Gel Be Sevgili

...Gel Be Sevgili...

Yorgun yıldızları söndürdükten sonra,

Yakamoz tozları serpiştireceğim dudaklarıma,

Şafak vakitlerinde burnunun ucuna bir buse konduracağım.

Sarıp sarmalayacağım bütün yokluklarını,

Ama sen artık...

Bir gel be sevgili...

Cemre.Y.

Çocuk

...Çocuk...

İçimde...

Henüz çocukluğunu kaybetmemiş,

Henüz kötücül canavarlar rüyalarına el değmemiş,

Yeni bir ruh geziniyor.

İçimde...

Henüz ergenliğinin asiliğini giyinmemiş,

Henüz kötücül canavarlarla hiç yüzleşmek zorunda kalmamış,

Küçümen, özgür ve cennet kokulu bir kız çocuğu var şimdi.

Öyle ki...

Sanki beş yaşıma geri dönmüşüm de,

Savaştığım tek şey denizin dalgalarıymış!

Nasıl olsa annem beni sahilde kucak açmış bekliyor.

İçimde...

Çoktan kabuk bağlamış o yaranın parmak izi!

Korkmuyorum bu sefer, 

Onu kazıyıp hep aynı geçmişimle yüzleşmekten.

Her şey...

Yazgımıza yenilmekten ibaretmiş meğer!

Beş yaşınızdaki özgürlüğünüze dönebildiğinizde...

Her şey çok güzel olacakmış meğer!

Şimdi ben, keyfim ve de kahyası,

Epeyce yorgun, lakin epeyce de dingin, 

Birazdan biraz fazla gururlu, biraz da mutlu bir kız var içimde.

Hayallerim, ümitlerim ve ben

Anam'la yavrum aynı lakin...

"Baba!" karakteri boyuyoruz resimlerce...

Nihayetinde baba hariç,

Bütün renkler hep güzel.

Lakin!

Siyahı hiç kimse sevmese de...

O bile yaşlanıp, saçları ağarıp, küçümen bir çocuk olunca,

Yürekten affedilmeyi artık, hak ediyor bence!

Çünkü...

Onun da kendince olabiletesi en güzel çocukluğu...

Çünkü onun da kendince değiştirmek istediği

O kader çizgisi mutlaka vardır.

Yeter ki..

Daha çok çocuk ol!

Cemre.Y.

Hayat Dizisi

...Hayat Dizisi...

"Yüzün yüzümden,

Sesin sesimden uzak olsun,
Küfründe hakaretinde senin olsun.
Elveda." dedi kadın.
"Elveda..." dedi adam.
Böyle bitti işte,
Yüz yıllık...

Uzun soluklu...

Sanılan...

Hayat dizisinin...

Bir sonu daha...
Cemre.Y.

Olmadı Şimdi

...Olmadı Şimdi...
Ben ne vakit...
Ömre ömür geçirmelik bir seyrü-sefer'e meyl etsem!
Nedendir ki...
Neresinden olursa olsun yakalıyor yakamdan aşk!
Ah ki ne vah o minel aşk-u sevdalı yağmurlu yakamozlar.
Ben duyuyorum da bütün bu mısraları...
Ruhum'un ikizinin yüreği nasıl da don tutmuş ki...
Ömrümün ömrüne yakınlaşmama kırk dört yıl geçti
Ama hala yoktun sen!
Olmadı şimdi.
Mademki onca yol kat edip de konmuşsun
Paralel'inden olsa da evrenime...
Gelemiyorsan...
Konamıyorsan...
Kalamıyorsan...
İçimin çeperini de göremeyenlerim'e göre
Kitaplığımdaki o anlamsız ayraç ol bari.
Bir ben bileyim...
Bir ben o boşluğa baktıkça hayalime gülümseyeyim.
Zira insan geçici amma velakin eşya baki!
Gelebildiğinde...
Üzülme ama, eşyalarımın arasından sana,
Sensizliğime, onca yıl nasıl hasretle baktığımı göreceksin,
Ve seni nasıl da hasretle sevdiğimi,
Şimdi kapat kapıları sevdiğim, sana geldim.
Cemre.Y.

