Kıyamam

...Kıyamam...
Güçlüyken ve gücümün farkındalığını yansıtırken,
Kimseler bir şey söyleyemiyordu bana...
Oysa şimdi kanadımın biri,
Kalbime yakın tarafı kırık ya.
Ne kadar da ben dostunum acı söylerim diye acıtan
Kelimeler savruluyor ortalıkta...
Bu kendini dost sananlar hep mi acı söyler?
Oysa ben hiçbir dostumu
Canı yanarken bir kez daha acıtmaya kıyamam.
Zaten öylesine azlar ki, kıyamam...
Cemre.Y.

Kitapsız Olmanın Şevkinin Şavkı

...Kitapsız Olmanın Şevkinin Şavkı...
Bazen...
Yazar...
Yazar...
Paylaşmaz...
Sadece susarım!
Kitapsız olmanın şevkinin şavkı budur.
Ne yazdığımı,
Ne sustuğumu anlayamaz kimse’m!
Dudağımın zamansız bir yerinde,
Saklıdır buruk bir tebessüm
Onu bile hiç kimse görmedi zaten!
Görecek olsa her gelene “He!” çekerdik dimi?
Gördüm diyen varsa da!
Ancak hayalinde saklı,
Gizemli yasaklısıyımdır ki,
İşime hiç gelmez gizemlere,
O, bürüntülü yasaklar!
Bitmiştirler yani çoktan...
O bile, hala olaydı.
Bu şiir bari, yazılmış olmazdı en azından
Amma velakin...
Ben öylece susup, gülümsediysem!
Yazıp, susup caydıklarımı da
..............................................
Neyse....................ya neyse!
Cemre.Y.

O Şiirler

…O Şiirler…

Hani o hep kıskandığın o şiirlerden, Yazıyor muyum sevdiceğim hala!  Artık sadece sana ve yokluğuna Yazıyorum değil mi!  İşte senin gibi, Bütün şiirlerimin hepsini, anaları hariç, O, Rus…Bu! Çocuklarının ihanet hançerlerinin, Acı yaraları yazdırmıştı bana!  Var mıymış onlardan farkın, Bak, onca zaman boşuna kıskandın. Halbuki sen bari adam olsaydın, Ben şiir diye şimdi seni yaşardım.

Cemre.Y.

Kısa Devre

...Kısa Devre… Aramızdaki ayrılığa sebep, Farkı buldum be sevgili! Kısa devre yapıp patlıyor bütün lambalar! Salonum hariç! O, müebbet yedi. Hep bekliyor birilerini. Senin evin, senin odan, Hala, hep zengindi değil mi? Cemre.Y.

Ne yapsam?

…Ne yapsam?...

Pişman değilim de…

Sırtımda bir hançer yarası daha

Çıkarabilirsem, ölümüm olur!

Çıkartamazsam ölene kadar acım.

"Hepsi de bana uyar"lı yerindeyim,

Geriye kalan ömrümün.

Ne yapsam? Cemre.Y.

Kim Bilir

...Kim Bilir...
Kim bilir,
Ne kadar sayısız şimdiyi kaçırdık ömrümüzde,
Yarının güvensizlik ipini boyunlarımıza ilmek atıp.
Sen kaç zamandır benim şimdimsin işte
Ve yarın diye bir şey hiç yokmuş meğer!
Sende bir aşk da asla olmayacak iki şey var.
Ki sırf bunlar için herkes ölür de.
Asıl seninle yaşamak bile göze alınır.
Huzur ve güven ve sen...
Varsın ardına bile bakma gitmek istersen.
Seni böylesi sevmek yol olup serilir yollarına.
"Yarın" olursun ilk defa.
İçimden milyon kere,
"Gitme be!" demek geçse de dile gelmez o kelimeler.
Kalmak istersen daima "şimdi" m olursun nasıl olsa
Yaşlanırız beraber,
Çay demlerim kendime
Sana da kahve yaparım.
Sen gazeteni okursun, orta şekerli kahveni içerken
Ben bulmacamı çözerim çayımı yudumlarken.
Hala bilmediğim şeyler olur
Hala eksik kalırım
Sen hala tamamlarsın beni.
Olamaz mı?
Cemre.Y.

Sen Gel Yine De

...Sen Gel Yine De...

