Pazartesi

…Pazartesi… Herkes biraz Pazartesi gibidir aslında Seveni az… Sevdiği çok. Oysa en sevdiklerimdendir kendisi. Cemre.Y.

Gelmediyse Hala

...Gelmediyse Hala...
Gelmediyse hala...
Beklemenin bir anlamı da kalmamış be kaptan...
Şimdi ister batır kayıkları, tekneleri, gemileri.
İster karaya vuralım ölü balıklar gibi...
Cemre.Y.

Ey Benim İstanbul Yüreklim

...Ey İstanbul Yüreklim...
Ey benim İstanbul yüreklim,
Sonbahar yağmurları da dinmek üzere,
Hala mı yüreğime teşrif etmeyeceksin.
Bu kış da mı soğuk yatağa yatıp,
Soğuk yorgana sarılacak,
Soğuk yastığa boynunu dolayıp,
Zemheri rüyalar göreceksin?
Cemre.Y.

Bugün Pazar

…Bugün Pazar… Günaydın sevgilim, Bugün Pazar öyle hemen fırlamayalım yatağımızdan. Rüyalarımızı anlatalım birbirimize, Sabah kahvelerimizi yapıp geri yatağımıza dalalım. Öpüşüp koklaşarak birbirimize uyanalım. Günaydın sevgilim, Bugün Pazar… Ve havada mis gibi yağmur kokusu var. Bugün biz bize kalalım. Cemre.Y.

Üstadım

...Üstadım...
Gece'yi artık rahat bırak be üstadım!
Sırf sen uyuyamıyorsun diye...
Gece'ye de bu kadar hayal yükleme!
Hem bu kadar can kırklığını da ona yükleme!
Gece...
Herkese aynı gece!
Güneş çekilince, ışıkları az olan bir şehirdeysen,
Yıldızlarından yorgan olur sarınır sana.
Ne suçu var ki senin şehrin,
Senden başka herkese, her şeye fazlaca ışıklıysa!
Hem...
Ne olmuş yani yüzyıldır sevdiğin o adamın,
Sen ona daha bir kere bile sarılamadan,
Saçları, sakalları ağarmış diye!
Yüzyıl sonra yine onu gördün işte!
Ölmemiş ya!
Üstelik rüya falan değil bu gördüğün.
Yeni bir masal bulmuş yine kendine cam ekranda,
Kapat gözlerini uykuya…
Yarın...
Yarın olursa yeniden hayalleşiriz be üstadım!
Cemre.Y.

Gerisi Hikaye

…Gerisi Hikaye… Gel biz seninle… Rakı kadehine eşlik eden balığı ve de acılı şalgamı konuşalım, Gerisi hikaye… Cemre.Y.

Çok Fazla

…Çok Fazla… Bu kadar yalnızlık çok fazla değil mi tanrım? Doğru insanı karşıma ne zaman çıkaracaksın! Cemre.Y.

Cumartesi

...Cumartesi...

Günaydın uykulu gözlerim.
Günaydın aç karnına bol suyla içilen ilaçlarım.
Günaydın çift kişilik sade kahvem.
Günaydın sabah sabah ilk içtiğim sigaram.
Günaydın kendime demlediğim çayım.
Günaydın ekmeğim, zeytinim, peynirim,
Günaydın ey benim cumartesim.
Cemre.Y.

Eski Dost, Dost İse, Düşman Olamaz...

...Eski Dost, Dost İse, Düşman Olmaz...
O, beni hep arar...
Bazen aylar geçer üzerinden, bazen de yıllar...
Bazen birbirimizi görsek,
Bir kaşık suda boğacak kadar da,
Kızımızla ilgili bir umursamazlığına dair,
Kavga etmiş olsak dahi,
Arada bir, kafayı çektiğinde mesela,
Ya da kendini hiç kimsesiz hissettiğinde, mutlaka arar!
Hiçbir zaman da reddetmedim telefonunu!
Hiçbir zaman da,
"Şu anda müsait değilim." demedim.
Hiçbir zaman da,
"Beni değil, kızımızı ara!" demedim.
Çünkü dostlar...
Çünkü gerçek dostlar böyledir,
Eski dost, dost isen düşman olamaz!
"Kafa bir dünya ise,
Gerçekten güvenip içini açabileceğin insan tekdir."
O, beni hep arar...
Yine kim bilir, nelere yetemediğini hissetmiş,
Yine kim bilir, hangi evlat ayrımı tramvasını yaşamış,
Yine kim bilir, hangi haksızlığa uğramıştır,
Yine kim bilir,
Ne kadar da yalnız, arkadaşsız, dostsuz, güvensizdir,
Yine kim bilir,
Ne kadar da senden gayri,
Başkalarınca aldatılmış olduğunu hissetmiştir.
Ben mi?
Ben ölsem aramam, öyle zamanlarımda onu!
Yansam, yıkılsam, biçare kalsam aramam!
Kızımızla ilgili mühim bir durum harici asla aramam.
Ömrüme dahil olanlarım da oldu elbette,
Kör müydü?
Görüyordu!
Ama maksat şuna haset, buna inat değildi be kuzum!
Aradan geçmiş onca yüzyıl...
"Kim, kim için, neyi tercih etmiş." leri çoktan affetmiştim.
Hatta "Mutlu olsun yerinde, yuvasında,
Hiç değilse oğulcuğu analı babalı büyüsün!" dileğindeyim.
Ömrü bol olsun anasına hala "Anne'm" diye hitap ederim,
O da bana,
"Artık senin de,
Yüzün gülsün be evladım!" diye dua eder her konuşmamızda!
Şu bir yerlerde birbirini öldüren,
Eski eşleri anlamdıramıyorum dimağımda!
Kim kimi aldatmış,
Kim kime nispet yapmış da bu hallere düşmüşler!
O, beni hep arar...
Bazen aylar geçer üzerinden, bazen de yıllar...
Bazen birbirimizi görsek bir kaşık suda boğacak kadar da,
Kızımızla ilgili bir umursamazlığına dair kavga etmiş olsak dahi,
Arada bir, kafayı çektiğinde mesela,
Ya da kendini hiç kimsesiz hissettiğinde, mutlaka arar!
Hiçbir zaman da reddetmedim telefonunu!
Hiçbir zaman da "Şu anda müsait değilim." demedim.
Hiçbir zaman da "Beni değil, kızımızı ara!" demedim.
Çünkü dostlar…
Çünkü gerçek dostlar böyledir,
"Kafa bi dünya ise,
Gerçekten güvenip içini açabileceğin insan tekdir."
O, beni hep arar...
Ben mi?
Ben ölsem aramam!
Öyle zamanlarımda onu bir kere aramışlığım yoktur!
Yansam, yıkılsam, biçare kalsam aramam!
Kızımızla ilgili mühim bir durum harici asla aramam.
Şu bir yerlerde birbirini öldüren,
Eski eşleri anlamdıramıyorum dimağımda!
Kim kimi aldatmış,
Kim kime nispet yapmış da bu hallere düşmüşler!
İnsan içinden haykıra haykıra susuyor!
"Hadi ben ona güvenmiyorum aldatıp gitti" diye de...
Ulan!
"Sen de mi ona, bir güvenli liman olamadın,
Bir kere bile dostu olamadın, birkaç kere olsun arkadaşı!"
"Hayır yani,
Durduk yere kızını aramış da telefonunu duymamış diye,
Anasıyla dertleşmek istemiş çok mu!"
Dinledik, dertdaşlaştık, ekonomiyi ve de ülkeyi kurtardık da,
Kızımızın kırık köprülerini ortaklaşamadık hala da...
Yavrumun anasının bir işi var ve de çalıyor daha!
O da sağ olsun,
Her zamanki gibi "Her daim destek olmaya çalışıyorum!" dedi.
Herkesin "Her daim"i farklı diye kan mı akıtalım yani?
Neyse ki...
Kızımıza ulaşmıştır o bir şekilde...
Babasına hasret anası gibi kıkırdıyordur bütün espirilerine,
Hayat bu sevgilim, sen hala bana dahil değil misin?
Cemre.Y.

Şiir Yazalım

…Şiir Yazalım… Mis gibi hayal akıyordu gözlerinden, Ama ben… Rengi bilinemeyen hayal sevemezdim. Birkaç hayal konuştuk hepsi buydu! Zira rakı da, balık da, Hani mezesizdiler ya! Ki zaten… O gece… İçmemiştik hiçbirimiz! Şiir yazalım azizim, roman roman okuyalım. Cemre.Y.