Kime Ne

...Kime Ne...
Yalnızlık durağında bekleşip duruyorduk,
Bir dünya dolusu yapayalnızlıklar seçmiş ordusuyla!
Hiç yoktan, anason kokusunu özlediğimiz düşmüştü aklımıza da!
Hani, hiç yoktan kazıklanmak istemiyorduk yeni hayatlarımızda da!
Belki de bize yeni yıl henüz gelmemiştir,
Daha zamanı vardır diye erteliyorduk bütün kokuları!
Bu akşam şanslı günümdeydim.
Buram buram, burcu burcu ödüllendirdim kendimi.
Önceden acılı şalgamı hazır ettim ki,
Anason kokulum bana kendince gelsin.
Ki zaten özel günlere bindirimlere ifrit'liyim!
Anason kokulum bana uçmuş da gelmiş,
Meğerki ,
Kim bilir yılının başı sonradanmış,
Son'u ilk'inden...
Kime ne'y miş?
Ömrünün o anında, yarının umutlu hayalindeymiş.
Kime ne'y miş!
Cemre.Y.

Seni Nan Gibi Seviyorum

...Seni Nan Gibi Seviyorum...

Saçların
Yanaklarımı,
Yaz meltemi gibi daha yeni
Okşamışken,
Şemsiyelerimiz,
Sokaklarda
Sarmaş dolaş...
Ellerimizde birer, Güneş...
Biz, ayrı ayrı işlerimize giderken,
Yağmurlar...
Hiç bitmesin istiyor insan.
Seni nan gibi seviyorum inan!
Cemre.Y.

Sakın Ha!

...Sakın Ha!...
İlk bakışıyla yaktığı bir yüreği
Son bakışıyla
Donduran adam da tanıdım
Ona da helal olsun!
Sakın ha şiirim,
Şiirine çarpmasın bir yerlerde
Artık ne sevmelerden yorgunluğuna
Ne sevilmelerden yoğunluğuna
Ne de susmalardan yokluğuna
Acımam bilesin...
Cemre.Y.

Mühür

...Mühür... Dokunsam yüzüne, Nice vakittir, Her hücresini, Hayalden ezber ettiğimin. Kim bilir, Dudakları nemli midir hala, Tadını rüyalarımdan ezber çektiğimin. Mühürlesem gözlerimi, Ömrümün sonu dediğimin gözlerine. Mil çeker gibi öpsem kirpiklerini tel tel. Seve seve, sever mi ki gerçeğinde de... Cemre.Y.

Yalnızlık

...Yalnızlık...
Yalnızlık diyorum bayım!
Uzaktan bakanların özgürlük sandığı hani.
Yalnızlık diyorum bayım!
Sanal pencerelerden bakanların zenginlik sandığı hani.
Sayamadım ki kaç yalnızlıktır,
Benim bayramlarımın boynu bükük kaldı kapı önlerinde.
Bazen diyorum ki...
Ey Allahım al benden bu yalnızlığı,
Her kim ömrüme özenip iç geçiriyorsa sar onun boynuna!
Sonra kıyamıyorum aile hayatlarına.
Neyse diyorum, neyse ya!
Cemre.Y.

Karşılaştığımızda

...Karşılaştığımızda... Karşılaştığımızda sana sımsıkı sarılıp, Vakit sensizliği beş geçiyor sevgilim, Bir bilsen sana ne çok sevda şiiri biriktirdim diyeceğim. Cemre.Y.

Gelmiş

…Gelmiş…
Gelmiş yine sevdiceklerimin vakti...
Ben,
Keyfim ve de kahyası!
Ben mavi!
Diğer ikisi...
Bizi reklam etme…
El'e güne dedi.
Cemre.Y.

Merak Etme

...Merak Etme...
Bana...
Şöyle yanak yanağa mehtabı seyre dalacağımız,
Mutlu akşamlar biriktir sevdiceğim!
O çok methedilen adına Eyfel Kulesi denen
Paris'in teneke direğine karşı olmasa da olur.
Merak etme "İyi Geceler!"i ben yanımda getiririm.
Bana...
Şöyle yanak yanağa en güzel rüyalara dalacağımız,
Mutlu hayatlar getir sevdiceğim!
O çok methedilen İtalya'nın,
Sonradan dilek paraları çalınan Aşıklar Çeşmesi denen
Çalıntı dilek havuzuna karşı olmasa da olur.
Merak etme!

"Günaydın Kirpiklerini Tel Tel Öptüğüm!"ü...

Ben yanımda getiririm.
Cemre.Y.

Sevgilim

...Sevgilim...

Gel seninle biz...
Bizi kimselerin tanımadığı yerlere gidelim sevgilim.
Can bildiklerimiz hariç kimseler bilmesin yerimizi.
Bize kendilerimizin dışında, aslında bizi hiç de ilgilendirmeyen,
Yeni yeni dert güncellemesi yapmayacak,
Pozitif ruhlu insanlar bulalım eş, dost, akraba niyetine!
Gel seninle biz...
Yeniden doğalım sevgilim.
Deniz kokusu doğsun sabahlarımıza,
Güneş saçlı ağaçlar batsın akşamlarımıza!
Cemre.Y.

Benim Bayramım Sensin Bil İstedim

...Benim Bayramım Sensin Bil İstedim...

Güneş ışıltılı saçlarına burnumu gömüp,
Her bir telinden, yaseminler, zambaklar,
İğde çiçekleri, nergisler, hanımeliler,
Leylaklar, sümbüller kokladığım.
Yosun gözlerinin derin okyanuslarında kulaç atarken,
Yüzünün her zerresini, gülüşünün gamzesini,
Boynunun, omzunun, sinenin,
Yüreğinin her bir ben tanesini ezber çektiğim.
Benim bayramım sensin bil istedim.
Misal sen şimdi gittin ya...
Omzumda saçlarının kokusu,
Sehpa da ellerinin dokunuşu,
Halılarımda ayaklarının izi kalmış.
Birkaç gün de öyle bayram ederim.
Cemre.Y.

Kalbimi Tatile Gönderdim

…Kalbimi Tatile Gönderdim…
Bana; "Senin bir kalbin yok mu,
Hiç mi kimseler giremez içinden içeri?" diye sorarlar bazen.
İşte o vakit…
Açarım içimin bütün kilitli odalarına açılan,
Koskoca can kırıklarıyla dolu sarı sandığımın kilidini!
Son ses de…
Misal, aynı anda
Bon Jovi'den, It's My Life…
Ve aynı anda da…
Emma Shapplin'den, Spente Le Stelle'yi
"Cover!"lıyabilirim.
"Buyrunuz efendim biletler benden,

Malum bugün bayram" diyebilirim!
Durduk yere nice bitişleri hatırlattığınıza,
İçimden küfürler ede ede de!
Siz?
Emin misiniz hala aynı,
"Capre Diem!" havalarında kaldığınıza!
Meğerki öyleyse yazıklar olsun sizin de insanlığınıza!
Adele'den, Set Fire To The Rain'e bile geçmeyi hak etmemişsiniz
Evet…
Şarkıların ruhunu ve sözünü bilemedikçe…
Benim bir kalbim yok!
Çünkü onu, güvenli bir alanda
Yüreğimle beraber...
Kalbimi tatile gönderdim.
Cemre.Y.

Bayram Geliyormuş

...Bayram Geliyormuş...

Dediler ki bayram geliyormuş,
Kalbimin odalarını tertemiz ovaladım,
Camlarını, duvarlarını onardım.
Yüreğimi dikişsiz iplerle sarıp sarmaladım.
Kendime yepyeni bir kalp yarattım.
Canımın kırıklarını bembeyaz tüllerle yamadım.
Bundan gayri gelen de hoş gelsin,
Gidene yollar hep açık zaten.
Cemre.Y.

