yazdığın o şiir gibi.
İçin yarılır, ciğerinin can kırıkları etini kanırtır.
Sonra kalkar bir sigara yakar, radyoyu kapatırsın.
En soğuğundan bir bardak su içersin.
Lavaboya gidip ihtiyaç giderirsin,
Hayatına dokunan her yanlış şeyin,
Sadece birer kabus olduğunu söylenirsin.
Söylene söylene yatağına, yorganına sarılırsın.
Tam kendini her şeyin artık güzel olacağına ikna edecekken,
Alarmın zili çalar!
Ötesi mi, hep aynı hikaye işte!
Her sabah yeni bir güne, yeni bir umutla doğar,
Her gece kimsesizlikten ölürsün.
Cemre.Y.