| …İntihar Eşiği… |
| Başka şansın yok ki! |
| Ben çok denedim inan! |
| İntiharı ilk denediğimde, |
| Henüz on dokuz yaşımdaydım. |
| Babam bana son kere, tacize yeltendiğinde… |
| Tacize yeltendiğinde... |
| Beşinci kattaki evimizdeki odamın |
| Kapısını kilitleyebilip, |
| "Kapıyı kırarsan atarım aşağı, |
| Bu camdan kendimi." diyen, |
| Pencere pervazlarına oturmuş |
| Bir genç kızı hatırlıyorum. |
| Rahmetli annem gelene kadar, |
| Orada beklemiştim. |
| Saatler geçmiş, altıma bile işemiştim. |
| Sonra annem geldi. |
| Kıyamet koptu. |
| Babam yapmaya çalıştıklarını, |
| Anneme anlatamayım diye |
| Bıçağı kapıp dilimi kesmeye kalkıştı. |
| Annem bana küstü bu olanlardan. |
| Bende gittim, |
| Ne kadar antibiyotik iğne varsa kırdım, |
| Ne kadar ilaç varsa toz haline getirdim. |
| İksir yaptım kendime. |
| Hepsini içtim. |
| Beni kurtaran neydi biliyor musun? |
| Son bir sigara içmek isteğim. |
| Belki de… |
| Ondan bırakamıyorum bu mereti. |
| İçtim. |
| Kustum. |
| Odama kadar süründüm, yattım. |
| Üçüncü günüymüş baygınlığımın, |
| Annem beni ayağıyla dürttü. |
| "Ölmedin mi daha! |
| Ana yüreği böyle belli ediyordu ya sevgisini, |
| Öldüysen bir ses ver." diye. |
| Ölmemiştim! |
| Sustum. |
| Böğrüm acıyordu, uyudum yine. |
| Doktora bile, götürmemişlerdi. |
| "Aman, polise ne deriz?" diye! |
| Bu ilk deneyimimdi. |
| Merak edersen daha… |
| Devamını da anlatırım bir gün. |
| Denemiştim bir, iki, kere daha da, |
| Şimdilik bu kadar özelimi bilmen yeter! |
| Böğrüm acıyordu, uyudum yine. |
| Yine böğrüm acıyor ama yaşıyorum hala, artık bilme! Cemre.Y. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder