İyot Kokusu

…İyot Kokusu…
Hiç yoktan!
İyot kokusunu
Gerçekten de çok özlediğim aklıma geldi.
Sahi...
Yeni hayatıma dair...
Var mıydı
Yeni bir umudum!
Cemre.Y.

Bazı Kadınlar Fena Severler!

…Bazı Kadınlar Fena Severler!
Bazı kadınlar, fena severler.
Ne yaparsan yap!
Ne yapmazsan yapma,
Hayata inadına yıllar yılı severler.
Gözlerinin içinden ,
Yüreklerine girebilmiş,
Bir çift bakışı…
Ömürlerine illa ki nakış ederler!
Cemre.Y.

Son Sevda

…Son Sevda…

"Zor olacak!" diyorum,
"Çok zor,
Bir ayrılık daha kaldıramaz bedenin!"
Ama yürek bu...
Anlamıyor hiç halden, zordan.
"Sen karışma!" diyor,
"Meğerki yeniden, yine sevebildiysem!
Meğerki kalbimi hatırladıysam yeniden,
Karışma sen!" diyor ukala ukala.
Sonra gülümsüyor, hayata inadına,
Bahar gelmiş belli,
Cemreler düşmüş yine bir yerlere,
Meyve ağaçları çiçeklerini açmış,
Taze gelin gibi süzülmekte.
Dördüncü cemre artık kimin yüreğindeyse.
Kuş olup konmak istiyor,
O son sevdasının avuç içlerine...
Cemre.Y.

Seve Seve Sev Desem?

…Seve Seve Sev Desem?...
Gülleri açardı yanaklarımın gamzelerinde
Sen aklıma her düştüğünde
Yine yeniden bir buse bekler seni
Coğrafyamın gizemli iklimlerinde
Gel desem
Bekletme gayrı desem
Seve seve sev desem.
Cemre.Y.

Minel Aşk

…Minel Aşk… Ellerim, kollarım, Bacaklarım ağrıyor sensizlikten. Her neredeysen ey minel aşk... Artık, gel istersen Şu sensizlik, Yüreğime de sirayet etmeden. Cemre.Y.

Benim Sana Çok İhtiyacım Var!

…Benim Sana Çok İhtiyacım Var!...
Banyoya girip saçlarımı kırpasım,
Sarı tellerimin hepsini,
Kızıl kan rengine boyayasım var!
Bütün muslukları sonuna kadar açıp
Sesim yok olana kadar
Avaz avaz ağlayasım var!
Loş bir köşede, dizlerimi karnıma çekip,
Saatlerce, günlerce, haftalarca,
Aylarca, yıllarca ileri geri sallanasım var!
Cenin pozisyonuna girip dizlerine yatasım,
Sen usulca saçlarımı okşarken
Sonsuz kere susasım var!
Benim, sana, çook, ihtiyacım, var!
Cemre.Y.

Eskisi Gibi

…Eskisi Gibi…
Sadece iki insan ve iki çift gözdür,
İkisi de bir tek kalpte yaşayan.
Sana gelirken kalp odacıklarını,
Şimdiye ait olmayan anılarla,
Şimdiye ait olmayan sevgilerle,
Şimdi ile hiç alakası olmayan bir hayatla,
Sadece "Biz" ile doldurup gelmişlerdir.
Sanki beni kurtarsalar yeniden,
Eskisi gibi, hiçbir şey olmamış gibi
Hayatı kaldığımız yerden devam edeceğiz gibidir.
"Gibi!"dir.
Adı bende saklı benden başka iki kalbim,
"Seviyorum"lu cümlelerin bile kifayetsizliği size az bile.
Cemre.Y.

Benimle Uyansan

...Benimle Uyansan...
Seni boynundaki sol şah damarından,
Kalbine giden en kısa yolundan,
Ay ve yıldızının tam ortasından,
Tam da en uykulu gözlerle o mahmurluğundan,
Tam da en uyanık,
Adamlığından...
Öperdim be adam!
Eğer...
Her akşam,
Benimle uyuduğunca
Her sabaha da benimle uyansan!
Cemre.Y.

Ne Fayda!

…Ne Fayda!...

Ruhun gönlü yorgun olunca,

Beden dans etmek için çırpınsa

Ne fayda! Cemre.Y.

Ç/Engel

...Ç/Engel...
Bir tek soru işareti
Nasıl da böler uykuya hazır rehaveti,
Misinanın ucundaki solucanı yutmuşsun gibi
Beynine saplanıverir bir çengel
Demedim mi sana be sevgili
Bu soru çengelleri, bütün sevdalara engel.
Cemre.Y.

Neyse

…Neyse…
Sizin hiç yanınızdan ayrılır ayrılmaz
Can kokusunu özlediğiniz biri oldu mu?
Ya yüzünü,
Ya sesini,
Ya gülüşünü.
Ya dizlerinize yatınca,
En muhteşem görünen kirpiklerinin her tanesini.
Peki ya saçlarının kokusunu, her bir telini?
Yanınızdan gider gitmez özlediğiniz biri oldu mu?
Neyse!
Cemre.Y.

Can Kırıkları

…Can Kırıkları…
Ben hiç can tutamam.
Ne zaman ki bir canlık top atılsa üstüme
Korkudan gözlerimi kapatırım.
Kaybetmekten korka korka gözlerimi sımsıkı kapatırım.
Öylece yere düşer bütün canlarım.
Parçalara ayrılır canımın can kırıkları.
Ben sadece susarım.
Kimse de anlamaz üstüme atmaması gerektiğini,
Kimse de çözemez yüreğime konması gerektiğini.
Kimse de bilmez oyun falan sevmediğimi.
Cemre.Y.

Hiçlik

…Hiçlik…

Biz…

Hiçliğe doğru

Çölde yelken açabilen

Birkaç yolcuyuz!

Her insanın

Kaldırabileceği bir tercih değildir bu

Hele ki elindeki,

Sınırsızlıklarının sonu sınırsızken...

Ne ki vazgeçebilecek

Bir canımız var o da

Çoklarınca…

Mal varlıklılarına tercih edilebilir.

Oysa çokluktur "Hiç!"lik… Cemre.Y.

Şiirce

…Şiirce…
Sonra geleceğinizden biri gelir aniden...
"Ben şiir sevmem." der dili ama
Sesiyle eskiden beridir bildiğiniz bir dilden
Yani yürekçe'den
Size dakikalarca şiirce konuşur.
Yeniden gülümsersiniz hayata
Hem de hiçbir şeyine
Hem de her şeyine rağmen.
Cemre.Y.

Sevdaya Aşermek

…Sevdaya Aşermek…
Olmayacak mevsimlerde,
Olmayacak meyveyi
Canının çekmesidir AŞK,,,
Sevdaya aşermek gibi.
Cemre.Y.

Değil Mi?

…Değil Mi?...
Sanki seninle,
Bütün tabularımı kırabilir,
Bütün korkularımı yenebilirim gibi...
Kalbimin duvarlarını aşıp,
Odalarında ben sana söylemeden,
Derindeydi yaralarım ya,
Yara kabuklarıma dokunmaksızın,
Sessiz bir sükunetle…
Parmak uçlarınla gezinmene izin veririm gibi!
Sen de bana herkes gibi…
"Geçmiş bitmiş aldırma!" diyenler gibi,
Acılarımdan sızmaya çalışanlardan değil de
Gözüm yaşından öpe öpe ilerleyeceksin,
Sen de beni sana göre…
Ben olamayacak olan biriyle
Beni değiştirmeye çalışmayacaksın değil mi?
Sen de bana…
Yine...
Zamansızlık düzleminde
Olasılıksızlıkların hepsine birden katlimi vacip ettirip,
Daha çocukluğumu hediye edecek biri bile olamadan,
Katli vacip, recmi mukalip eylettirmeyeceksin değil mi?
Saçlarımın rengi, boyutu, şekli…
Eteğim, elbisem, rujumun rengi, kahkaham, susuşum,
Değişmeye çalışılmayacak değil mi yine
Sen sanki bana bi adım atsan!
Ben sana uçarım ya!
Beni de onlardan sanmayacaksın değil mi?
Sanki benimle…
"Biz!"de…
Epeyce bir vakit, bir ömür kadar kalacaksın gibi…
Değil mi?
Cemre.Y.

Rastlantısal Birer Kayıp

…Rastlantısal Birer Kayıp…
Rastlantısal birer kayıp'tık biz!
Bizden sonramızda
Herkesin kendisiyle,
Sırlı aynalarına karşı,
Öylece göz göze susup susup
Sessizce, kendisiyle hep yüzleştiği!
Cemre.Y.

Derin Bir Nefeslik Çığlık!