Başlamadan Bitti Yani

...Başlamadan Bitti Yani...
Aşktı aşk olmasına, sevdaydı sevda olmasına,
Adı aklımdan geçse, yüreğim...
Bayram harçlıklarının hepsini lunaparkta harcamış,
Küçücük bir kız çocuğu gibi pır pır ederdi.
Sanki dönme dolabın en tepesindeymiş gibi,
Sanki çarpışan arabama o sevdiğim çocuk çarpmış gibi.
Sanki uçan salıncaklarımız birbirine çarpmış gibi.
Heyecandı heyecan olmasına ama...
O...
Bunca yıl ayrılıktan sonra, çocuğunun anasını tercih etmişti.
Elbette her şey depresyona giren o kız çocuğu içindi de.
Sanki ben bu romanı başka bir kitaptan,
Başka bir karakter olarak içindeyken okumuştum hani bir ara!
Ne gerek vardı her akşam evine dönecek kocasını bekleyen o kadını,
"O kadın." olup yeni gelecek umutlarından vurmaya!
Varsındı adam kimi kiminle aldatsındı da yeter ki,
Gurur onursuzluğa yenik düşmesindi, başlamadan bitti yani!
Cemre.Y.

Farklı

...Farklı...
Aynı kanıyı anlatmaya koyulurken,
Sırf farklı kelimelerle cümleleri harmanlıyorlar diye,
Zıt kutuplar değillerdi aslında.
Farklı zamanlarda, farklı mekanlarda, farklı imkanlarda,
Ve farklı dahil olduklarıyla...
Apayrı paralel hayatları yaşıyorlardı ama ortak amaçları aynıydı oysa!
"Eskiden hayatımı anlatsam roman olur." diye bir cümle vardı.
Şimdilerde kimse roman falan okumuyor azizim.
Herkes kendince kendi romanını yazıyor!
O da üç beş kelimeyi geçmeyen basit emirlerden oluşuyor.
"Ya bu deveyi güdersin, ya da bu kervandan göçersin!"
Hayat bana rahmetli annem gibi davranıyor bazen,
Gereksiz, haksız, yersiz ve zamansız çıkışlarıyla!
Ortada suç falan yoktu oysa!
Varsa bile ben kırmamıştım o camı.
Ben kesmemiştim elektriği, suyu vesaireyi!
Ben yolmamıştım komşunun kiraz ağacını ya da eriklerini!
Çocukluğumdan kalma rahmetli anamın bir bakışına
Çoktan yumuluydu ellerim ikramlara "He!" diye bakmazdıysa!
Oysa yıllar yılı ne yanlış yaftalar yapıştırılmak istenmişti üstüme,
Bu hak olur, hukuk olur, namus olur ama illa ki bir yerlerde bir yanlış olur!
Şimdi bu saatten sonra bakıyorum da doğrularımla savaşlarıma,
Hala arada bir aynı tarafta olmamıza rağmen,
Yolun karşısına atmaya çalışmıyorlar mı beni?
"Cinnete beş kala cennet olmasam,
Babamdan başlayacağım doğramaya,
Bu saatten sonra da çok da fark etmezdi yani." diyorum içimden!
Sonra bir sigara daha yakıyor, hayata gülümsüyorum en buruğundan.
Sonra insan tohumları açıyor yine içimde, kahkahalar savuruyorum kaderime!
Bütün aylar boyunca, sadece bir bahar ayı içinde,
Sadece on beş gün açan laleleri seven
Ama adı Eylül olan bir kızım var hepim topum bu!
Bütün hazinem o ki o da bana değil kendisine ait!
Yüreğimin çiziği, kalbimin kardeleni, çoğu şiirlerimin müsebbibi,
Yosun gözlüm, her daim alının ortasından öptüğüm,
Saçlarının kokusunu ruhuma çektiğim nefesim de sadece o!
Bütün zenginliğim de o!
Ömrümü ömrüne adadığım da o!
Daha neyimi hazmedemiyorsunuz da,
Ertesine biriktirip biriktirip gönlümü hala fazladan yoruyorsunuz da
Üstelik üzerine inatla bastığınız can kırıklarımın sesini duyup,
Canımın yandığının farkına dahi varmıyorsunuz!
Yine de ey ömrümün en güzel, en huzurlu sahneleri,
Seviyorum sizi.
Çünkü sizin kadar beceremiyorum kindar olabilmeyi!
Misal bugün…
Bir hayal balonumun ipi daha kaçtı bileğimden,
Dünden belliydi zaten, gevşemeye başlamıştı.
Ama hayat bu!
Kim bilir ne vakit o balonlardan birinin içinde ben de olurum,
Kimse yerinde sabit değildir de zaten!
"Olmaz!" dersin olur,
"Olur!" dersin olmaz!
"Bu hayatta hiçbir şey imkansız değildir,
Olasılıksızlıkları azaltabilmeye bakar hayat!" demiştim bir gün.
"Olasılıksızlıklar…
Azalamıyorsa imkansız'a sığınmak gerekebilir bazen!" der giderim.
Cemre.Y.