Yorgun Akşamlar

...Yorgun Akşamlar...
Sana...
Yorgun akşamlarımda bile...
Güzel gülümseyişler biriktirdim sevgili.
İşten gelmişimdir misal
Bunca yıllık yalnızlığımın kapısının
Cebimde hazır anahtarımı kilidine dayadığım anda
Sen açıyormuşsun kapıyı!
Sana...
Yorgun akşamlarında bile...
Güzel gülümseyişler biriktirdim sevgili.
İşten gelmişsindir misal
Bunca yıllık yalnızlığının kapısının
Cebinde hazır anahtarını kilidine dayadığın anda
Ben açıyormuşum kapıyı!
Cemre.Y.

Küpe Çiçeği

...Küpe Çiçeği...

Hani en çok küpe çiçeklerini severdin de,
En güzel sırlarını ona söylerdin mırıldana mırıldana!
Ne çok kulak kabartsam da,
Sadece duymamı istediklerini sesli söylerdin be anam!
Bütün rastladığım küpe çiçeklerine sorardım,
"Anam sana ne dedi n'olur bana da söyle,
Misal beni senin kadar seviyor muymuş?" derdim her seferinde.
Sen beni ebediyete terk edeli epeyce zamanlar geçti be anam!
Nice vakittir, sit alanı ilan edilmiş olan, ahşap oymalı evlerin,
Yırtık perdelerinin aralarında bile rastlayamıyorum ona,

Ben hala burada dururken, götürdün mü onları da yanında!
Cemre.Y.

Kal İstersen

...Kal İstersen...
Pes etmedim lakin...
Vazgeçtim.
Gayri beklemekten,
Lime lime sandık lekesi olmuş,
Nice umudum, nice hayalim varsa,
Nice rüyam, nice nice olmayan neyim varsa...
Hepsinden vazgeçtim.
Bir sigara yaktım,
Radyo Voyage'ı açtım,
Kapattım gözlerimi,
Derin bir nefes aldım,
Sonra yavaşça bıraktım.
Sonra bir kez daha,
Bir kez daha derken,
Tam üç kez tevbe ettim,
Dün'ümün, bugün'ümün olmayanlarına
Bir kez daha hayıflanmayacağıma dair!
Pes etmedim lakin...
Vazgeçtim.
Şimdi an'lar var ciğerimde en derin nefesinden.
Gel istersen.
Sev istersen.
Kal istersen.
Her kim'imsen.
Cemre.Y.

Günaydın Pazar Sabahım

...Günaydın Pazar Sabahım...
Kuş cıvıltılarıyla uyandım bugün,
Yastığım yorganım yine "Ben" kokuyordu.
"Sen" kokmalıydı oysa ve hatta,
"Biz" kokmalıydı ya neyse!
"Günaydın pazar sabahım." dedim kendi kendime.
Hep gitmelere öykünürken,
Kalmalara mecbur bırakılmış ömrüme tebessüm ettim.
Verandaya çıkıp, denizi kucakladım.
İyot kokusunu derin derin burnuma çektim.
Sade bir kahve koydum ocağa,
Tek kişilik pazar kahvaltısı hazırladım servis tabağıma.
Birkaç dal hanımeli, birkaç dal iğde çiçeği,
Birkaç dal da pembe gül serpiştirdim masaya.
Gülümsedim her birine...
Artık gelse ne...
Gelmese ne!
Cemre.Y.

Sen Bilemezsin Lakin

…Sen Bilemezsin Lakin…
Sen bilemezsin lakin…
Ben iyi bilirim yokluğuna kaç yağmur damlası yağdı bu şehre!
Kaç kaldırım taşının altından çamurlu su sıçratmaya kalkışıldı ömrümde.
Kaç aracın camı sırıttı üstüme sırf onlara binip kendimi satmıyorum diye!
Yıllar yüzümün çizgilerini bana inat belirginleştirse de…
Göz pınarlarımda nasıl hazırsa yağmurum,
Bir kuş kanadının neşeli sesine de bir kahkaha patlatırım.
Sen bilemezsin lakin…
Akşamında süslü porselen bebekler gibi lüks arabalarda,
Gecesi için alınmış,

Cafcaflı fırfırlı eteklerinin altından beni küçümseyen hatunların,
Ertesi sabah benimle aynı minibüse binip,
Yırtık ayakkabılarının çamurlu yağmur suyunu alışını da seyrettim ben.
Sen bilemezsin lakin…
Artık beşinci duvarım da yüzünü dökmeye başlasa bile,
Tavanıma bakmak için dahi başımı kaldırıp,
Çenemi dikleştirdiğimi unutmam illa!
Sen bilemezsin lakin…

Gururumu ve dahi hayata inadına dik duruşumu çok severim ben.
Cemre.Y.

Yürek Yanığı

...Yürek Yanığı...
Sen bilmiyorsun mirim,
Güz yanığı akşamları,
Bahar yanığı geceleri geçerek geldim bugünlerime.
Yine de umutla doğdum uyandığım her güne!
Sonrası yürek yanığı işte.
Gayri gelse ne...
Gelmese ne!
Seve seve sevse ne...
Sevmese ne?
Cemre.Y.

Ey Yüreğim

...Ey Yüreğim...
Ne kaldı geriye?
Şu hayattan neyi fazla istedim de alamadım!
Sanki ben ona...
Çocukluğumda,
Tatil diye köye gittiğimiz zamanlardaki gibi
Kokusunun rayihasına doğru koşarken,
Dağ bayır arayıp bulunan,
Ararken de koca kayalarına tutunmuş kınalara kapılıp,
Tam da beş taş oynamacalık küçük çakıllı,
O yuvarlak yumrulara tükürük çalıp,
Ellerime yine kına yak dedim.
Sanki ben ona...
Yorgun bir gürgen ağacıyla,
Taze palamudun yaprağının gölgesinde,
Koparsam ölecek,
Sadece koklasam...
Kokusu ömrü billah burnumun direğine hasretim olacak,
O ilk ergenlik kokumu, hasretimi bul dedim.
Sanki ben ona...
Yol kenarı taze papatya olur,
Ne bileyim mezar kenarı olur,
Ya da ne bileyim,
Boş bir arsada öylece bahara öykünmüş olur,
Bir demet papatya dememişim?
Ey yüreğim!
Sahi be bu hayata ne dedim de,
Ulaşamadı benim gönlümü sevindirmeye!
Epeyce vakit oldu sayende,
Papatyaları dahi sevmemeyi öğrendim.
Evime giden sokağın başında bir iğde ağacı vardı.
Zaman bahara durdu muydu onun çiçeklerinin kokusu vardı ya!
Onu kesmişler kökünden!
"Ey yüreğim...
Kokmayan, adını sanını bilmediğin,
Rengarenk çiçeklere de mi "Günaydın" diyecektin sen?
Renklere bari mi, böyle mi öykünecektin!
Sen ki burnunun direğine hassastın?" diye hayıflanırken,
Durduk yere hanımeli kokusu sardı parkımın bahçe kenarlarını,
Bir iki leylak ekmiş birileri bir yerlere ya!
Gayrı gerisi ıhlamur, gerisi akasya, gerisi pembe bir gülün kokusu!
Varsın olsun, yarına ne kaldı ki şurada.
Cemre.Y.

Sana Koskoca Bir Ömür Biriktirdim

...Sana Koskoca Bir Ömür Biriktirdim...
Sana sardunyalar, petunyalar, ortancalar biriktirdim,
Güneş güzeli bahar gülüşüne takılsınlar diye.
Sana nergisler, yaseminler, iğde çiçekleri biriktirdim,
Gün batımı buselerine asılsınlar diye.
Sana koskoca bir ömür biriktirdim,
Öpe koklaya, şöyle doya doya...
Hiç sevmediğin kadar sev,
Hiç sevilmediğin kadar sevil diye.
Cemre.Y.

Ben Mi Seçtim

…Ben Mi Seçtim…
İçimde gizli saklı bir yaranın kor ateşlerinden çıkan
Bir tek kıvılcımlık ukdesi soruyor yaradanına!
Şu alemde yarattığın herkese, her şeye…
Ne bileyim doğumundan şu anlarına kadar.
Ne bileyim iyi kötü günlerinden bir aralıkta,
"Yaşıyorum çok şükür!"dedirttin de…
Beni neden es geçtin bütün ömrümce?
Hep mi günahtım, hep mi günahkardım sana göre!
Doğduğum günde bile.
Ben mi seçtim yaratılmayı sence?
Cemre.Y.

Günaydın Pazar Sabahım

...Günaydın Pazar Sabahım...
Günaydın,
Sade kahve kokulu dudaklarından baharlar içtiğim kadın.
Günaydın,
Yasemin kokulu saçlarından ömürler biçtiğim kadın.
Günaydın,
İğde çiçeği kokan göğüslerinden günaydınlar seçtiğim kadın.
Günaydın pazar sabahım…
Sana da günaydın.
Cemre.Y.

Bazen

...Bazen...
Bazen,
Taş çatlar sabrının muhasebesinden,
Sabır tanelerim…
Ve bazen,
Yazdığın onca kelamın,
Nasıl olup da sen daha yazarken,
Notalarından kaybolabildiğini de biliyorum!
Bazen...
Bazen'leri...
Geç fark etmiş olabiliriz lakin!
Seviyoruz lan!
Biz seviyoruz en azından birbirimizi.
Sanırım şimdi "Sus!" vakti!
Cemre.Y.

Hiç Yoktan Hayyam'ı Yad Edelim Bu Akşam

...Hiç Yoktan Hayyam'ı Yad Edelim Bu Akşam...
Egenin kıyılarında şehirden çok da uzak olmayan,
Henüz keşfedilmemiş o koylardan birinde,
Yumuşak minderli rengarenk tahta sandalyeleriyle,
Bembeyaz masaları olan salaş bir balıkçı lokantası açalım misal.
Lakin masaların altına ayak uzatmalık yerleri de olmalı mutlaka.
Ben mezeleri, salataları hazırlayayım pür neşe,
Sen balıkları hazırla yavaştan.
Rakıyla şalgamı da koyalım buzluğa!
Geçen kış antikacıdan aldığımız pikabımızın tozunu alalım,
Taş plakları da dizelim sıra sıra!
Müzeyyen Senar'ın "Fikrimin İnce Gülü" en ilk sırada olsun.
"Seni Ben Ellerin Olsun Diye Mi Sevdim" i en sona koyalım.
Hiç yoktan Hayyam'ı yad edelim bu akşam!
Olur ya gelip geçen yolcular konar masamıza
Olur ya ortak oluruz yanık ciğerlerinin derinine.
Olur ya yeniden sevmeyi severiz belki ha ciğerim!
Cemre.Y.

Karşıdan Karşıya Geçer Gibi Sev Beni!

...Karşıdan Karşıya Geçer Gibi Sev Beni!...

