Ne Fayda!

…Ne Fayda!...

Ruhun gönlü yorgun olunca,

Beden dans etmek için çırpınsa

Ne fayda! Cemre.Y.

Ç/Engel

...Ç/Engel...
Bir tek soru işareti
Nasıl da böler uykuya hazır rehaveti,
Misinanın ucundaki solucanı yutmuşsun gibi
Beynine saplanıverir bir çengel
Demedim mi sana be sevgili
Bu soru çengelleri, bütün sevdalara engel.
Cemre.Y.

Neyse

…Neyse…
Sizin hiç yanınızdan ayrılır ayrılmaz
Can kokusunu özlediğiniz biri oldu mu?
Ya yüzünü,
Ya sesini,
Ya gülüşünü.
Ya dizlerinize yatınca,
En muhteşem görünen kirpiklerinin her tanesini.
Peki ya saçlarının kokusunu, her bir telini?
Yanınızdan gider gitmez özlediğiniz biri oldu mu?
Neyse!
Cemre.Y.

Can Kırıkları

…Can Kırıkları…
Ben hiç can tutamam.
Ne zaman ki bir canlık top atılsa üstüme
Korkudan gözlerimi kapatırım.
Kaybetmekten korka korka gözlerimi sımsıkı kapatırım.
Öylece yere düşer bütün canlarım.
Parçalara ayrılır canımın can kırıkları.
Ben sadece susarım.
Kimse de anlamaz üstüme atmaması gerektiğini,
Kimse de çözemez yüreğime konması gerektiğini.
Kimse de bilmez oyun falan sevmediğimi.
Cemre.Y.

Hiçlik

…Hiçlik…

Biz…

Hiçliğe doğru

Çölde yelken açabilen

Birkaç yolcuyuz!

Her insanın

Kaldırabileceği bir tercih değildir bu

Hele ki elindeki,

Sınırsızlıklarının sonu sınırsızken...

Ne ki vazgeçebilecek

Bir canımız var o da

Çoklarınca…

Mal varlıklılarına tercih edilebilir.

Oysa çokluktur "Hiç!"lik… Cemre.Y.

Şiirce

…Şiirce…
Sonra geleceğinizden biri gelir aniden...
"Ben şiir sevmem." der dili ama
Sesiyle eskiden beridir bildiğiniz bir dilden
Yani yürekçe'den
Size dakikalarca şiirce konuşur.
Yeniden gülümsersiniz hayata
Hem de hiçbir şeyine
Hem de her şeyine rağmen.
Cemre.Y.

Sevdaya Aşermek

…Sevdaya Aşermek…
Olmayacak mevsimlerde,
Olmayacak meyveyi
Canının çekmesidir AŞK,,,
Sevdaya aşermek gibi.
Cemre.Y.

Değil Mi?

…Değil Mi?...
Sanki seninle,
Bütün tabularımı kırabilir,
Bütün korkularımı yenebilirim gibi...
Kalbimin duvarlarını aşıp,
Odalarında ben sana söylemeden,
Derindeydi yaralarım ya,
Yara kabuklarıma dokunmaksızın,
Sessiz bir sükunetle…
Parmak uçlarınla gezinmene izin veririm gibi!
Sen de bana herkes gibi…
"Geçmiş bitmiş aldırma!" diyenler gibi,
Acılarımdan sızmaya çalışanlardan değil de
Gözüm yaşından öpe öpe ilerleyeceksin,
Sen de beni sana göre…
Ben olamayacak olan biriyle
Beni değiştirmeye çalışmayacaksın değil mi?
Sen de bana…
Yine...
Zamansızlık düzleminde
Olasılıksızlıkların hepsine birden katlimi vacip ettirip,
Daha çocukluğumu hediye edecek biri bile olamadan,
Katli vacip, recmi mukalip eylettirmeyeceksin değil mi?
Saçlarımın rengi, boyutu, şekli…
Eteğim, elbisem, rujumun rengi, kahkaham, susuşum,
Değişmeye çalışılmayacak değil mi yine
Sen sanki bana bi adım atsan!
Ben sana uçarım ya!
Beni de onlardan sanmayacaksın değil mi?
Sanki benimle…
"Biz!"de…
Epeyce bir vakit, bir ömür kadar kalacaksın gibi…
Değil mi?
Cemre.Y.

