Kocan Askerden Hiç Gelmeyecek!

…Kocan Askerden Hiç Gelmeyecek!...
Yorgun, yıkıntısı bol hasarlı,
Yıldızsız zifiri gecelerime inat,
Umutlu sabahlarım vardı benim,
Güneşim sabahıma uyandığı zamanlarda,
Hiç yoktan bir kuş cıvıltısı eserdi pencereme,
Hiç yoktan…
Bir asma yaprağı hışırdardı,
Hiç yoktan…
Bir “Gün Aydın!”ım vardı.
Şimdilerde gün geceye karıştı.
Ne zalim bir cümledir,
O ah ki ne vaahhh!
“Kocan askerden hiç gelmeyecek!”
Cemre.Y.

Asıl Suç Kimin?

...Asıl Suç Kimin?...

Ben en ilk

Onun şiirlerine vuruldum

"O" da o benim sabrıma

Şimdi hangimiz daha suçluyuz?

Ya da asıl suç kimin? Cemre.Y.

Beceremedim

...Beceremedim...

Belki biraz daha

Ya erken gelmeliydim sana,

Ya da biraz daha geç...

Meşguldüm ölümle...

Yaşamayıysa hiç mi hiç

Beceremedim... Cemre.Y.

Yürüyüş Zamanı

...Yürüyüş Zamanı...
Yürüyüş zamanı...
Bahardan acele ile aşırılmış
Güneş ve fısıldayan rüzgar,
Yapraklarsa sarıya meyyal,
Ayrılığa hüzün tadında.
Kimi üzgün, bir daha doğmayacak
Aynı dalın aynı ucunda diye.
Kimi umutlu, kanadının kenarında
Sakladığı tohumla yeniden doğar diye.
Hazan mevsimi veda ve umuttur benim için.
Ardımda bırakıp tüm kötülükleri ve acıyı,
Uzun yürüyüşler yapmalı.
Yürüdükçe yorulacak yere
Daha ileri yürümeli.
Cemre.Y.

Hiç Kimsen Yoksa Ben Varım!

...Hiç Kimsen Yoksa Ben Varım!...
Herkesin olur olmaz kadın bana ne!
Ben varım...
Yokluğun dibindeysen eğer...
Kumluğundan başlarım ben sana...
Ben sana küllerinden doğarım hatırla!
Herkes gibi rol çalamam hayatından,
Öyle türlü kaypaklıklar da yapamam he!
Hiç kimsen yoksa ben hep varım kadın.
Gözlerini kapat hele, yüreğini dinle, ben sana senden yakınım!
Hadi şimdi tebrik et kendini,
Öp hadi kendini omuz başlarından yeniden!

Cemre.Y.

Hiç Kimse Bir O Olamıyordu

...Hiç Kimse Bir O Olamıyordu...
En çok gecelerinin ayazlarıyla ısınıyordu
Hayalindeki gözlerimle ellerin
Ne çok yıldız tırmanıyordu değil mi
Güneş güneş yakamozlarla
Sen her sabah
Her gece
Her gün doğumunda ve batımında
Bana hayali sevdalar sunarken
Hani hatırlar mısın bazen ben
Artık her kesime susuyordum
Sana çekmediğimi sandığın
Yaş tanelerimi hediye ettim bu gece
Yanımda mıydın!
Sildin mi?
Silebildin mi?
Oysa o bana bir kerecik bile
"Seni çok seviyorum sevdam!" dememişti.
Seviliyordum hepsi buydu.
Ve o ne zamanları ağladığımı
Hiç demesem de çok iyi biliyordu.
Susuyordu haftalar öncesinden
Kalıbına, kabuğuna çekiliyordu!
Hiç kimse bir o olamıyordu.
Sus ve çek git şimdi!
Cemre.Y.

Sonra Kar Yağdı…Hepsi Bu

…Sonra Kar Yağdı…Hepsi Bu…
Oysa...
Bilmiyorlardı
Direnmelerden de
Haylice yorgunduk biz...
Sonra...
Her biri...
Bize dilek feneri olan
Uçurtmalarımızdan
Birini uçurduk!
Sonra..
Kar yağdı...
Onu da...
Vurdular!
Hepsi bu!
Cemre.Y.

Mutluluk Son Durak

...Mutluluk Son Durak…
Bir zamanlar
Onun yollarından geçerken
Durağına yaklaşsam,
Kalbim kaburgalarımı zorlardı.
Bakınırdım etrafa, onu, yine,
Görebilme ihtimalim yüzde kaçsa!
Oysa şimdi…
Durak adlarını duymuyorum nicedir.
Gideceğim adresim artık belli,
Mutluluk son durak.
Cemre.Y.

Arada Bir

…Arada Bir…

Arada bir,

Penceremden süzülen

Asma yapraklarına saklı

Üzümlerine bakmam gerek!

Hiç olmayacak duaları,

Üzümlerle,

Şarabından ayırmam gerek,

Olur ya …

"Amin." derim.

Dememem gerek!

İnsanım sonuçta! Cemre.Y.

Ben Yine Giderim

….Ben Yine Giderim…
Bu yürek...
Bir hasret,
Bir kavuşmasızlık daha kaldıramaz
Ondandır gece olmadan
Günüm kimselere karışmadan
Gitmelerim...
Yoksa!
Neyse!
Ben yine giderim.
Cemre.Y.

Camdan Dünya

...Camdan Dünya...
Ben...
Çocukken en büyük hayalim!
İçerisine...
Bütün sevdiklerimin sığacağı
Camları güneşe bakan
Kocaman bir ev yapmaktı!
Küçücük evimize sığamayan
Ne kadar da çok insan vardı!
Şimdilerde kocaman kocaman
Residance'lar yükseliyor ha bire gökyüzüne...
İçinde ne ben varım...
Ne de o vakitler kocaman sevdiklerim!
Sığdırmışım kendimi bir kitaba!
Kim bilir hangi sayfanın hangi paragrafında
Hangi harf'im.
Ve hiçbir yer o hayalimdeki gibi
Camdan Dünya değil.
Cemre.Y.

Sererim Koynuna Bütün Mevsimlerimi

...Sererim Koynuna Bütün Mevsimlerimi...
Sen...
Zemheri ayazlarına,
Sarılışım olmayı bil yeter ki
Ben sererim koynuna bütün mevsimlerimi.
Cemre.Y.

Ben Böyle Sensizliğin

...Ben Böyle Sensizliğin...
Ben böyle sensizliğin
Gelmişine,
Geçmişine,
Adam olamamışına...
Hele insan olamayışına!
Görmüyor musun be sevgili
Herkesin ölüyor
Ben seni sevmeyince...
Cemre.Y.

Duyarsız Sanıyorlar Ya Beni!