...Derin Bir Nefeslik Çığlık!...
Bazen geçmişi en başından, en derininden
En geçmişinden sorgulamalı da
İzini sürmeli değil mi ey hayat?
Tam da şimdi hesap, kitap zamanı...
Tam da şimdi…hem de hemen!
Henüz tam ölmeye karar vermeden...
Konuştuklarımdan çok sustuklarımın
Karnımı şişirip durmasından bıkmışımdır,
Omuzlarım su toplamıştır,
Taşıyamıyorumdur belki artık!
Ya da uyumak istiyorumdur artık sonsuzluğa...
Zamanı gelmiştir artık minicik...
Minnacık kuşu yeterince bencilleştirdikten...
Senden bile istediklerini
Söke söke alır yapabildikten sonra
Özgürlüğüne istediği güvene uçurmaya ha!
Ki ne komik!
Bir zamanlar bana gülerlerken,
Artık çevremde herkes konuştuklarıyla,
Sustuklarını gizler ve karnı şişer oldu
Benim amansız hastalığım gibi...
Bazen geçmişi en başından,
En geçmişinden sorgulamalı
İzini sürmeli değil mi ey hayat?
Ya da artık her şeyin sonunda,
Zaten yokmuş-um dur,
Ya da en başındayımdır,
Ya da zaten henüz doğmamışımdır?
Hani bir şey değil...
Belki sana bir yerlerden olsun
Tutunabilmek içindir her şey ve
Geriye kalan hiçbir şey...
Ve belki hala tutunmam gerekiyordur
Bir yerlerinden bu hayatın diye...
Ben şimdi hangi sürgün yerinden
Tutunayım sana ey hayat?
Ya da hala tutunmalı mıyım?
Nerenden tutunursun ışığa...
Bir arsız en ufak bir tutanağa
Tutunan bir asma gibi...
Nerenden filizleniverirsin bana...
Toprağın altında gizli ve yönsüz…
Her yana saçılmış bir kök dalı mıyım...
Yoksa toprağın üstünde
Henüz canlanan bir su yeşili damla mı?
Ben şimdi var mıyım?
Yoksa hiç mi var olmadım?
Yoksa sadece ruhumun derinliklerinde
Bir üfürümlük çığlık mıydım?
Henüz ten olmadım mı,
Bir vücut olamadım mı daha?
Ya da zaten var olmuş bir yüce varlığa
Gölge miyim sadece...
Asıl görevim sadece o büyüyünceye kadar
Güneşin kızgınlığından,
Rüzgarın kasırgasından
Yapraklarımla korumak mı onu?
Peki hiç korunmamış bir varlık nasıl korur
Nasıl kollar ki onu?
Yoksa yokluk muyum ben ey hayat!
Benim hayat verdiğim bir “o” dedi ki bana
Ben sadece yorulmamış,
Yoğuşmuş ve buharlaşmışım
Sadece kokum kalmış geriye...
Silkinip bir tozlarımdan kurtulup,
Yağmur damlalarını ve ışığı ve suyu
Hissedip kendime gelmez isem...
Artık hayrım olmazmış ne can verdiğime,
Ne can veren'ime...
Ne de hiç kim-se-ye..
İyi ya bilmiyorum, bilemiyorum ey hayat!
Bildiğim tek şey dönüp dolaşıp
Hep aynı yerde olduğum...
Yoksa ben çocukluğumun Don Kişot'umuyum...
Can verdiğim olmasaydı
Bana da gerek yoktu sanki bu dünya da...
Ve artık “şükür” diyemeyecek kadar
Yorgunum da sen söyle bir hele...
Ben şimdi var mıyım?
Yoksa hiç mi var olmadım?
Yoksa sadece ruhumun derinliklerinde
Derin bir nefeslik çığlık mıydım?
Cemre.Y.

Gece

...Gece...

İşte şimdi gece çöker üstümüze
Bütün sesler ve nefesler
El ayak çektiği zaman
Çöker omuz başına
Koskocaman bir yalnızlık.
Cemre.Y.

Pazartesi

…Pazartesi…
Kim demiş
Ben kedi sevmezmişim diye...
Ben...her kediyi sevmem.
Kimi de var ki
Nazlı bir kız gibi
Sevdiriyor kendisini
Sanırsın ki adı pazartesi.
Hani olmaz ya
Olursa bir kedim daha
Onun adı da olur kesin
Pazartesi.
Cemre.Y.

Görebiliyor Musun?

…Görebiliyor Musun?...

Herkes bakar...

Bakmalara çoktan hazır ve nazırken..