Yine, mezarının başucundayım be sevgili,
Yine bir derdim daha var,
Senin o beni hiç duymayan kulaklarına anlatacak!
Yine, yeniden bir şiirimizi daha çalmışlar sevgili,
Hani tam beş yıl önce benim kabemin yıkıldığı gün gibi!
Tam dokuz yıl önce,
Sana son kez yakardığım o şiirimizi gibi çalmışlar bizi!
Hani yakarmıştım sana son kere ya...
"Karşıdan karşıya geçer gibi sev beni;
Önce bana, sonra bana, sonra yine bana bak.
Yol'unmuş gibi değil sevgilim
Han’ınmış gibi sev.
Ortalarına alma beni ömrünün seyrine
İLK’inmiş gibi, SON’unmuş gibi sev sen beni bu sefer.
Ruhum bembeyaz tüllerle,
Yemyeşil kırlarda uçuşmanın hayalindeyken.
Bütün gidenler gibi değil sevgilim
Kalanmış gibi sev.
Bensiz yaşanmazmış gibi değil sevgilim
Benimle de güzel yaşanırmış gibi sev sen beni bu sefer.
Karşıdan karşıya geçer gibi sev beni;
Önce bana, sonra bana, sonra yine bana bak.
Korkusuzca, yorulmadan sev." diye de...
Sen hariç herkes üzerine alınıp,
Üstüne nice ünlü şairlerin resmiyle,
Altına da adıyla, sanıyla ünlendirmişlerdi ünlüleri!
Sanki yazan adı, yaşayan san'ı ben değilmişim gibi!
Sen hariç...
Herkes alındı üzerine şu yürek kelamlarımı da imza ettiler!
Bir sen alınmadındı.
Oysa ne sen kaldı ortada ne de ben çoktandır!
Bir tek sana yazdığım,
Bu son şiirim kalmıştı uğruna ömrümü adadığım!
Gayri ondan da caydım!
Bir kere daha düşmeyeceğim hiçbir şiirimin peşine!
Bir kere daha gelmeyeceğim,
Kurumuş otlarla dolu artık benden başka da
Hiç kimsenin ziyaret etmediği şu yıkık viran şehrine.
Oysa...
Ne kadar da yorgun ömrüm!
Çatısını kurtarsam, tabanına kibrit çakılan ömrümden.
Sahi?
Ömrüme, ilk kibrit çöpünü, ilk kim yakmıştı?
Umutlarım mı yoksa hayallerim mi,
Yoksa her yeni günün sonunda batan o güneş mi!
Suçlu muydu misal ay?
Ya yıldızlar!
İntiharla ölünemeyeceğini çok gençken öğrendim ya hani.
Sahi hiç doğmamış olmayı seçmek gibi,
Bir hayal daha var mıydı acep!
Seçilmemi seçme hakkım olsaydı, hiç seçmezdim!
Yine olsa...
Yine...
"Karşıdan karşıya geçer gibi sev beni;
Önce bana, sonra bana, sonra yine bana bak.
Yol'unmuş gibi değil sevgilim
Han’ınmış gibi sev.
Ortalarına alma beni ömrünün seyrine
İLK’inmiş gibi, SON’unmuş gibi sev sen beni bu sefer.
Ruhum bembeyaz tüllerle,
Yemyeşil kırlarda uçuşmanın hayalindeyken.
Bütün gidenler gibi değil sevgilim
Kalanmış gibi sev.
Bensiz yaşanmazmış gibi değil sevgilim
Benimle de güzel yaşanırmış gibi sev sen beni bu sefer.
Karşıdan karşıya geçer gibi sev beni;
Önce bana, sonra bana, sonra yine bana bak.
Korkusuzca, yorulmadan sev." der miydim.
Sezen Aksu'nun şarkısı sözünde dediği gibi...
"Pişman değilim amma, göçtüm kederden" li
Ümit Besen'in şarkı sözünde dediği gibiydi de…
"Sana mutluluklar, sözüm kardeşçe!" değil gibiydi ya!
Neyse ya neyse.
Bir daha da kimse de artık beni…
Karşıdan karşıya geçer gibi sevmesin hani!
Cemre.Y.

Benim Mevsimim Gelmiş Belli

...Benim Mevsimim Gelmiş Belli...
Kim demiş ki...
Sırtıma sarındığım güvensizlik hırkam yüzünden
Ben artık hiçbir şeyi sevemezmiş'im diye!
Bana mevsiminde "Erik!" de misal,
Misal "Çilek!" de en organiğinden mis kokulu!
"Kiraz!" de misal bana,
Ne çok tatlı, ne de ham olmasın misal.
Ben o ilkbaharların,
Ben o yaz'ların,
Ben o son baharların,
Ben bütün kışlarımın,
En mutlu geçecek günlerinin
Tümüne birden hayallerim.
Mis gibi toprak...
Taze kesilmiş çimen...
Ve rüzgarda salınan pembe bir gülün kokusu!
Koca bir fincan çay ve sigaramın havaya savruluşu...
Olmasın mı üstüne birkaç damak çikolata'm!
Benim mevsimim gelmiş belli!
Bir de hamak kurabilseydim ömrümün sahilindeki yar ile.
Şöyle denize nazır...
Köşe başında bir mangal yakmalı şömine filan.
Ne bileyim...
Ben mezeleri hazırlardım bir yandan!
Sen de soframıza samimiyet,
Güven, şefkat, aşk, sevda falan katardın?
Cemre.Y.