...Duyarsız Sanıyorlar Ya Beni!...
Şimdi kimin,
Kimlerin canının ciğeri yırtılsa orta yerinden.
Gününün şafağından,
Gecesinin tam yarısından
Ya da hiç beklenmedik o anından.
Hani istisnasız herkeslerim beni
Nasıl da sağır?
Nasıl da kör?
Nasıl da ecel kokusuz?
Nasıl da tatsız?
Nasıl da suya sabuna dokunmasız!
İlle de,
Nasıl da
Duy-Ar-Sız!..
Sanıyorlar ya beni!
Oysa susuyorum önce ben uzun uzun...
Önce yutkunmaya çalışıyorum çünkü.
Boğazımın tam da yutkunmalık boğumunda
Koskoca bir yumrusun sen hep çünkü!
Çünkü sensizliği
Hala yutkunamıyorum ya ben!
Sonra nefes alabilmeye çalışıyorum yeniden.
Nefesimin tam da
Hayata yeniden dönüşlük hıçkırığında
Hiç geçmeyen anlık ecelimsin sen hep çünkü!
Boşuna imkansızlıklarla hazırladım sanma beni,
Olasılıksızları azaltabilmeye bakardı her şey çünkü!
Çünkü, sensiz hala tam bi derin nefes alamıyorumki ben!
Bilmiyorlar kimseler/im.
Oysa nasıl da hazırdılar hepsi!
Eninde, sonunda bu hayata yenileceğine,
Üstelik bunca hastalığın pençesinde.
Her şey aynı anda hem imkansız,
Hem de oldukça olasılıksızdılar çünkü.
Çünkü ölümün, beklenen bir şeydi yani.
Hiç beklemeyen ben hariç!
Üstelik sana;
“Gideceğin yer, bundan alaysa git!” diye diye
Ellerinin, ayaklarının parmak uçlarıyla
Öpe koklaya vedalaşan ben bile,
Anlayamazken ben hala sensizliği!
“Ben senin...
Senden de...
Benden de...
Bizden de bile caydığın o an’a
Hiç mi hiç hazırlıksızdım oysa!
Benden gitmeme ihtimalini daha çok
Sevmiştim!” oysa!
Onlar mı?
Hiç mi hiç anlamlandıramıyorlar dı bu gidişleri!
Bense...
Bunca duyargasız sanılırken duyularım!
Bunca bilimsel gerçekliğe boyun kıvrılışı
Buruk bir tebessümlü,
Bolca hayata,
Sensiz bolca hayatsızlığa hatta!
Küfürlü, bolca küfürlü susup, susup!
İçimden sessizce...
“Sensizliğin ebesinin taaaa enn anasına...!”
Ayak direyişimi bile hatta susup susup!
Saydırıyordum içimden!
Hiç kimse/m duymuyordu!
KİM/semin anlamasını da beklemiyordum ki zaten !
Oysa günlerdir önüme sunulan
Her dağınık cesette ben!
Acı eşiğimi delik deşik edip
Bütün acılarımı
Senle güncelleştirip
Toparlıyorum hepsini kolundan bacağından!
Kiminin ayağını bulamıyorum!
Kiminin gözünün bebeğini!
Bir tam ceset edebilsem birini bari tam!
Sana yazdıklarımdan alasını yazacaktım inan!
An-la-ya-mı-yor-du-lar!
Anlamasınlardı da zaten.
Sanki onların hepsi ben kadar
Sana cenin olduğu andan itibaren mi
Sana bunca karşılıksız mı sevdalılar?
Bil-e-mez-di-ler elbet!
Bilmesinlerdi de zaten.
Oysa ben duyumsadığım
Her hayata her gereksiz bütün
Hükümsüz ecellerle
Senin bizden gidişinin sebebini gün be gün
Hükümlendirmeye çalıştığımı
Anlayamazlar da zaten!
Oysa şu andan...
Tam tamına 343 gün
Tam 6 saat önce
Benden, bizden, hepimizden
Ecele yenik anlarındaki
Hislerini anlamlandırmaya çalışıyorum!
Bak gün batıyor yine
Daha yarısına çok var ana!
Yüzükoyun güvenlerimde mi gidecektin sen
Aslına hiç doğmadan!
Yarın Güneş doğacak ana!
Dudaklarımda o buruk bol küfürlü tebessüm
Gülümseyeceğim hayata
Belki bu sefer gün batmadan
Hani olur a!
Ölürüm...

Senle ha!
Cemre.Y.

Sana Dair

…Sana Dair…
Sana dair'li şiirler yazamam sanma adam...
Bil ki bu sana dair bu ilk hecelerimdir!
Bak demedi deme...
Gözlerinin sola bakışından öperim seni.
Ellerinin dudaklarına sus edişinden,
Geçmişimden öperim seni,
Geçmişinin yaralarından öperim,
Belki yine kanarız ama...
Dizlerimizden dirseklerimize kadar,
Belki yine yanarız,
Artık olmayan yüreğimizden,
Ciğerimize kadar.
Bak demedi deme adam...
İlk defa aşkı tanırmış gibi severim seni,
Son defa ölecekmişim gibi...
Hiç değilse...
Yeniden şiir yazabildi derler arkamdan.
Seni saçlarının ucundan,
Ayak tırnaklarına kadar apayrı severim de,
Sen de gidersin...
Senden öncekilerim gibi.
Neyse...
Durduk yere şiirim oldun üstelik,
İçecek o son kadehim de boş...
Eyvallah mirim.
Cemre.Y.