Sen gel yine de,

Gidişini hiç sevemesem de!

Gelişini ayrı bir seveyim… Cemre.Y.

Hiç Kimsenin Aşkında Yoktur Gözüm

…Hiç Kimsenin Aşkında Yoktur Gözüm…
Hiçbir canlının,
Ne aşkında, ne de bir sevdasında,
Ne gözüm, ne de sözüm olmaz benim.
Ben iki serçeyi yan yana görünce bile
Hangi an gagaları birbirine dokunacak diye,
Saatlerce dua edenlerdenim.
Tek bir ağaç dalından, tek yaprak yeşertemediysem,
Suç kimsemin değil, benimdir benim,
Hani o şarkı der ya "Hiç kimsenin aşkında yoktur gözüm."
Cemre.Y.

Kimi Sevsem

…Kimi Sevsem…
Ben, kimi sevsem
Bir kelebek kanadının narin kırılganlığında...
Ertesi gün ölüyor, yüreğim ömrümden yanıyor.
Cemre.Y.

Başımız Sağ Olsun

…Başımız Sağ Olsun...
Önce sen,
Haksız ve suçsuz yere,
Anarşist bir eylemle,
Molotof kokteyliyle hem de!
Darmaduman ettin yüreğimi.
Sonra onlar,
Haksız ve suçsuz yere…
Anarşist bir eylemle,
Molotof kokteyliyle hem de!
Darmaduman ettiler ülkemi.
Şimdi boşuna,
Üzülme sevgili,
Ülkemizde olanlara.
Benim vicdanım rahat.
Ya senin?
İçinin özü de katil değil mi sonuçta!
Sevgisizlik değil mi,
Hepsinin ruhunda!
Kimi yürekleri katleder, kimi ülkeleri.
İşte sen de…
Çoktandır terk ettiğin ruhunla,
Çoktandır vazgeçtiğin benliğinle,
Aslında çoktandır onlardan birisin…
İnanmıyorsan önce bana...
Sonra aynaya bak!
Ne kaldı?
Benden,
Senden,
Biz'den...
Geriye?
Ne kaldı?
Yaşanmış, yaşanamamış
Yarıda kalmış her şeyin sonu,
Tomalar dolusu
Sel afeti değil mi?
Başımız sağ olsun!
Cemre.Y.

Kimse Öpmesin Seni

...Kimse Öpmesin Seni...
Sakın ha!
Kimseciklere verme o öpüşlerimi!
Ne zaman belli olacağı
Hiç belli olmayan o sol gamzenden,
Ve sol dudağının üzerindeki
Gizlice beliren ve yok olan ben’inden,
Kimsen öpmesin, hele sinenden.
Sakın ha!
Son buğulu bakışın gibi bakma sakın
Sakın bana baktığın gibi bakma sonlara,
Başkaca hiç kimseye,
Bana o son baktığın gibi bakma!
Olur a kıyarlar geleceğine de
Umursamazlar yanlarındaki mutsuzluğuna da
Gitme “Kal” derler, kalırsın!
Olur a benden çok seversin onları
Gelmezsin bir daha bana
Emanetime hıyanet etme sakın ha!
Cemre.Y.

Geçmiş

…Geçmiş…

Keşke sende benim geçmişime

Geçmemiş olsun kadar bakmasaydın be karındaş....

Hani aslında geçmemiş olsaydı...

Hani bir sevgi yumağıyla

Tutsaydı birileri ellerimizden....

Hala tutulmak istenen eller kadar değerimiz olsaydı ya....

Değerimiz olsaydı ya....

Ya da ne bileyim…

Bir babamız bari çıksaydı ya bir yerlerden! Cemre.Y.

İt Ürür, Kervan Yürür!

…İt Ürür, Kervan Yürür!...

Benim babaannem bir fok bilmezdi ama

Anam çok şeyi önceden bilirdi

Hayatımıza gereksiz yere, tek cümlelerdi,

"İt ürür, Kervan yürür de,

Sen yoluna dümdüz git yeter kızım!" derdi anam!

"Yolum, izinde annem,

Hamurun hala apak!" Cemre.Y.

