...İnsan Doğmamalıydım...
Bu sabah lan, daha bu sabah!
Bir Trabzonlunun mutfağında
Bir Azerbaycanlıyla
Ben onun köyünden gelmiş o otlu peyniri ilk defa tadarken,
Lezzetine varınca da dağlarını hayal ettim önce...
Sonra o en sevdiğim güneşimin
Benden evvel senin başına değdiğini.
Çocuk oldum lan ben senle
Hiç umursamadan üstelik
Yedi ceddinizin hep basıp geçtiği otları
Şimdi değerli diye önemseyip
Sadece bize kıymetli
Çoktan çökmüş maden girişine inat
Hiç yemediğimi.
Daha bu sabah ben senle yeniden çocuk oldum.
Üstelik çocukluğumun o en saf dostluğu olan,
Heidi ve Peter dostluğu
Henüz "Neden Heidi Petter'e
Sürekli donunu gösteriyordu?" diye
Orospulanmamış ve ben
Heidi'ye ayakkabı yollamak
Hayalim yüzünden kendime
Asla gereksiz tek bir ayakkabıyı
Hala ama hala almazken.
İsviçre'nin karanlık yüzü
"Heidi Neden Ayakkabı Giymiyordu" lu
Subliminal mesajı göz tembelliğim yüzünden
Otuz beş yıl beynime
Hala okutamamış da nihayet yasaklar delinip gerçekler açıklanınca
Fakir çocukların zengin ailelerce köleliğine...
(Köle oldukları ayaklarının çıplak olduğundan anlaşılıyormuş meğer!)
Sizler sayın müslümanlar, sayın şıhlar,
Sayın şeyhler, sayın dedeler,
Sayın diyanetler ve de bütün sapık atalar
"O dede onca yıl bir kızla yapayalnız
Üstelik de evlatlık, nikah düşer!"
Sapkınlığındayken sizler hala!
Ben daha bu sabah benimkileri,
Sizinkileri, bir daha benimkileri
Zira bize sığınanı şimdi sen de bu nikahı "Kabul Et" emriyle
Bizi yılan gibi sokacağını bile bile kabul ediyoruz ya!
Şimdi!
Ahıska Türkleri geliyor aklıma!
Struma gemisinin denizin dibine batışını öylece izlemiş oluşumuz!
Benim Azerim, Türkmenim, Çeçenim
Zaman zaman evvel zaman içindeyken,
Ermenilerle canciğerdik o zaman kapı komşumuzdular,
Küllerimiz birbirine sorunsuz muhtaçtı,
Eksiğimizi paylaşırdık,
Ve siz o zamanlarda da çok uzaklardaydınız!
Onlara bize "Benim gücenikliğim yok
Ama sonradan oldu ne olduysa!" derken
Lan ben daha bu sabah
Hepimizi barıştırmışken!
Bu bozgunculuk yine niye!
Neden?
Bence ben bu dünyaya
İnsan doğmamalıydım!
Sizler böyle insanken.
Cemre.Y.
Bir Trabzonlunun mutfağında
Bir Azerbaycanlıyla
Ben onun köyünden gelmiş o otlu peyniri ilk defa tadarken,
Lezzetine varınca da dağlarını hayal ettim önce...
Sonra o en sevdiğim güneşimin
Benden evvel senin başına değdiğini.
Çocuk oldum lan ben senle
Hiç umursamadan üstelik
Yedi ceddinizin hep basıp geçtiği otları
Şimdi değerli diye önemseyip
Sadece bize kıymetli
Çoktan çökmüş maden girişine inat
Hiç yemediğimi.
Daha bu sabah ben senle yeniden çocuk oldum.
Üstelik çocukluğumun o en saf dostluğu olan,
Heidi ve Peter dostluğu
Henüz "Neden Heidi Petter'e
Sürekli donunu gösteriyordu?" diye
Orospulanmamış ve ben
Heidi'ye ayakkabı yollamak
Hayalim yüzünden kendime
Asla gereksiz tek bir ayakkabıyı
Hala ama hala almazken.
İsviçre'nin karanlık yüzü
"Heidi Neden Ayakkabı Giymiyordu" lu
Subliminal mesajı göz tembelliğim yüzünden
Otuz beş yıl beynime
Hala okutamamış da nihayet yasaklar delinip gerçekler açıklanınca
Fakir çocukların zengin ailelerce köleliğine...
(Köle oldukları ayaklarının çıplak olduğundan anlaşılıyormuş meğer!)
Sizler sayın müslümanlar, sayın şıhlar,
Sayın şeyhler, sayın dedeler,
Sayın diyanetler ve de bütün sapık atalar
"O dede onca yıl bir kızla yapayalnız
Üstelik de evlatlık, nikah düşer!"
Sapkınlığındayken sizler hala!
Ben daha bu sabah benimkileri,
Sizinkileri, bir daha benimkileri
Zira bize sığınanı şimdi sen de bu nikahı "Kabul Et" emriyle
Bizi yılan gibi sokacağını bile bile kabul ediyoruz ya!
Şimdi!
Ahıska Türkleri geliyor aklıma!
Struma gemisinin denizin dibine batışını öylece izlemiş oluşumuz!
Benim Azerim, Türkmenim, Çeçenim
Zaman zaman evvel zaman içindeyken,
Ermenilerle canciğerdik o zaman kapı komşumuzdular,
Küllerimiz birbirine sorunsuz muhtaçtı,
Eksiğimizi paylaşırdık,
Ve siz o zamanlarda da çok uzaklardaydınız!
Onlara bize "Benim gücenikliğim yok
Ama sonradan oldu ne olduysa!" derken
Lan ben daha bu sabah
Hepimizi barıştırmışken!
Bu bozgunculuk yine niye!
Neden?
Bence ben bu dünyaya
İnsan doğmamalıydım!
Sizler böyle insanken.
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder