Gülümseyelim Birilerine

...Gülümseyelim Birilerine...
Haydi dans edelim!
Uçuşsun bütün kötülükler üzerimizden,
Hiç yoktan gülümseyelim birilerine…
Cemre.Y.

Savaşta Esir Alınmış Köleler Gibi Bakıyorlar Artık Kadına

...Savaşta Esir Alınmış Köleler Gibi Bakıyorlar Artık Kadına...

Savaşta esir alınmış köleler gibi bakıyorlar artık kadına!
Saldırsak…
Aman yırtıp parçalasak elbiselerini.
Talan etsek bedenini,
Bedeni ile beraber söksek yüreğini.
Bu kadar mı aç kalmış bu adam olasıcalar!
Hani cellatların bile, kestikleri adama akan bir damla gözyaşı?
Ne zaman unuttular onlar da bir ananın oğluydular,
Ya koklamaya kıyamadıkları bacıları?
Hani, yan gözle bakanın,
Gözlerini tırnaklarıyla sökmek gelirdi içlerinden!
Ne zaman unuttular cinsiyet değil de insan olduklarını?
İki ayrı cins kuyruğuna kafayı takmış kedi gibi,
Kovalar durur bir birini,
Ne zaman paralı hediyelere satar oldu kadın yüreğini?
Ne zaman bedeline bedel bakar oldu adam sevdiğine?
Olmalı…
Bir yerde mutlaka olmalı,
Bir yerlerde sevgiye ve aşk’a inanan iki ayrı cins olmalı,
Vuslat diye bir şey olmalı,
Yoksa atamam da, satamam da kendimi,
İçim geçer, yüreğim göçer ölürüm!
Cemre.Y.

Aşk Nerede?

...Aşk Nerede?... Aşk... Elbette bir yerlerdeydi Öyle gizledik ki kendimizden bile Yerini unuttuk sadece... Cemre.Y.

Adı Aşk Mıydı Neydi?

...Adı Aşk Mıydı Neydi?...
Hani her an aklında olur
Hiç durmadan bir gülümseme yayılır dudaklarına
Hani kalbinde...
Milyonlarca kelebek kanat çırpar durmadan
Günler akşam olmaz
Geceler sabah olmaz
Hani...adı dilimin ucunda
Adı aşk mıydı neydi?
Cemre.Y.

Oysa Sevmek İkimize De Bedava

...Oysa Sevmek İkimize De Bedava...
Sanırım ben sana bir kez daha aşık oldum.
Söylesem sana…
Yine kaçarsın.
Söylemesem…
Yüreğime zarar!
Oysa sevmek…
İkimize de,
Bedava!
Ey yar!
Cemre.Y.

Soyunukken Üşür Bütün Kadınlar

...Soyunukken Üşür Bütün Kadınlar...

Hani hatırlıyor musun sevdiceğim,

O zamanlar, sevdiceğim bile değildin.

Sen, halimi, hatırımı sormak için

Soğuk bir Şubat ayında yazdığında,

Çırılçıplaktım,

Hastane kirlerinden arınmak için,

Duştan yeni çıkmıştım.

İçim, dışım,

Şimdiki gibi,

Kimsesizliğe dar gelen bir palto gibi ayazdı.

Sana, sadece,

“Giyinmem lazım” demiştim.

Sen, halimin arzı endamını hemen anlayıp,

“Üşürsün, sen de hasta olma sakın

Hemen giyin!”demiştin.

Belki de seni ilk o zaman sevmiştim.

Sen...

Diğerleri gibi,

Böylece, tadımdan yenmezi arzu hayal eylememiştin.

Üşüdüğümü,

Üşürken içimin titrediğini

İçim titrerkense sadece ısınmak istediğimi bilmiştin.

Ya da?

Neyse ne!

Bir kadının,

Bütün ömrü boyunca bir kere olsun,

Bir tek kış ayazında olsun,

Duştan yeni çıkmış haline,

“Üşürsün, sen de hasta olma sakın

Hemen giyin”demeli birileri...

Yoksa kadınlığından istifa etmemeli herkes!

Cemre.Y.

Hemen Şurada!

...Hemen Şurada!...

Şehirler,

İklimler,
Coğrafyalar ayrıysa da...
Yıldızlar aynı sevgilim.
Görebiliyor musun?
Hemen şurada,
Şu kara bulutların ardında...
Cemre.Y.

Renksiz Şiirler

...Renksiz Şiirler...

Şairim diyemem, demem de ama

Yazdıklarımın rengi yoktur benim. Cemre.Y.

Helallik

…Helallik…

Bittikten aylar sonra olsa bile arayıp,

Helallik istiyorlar ya

İşte o benim kişiliğimin tacıdır.