Tarihimin Coğrafyası

...Tarihimin Coğrafyası...
Ya da en iyisi,
Ben senin tarihini,
Tarihimin coğrafyasından bir sileyim artık!
Sileyim yüreğimin de madem!
İklimlerim değişsin artık.
Şimdi herkesler,
Öylesine gülümsüyorlar ya bana,
Benden de buruk bir tebessüm onlara!
Çünkü hep unutuyorlar!
Oysa ölüler...
Göremedikleri gibi duyamazlar da.
Cemre.Y.

Yakılan Gemiler

...Yakılan Gemiler...
Bir insan sandıklarımız var,
Adam bile olamayan!
Bir de adam sandıklarımız var,
Hayvan bile olamayan!
Boşuna yakmadık
Bütün o gemileri
Ah o yakılan gemiler...
İçlerinde bizde varken.
Cemre.Y.

Saçlarım Cennetinde

…Saçlarım Cennetinde...
Tamamen saçsız kalacağın gün
Saçlarımı kazıtacağım anam dedim.
Bu benim ona ilk ve son yalanımdı.
Öldüğü gün bile
Kefenini sarmazdan önce başına
"Ne çok taradın be kızım saçlarımı,
Vallahi sen olmasan
Yalan sanacağım!" lı baktı ya yüzüme!
Bu saçlar fazla yav banaaaa!
Elimde kalamayanlar bile olmasın istiyordum artık!
Kalmasına da gerek yoktu
Zira ben yalanla yaşayamazdım
En son saç telleri gidermiş ha ana!
Saçlarım cennetinde
Örtüversin
Ak sütlü memelerini...
Bundan sonra ne kadar uzarsa
O kadarı senindir bilesin
Seç biçiver ömürlerini!
Cemre.Y.

Pazartesinin Suçu Ne?

....Pazartesinin Suçu Ne?...

Bunda şaşılacak, hiçbir şey yok!

Ben bütün başlangıçlarıma

Pazartesi gününde başladım sa

Bütün bitişlerimde

Pazartesi gününde denk geldiyse.

Bunda pazartesinin suçu ne? Cemre.Y.

Artık Meyve Çiçeklerinde Benim Annem

...Artık Meyve Çiçeklerinde Benim Annem... 2014 Temmuz’unun 29'un da, Artık kızımın anneannesi, Benimse annem yok! Artık meyve çiçeklerinde benim annem! Cemre.Y.

Söylesene Ana!

...Söylesene Ana!...
Senin de ana, senin de,
Ömrünün es yaprakları!
Bir tek üzüme...
Güceniyordu mu ki ömrünce.
Birini adam sanıp kandın da,
Sana bilmediğimiz daha ne üzüm etti ne!
Hayal ya ötesi ya, ötesi ne!
Neden şarab-ı aşk-ın hümayülüne,
Mey olsun edemedi ki hiç kimsen,
Söylsene ana, ben bildim bileli neden yalnızdın sen?
Cemre.Y.

Artık, Artıklardan Yoruldum Be Sevgilim

...Artık, Artıklardan Yoruldum Be Sevgilim...

Artık artılardan yoruldum be sevgilim...

Ben saz sevmem diyen dillerim
Artık kalmasın diyedir, yüreğimin tellerinde ellerim.
Her türkü ile değil amma, birkaç türkü ile,

Bilemezsin ben kaç sevdaya gebe
Kendime bile ölüp ölüp
Kendimden bir can ile dirildim

Artık artılardan yoruldum be sevgilim.

Artık, artıklardan hayli,
Yoruldum be sevgilim
Hadi gel biz bize, son kez ölelim.
Cemre.Y.

Öyleyse Kimdi Bana Yalan Yere Şiir Söyleyen

…Öyleyse Kimdi Bana Yalan Yere Şiir Söyleyen...
An oluyor,
Ansızlık zamanlarında
Hem de gün ortasında
Yıldızlar salınıyordu ömrüme!
Bacaklarım titriyordu istemsiz,
Hele omuzum!
Hele yüreğim!
Sonra uykumun derininde
Birilerini hatırlıyordum
Ardına kadar açık
Penceremden sızan soğuk ayazları
Kalkıp kapatmamı söyleyen.
Birileri hep "Ben örttüm seni." diyordu.
Oysa her seferinde
Benim uykularım bölünüyordu.
Hatırlamıyorum!
Öpmüş olsan omuz başlarımı
Kesin hatırlardım.
Ben hala bölünmüş
Uykulara gebeyken
Üstelik o omuz başlarımın
Tek dudak faili bunca yıldır kendimken
Öyleyse kimdi bana…
Yalan yere şiir söyleyen?
Cemre.Y.