Sen Yine De, Pür Dikkat Et Kendine

...Sen Yine De, Pür Dikkat Et Kendine...
Sıkı giyin çocuk sakın üşütme!
Yüreğin kadar!
Aşırı soğuk olursa bedenin, hasta olursun…
Olma!
Sen yine de dikkat et kendine!
Sonra uykun kaçar,
Yalnızlığın koynunda,
Mışıl mışıl uyumakta iken,
Uyanırsın aniden!
Sen yine kendinsiz, bensiz kalırsın,
Haberin bile olmaz.
Bak hiç uyarmadı, bak demedi bile deme!
Sıkı giyin çocuk,
Ortalık bizden bile soğuk, sakın üşütme!
Cemre.Y.

Bu Sefer Tam Gelecekmiş!

...Bu Sefer Tam Gelecekmiş!...
Kendimle olan gri mavi kavgalarımın sonunda
Şu son…
Bahar akşamında,
Saçlarımı okşadı ılık bir bahar rüzgarı.
Ay dede, yüzümden makas aldı.
Işıkların ardındaki yıldızlar hep birden göz kırptı.
Evime giden yolumu uzattım bende...
Sırf akşamın güzelliği,
Beni biraz daha sevsin diye!
Sağ olsun beni...
İçimdeki çocuğa kadar sevdi.
Söz verdim ona;
“Bir daha asla, dünle yaşamayacağım!"diye.
Ruhumun bütün grilerini koyduk kara bir sandala,
Kürekçisiz saldık ummana.
Artık ne halleri varsa!
Görsünlerdi.
Sonra...
Yeni bir sandal yaptık bana
Bu sefer içimdeki çocuğun
Kırmızı pabuçlarının
Kırmızıları daha çok!
Yarın yine lodos çıkacakmış!
Zemheri ayazlı kışlar gelecekmiş!
Ama ben asla
Kayığımın renklerini soldurmamalıymışım!
Beklemeliymişim ve hala...
Sabretmeli.
O...
Her kim ise...
Bu sefer,
Bana tam gelecekmiş!
Cemre.Y.

Kalbimi Kilitledim

...Kalbimi Kilitledim...
Bütün yaşanmışlıkları,
Yaşanamayacaklarıyla beraber,
Cümleleri, heceleri, bütün harfleri,
Bütün resimleri de bir kitaba sığdırdıktan,
Anlam ifade eden,
Kurutulmuş güllerini, küçük küçük notları
Kendi hediye kutusuna koyduktan ve
En anlamlı günde ona sunduktan sonra.
Kalbimi kilitledim, tadilattayız kardeşim!
Bedenim tadilatta...
Cemre.Y.

Kendime Sığınırım

...Kendime Sığınırım…
Sen ne kadar…
Cam parçacıklarıyla doldursan da yüreğimi,
Ne kadar üzerinde gezinsende
Acımasız dev adımlarla kanata kanata,
Ben senden gitmek uğruna gidemiyorum,
Gidemem bir başkasına.
Keşke bu kadar tanıtmasaydım kendimi sana,
Keşke sendeyken bir başkası olsaydım birazda,
Sen bende bitmedikçe
Başka bir tene dokunamayacağımı,
Başka bir yüreğe selam bile vermeyeceğimin
Garantisi olmasaydı keşke sende.
Ama olsun!
Bildiğin bir şey daha var,
Ben ölsem de aşkımdan
Sende bir adım yoksa,
Ardımı dönüp gitmeyi de bilirim.
Kendime sığınırım senden de...
Cemre.Y.

Kendime Hoş Geldim

...Kendime Hoş Geldim...
Gecenin şavkı vururken hazan yapraklarına,
Hüzünlerimin üzerine,
Basmasınlar diye toplamaya geldim.
Ben, kendime yine
Doğduğum an kadar yapayalnız
"Hoş Geldim."
Cemre.Y.

Kendi Mutluluğunu Yarat Bence

...Kendi Mutluluğunu Yarat Bence…

Eğer yalnız ve mutsuz hissediyorsan

Suçu sonbahara yükleme

Kendi mutluluğunu ve kalabalığını yarat bence! Cemre.Y.

Dağılıyorum Sana

...Dağılıyorum Sana...
Yazma ulan!
Sakın sen tek virgüle dahi dokunma!
Sonra dağılıyorum adamlığımdan,
Kadınlığım geliveriyor aklıma!
Dağılıyorum, sana...
Cemre.Y.