Helal ediyorum hakkımı

En yürek yıkana bile!

Bana ne be benden sonrası…

Onlar düşünsün gayrısını.. Cemre.Y.

Bütün Odalar Donsun

...Bütün Odalar Donsun... Siz hiç pencerelerinize, Gözyaşlarınızdan yağmur damlası yaptınız mı? Siz silip temizledikçe, Onlar inadına sağanak olup yağdılar mı temizliğinize? Ben yaptım! On altı yıl önce babasının ihanetinde yaptığım gibi! Akıllıca akıllarınız sizlerin olsun, On beş senedir, yanım yörem soğuk benim, O da böyle sahte sevgilerle yanımda olacaksa, Arkamdan ihanet ve nefretini sayıp... Varsın bütün odalar donsun artık! Cemre.Y.

Gitme Be No'lur Gitme

...Gitme Be No'lur Gitme...

Sonsuzluğun da sonu gelirmiş!

Büyüdükçe azaltıyorsun kendini bende

Gitme no'lur gitme, bize bunu yapma! Cemre.Y.

Dönemesin Hiç Kimse Diye

...Dönemesin Hiç Kimse Diye...

Bazen de bazı şarkılarla...
Çokça susardık biz!
Kimilerine göre mülteci bir eylemdi bu!
Kimilerine göreyse suskun bir esaret.
Bu bütün susan çığlıklı şarkılar...
Yüksek sessizlik yüzünden
Sağır ediyordu cümlemizi.
Kendi evlerimizin içinde bile!
Oysa.
O kadar kötü çocuklar ve gençler,
O kadar da kötü eylemcil kadınlar değildik biz!
Gece olunca...
Nihayet evine gelecek olan,
Aldatış yüzlü adamlara,
Hala pirinç taşı ayıklıyorduk,
Akşam pişecek pilavlarımıza!
Ve bile bile nereden geldiğini,
Öyle olmama ihtimaline karşı bile değil!
"Neyse ki sağ salim bir geldi." diye
"Canına bir şey oldu sandım!" lı
Gerçek sarılışlar savuruyorduk boyunlarına.
İçinde “Ya hiç gelmeseydi!” li korkularla!
Geliyordular da.
Başkaca gelecek yerleri yoktu o zamanlar.
Sonra yer buldular onlara!
Gittiler...
Gitti.
On yedi yıl oldu.
Geldiyse de...
Kalmadı hiç kimse!
Eski şafaklarına kaçıp,
Gittiler öylece...
İlki ilkimdi yani,
Sadece...
Artık pirinç taşı ayıklamıyorum
Pilav da yapmıyorum hiç kimseye!
Kaşığımı, hançer yaralarıma sapladım
Yüreğimin ortasına kırdım!
Dönemesin hiç kimse diye!
Sade bir heves olmayacağım artık kimseye.
Artık istifa ettim küllerimden doğmaktan, doğmayacağım!

Cemre.Y.

Adı Aşk Olur, Şaşırırsın

…Adı Aşk Olur, Şaşırırsın... Sonra ansızın hayalinden öper seni... Sen bile şaşırırsın... Cemre.Y.

Ruhum

...Ruhum...

Her halukarda kurtarırım ben ruhumu.

Yaşamadığım onca hayat varken... Cemre.Y.

Büyüdükçe

...Büyüdükçe...

Büyüdükçe sanırım,

En benzememeye inat ettiklerimize benziyoruz.

Gittikçe sana benziyor muşum annem, evlat söyledi. Cemre.Y.

Ruhum Toparla Kendini

...Ruhum Toparla Kendini...

Ruhum…

Yine sen dahi hiç kimseye ait olmayan

Tek bir tınıyla, Emma Shapplin'in

.-Spentele spente le stelle-'yle  toparla kendini!

Sırrımız belli.

.-Şşştttt!-

Sakın unutma!

Yetemezse bu, bir sonraki…

Frédéric Chopin'in

Nocturne Op. 9 No. 2'si...

Sakın ha unutma!

Ruhun olmasa

Hatırlaman ve unutman gerekenleri,

Bilmekten vazgeçemeyeceklerini,

Bilemezsin hiçbir zaman.

Ve bilmeye...

Yaşadıkça ihtiyacın var!

Aklın için bile!

Ruhuna ihtiyacın var.

Ve sen…

Bilememekten nefret edersin!

Toparlan, kendini bari bil!

Buna ise…

Herkesinin ihtiyacı var? Cemre.Y.

Şimdi Hangi Renge Boyayabilirsin Kendini

...Şimdi Hangi Renge Boyayabilirsin Kendini...

Ben seni olabilitesi en...

"Na mümkün!" ilk aşkıma binaen

Bütün başka renklere modifiye ettim de

Sen tuttun,

Üstüne asit yağmuru yağdırdın ha!

Ney'im ver neyim yok,

Yok ettin yani kendini dahi!

“He mi?”

“Öyle mi?”

Ne geçti eline?

Ben dahil,

Sen dahil,

Külüstür bir saç yığınından başka.

Şimdi hangi renge

Boyayabilirsin sen kendini?

Sahi!

Sen de ben gibi artık

Çelikten mi sanıyordun kalplerimizi? Cemre.Y.

Şehrime Gel Ey Sevgili

...Şehrime Gel Ey Sevgili...

Şehrime gel ey sevgili

Aynı şehrin havasını soluyayayım senle...

Lan sesini  bari canlı bir duyabileyim.

Hiç değilse kokun diye

Bir şey varmış meğer duyayım.

Aşkın "Z" hali yani...

Oysa ben bunca yaşımca

Aşk...

A ile başlar K ile biter sanıyordum.

Meğer aşkın...

"Z" siymiş son harfim diyeyim ha!

Sonrasına dilim varmıyor ama

Sarsılamaz kader... Nokta! Cemre.Y.

Şehit Dökülüyor Ülkemden!

…Şehit Dökülüyor Ülkemden!... Bahar, daha çiçeklerini yeni açıyorken Sanki sonbaharlarındaymışlar gibi, Yaprak yaprak… Şehit döküyorsa ülkemden Ne feryatlar, Ne çığlıklar, Ne de suskunlar… İşe yaramıyorsa! Dalgalanışını sevdiğim bayrağım Hep birer tabut üstündeyse! Birbirinden ayrı birer ananın "Ben daha sana doyamadım! Veremem seni kara toprağa!" Ağıtlı göz yaşındaysa! Rabbime de sorarım! Yaratıp başıma attığına da! Suçumuz neydi? Cemre.Y.

Hayalinden Vurulmak

…Hayalinden Vurulmak…
Ferrarim olsaydı satardım elbet!
Amma velakin…
Siz hayalime bile denk gelip,
Hiçbir türlü olamayan,
Pespembe tosbağamdan,
Yani hayalimden…
Vurdunuz ya beni, hepinize bir aferin yani!.
Cemre.Y.

Manik Depresif Cemreler

...Manik Depresif Cemreler...

“Evet!” Cemre yıkılmamalıdır!’ “Evet!”  Cemre savaşmalıdır! “Evet”  Cemre ölmemelidir! İyi de ne zaman mutlu olacak? Bunca savaş alanıma talan Fırtına dolusu yağmurumu bekleyenler! Buyurunuz! Hiç ummadığınız o an bu an… Ve bu sizin zaferiniz tatmin olunuz! Olamazsanız... Eh! Kusuruma bakmayacaksınız! Yarın yine doğacağım ben… Ya şakağıma dayayacaksınız, Gerçek silahınızı, öleceğim. Ya sahtekar hayatınızda  Siz de nefes alamayacaksınız! Ve inanın bu sefer ben üzgün değilim!

Cemre.Y.

Ölmem Bencillik Olmaz Mı?

...Ölmem Bencillik Olmaz Mı?...
Senden arınabilmek için

Kırk tas su yetmiyor çocuk!

Bedenimden arınmam gerek!

Seni yok sayabilmem için,

Ruhumu bedensiz ko'mam gerek!

Yapamam.

Sol omuzum kalpten kırık ya sana,

Ya ömrünün herhangi bir anında

Sağ omzuma ihtiyacın olursa!

Tam da sana en lazım olduğumda,

Ölmem bencillik olmaz mı?

Cemre.Y.

Bir Ömre Kaç Vurgun Sığardı

...Bir Ömre Kaç Vurgun Sığardı...

Üzgün yürekler denizinde yüzerken
Derinlere daldım
Çok derinlere...
Çocukluğumun giz mağarasını bulup saklandım
Bir ömre kaç vurgun sığardı ki
Hepsini teker teker saydım
Hepsini teker teker yeniden yaşadım
Sonra ona rastladım
Onun da çocuk yüreği
Büyüklüğünden
Saklanıvermişti kendi giz mağarasına
Sesini bir duysam…
Bu karanlıktan kurtulacaktım
Sesini bir duysam boğulmayacaktım
Sesini bir duysam ölmeyecektim
Ses verdim sağır olma ihtimalinden ödüm koparak
Sağır değildi sesime sesle
Nefesinin yarısını bana verdi,
Ben de ona hiç azalmayan sevgimi.
Cemre.Y.