Ruhun Hala Benimle Sevdiğim

...Ruhun Hala Benimle Sevdiğim...

Varlığında nasıl sadakatle seviyorsam

Yokluğunda da aynı sadakatle severim

Vücudun gitse ne olur

Ruhun hala benimle sevdiğim! Cemre.Y.

Etten Duvarlar!

...Etten Duvarlar!...
"Evet!"
Sadece...
Avuç içi kadardı,
Göğsümün kafesindeki yüreğim.
Sadece de...
Avucumun içi kadardı,
Kafatasımın içindeki beynim!
Siz!
İkisini de
Yüreğimden vurduğunuzdan beridir.
Bedenimden büyük,
Etten duvarlar örüyorum üzerlerine...
Gün be gün,
Uzaklaşıyor aramız aşk'la.
Yani hayatla...
Baksam geriye,
Artık hüzün değil,
Bol kırık tebessümlü,
Çığlıklar dolusu suskun...
Artık hıçkırıksız!
"Eyvallah" larla dolu
Duvarlarımın kapı önündeki yoksul heybem.
Cemre.Y.

İçimdeki Çocuk

...İçimdeki Çocuk...
Sanki yarın bayrammış da...
Hep istediğim o kırmızı pabuçlarım alınmış gibi,
Sevinçler içinde içimdeki çocuk.
İp mi atlasam?
Seksek mi oynasam?
Bulduğum ilk su birikintisinin ortasına mı zıplasam?
Saklambaç oynarken sıkılıp,
Onlar beni ararlarken parka mı kaçıp sallansam?
Sevdiğim çocuğun kafasına,
Gizlice gazoz kapağı mı atsam?
Yakan top oynarken bütün canları tutup,
Hepsini ona mı hediye etsem?
Yapsam yapsam ne yapsam!
Cemre.Y.

Ve Aşk Yeniden

…Ve Aşk Yeniden…
Yıllar sonra biri gelir ve siz
Onun yazdığı her harfe teker teker
Öyle nedensizce gülümsersiniz...
Ve aşk, yeniden alevlenir.
Cemre.Y.

Hayat Denen Şey

...Hayat Denen Şey...

Şu boynumu dayarım da omuz-u-na...
Elimi kalbime koyar da
Çıkarıp sana sunarım suskunluğumca!
Benim
Sensiz bir kalbin içinde işim ne be efendim!
Tut ki ben sana Hz.Hamzaydım
Sen benim ciğerimi söktün de yerinden çiğ çiğ yedin
Sence ben sadece ciğerimde miyim?
Vahşiliğince ıssız otur düşün öylece!
Teşekkür ve şükürümsün üstelik
Hayat denen şey bunca doyumsuzken!
Cemre.Y.

Ojelerim

...Ojelerim...
Ojelerim ahhh!

Ojelerim!
Rengarenk umutlarla
Ardındaki avuç içlerime yazılı
Siyah karası, makus kaderimi,
Renklerimle sus ettiğim.
Hani imkansız hiçbir şey
Yoktu ya, o benim dünyamda
Olasılıklarını inadına renklediğim,
Sevdiğim...
O gün, hangi renk varsa tırnağımda
Hayatımın o rengini çok çok çok
Sonsuz kere çoo....................k
Sevdiğim.
Cemre.Y.

Kitap Arası Şiir

...Kitap Arası Şiir…
Bunca yorgunluğun üstüne
İnadına sev-i-şe-ğiz biz!
Ne benim,
Bir türlü imanını kitabını
Sırrını bir cümle hala çözemediğim
Bu akşam da kirpik diplerim ağrıyacak!
Ne de senin
Yorgun ter kokuların
Erkenci aceleciliklerin beni boğacak.
Ya yıkan da gel diyeceğim
Ya da ben bunca yorgunken
Sırtımı bari kesele!
Yıkanacağız yani
Yine birlikte...
En iyisi mi ben yine
Kitap arası şiir çalışayım biraz daha!
Cemre.Y.