Ya Sonra?

...Ya Sonra?...
Artık nihayet...
"Ya sonra?" nın
Hiç sorulmaması gereken
Tek soru olduğunu öğrendim.
Şimdi mi?
Gülümsüyorum öyle...
Öylece varlığına...
Cemre.Y.

Kara İnci Tanem

...Kara İnci Tanem...

Geceden kara inci tanem...
Topraktan bir taş değil,
Candan bir parça olan en kıymetlim.
Ben bir sandala atlayıp,
Küçücük bir adada sana nefes almayı düşlerken,
Senden aldığım nefesleri artık geri vermeyi düşlerken.
Şimdi...
Hem de bu yağmurda...
Fırtınaya kürek çekesim var!
Sadece senin yüreğinin
Kalabalık atışlarında mutlu olabilecekken,
Şimdi en insan seli, en uzak,
En çıkmaz sokaklarda kayıp olasım var!
Öyle derin, öyle yoğun,
Öyle bencil bir nefes aldım ki senden,
Sana sen bırakmadım,
Yoksa ölecektim ve sen yaşamaya alışıktın.
Salonumun duvarında asılı duran,
Tablo kadar nettim sana aslında.
Sandalım,
Aceleyle öylesine bırakılmış,
Hemen gelip alınacakmış,
Ama bir kader çıkmazına rastlamış da
Orada yetim kalmış gibi,
Kimsesiz, sahipsiz ama hemen yola çıkmaya hazır,
Sahilim,
Rengarenk çakıl taşlarıyla dolu
Her renkten ayrı bir yaşam fışkıran,
Uzak köşelerde acı bir anı saklılığında ama
Sarıya meyyal ayrılık yoğunluğunda,
Her an ya tamamen siyaha
Ya beyaza dönüşmeye hazır.
Denizim,
Sanki yeni bir Nuh tufanını kopacakmış
Kopacaksa hiç başlamasınmış ,
Hiç oluşmasına gerek yokmuş gibi
Başlatamadan bitirmeye,
Her şeyi yok etmeye hazır ve amade.
Gökyüzüm...
Mavinin, parlement mavisinden, azur mavisine
Umuda, huzura uzanan bir yolculuktu her bir tonu,
Ben daha gece mavisindeyken
Bir tek güneş kıvılcımım oldun da.
Gri üstüne beyaz ışıltıları olan o tek yer...
Ufuk çizgisinin hemen üstündeki yerdeydi.
Ben daha senin renklerle
Savaşını ya da sana anlamının derinliğini bilmiyordum!
Ben o tablodayım ve renklerden biriyim
En başından beri
Sen hangisi olmak istersen çıkar gelirsin.
Ya da çekip gidersin.

Cemre.Y.

Kendimi De Tek Geçerim

...Kendimi De Tek Geçerim...
Huyum kurusun...
Kurallara asilikli asaletim evvelimden var
Siyah ya da beyaz derler
Kırmızım tutar!
İlle de mavi derler
Gökkuşağı gibi rengarenk seriliveririm ömrüme
Huysuzluğum kurusun
Kurallara ille de uymamak uğruna
Caydığım çok kurallı hayatlar var!
Olmasanız da yaşıyorsam madem
Kendimi de tek geçerim...
Cemre.Y.

Kayıp Bakireliğim

...Kayıp Bakireliğim... Senden bana bir can geldi, bir can gitti işte. Kızım bende de, ben öldüm işte, Sayende artık… Ne yeni bir hayata başlayabiliyorum Ne zamanı geri alabiliyorum, Ne genç olabiliyorum ne de bakire. Her şeyin sonu ve sonum sun. Ne kadar çabalasam da olmuyor işte. Senin benden aldıkların yüzünden Başlamadan bitiyor sevdalarım. Allah'ından buluyorsun zaten ya yetmiyor, Gelmiyor geri kaybettiğim gençliğim, güzelliğim... Hep önümde temcit pilavı kayıp bakireliğim. Cemre.Y.

Karşıdan Karşıya Geçer Gibi Sev Beni

...Karşıdan Karşıya Geçer Gibi Sev Beni...