Aşk Olsun Sana

...Aşk Olsun Sana...
Vakit vuslatı kırk dört geçiyor sevdiceğim,
Birazdan yine gün geceye küsecek,
Ne ay var artık, ne de yıldız,
Yüreğim zifiri karanlık,
Ve sen hala gelmedin ya ey minel aşk!
Aşk olsun sana.
Cemre.Y.

Gerek Yok Üstadım

…Gerek Yok Üstadım… Soy adını bari, Unutmadan gelseydin be tipini FAV'ladığım... Sonrasını biliyorum zira! "Gerek yok üstadım!" diye sesleniyorsun, "O, şarkı artık çalmasa da olur!" Cemre.Y.

Olmuyor

…Olmuyor…
Ben ne zaman mutlu olmaya kalkışsam
Yalnızlığımı aldatmışım gibi hissediyorum.
Olmuyor işte...
Cemre.Y.

Oysa Hayat

…Oysa Hayat…
Aşk…
Zirvesinde gezinmekse cennetin.
Sensizlik…
Dibinde yaşamaksa cehennemin.
Ben nerede olayım istersen razıydım işte oraya.
Oysa hayat hiç de adil davranmıyordu.
Cemre.Y.

Yürek Mezarlığı

…Yürek Mezarlığı… Ben de isterdim yürek mezarlığına bir daha uğramamayı ama Neylersin ki yeni hayalleri hayallenmek bile birer yanılgı. O vakit tekrar ziyaret ediyorsun işte yürek mezarlığını Çünkü orada katilinin ayak izleri var, sevemiyorsun işte bir daha! Cemre.Y.

Beni Anla

…Beni Anla… Derler ki; "Sarhoşun mektubu okunmaz!" Tut ki, hani sen bir sarsan, ben zaten hoş'um… Okuma beni, beni anla. Cemre.Y.

Hayal Kırığı

...Hayal Kırığı...
Kaç yanılgı sığar ki bir ömre,
Kaç bitiş sığar, kaç vazgeçiş?
Kaç hayal kırığı sığar ki bir ömre,
Kaç rüyasız gece, kaç manasız gündüz?
Yine de yaşar değil mi insan
Ölüm bile sen istemediğin zaman gelir çünkü.
Cemre.Y.

Kral Çırılçıplak

…Kral Çırılçıplak… Ama bence hala... Kral... Çırılçıplak! Göz tembelliğimden mütevellit olsa gerek! Cemre.Y.

Şehit

…Şehit… "Neyyysee!" diye bi şey var! İnsan olanın gırtlağına takılan. Hiç şehit yok değil mi? Hani gündem değiştirmecelik vurmalı, Ocaklar daha kış gelmeden, yanmadan sönmeli, Üç beş kuruş, Kalanlarına bağışlanmalı Ki yakacak odun, Yiyecek somun alsınlar da sussunlar! Susmalı! Çünkü yürekler değildi parçalanan. Cemre.Y.

Yorgunum

…Yorgunum… Yorgunum be sevgilim… Kırılgan kanatlarıma yeni umutlar takmaktan da, Bütün insanlar tarafından iyi niyetlerimden vurulmaktan da, Bütün hayal bulutlarımın, İçinde hayli ayrık otlarını barındıran, O ısırgan yapraklarıyla soldurulmasından da, Yarına uyanmamayı dileyerek uyuduğum yatağımdan, Yeni güne gözümü açıp… Yeni gülümsemeler savurmaktan da… Hayli yorgunum be sevgilim. Cemre.Y.

