Keşke Güvenimi Bari Sağ Bıraksaydın

...Keşke Güvenimi Bari Sağ Bıraksaydın...

Yooo!
Hiç de öyle, durup durup da
Kendi kendine vesvese yapma,
Ben söz verdiğim gibi,
Hiç de unutmuyorum seni.
Öyle unutmuyorum ki,
Hiç kimse giremiyor hayatıma.
Zira...
"O yapmaz!" dediğim ne varsa
Bana en çok sen yaptın hatırlasana!
Ama keşke, güvenimi bari,
Sağ bıraksaydın.
Cemre.Y.

Yüreğimin Rengi Değil

…Yüreğimin Rengi Değil… Bilememişsin sen adamım! Saçımın rengi renk değiştirir. Yüreğimin değil! Sanırım sen orayı bir yanlış anladın,,, Ki aynada, Hep aynı hatuna bakmaktan çok sıkılırım. Cemre.Y.

Konu Sevdaysa!

...Konu Sevdaysa!...
Konu sevdaysa,
Yine hata yapmış olmak
Hele bunca yıl sonra...
Onurdur!
Daha ne olduğunu bilemeden ölen
Torun sahibi onca insan var!
Cemre.Y.

Aşk En Feci Hastalık

...Aşk En Feci Hastalık...
Aşk...
En feci hastalıktır aslında!
Amma velakin!
Kara cahil olmaya razı olduğum
Tek avaz avaz sessizliğimdir.
Cemre.Y.

Adın Bile Yalan

...Adın Bile Yalan...

Senin adın bile yalanken,
İlk fırsatta itirafsızken sen.
Hangi "Doğru" mun içine sığdıracaktım ki seni!
Senin her anın beni kıskanırken,
Bana rüzgarın bile dokunmasını istemiyorken sen,
Hangi Güneş'imin koynuna,
Her gece, hiç kıskanmadan o ucuz orospu yıldızlara,
Ben nasıl öylece sunacaktım ki seni!
Cemre.Y.

Hayaller Ve Kırıkları

…Hayaller Ve Kırıkları... Yüzyıllık yalnızlığının, Bin yıllık kimsesizliğinin, Milyon yıllık hayal kırıklığının İki yakasının o aşılmaz arasını… İki seanslık terapi mi Bitirecekti yani? Gerçekten inandın değil mi buna! Öncene… Öncesine dönecektin değil mi? Neyden öncene! Hangisinden öncesine! Ananın rahmine de geri giremezsin ya! Cemre.Y.

Elbette Cennet De Bu Dünyadaydı

…Elbette Cennet De Bu Dünyadaydı... Elbette cennet de bu dünyadaydı... Ama siz... Onca günahınıza berdel olsun diye, Geri dönüşümlü taşlarla şeytanı nasıl taşlayabilip, Kabeye yüz sürüp, Nasıl affedileceğinizi düşünüyordunuz! Hiçbiriniz, hiçbir şeyi göremediniz. Bana sorsan, İşime şeytan karışmasa, (Yani Mekke'ye gitmenize hiç gerek yok!) Hem bütün cennetlere giderim, Hem de ona atılacak bir tek taş, Onca pahalıyken, Bir köy çocuğunu okuturdum. Huzurla gezerdim, Bu dünyanın bana bahşettiği bütün cennetlerinde! İlk okulları gezerdim köy köy... Onlara hayallerini hediye ederdim. Yakındır bol reklamlı zamanları, Çarşaf çarşaf gerersiniz sevap pointlerinizi de, Giderken hiç düşündünüz mü, Ülkenizdeki köy çocuklarının, Kara kışın en zemherisinde ki çırılçıplak ayak uçlarını! Cemre.Y.

Aşka Mülteci Bir Eylem

...Aşka Mülteci Bir Eylem...
Dene!
Bir fincan çay koy kendine,
Ya da iyisi mi,
Sade bir Türk Kahvesi yap sen!
Birkaç kurabiye...
Aç müziği sonuna kadar,
Geç salıncağına,
Kitabını bu sefer böyle oku!
Yani rutinine!
Mülteci bir eylem gerçekleştir, bir kere!
Dene!
Cemre.Y.

Yerimin Boşaldığı Albümler

...Yerimin Boşaldığı Albümler...

Hayatıma dokunmuş hiçbir resmi
Yırtmadım, yakmadım!
Yok etmedim!
Şimdi yerimin boşaldığı
Albümler zoruma da gitmiyor değil hani ya!
Tercih meselesi
"Kimi hiç yaşanmamış sayar,
Kimi yaşadıklarının ona kattıklarını sayar!"
Cemre.Y.

Hakkım Helal, Ahım Baki Olsun

...Hakkım Helal, Ahım Baki Olsun...
Ben ecelle dans ederken
Senin mutlu resimlerin düşüyor ya önüme!
Bunca yıl geçti ayrılığın üzerinden
Hiç ah etmedim sana.
Gizli zamanlarda gizli pencerelerden
Beni gördüğünü biliyordum.
Bildiğini bildiğim halde,
Bildiğimi bildiğin halde
Bunu da yaptın ya bana
Bir zamanlar bakmalara kıyamadığın
Kınalı yapıncağına!
Sana ciğerim acı ile kavrulmuş halde
İlk ve son ahım!
"Ciğerlerin benim çektiğim acılarla dolsun.
Gülüşlerin gördüğüm son gülüşün olsun.
Öyle hemen ölmeyesin.
Son nefesin benim elimden
Bir damla su ile
Benim gülüşümden olsun.
Hakkım helal,
Ahım baki olsun."
Cemre.Y.

Çek O Gözlerini Yalnızlığımdan

...Çek O Gözlerini Yalnızlığımdan...
Birine aşık olabilme ihtimalimde dahi gözün varken
Başlayamadan bitiyor sevdalarım.
Ne olur artık beni böyle sevme,
Olamaz ki senin amin'in.
Çek o gözlerini yalnızlığımdan,
Kiminle dilersem onunla paylaşayım!
Cemre.Y.

Herkesin Bir Hikayesi Var

...Herkesin Bir Hikayesi Var...
Herkesin bir hikayesi var.
Önemli olan bizim ve karşımızdakinin,
Hikayenin neresinde,
O hikayeye dahil olduğumuzdur.
Ve daha da önemlisi,
Hikayenin tamamını
Bilmemizin gerekip gerekmediğidir.
Cemre.Y.

Yüzsüz Ol Ki Unutayım

...Yüzsüz Ol Ki Unutayım...
Sana...
Yüzünü özlediğimi kim söyledi ki!
Sen hayatının sonuna kadar
Beni ilk aldattığın günkü gibi yüzsüz ol.
Ki...
Ne kadar nefretim olduğunu unutmayayım.
Cemre.Y.

Ecelesi Ne!

…Ecelesi Ne!... Cümle aralarına serpiştiriyor, Harfler dolusu çağlayan umudunu. Çığlıklar dolusu sessiz harfleriyle, “Bekle beni” diyor, “Bekle... Sakın gitme... Bitme sakın! Şimdi bana bile çeyrek var daha ama Zamanın bize akacağı günler yakın.” Gülümseyişlerim kıvrılıyor gamzelerimde İçimdeki saklı çocuk, Yağmur sularında hoplaya zıplaya ıslanıyor, Annesinin yine kızacağına hiç aldırmadan. Dışımdaki yaşlı teyze hınzırca gülüyor, Olmayan dişlerine aldırmadan. “Tabi ya!”diyor “Bit tabisi ben beklerim elbet, Madem bunca yıl bekledim ecelesi ne!” Gülümsüyoruz hep beraber susa susa... Cemre.Y.

Ben Hiç Yaşamamışım Gibi Yaşa, Yaşayabilirsen

...Ben Hiç Yaşamamışım Gibi Yaşa, Yaşayabilirsen...
O kayalıklarda iç içe otururken,
Aniden boynumu öptüğünde sen!
Hiç martı yok sanıyordun değil mi?
Martı bendim.
Hızlıca yürürken durdurduğunda,
Aniden beni kendine çekip sarıldığında sen!
Hiç rüzgar yok sanıyordun değil mi?
Rüzgar bendim.
Sol göğsüme yasladığında
O güzel başını,
Aniden bana bakıp gözlerime aktığında sen!
Hiç bulut yok sanıyordun değil mi?
Bulut bendim.
Bir Güneş bana her şeyi unutturur sanıp,
Aniden ardını dönüp öylece gittiğinde sen!
Hiç yağmur yok sanıyordun değil mi?
Yağmur bendim.
Ömrüne vazgeçilmez ne varsa yok sayıp,
Aniden bana taşarken sen,
Hiç şahit yok,
Hiç şehir yok sanıyordun değil mi?
Oysa İstanbul bendim.
Ey benim harfsiz sevdiceğim!
Benim Güneş'im sendin.
Şimdi ben hiç doğmamışım gibi,
Hiç ölmemişim gibi yaşa!
Ya-şa-ya-bi-lir-sen.
Cemre.Y.