Karşıdan karşıya geçer gibi sev beni;
Önce bana, sonra bana, sonra yine bana bak.
Yol'unmuş gibi değil sevgilim
Han’ınmış gibi sev.
Ortalarına alma beni ömrünün seyrine
İLK’inmiş gibi, SON’unmuş gibi sev sen beni bu sefer.
Ruhum bembeyaz tüllerle,
Yemyeşil kırlarda uçuşmanın hayalindeyken.
Bütün gidenler gibi değil sevgilim
Kalanmış gibi sev.
Bensiz yaşanmazmış gibi değil sevgilim
Benimle de güzel yaşanırmış gibi sev sen beni bu sefer.
Karşıdan karşıya geçer gibi sev beni;
Önce bana, sonra bana, sonra yine bana bak.
Korkusuzca, yorulmadan sev...
Cemre.Y.

Kapıyı Çarpıp Gitme

...Kapıyı Çarpıp Gitme...
Kaç kez söyledim
Kapıyı çarpıp gitmeyin diye,
Kapı dediğinin anahtarın olmazsa
Sadece içeriden açılır
Ya artık
İçerinden içerideki
Kapı falan açmak istemezse!
Yazık değil mi ki şimdi
Hayatımdan bir kişi daha
Şu yüreğimin uzaklarında kalacak
Aylak, sahipsiz, sevgime aç o sokaklarda!
Artık üzülmüyorum bile...
Kilitledim kalbimin bütün odalarını.
Cemre.Y.

Ruhum…Toparlan

…Ruhum…Toparlan…
Bu kadar ölüm,
Aklımı beynimden yırtacak gibi oluyor!
Onlarla beraber ölmek istiyorum, ölemiyorum,
Madem yaşamaya mecburum, ruhum...toparlan!
Cemre.Y.

Kapansın Artık Bütün İç Hesaplar

...Kapansın Artık Bütün İç Hesaplar...
Ne zamanki kafatasımın
Beynime çoktan küçük gelen
Tepesi atsa!
Ne zaman ki ben,
Artık hiçbir şeye yetemesem...
İmkansız diye bir şey yok elbette!
Ama, ne zaman ki en çok bana,
Bana...
Bana...
Bana... yahu bana..
Ben bile... bana!
Birçok yerde, birçok şeyde,
Onca hayatta,
İlklerim'de bile,
Milyonlarca hayalimde bile!
Ne yapsam, ne yapmasam,
Neye eksik kalsam,
Neyi fazla yapsam,
Neye çok gelsem,
Neye artık yetemesem...
Hani, nihayetinde insanım ya!
Bütün olasılıksızlar...
İmkansız, imkansız ya benim inadıma!
Üst üste, üstüme gelse de,
İnanmadığım imkansızlıklarımı,
Bütün olasılıksızlarıma,
Hiçbir şeye, bila bedel,
Yenilebilir zamanlarımın hepsini,
Sevdiklerimle geçirsem de,
En sevdiğime bile
Artık yetemediğimde!
Hele ki o yosun gözlüme!
Artık yetemediğimi düşündüğümde...
Ben ne zaman, beynimin,
En küçücük yaşsızlığında,
Bir tek başka ele muhtaç olsam?
Yorulduysa anam!
Beşiğimi bir kez olsun
Bu sefercik de babam sallasın diye...
Çokça gereksiz ağladığımı
Kırk yaşımda anladığım o an'ım!
Henüz sekiz aylık halim gelir aklıma!
Uzun yıllar var ki,
Ne vakit kimsesizliğime
Beynimin bıngıldağı ç/ağlayacak olsa!
Bana artık dar gelen kafatasıma...
Kalbimle, beynim, aynı anda dar gelse...
Beşiğimi sokağa atarım, artık bir susayım da
Herkes zaten hep vicdansızda,
At gözlükleri uyurlarken bari oradan çıkmasındı da,
Belki yarın olur da
En acımasız günlerinden sakınırlardı!
Beni, benden başkası vuramasındı diye.
Sallanırım karlar altında...
Aslında artık hiç de
Fark etmezdi mevsimlerim nasılsa.
Hepsi nasılsa, o ölüm gecemdeki fırtınamdı.
Beynimin bıngıldağı
Artık kafatasıma kalınsa hep!
Hala onların deyimiyle
Benden, bu inadımla bir bok olmazdıysa!
Ayak tabanlarım su toplar nasılsa.
Yürüdüğüm o zamansız yollar,
Başımı değilse de, aklımı elbet yine toparlar!
Ayak tabanın su toplaması
Beynin bıngıldağının küçümen yarasından
Ne kadar daha acıdır
Her ikisini yaşamadan asla bilemezsiniz!
Bir yanda beynin kafatasını zorlar fışkırmak için
Diğer yandan kalbin kaburgalarını zorlar
Kan revan yok olmak için
Bana sorsaydınız yüreğimmmm der idim!
Nasılsa bütün yollar
Hiçbir şeye, hiç kimseye çıkmazdı sonunda
Nasılsa bütün yollar
Uğruna ölemediğim diler..
Nasılsa bütün yollar
Her gecenin sabahında yine sadece bana çıkardı!
Oysa hayatıma değmiş olan her kesime
"Sen yine de içindeki sesi dinle derim"
İçindeki beni yok sayarak!
Kitaro'nun İpek Yolunu açarım son ses
Hem tabanlarım ağrır
Hem beynimin bebeklik bıngıldağı
Oysa sordukları an
Hiçbir şeyimi susmazken ben o an
Hiç kimseme hiçbir şey çaktırmam
Sonra susar hepsi birden
Nasılsa bütün yollar
Eninde sonunda bana çıkar!
Sahi siz?
Henüz yeni nefes alacakken
Nefesini susturduklarınızı say/mıyorum!
Ben kaç kere öldüm saymıyorum.
Hanginiz!
Ölmek için elbet birileri bir şeylere değerdi de...
Hanginiz!
Beni yaşamaya mecbur edebildiniz!
Kendime dip not:
Yarın daha ötesi gülümse hayata Cemre!
Zira buz yağıyor yine
Beynimin Temmuz başı,
En küçük , en çaresiz bıngıldağına
Yeter ki birilerin
Ömrünce vicdanıyla muhasebeleşmesin
Alışıksın sen büyük hesapları
Küçücük pişmanlıklarla kapatmaya,
Artık uzatma!
"Neyse!" ise, en güzel intikamdır zamana da...
Beynim artık
Bebekliğimden de daha çok üşümese ya!
Cemre.Y.