Peki ya sen hiç kimsenin

Göremediklerini

Görebiliyor musun? Cemre.Y

Hadi Martıları Geçtim De

…Hadi Martıları Geçtim De…
Şehirler arası otobüs terminallerinde
Yandan çarklı bir ada vapurunu
Beklerken kaybettim bütün gençliğimi.
Sonra vazgeçtim
Bütün otobüs terminallerinden
Yosun kokulu iskele kenarında
Ayrı yönlere giden
İki ayrı rayın tam ortasında bekledim seni.
Ey minel aşk,
Senle ben bir türlü
Buluşmayı beceremedim belli.
Ama...
Bulutlar da mı anlatmadı
Sana olan hasretimi.
Hadi martıları geçtim de
Turnalar da mı
Göstermedi sana yerimi?
Cemre.Y.

Ya Da

…Ya Da…

Hız tutkunu birinin

Size denk gelince

Fren yapmasını bekleyemezsiniz!

Ya önünden çekilip

Geçip gitmesini bekleyeceksiniz.

Ya da ezileceksiniz. Cemre.Y.

Uçurtmasının İpini Uzun Tutmayın

...Uçurtmasının İpini Uzun Tutmayın…
Onunla "Hoş" olmak da
"Sarhoş" olmak da ayrı bir güzel.
Yanında saçma sapan saçmalayabileceğiniz
Bir tek insan evladı varsa
"Hah!"
İşte onun uçurtmasının ipini uzun tutmayın,
Fazla salmayın gökyüzüne!
Cemre.Y.

Sevda Dediğin Nedir Ki!

…Sevda Dediğin Nedir Ki!...
Gül dalında goncalar açmışçasına
Aşk gülüşlü gamzelerimi özledim.
Bir de gözlerimin içinden
Yıldız yakamoz
Güneş çıkmış hallerimi.
Yoksa sevda dediğin nedir ki!
Cemre.Y.

Daha Nem Olmak Dilerdin

…Daha Nem Olmak Dilerdin…
Sesinin tınısında koyu bir düş gördüm.
Gündüz ruhuyla hem de...
Şimdi uyusam ne...
Hiç uyanmasam ne!
Hakkını helal et.
Eyyy!
Yüzümü sebepsiz yere, gülümseten ruhumun eşi!
Senden habersiz de olsa,
Ruhunla oynaştım sayılır biraz...
Nazlandım çokça ama!
Dayanamadım sonra.
Dertleştim önce sesinle, uzun, uzuuun,
Sessiz eslerimle.
Flörtleştim sonra seninle, hiç haberin olmadan!
Sonra...
"Ardımdan ne diyecekler yine!" diye
Hiç mi hiç umursamadım bile.
Zaten onlar!
Neyi demesinler diye ömrünü feda etsen
En ilk onları derler!
Oysa…
Ben…
Her gün nefes alıyorum ama!
Bugün de yaşadım işte sayende,
Şükürümsün sen benim.
Daha ne'm olacaktın?
Daha ne'm olmak dilerdin!
Cemre.Y.

Peki Ya Aşk?

...Peki Ya Aşk?...
"Peki ya aşk?"
Diyorsunuz ya bazen bana.
Yine mevsimlerden
Erikmiş,
Çilekmiş,
Kirazmış.
Yüreğim hep baharmış.
Aşk bir varmış, bir yok muş.
Cemre.Y.

Hoş Geldin

…Hoş Geldin…
Susturmuştum güya
Bütün nefes-i nefs muhabbetlerimi.
Sonra sen geldin.
Öyle arsızca değil!
Usulca…
Sabırla geldin.
E! Hoş geldin.
Cemre.Y.

Hayat Bu Sevgilim

...Hayat Bu Sevgilim...
Şu "Neyse" ile "Eyvallah"ı bu sefer de
Zemheri ayazında kurulan
Bahar güzeli hayallerin gücenişine söyleyelim.
Hayat bu sevgilim!
Resmin hangi rengine bakacağına göre değişir resim!
Cemre.Y.

Ayaza Bıraktılar Bizi

...Ayaza Bıraktılar Bizi...
Ve sonra bütün umutları vuruyorlar değil mi
En mavili bulutundan!
Oysa güneş çıkacaktı ardından,
Sonrası bahar, sonrası yazdı...
Ayaza bıraktılar bizi.
Don vurduk ne yazık ki!
Meyvelerimiz...
Gül dalında gonca çekirdeği,
Doğamamış onca cenin,
Yıkanıyor bir çamaşır makinesinde,
Ben de dahil...
Dönüp duruyoruz baksana!
Neyse.
Söyleyin o geceye.
Biz...
Ona dahi, ihanet etmedik.
Cemre.Y.