Net Olsun

…Net Olsun… Şuraya da eskilerden bir… "Artık umurum dışı!" çizelim de köşeleri net olsun! Cemre.Y.

Acının Dibi

...Acının Dibi...
Acıyı...
En sessizce anlatan bir tek şiir gördüm ömrümde!
Artık adam'ın neyiyse o,
Bağırınıp duruyordu o adamın.
Kemoterapi kablosundan dağılan hallerine de!
"Yeter! Sızlanma artık, yeter!"diye diye bağırınıyordu genç kadın.
Oysa adamcağız, babası mı, kayın pederi mi,
Artık neyiyse, tek fısıltı dahi etmiyordu.
Ben anacığımın kemoterapili,
Mor kollarını, elini, yüzünü, öperken,
Adam bize bakıp bakıp sadece...
Sağ elini, sol göğsüne kondurup,
Tek bir kelam etmeden,
Çok derin bir sessiz avazlık "Aah!" savurmuştu.
Acının dibi adamın gözlerindeydi,
Yüzünde, yüreğindeydi.
Ben hariç, hiç kimse de göremedi.
Hala, işlidir, yürek kefemde.
Anamı öptüğümden,
Ona olan aşkımı hissettirmekten utanmıştım ilk defa!
Kim bilir, o da anam gibi,
Gitti mi çoktan, o, en özlediği cennetine!
Kim bilir, rastlaştılar mı anamla cennette?
Kim bilir, o adam…
Söylemiş midir anneme!
"Kızın, senin yüreğine vaktinde kavuşabilseydi,
Kaderi çok daha güzel olurdu be hatun kadın!" diye…
"Sahi mi be anne!
Öldün mü yani sen şimdi he?"
Nefessizliğinin nöbetlerine tutulsam da!
Ölmiyeceğim, inatla...
Biraz da sen beni özle, he ana'm...
Cemre.Y.

Hevestir

...Hevestir...
Çabucak unutulan şeyler his değil,
Hevestir beyefendi.
Cemre.Y.

Suç Benim Mi?

…Suç Benim Mi?...
Bunca vakit hayata ve insanlara direnmişken,
Yüreğim sana aktıysa suç benim mi?
Cemre.Y.

Koyu Bir Muhabbet

…Koyu Bir Muhabbet…

Oysa seslerimiz bile susmuştu kendilerimize...

Ruhlarımız koyu bir muhabbetteyken... Cemre.Y.

Şiir Lezzeti

…Şiir Lezzeti…

Şiir lezzetinde yaşamak lazım hayatı...
Burnunun ucundaki daimi vanilya kokusuyla...
Cemre.Y.

Olsun Be Güzelim

…Olsun Be Güzelim…

İçimin derin dehlizlerine yöneldikçe, ışıklar gördüm.
Sonra başımı bir kaldırdım
Benden başka her yer kararmış!
Sus zamanlı kaftanım sırtımda,
Dudağımın sağ kenarında iliştirdiğim
Buruk tebessümüm zaferim!
Olsun be güzelim.
Cemre.Y.

Ciğer Bu

…Ciğer Bu…
Ama kardeşim kösele değil ki ciğer bu...
İçinden kırılıyor, affetse de kırığı kaynamıyor!
Cemre.Y.

Sen Yokluğu Sendromu

…Sen Yokluğu Sendromu…
Günlerdir,
Ağzım,
Burnum,
Yüzüm,
Kolum,
Bacağım kan haritası ya...
Kan revanlarına alerjin var dediler.
Ki acilen sebebiyeti bulunmalıymış!
Hani ben, sen yokluğu sendromu diyorum ya
Bakalım doktor testleri,
Sensizliği neye tekabül ettirecek!
Zaman aşsın hele!
Uzlaşır, uzaklaşırız
Sonu ecel'eyse elbet!
Cemre.Y.

Öylece Affediverdim

...Öylece Affediverdim...
Beni bu hayata dahil eden kaderime,
O kadar güceniktim ki...
Başka kimseye küsmek,
Aklıma gelmedi.
Hepsini, öylece, affediverdim.
Cemre.Y.