Her Şey Çok Güzel Olacak

...Her Şey Çok Güzel Olacak…

... Ve kapılar açılır ömrümüzün
Tam da, her şeyden vazgeçme anlarında
Ilık bir bahar rüzgarı fısıldar kulaklarımıza
Sabret her şey çok güzel olacak.
Cemre.Y.

Aşk İşte

...Aşk İşte... Aşk; Tam da her şeyden vazgeçmişken Yine, yeniden… Sanki ilkmiş gibi Kalbinin kelebek kanatları ile uçuşmasıdır. Cemre.Y.

Yaz Yağmurum

...Yaz Yağmurum...
Yaz yağmuru yağıyordu şehrime
Hemen bir ayna bulup,
Gözlerimin içine kocaman gülümsedim.
Güzel bir müzik açtım,
Mutfağıma koşarak sade bir kahve yaptım kendime.
Rast gele bir kitap aldım kitaplığımın rafından!
Çabucak bir paragraf dolusu kitap falı baktım.
Beğenmedim,
Bambaşka bir sayfasından iki paragraf daha okudum.
Kahvem bittiğinde koltuğuma, halılarıma, sehpalarıma…
Odamın her yerine, yani hayata, yeniden gülümsedim.
Bu sefer de yaz yağmuru bitmeden hepsine yetişmiştim.
Sonra penceremin perdeleriyle gülümsedi yağmur bana.
“Çok inatsın çookk!
Vazgeçmek nedir bilmiyorsun,
Madem öyle hadi gel yine şımaralım,
Küçük göletlerin üstünde zıplayalım yine.
Saçaklar altından bize bakan telaşlı gözlere,
Delirelim mi yine.” demez mi?
Ahhh!
Bu deli Cemre daha durur mu hiç!
Nasılsa yağmur söz vermiş ona
Sağanaklığı geçip dolacakmış sokaklara kovalarca.
Hemencik çıkıverdim evimden
Sokağa adım attığım anda,
İnsanlar saçak altlarına koşmaya çalışırken,
Hemencik de yavaşladım.
Önce saçlarımı öptü yağmur,
Omuz başlarıma sarıldı sonra.
Sımsıkı sarıldığındaysa bütün bedenime,
İliğime kadar hissettim beni ne de çok özlediğini.
Acıkmıştım oysa salçalı makarna yapmaktı
Yağmur beni çok sevmezden, çok önceki niyetim.
Doydum birden,
Ruhumla beraber çok doydum.
Bana doğru şöyle bir dönüp,
Tuhaf bakışlarıyla koşuşuyordu insanlar!
Ben en usul adımlarımla
Şarkılar mırıldanarak sokağımın sonunu boylarken.
Bunca doluluğa,
Boş bakmaktan başkaca yapacak işleri yoktu çünkü.
Çünkü bilmiyorlardı yağmur
Yazın yağarsa ıslanmaktan asla kaçamazsın
Tam “Bitti.” dersin ansızın coşar
Olmadık bir anda üstüne, başına, ruhuna konar,
Aşk gibi yani.
Oysa ben sokağın en sonundaki artık Tekel olmayan
Tekelcinin karısından iki bira aldım kendime
Bir tek o sormadı neden sırılsıklam olduğumu, biliyordu.
İki satır memleketi kurtardık yine beraber,
İşsizliğe ve işçisizliğe
İkisinin yakasını bir araya getiremeyen şu düzene
Az sövdük, çok saydık.
Ne de olsa biz terbiyeli kadınlardık.
Ben olmasam adamların hepsini
Kibrit suyuna verecekti ya yine
Sayemde şükretti bira satarken bile
“Allah bereket versin.” diyebilişine.
Gülerek birbirimize yine “Hoşça kal.” ladık.
Oysa onunla da çok ayrı dünyaların insanlarıydık.
Yağmur beni bekliyordu kapıda
Söz verdiği gibi İstanbul’u yıkıyordu kovalarca.
Çimen ve toprak kokusu dolarken burnumdan ruhuma
Köşedeki fırına uğradım tam da bu saatte çıkardı
Ateşin içinden dumanı tüten akşam ekmeği.
Mademki o bana çimen ve toprak kokusu ısmarladı,
Bende ekmek kokusu ikram ettim yağmura.
Ucunu kopartıp beraberce ıslatırken,
Baktım ki süngüsü düşmüş yine küçük asker gibi,
Mahsunca akıyor kirpiklerime.
“Hayırdır?” dedim.
“Nedir yine derdin?”
Hemencik ışıldayıverdi gözleri
“Ama hani zıplayacaktık küçük göletlere,
Dans edecektik beraber, şımaracaktık,
Hatta delirecektik saçak altındaki şüpheli gözlerce!”
Ahhh!
Bu deli Cemre daha durur mu hiç!
Nasılsa yağmur söz vermiş ona,
O eve girene kadar dinmeyecekmiş.
Bütün netameli kaldırım taşlarında seksek oynadık sonra,
Bütün göletlerin tam ortasına sıçramaca oynadık.
Yetmedi iki misketim vardı cebimde uğur niyetine
Onu da yuvarladık rüzgara.
Kimse bilmez ama
Kendi etrafımızda da,
İki-üç tur dönmece de oynadık hatta.
Geçmişimizi salladık,
Geleceğimizi umutladık,
Sımsıkı sarılıp bize, an'ımızı yaşadık.
Tam ben eve girecekten karşı komşuya rastladık.
Saçak altında beklemekten sıkılmış güya, düşmüş yola,
Kesin, akşam yemeği yoktur kocasına,
Komşu sürtmelerinden vakit kalmamıştır oysa.
“Ayy Cemreee sende sıklam sırıl olmuşun yea” deyivermez mi,
Kendine saçak altından kaçan suç ortağı bulmuşcasına sırıtarak!
Gülümsedim ve sadece...
“İyi de, ben zaten yağmurla buluşmak için evden çıktım.” dedim.
“Neeaa!
Yağmuru seviyo musun sen yaniiii!” dedi,
Ağzı hep kendinden kocaman.
“Her yağmuru değil!” dedim.
“Benim ruhumu doyuracak,
“Bana kadar çok olacak yaz yağmurunu severim ben.”
Kahkahalarımla gülüyorum hala
Benden ayrılırken,
Anlamlarını bile bilmediği gözlerinde çakışıveren ünlemlerine!
Evime geldim,
Terasıma çıktım,
Yaz yağmurumla bir kucak dolusu
Sonra yine görüşmek üzere vedalaştım.
Terasımdan aşağıya baktım ve gülümsedim
Hiç sevemediğim mahallenin
Hiç sevemediğim sokağının
Hiç sevemediğim saçak altı sorguçlu gözlerine inadına
Gülümsedim.
Onlar yine delirdim sanıyorlarken
Ben hepsini birden içimden yeniden affettim.
Tekrar delirebilmek üzere efendim.
Cemre.Y.

Sahi Neydi Mutluluk?

...Sahi Neydi Mutluluk?...
Bir dostum sormuş,
"Sahi!
Neydi mutluluk?" diye.
Cevap verdi ruhum,
"Bence mutluluk…
Onca yaş'a ve yaşanılmışlıklara rağmen,
Onunla bütün sokakları, el ele gezebilmekti be!"
Cemre.Y.

Yine Yeniden

…Yine Yeniden…
Bir kumrunun kanadından huzur nefesledim.
Bir martının çığlığından özgürlük kafesledim.
Bu küçücük sahil kasabasının,
Turuncu koltuklarına gömülüp
Nakışlı fincanından
Kendime kırk yıl hatırlı kahvemi
Yeniden yeniksizliğime yudumlarken anladım ki,
Burada insan şair de olur, şiir de…
Burada insan yazan da olur, yazılan da.
Balıkçı motorlarından biriyle,
Bir deniz kızı Cemre göndermiş yine.
Hayat nasıl olsa geçiyor da, yaşamaksa, yine…
Yeni...
Yeniden.
Cemre.Y.

Sahi…Şimdi Nasılsın?

...Sahi…Şimdi Nasılsın?...
Ve sonra yine seni özledim,
"Şarap ve sen." deyip susuşunu.
Suskunluğunun...
En uzun hayat hikayesini dudaklarının gül kıvrımından,
Taze bir aşk baharı giziyle,
Yudum yudum içişimi özledim.
Seni, yanından ayrılır ayrılmaz çok özledim.
Duydum ki sonunda aşık olmuşsun bir hatun kişiye,
Tam sevinecektim artık mutlusun diye,
Yolunda gitmemiş yine işler,
Yine ayrılmışsın ondan da yine kızıl gezegenini özleyip,
Sahi şimdi nasılsın?
Cemre.Y.