Ne Olacak Senin Halin

...Ne Olacak Senin Halin...
Ay ışığında yıldız yıldız,
Yakamoz ışıltıları savuruyordu
Ben sana her baktığımda
Göz bebeklerin...
Çıplak göğsümle
Kalbine her dokunduğumda,
Sanki bir kez daha
Doğuyordun yeniden.
Şimdi karalar bürümüş
Ömrünün son baharını,
Gelecekten beklentisiz sin!
Geçmişine de artık gidemezsin.
Bende artık sende değilim!
Ne olacak senin halin!
Cemre.Y.

Hiç Kimse Bilmiyor

...Hiç Kimse Bilmiyor...
Soruyorlar bana
Neden illa ki o diye
Sessiz bir çığlıkla neden illaki
İnadına o?
Çığlık çığlığa
Avaz avaz bağırıyorum da
Sen hariç hiç kimse duymuyor!
Konuşamıyorum hiç kimseye
Bana bile yeterince kıyamadığını...
Bensiz kalmana bedel!
Derin...
Adamdan da öte Adem olduğunu!
Oğlunu bile
Hiçbir çaresize kıyamaz
Yetiştirdiğine bile vurulduğumu!
Bilmesinler boşver
Senin en çok...
Adamlığına vurulduğumu
Anlamazlar da zaten
Zira bunlar apayrı erdemler!
Cemre.Y.

Ey Hayat

...Ey Hayat...
Geri dönüşümsüz girdaplarda çırpınırken
Hatalarımı,
Hatasızlıklarımı paspas altına süpürmek yerine,
Sırtıma kambur gibi sarmayı seçtim.
Öyle görünsün ki ardımı döndüğümde
Mükemmel olmadığım da bilinsin istedim.
Öyle ya...
Yüz yüze herkes sarılırdı birbirine,
Dönüp bakarsa hatalarıma da sarılsın dedim.
Zaman ilaçsa madem
Beni ilk öptüğü an'a dönsün diledim.
Ey hayat!
Bana bir ömür borcun yok mu?
Cemre.Y.

Artık Ben Yokum

...Artık Ben Yokum... Hiç kimsemin, hiçbir yerinde, Basit bir ruj izi olarak kalmadım! Vazgeçtiğimdeyse onlardan Dönüp bakıverdiler kalplerinin odalarına Teker teker öptüğüm duvarlarında Dudak izlerimi buldular. Her şeyim vardı da o kalplerin odalarında Artık ben yoktum işte! Sevgilim, Sana da hoşça kal! Cemre.Y.

Yoksa Cennet De Mi Ağır Bedelli?

...Yoksa Cennet De Mi Ağır Bedelli?...

O vade...

Ecel denen defterin yolu,

Neden bu kadar çileli?

Sakın bana cennet demeyin,

Yoksa cennet de mi ağır bedelli? Cemre.Y.

Ederin Değil

...Ederin Değil...
Benim cennetim müze değil
Şöyle bir dolaşıp, unutamaz hiç kimse!
Ya o cennetin geçmişi,
Ya şimdisi, ya geleceği,
Ya da hepsini olacaksın.
Sana seçme şansı sunduysam
Bu “Eder!”in değil,
Bendeki “Değer!”indir sadece...
Cemre.Y.

Benim DNA Kodlarım Yanlış Şifrelenmiş Bence!

...Benim DNA Kodlarım Yanlış Şifrelenmiş Bence!
Gözümüzü güneşe açtığımız andan itibaren
Kaç yüz milyon baloncukluk
Renk değiştiriyor duygularımız ve ruhlarımız?
Bukalemun da değilim elbet ama bazen,
Ben bile kendimi sayamıyorum.
Empatimin sınırsızı,
Aynı zamanda sınırlarımı zorluyor.
Çok, pek çok yoruluyorum.
Yine birileri ölmüş,
Yine birileri doğmuş.
Yine birileri ayrılmış sevdiceğinden,
Yine birileri aşık olmuş.
Yine birileri çok depresyondaymış,
Yine birileri yeni ruhunu bulmalardaymış.
Dinin, mezhebin,
Memleketin…
Değişip duranlarını saymıyorum bile!
Hayat devam ediyorken,
Bütün hayatları teker teker
Hissetmemem gerektiğini ise,
Bir türlü öğretemiyorum kendime!
DNA kodlarımda
Geri dönüşümsüz bir insanlık hatası var zannımca!
Ya da başka insan çok az kaldı,
Denk düşemiyorum onlarla.
Keza etrafımdaki kodlanmışlarım ben gibi değil ya!
Cemre.Y.