Lazım

…Lazım…
Bana sesinin rengi lazım sevgilim,
Bana teninin o uyum içindeki ahengi.
Bana bakışların lazım,
Ne bileyim gülüşün, duruşun…
Bana varlığın lazım sevgilim,
Yoksa hayal dediğin ne ki?
Hiç kimsesiz sevda mı olur!
Cemre.Y.

"Geç" Miş

…"Geç" Miş… Belki de hakikaten geçmişe  "Geç" miş! demenin zamanı gelmiştir!  Yıllar sonra çok çirkin görünüyorlar zira!  Ama... Yine de insan bir... "Değdi Mi Yani? yi saklıyor uhdesinde... Şöyle en mutlu anında, onun sefilliğine acıyarak bakarken... Cemre.Y.

Onu Bari Sevelim

…Onu Bari Sevelim…
Onlardan kaçıp kurtulmam için her şeyi yapanlardan sonra,
Benden kaçıp kurtulması için her şeyi de yapmıştım oysa!
Yükseklerden bakınca ufkun afakının kaçtığını öğrendiğimden beridir,
Yer de benim, gök de benim.
İki zaman arası cennette benim, cehennem de ben!
Yıldızlar mı?
Yıldızlar hep söner be sevdiceğim baksana yüreklerimize,
Ne kadar çok meteor sönüğü,
Ne kadar çok uydu çarpıntısı,
Ne kadar çok Güneş yanığı,
Ne kadar çok Ay karanlığı!
Nihayetinde Ay ile Güneş arası değil mi bu Dünya onu bari sevelim!
Cemre.Y.

Yaralıyım Sevgilim

...Yaralıyım Sevgilim...

Bırak yüreğini yüreğimle uyutayım diyorsun ya
Yaralıyım sevgilim...
Aylardan hazan, hayatlardan hüzün.
Kasım taneleri de düşer yakında.
Ben sana nasıl sevda yükleyeyim.
Cemre.Y.

İnsan Ve Hayvan

...İnsan Ve Hayvan...
"Ah keşke diyorum keşke!
Hayvanlara...
O çaresiz varlıklara var olmayı denemek için
Kurumlar, vakıflar kuran hak koruyucuları,
Her hakkını korudukları hayvanın yanında…
Birer de sahipsiz çocuk edinseler ya, hani onlar da çaresiz ya!
Ne bileyim onların yanında, biraz da insanların hayatları kurtulsa!
Cemre.Y.

Hayat Bu

…Hayat Bu…
Bitirdin mi ki sen ömrünün bütün yaslarını.
Hani yaralarının kabuklarını da denize savuralı nice oldu ama!
Baksana bir kendine!
Hani çırılçıplak soyunacak olsan…
Her yanında hançer yarası izi, bıçak çiziği…
Ne bileyim birine yeniden güvenecek olsan!
Soyunsan…
Arkanı dönsen, sırtın, hançer yarası,
Önünü dönsen, yüreğin ciğer karası.
Ama hayallerinin kırıklarından,
Canlarının kırıklarından,
Gözyaşının ağusundan…
O yılkı atlarını yüzdürmenden tanırım ben seni.
Sonra gülümsersin yeni güne!
Ayrık otlarını toparlarsın ömründen!
Hayat bu…
Yaşamak zorundaysak meğer!
O nefesi almamız gerek.
Bu sefer de yine…
"Soyunmayalım sevgilim…
Bedenim tadilatta dersin olur biter!"
Cemre.Y.

Sevmeyi Hatırla

...Sevmeyi Hatırla...
Bir Eylül daha saklarız şiir defterlerimizin arasına...
Yani sonuçta yalnızlık da
Hele bunca alışılmışken kolay kolay vazgeçilmiyor.
Papatyalara da çoktan küsmüştük ya hani.
Şimdi kim bilir başka bir mevsimde güzel bir bahar gelir mi,
Daha sırada Ekim rüzgarları, Kasım lodosları vesaire varken?
Çoktandır sevdiğim çiçek adlarını da unutmuşum ya
Şimdi hiç yoktan gerek var mı yine sevmeyi hatırlamaya?
İlle de sonu ayrılık olduktan sonra.
Cemre.Y.

Kelebek

…Kelebek… Yolunu şaşırmış bir kelebek, Kaç gün ömrü olduğunu umursamaz… Yanisi güzel günlerim oldu benim de… Acılarımın çokluğu gibi. Cemre.Y.