| …Peki… |
| Hatıraları gömsek de elbet ki, |
| En yapayalnız anımızda hesaplaşmak için olsa dahi, |
| Açıyoruz sarı sandıklarımızı da… |
| Ben senle umdum ki… |
| Salonun bir köşesinden ara sıra gülümseyen bir yüze dalıp, |
| Bir birimize bir gün "İyi ki!"deriz he belki "İyi ki!" |
| Hayır bayım hala senle Starbucks kızları gibi, |
| Starbucks da plastik bardakta macchiato filan içemem! |
| Hele ki o plastik kokusuna, onca naylon para… |
| Bir kere daha aynı işkenceye katlanamam! |
| Ben kahvemi terasımda içerim kahvemi, |
| En sadeli, Türk Kahvesinden |
| Oysa her seferinde, ruhun, ruhumu yanına çağırıyor ve sen… |
| Her seferinde ruhun ruhumu çağırıyor yanı başına |
| Ve sen, anlamsız bir inatla, gelmiyorsun öyle mi? |
| Peki. Cemre.Y. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder