Limon

...Limon...
Ne zaman balkonlardan sarkan
Rengarenk çiçekler görsem sen gelirsin aklıma.
"Çiçekleri çok seveceksin kızım." derdin.
"Ama suya boğmayacaksın." ı ekleyerek.
Hala sevmeye çok seviyorum ama
Boğmamayı beceremiyorum bir türlü.
Ne çiçekleri ne de sevdiceklerimi

Fazla sevgimle boğmamayı beceremiyorum.
Bu sefer umudum hiç yok ya ana!
Tuttum limon ektim hayatıma.
En çok'u en sevmeyeninden.
Sadece umuduna!
Filiz filiz oldular be ana,
Becerdim bu kadarını bari ama!
Söz sana!
Eğer meyve verdirebilirsem yeniden umutlanacağım.
Bakma ben harfleri yazarken bile
İstemsiz dökülülüp kimseye ah olamayan yaşlarıma!
Eminim sevinip, gurur duyacaksın benle!
Bunca yıllık ömrümüzde
Sana ilk defa çığlık figanlı en suskun,
İlk isyanımı meyve edebildim diye...
Yine de kıyamam sana...
Sen boşversen bana ıstakoz olmayı
Ben hamsiyi hiç sevmesem!
Ki martılar hala
Denizlerden yakamoz toplasalar!
Olmuyor değil mi?
Kimyalarımıza aykırı!
Onu da ayırır merak etme zerrelerine
Çıkar karşımıza bir simyacı!
Cemre.Y.