Kandıramıyorum Geleceğimi

...Kandıramıyorum Geleceğimi...
“Uyku, yarım ölümdür.
Sakın haa!
Çok uyumayın!” derdi annem.
Ondan mıdır bilmem
Yıllar yılı
Ne zaman çok mutsuz olsam,
Ne zaman eksik kalsam,
Ne zaman bir şeylere artık yetemesem,
Ve ne zaman çok hasta olsam,
Günün en kabuslu saatlerini,
Gecenin en karabasanlı anlarını,
Hiç umursamadan,
Yani zaman saymadan,
Çok uyurum ben.
Bir daha uyanmamak ümidiyle.
Bunca yılda,
Bunca hasar geçti ömrümden,
Bir türlü tam ölmeyi beceremedim.
Yine maviye uyandım işte.
Annem!
Senin artık bizden
Çok, çook, çoook!
Giderken,
Uyuduğun kadar uyumayı
Umuyordum bu sefer.
Onu bile
Bir türlü beceremedim!
Artık nasıl işlemişsen.
Uyandım işte
Yine sisli bir geleceğe.
Görüyorsun işte
Kandıramıyorum,
Geleceğimi
Sensiz olmuyor işte!
Cemre.Y.

Ellerimi Geri Ver

…Ellerimi Geri Ver...
Kanatsız uçuyorum artık,
Nerede yarım avuç Güneş görsem!
Yar'lara dalıyorum
Sonunu hiç umursamadan.
Olur a!
Belki yeniden
Uçmayı başarabilirsem!
Yar'siz atlıyorum...
Yar'sızlıklara...
Öylesine düşüverirken ben!
Bir kardelen yaprağına denk geliyorum!
Yumuşatıyor ölümümü.
Yar koynuna alıyor beni.
Yar toprağına sarıyor beni.
Ama ellerim…
Sende kalmış benim!
Kanat istemiyorum senden
Bana ellerimi geri ver yeter!
Ellerimi ver!
Olmadı hiç değilse
Yüreğime dokunabilen parmak uçlarımı.
Cemre.Y.