Hepsi Masaldı Zaten

…Hepsi Masaldı Zaten...
Şimdi sen yoksun ya...
Kim yerinde olmak isteyip de, 

Kıskançlık krizlerine girmiş,
Kim, 

Kimsem olamamış ve silip atmış aklınca beni.
Kim?
Sana...
Aslında bana değil de sana olan sevdama aşık olmuş!
Sence benim umurumda mı?
Hayatımdan sen eksilmişsin ey yar!
Olmak isteyenler olamamışsa bende!
Söyle benim için önem mi?
Sen yoksan bende...
Senden ne çıkarsalar, benden ne toplasalar
Yüz bilinmeyenli denklemiz biz.
Adamlar geçer ömürlerden,
Kadınlar geçer uzayın derinliklerinden,
Ben bile bizi, sen bile bizi bulamazken,
Sittin sene de çözemezler bu hikayeyi,
Hepsi masaldı zaten!
Cemre.Y.

Pişmanlığım

...Pişmanlığım...
Ben seni küçük bir tabakta sunulan
Leziz çerezlerle unutmayı denemedim hiç!
Seni aramadığım her sarhoş kadeh...
Başkasının koynunda sabahlamadı senin gibi,
Yine senin resmin koynumda,
Senin kokun burnumda buram buram sabahladım
Öğle yemeği niyetine
Evimde içtiğim kadehlerdeydin çoğu zaman....
Ve seni unutmak için atıldığım tek kol,
Tek pişmanlığımdı...
Cemre.Y.

Gitti, Bitti

…Gitti, Bitti…
Vakit sensizliği cehennem geçiyor,
Uyku senin cennetinde kaldı eyy yar!
Dedi ve pes etmemekten haylice yorgun,
Her şeyden vazgeçip ardını döndü kadın,
Onu ondan alıp götürecek deniz mavisi bi fırtınaya daldı.
Sanki ölmüş gibi ruhunu teslim etti,
Sevdiceğinin dudaklarına o son öpücüğü, öylece kondururken.
O son öpücük bitince, sevdiceği,
"Kendine iyi bak lütfen!" dedi.
Kadın, adamın gözlerine son kez baktı.
"Bize iyi bak!"
Ve öylece çekip gitti.
Gitti, bitti.
Cemre.Y.

Doğarken Her Bebek Çırılçıplak İnsan Doğar

…Doğarken Her Bebek Çırılçıplak İnsan Doğar…
Doğarken her bebek çırılçıplak insan doğar!
Dinleri, dilleri, ırkları ve diğer bütün etiketleri,
Ondan başkaları giyindirir insana!
Bir empati kurabilseler,
Bir sevebilseler ölmeyecek hiç kimseler!
Cemre.Y.

Aşk Bitemiyorken

...Aşk Bitemiyorken...
Sadece,
Gözlerimizin buğusunu
Gözlerimizin buğusuna mühürledik.
Veda bile etmedik,
Biz, birbirimizden hiç gitmeyecektik.
Cemre.Y.

İlkbahar

...İlkbahar...
Yağmur mevsimidir bütün baharlar
Şimdi “mevsim artık sonbahar” diyorlar
Çiy damlası konmuş bütün çiçekler,
Zemheri ayazında olsam bana ilkbahar.
Cemre.Y.

An

…An… Geleceği düşleyerek Dünlerimi boşa heba ettiğimi anladığım an, Artık geçmişimi bi sarı sandığa koyup, Seninle An'ı yaşamaya "Evet!"dedim. Nasılsa An'lar hiç bitmiyor. Cemre.Y.

Sahi Gidecek Misin?

...Sahi Gidecek Misin?...

Kim bilir kaç şarkı ve kaç unutulmaz türkü

Öylece geçip gitti üstümüzden

Sen...

Sahi gidecek misin şimdi?

Ben sana böylece çırılçıplak soyunup,

Sen'in ardına sığınmışken? Cemre.Y.

Sonrası Cennet

...Sonrası Cennet...
Sussam!
Konuşmasam!
Sussa!
Konuşmasa!
Konuşulacak şeyleri
Gözlerimiz anlatsa.
Bir kere daha gözlerimiz
Birbirine denk düşse mesela
Sonra...sı cennet!
Cemre.Y.