Yetimhane Çocukları Gibi

…Yetimhane Çocukları Gibi…
Eline aceleyle tutuşturdukları,
Yalnızlık valiziyle kala kaldı kadın,
Öylece kaldı kaldırım kenarında,
Tek satır ağlamadı,
Oturdu, valizini açtı.
On sekizinden yeni gün almış,
Kim bilir kaçıncı yüzyıldan kalma,
Eski püskü delik deşik valizini…
Çocukluk arası, okul arası,
Ergenlik arası, gençlik arası,
Hayatının dönüm noktası arası,
Aşk arası…vs.vs. ile
Evlilik arası, aldatılmak arası,
Boşanma arası, ölme arası,
Yeniden doğma arası,
Yine güvenmek arası,
Yine yanılmak arası,
Yine, yeniden, doğmak arası…
İçinde birkaç hayatlık anıyla,
Kenarında köşesinde,
Her yerinde bolca gözyaşıyla,
Şefkatle öpüp öpüp koydu, yerli yerlerine.
Sonra bir şiir daha yağdı,
Gözlerinden, yüreğine…
"Kapı önüne konulmuş,
Yetimhane çocukları gibi artık şiirlerim.
İki kere sahipsiz, üç kere kimsesiz,
Bir kere daha bensiz
Yani yine sensiz!"
Yoktu ki başka çaresi.
Cemre.Y.

Unutmak

…Unutmak…
Bu hayatta en çok.
Unutmaktan korktuğumu fark ettim.
Hem de.
Bunca acıyı unutabilmek için
Milyonlarca kere,
Aynı duaları ederken!
Cemre.Y.

Şah Damarımda

…Şah Damarımda…
Kaç şehir gezinirdi ülkemde
Anası kara, karası deniz?
Bu sefer gel sen martı olma!
Kumru kumru salın boynumda…
Şah damarımda.
Cemre.Y.

Daha Neyin Derdindesin

...Daha Neyin Derdindesin...
Rüzgarlar taradı,
Sen yerine,
Sarı başak tarlası, dağınık saçlarımı,
Gün buluta meftun,
Bulut yıldıza.
Kumdan yakamozlar yaptılar geceden sabaha...
Yaralı bir ceylan gördüm
Herhangi bir coğrafyanın hiç olmayacak çöl ayazında.
Ateşe bulanmışken vücudunun eti, kemiği,
Baharın orta yerinde kışa hapsolmuş,
Zemheri ayazında donmak üzereydi yüreciği!
Bilseydim öylece son nefesin vereceğini?
Ya da bana yeniden doğup doğmayacağını?
Ya giderdim, ya kalırdım.
Hiçbir şey yapamadım,
Sessiz bir ıslık oldu şarkımız dudaklarımda
“Sen şiir yazamıyorsun ama
Şiir bakıyorsun be adam!
Daha neyin derdindesin!”
Cemre.Y.

Ciğer Kırığı

…Ciğer Kırığı…

İçimde bir kırıklık var.

Yürek miydi,

Ciğer miydi bilemedim.

Ciğer kırılır mı deme sakın!

Ciğer ki acıdan... Ortadan ikiye bile yarılır. Şimdi her yer can kırıkları dolu, Her yer ciğer kırığı.

İyi bilirim. Cemre.Y.

İşte O Vakit

…İşte O Vakit…

Bana mutluluğu anlat dediler

Şöyle ağız dolusu bir "Sen" diyemedim.

Bana huzuru anlat dediler

İşte o vakit...

Suskunca gülümsedim ve karşıma baktım. Cemre.Y.

Neyse

...Neyse...
Eylül gibi bir şiiri...
Ömrümüze etamin diye işlemişiz!
Kasım kasım kasılanları da iğnelerle oyalamışız!
Daha ona, bana, bize!
Kim?

Ne zaman, kimeymiş!
Neyse...
Cemre.Y.

Hasret

...Hasret...
Oysa yürek
En çok bu vakitler hasretleniyor
Yüzünü avuçlarının arasına alıp,
Gözlerinin içine bakıp,
"Korkma sevdiğim,
Artık ben varım." diyecek birine!
Cemre.Y.

Ağlıyoruz Ölülerimizin Ardından

…Ağlıyoruz Ölülerimizin Ardından…
Kantindeki kızlar ve hasta bakıcılar
Hep bir ağızdan
"Abla aa! Bu sen misin?
Ama nedeeennn?" diyorlar.
"Biz buna ağır depresif panik atak diyoruz.
Sizler hastane personeli olarak
Ne dersiniz bilemem!" diyorum.
Kızlardan en cimcimesi
"Son haline ne zaman döncen ki?" diyor,
"Kim bilir hangi depresif panik atak anında,
O da aynı renk bile tutmaz kesin,
Sen iyisi mi unut o Cemreyi."diyorum.
"Ama nedeen?" li sorusunaysa;
"Umarım hayat boyu
Anlamak zorunda kalmazsın cimcime,
Senin dünkü ve dünden önce gördüğün
O sarışın ablan Cemre gibi
Bazen nefes almaya
Devam edecek olanlar dahil herkes ölür.
Bugünde böyle kızıl kanlar akar
Saçlarından" diyorum.
Hep beraber siliyoruz
Gözyaşlarımızı.
Hepimizin ölüsünün ardından.
Cemre.Y.

