Sen Asla Seksenlik Bir Nene Değildin

...Sen Asla Seksenlik Bir Nene Değildin... Dün yolda, öylece dalgın, biraz da hızlıca, Haylice kırgın ve acılı yürürken, Belki seksenli yaşlarda, uzun boylu, Elinde bir bastonu olan fakat Yavaşça ama dimdik yürüyen bir kadın gördüm. Tam "Nasıl yani?" diye gözlerinin içine Hışımla bakacakken bir an durdurdu beni Veee... Ben onun, göz bebeklerine bile akamadan, Öylece durdurdu beni, Sağ elinin içini sol göğsüme, Tam da acıdan sıkışmak üzere olan, Kalbimin üzerine dokundurdu! Ben şaşkınlık içinde bir dakika boyunca Onun serin ellerini yanan yüreğimde Hissederken hiçbir şey yapmadan Öylece durdum ve bekledim. Ne gözlerinin içine bakabildim Ne de tek bir kelime sorabildim. Oysa nelerimi anlatmak isterdim ona Hatta belki, bütün hayatımı! Cevaplar sorardım hayatıma dair... Belki sus olmuş dudakları konuşurdu, Söylerdi, belki de hala sadece gülümserdi. Sormadım... Soramadım. Sonra nabzım normale döndü, Yüreğimin ateşi ve sıkışması öylece söndü O da, usulca çekti sağ elini Sol göğsümün üzerinden, Yüreğimin baş köşesinden. O andan bu yana anlam veremedim ki O yaşlı nene bana ne etti? Ya yüreğimi söküp aldı yerinden, Ya da hayatımı kurtardı ama her ne ise Her sıkışacak olduğunda yüreğim ve nefesim Eli hala aynı yerde sanki... Kalbimin tam üstünde nefesi... Ne sesi, ne gözleri olmayan ama hayata Yalandan bir bastonla dimdik duran O muhteşem şey! Bildim! Sesin billur bir şelale idi cennetten... Gözlerin koyu bir renk değildi de, Ya yosun yeşiliydi, Ya okyanus mavisiydi ya da ela idi Her renge dönen ama bu dünyadan. Asla vazgeçemeyen biriydin, Sen asla seksenlik bir nene değildin Ait olduğum cennet ülkesinden Harika bir melektin, o kesin... Cemre.Y.