Hayal Dahi Etme!

…Hayal Dahi Etme!...

Hiç kimsenin

Dağınıklığını toplayacak mecalim yok!

Ruhun derli toplu değilse

Sokulma yamacıma!

Bakma, düşünme, sevme,

Rüyayı bırak…

Hayal dahi etme.

Boşuna zaman kaybetmemiş olursun! Cemre.Y.

Özlemek

...Özlemek...
Bana "Özlemek" deme
Zemheri ayazında sana,
"Erik" derim,
"Çilek" derim,
"Kiraz" derim,
"Sen" derim de
Sen yine de bir bok anlamazsın.
Cemre.Y.

İmkansızınım Artık!

…İmkansızınım Artık!... Sana dair'li Olası bütün ihtimallerimin, Zamanı kırıldı. Ayrı yönlere giden, İki ayrı tren kadar, İmkansızınım artık. Cemre.Y.

Bebek Puseti

…Bebek Puseti…

Hastahane köşelerinden birinde

Bilerek unutulmuş bebek pusetiyim.

"Annem aşağıda uyuyor!"

Diyerek ağlıyorum ama

Dilimi anlamıyorlar!

Beni evlatlık verecek anne arıyorlar!

Gözyaşlarımın sessiz

Kelimelerini duyamıyorlar.

Sadece kendime teselli'yim nicedir,

Durduramıyorlar! Cemre.Y.

Ha Yiğidim

...Ha Yiğidim...
Bak gece oldu...
Belli ki yalnızsın sende benim kadar,
Üşütür, hasta eder bu havalar,
Yorganını iyi ört kollarına,
En çok da sırtına!
Zira sevdi sandıkların var ya
En çok sırtından vururlar ha yiğidim?
Cemre.Y.

Muhteşem Hatalar

…Muhteşem Hatalar…

Mevzu sen olunca;

Muhteşem hatalar yaptığım doğrudur.

Tabi Orhan Babanın,

O şarkısını da sen bilmiyorsundur.

"Beni böyle sev seveceksen." Cemre.Y.

Ki Zaten Başkaca Da Cennet Görmedim

…Ki Zaten Başkaca Da Cennet Görmedim…

Bu aralar…

Hatta çokça…

Epeyce uzunca zamanlardır…

Ben annemin tahta beşiğini,

Tıngır mıngır sallar iken den beridir!

Seri cinayetler işliyorum yüreğimde!

Bütün cinnetlerin ötesinde,

Cennet'siz,

Maktullüğüm'ün,

Birinci dereceden tanığıydım oysa!

Oysa nicedir çok…çook…çoook…

Konuşuyordum değil mi?

Konuşmamalıyım oysa.

Konuşursam!

Cehennem yine yanar!

Yine suskunca gülümsemeliydim.

Kahkahalar atmalıydım.

Oysa cennet var…

Ama ben artık!

Kahkahalarımın gerçek anının

Hiçbir salisenin…

Tek bir anını…

Artık!

Ha-tır-la-ya-mı-yo-rum!

Cennet vardı oysa.

Anne'm…

Hiç birimiz yaşamıyoruz sa hala?

Peki bu cehennem neden!

"Sarıl-sa-na…bana…"

Cennet vardı değil mi?

Benim cennetim senin rahmin imiş meğer!

Ki zaten başkaca da cennet görmedim. Cemre.Y.

Her Şey Güzel Olacak

...Her Şey Güzel Olacak...
Her şey unutuluyor,
Hüzünler,
Hastalıklar hatta
Ölümler...
Bir ben unutmuyorum!
Geçmişimde dahi
Hep sancılı bugünler!
Gündüz vakti
Bir ninni söylüyorum kendime
"Her şey güzel olacak!"
Cemre.Y.

Dağılır Bünye

…Dağılır Bünye…

Onlarca insan yazılır,

Yaprak kımıldamaz yüreğinizde,

Sonra biri gelir,

Darmadağınık eder bütün bünyenizi.

Tanıyamazsınız kendinizi. Cemre.Y.

Susalım Mı Usta? Şiirleşelim Mi?

…Susalım Mı Usta? Şiirleşelim Mi?...

Susalım mı usta...

Şiirleşelim mi avaz avaz sessizliğe...

Seve seve sevişelim mi seninle,

Bir ömür beraber uyanalım mı mesela. Cemre.Y.

Hiç Bilmiyorlar

…Hiç Bilmiyorlar…

"Neyin var?"diyorlar sürekli.

"Hiçbir şeyim yok."diyorum.

"İyi bari."diyorlar,

Sensizlik...

Buna dahil,

Hiç bilmiyorlar! Cemre.Y.