Rastlantısal Birer Kayıp

…Rastlantısal Birer Kayıp…
Rastlantısal birer kayıp'tık biz!
Bizden sonramızda
Herkesin kendisiyle,
Sırlı aynalarına karşı,
Öylece göz göze susup susup
Sessizce, kendisiyle hep yüzleştiği!
Cemre.Y.

Derin Bir Nefeslik Çığlık!

...Derin Bir Nefeslik Çığlık!...
Bazen geçmişi en başından, en derininden
En geçmişinden sorgulamalı da
İzini sürmeli değil mi ey hayat?
Tam da şimdi hesap, kitap zamanı...
Tam da şimdi…hem de hemen!
Henüz tam ölmeye karar vermeden...
Konuştuklarımdan çok sustuklarımın
Karnımı şişirip durmasından bıkmışımdır,
Omuzlarım su toplamıştır,
Taşıyamıyorumdur belki artık!
Ya da uyumak istiyorumdur artık sonsuzluğa...
Zamanı gelmiştir artık minicik...
Minnacık kuşu yeterince bencilleştirdikten...
Senden bile istediklerini
Söke söke alır yapabildikten sonra
Özgürlüğüne istediği güvene uçurmaya ha!
Ki ne komik!
Bir zamanlar bana gülerlerken,
Artık çevremde herkes konuştuklarıyla,
Sustuklarını gizler ve karnı şişer oldu
Benim amansız hastalığım gibi...
Bazen geçmişi en başından,
En geçmişinden sorgulamalı
İzini sürmeli değil mi ey hayat?
Ya da artık her şeyin sonunda,
Zaten yokmuş-um dur,
Ya da en başındayımdır,
Ya da zaten henüz doğmamışımdır?
Hani bir şey değil...
Belki sana bir yerlerden olsun
Tutunabilmek içindir her şey ve
Geriye kalan hiçbir şey...
Ve belki hala tutunmam gerekiyordur
Bir yerlerinden bu hayatın diye...
Ben şimdi hangi sürgün yerinden
Tutunayım sana ey hayat?
Ya da hala tutunmalı mıyım?
Nerenden tutunursun ışığa...
Bir arsız en ufak bir tutanağa
Tutunan bir asma gibi...
Nerenden filizleniverirsin bana...
Toprağın altında gizli ve yönsüz…
Her yana saçılmış bir kök dalı mıyım...
Yoksa toprağın üstünde
Henüz canlanan bir su yeşili damla mı?
Ben şimdi var mıyım?
Yoksa hiç mi var olmadım?
Yoksa sadece ruhumun derinliklerinde
Bir üfürümlük çığlık mıydım?
Henüz ten olmadım mı,
Bir vücut olamadım mı daha?
Ya da zaten var olmuş bir yüce varlığa
Gölge miyim sadece...
Asıl görevim sadece o büyüyünceye kadar
Güneşin kızgınlığından,
Rüzgarın kasırgasından
Yapraklarımla korumak mı onu?
Peki hiç korunmamış bir varlık nasıl korur
Nasıl kollar ki onu?
Yoksa yokluk muyum ben ey hayat!
Benim hayat verdiğim bir “o” dedi ki bana
Ben sadece yorulmamış,
Yoğuşmuş ve buharlaşmışım
Sadece kokum kalmış geriye...
Silkinip bir tozlarımdan kurtulup,
Yağmur damlalarını ve ışığı ve suyu
Hissedip kendime gelmez isem...
Artık hayrım olmazmış ne can verdiğime,
Ne can veren'ime...
Ne de hiç kim-se-ye..
İyi ya bilmiyorum, bilemiyorum ey hayat!
Bildiğim tek şey dönüp dolaşıp
Hep aynı yerde olduğum...
Yoksa ben çocukluğumun Don Kişot'umuyum...
Can verdiğim olmasaydı
Bana da gerek yoktu sanki bu dünya da...
Ve artık “şükür” diyemeyecek kadar
Yorgunum da sen söyle bir hele...
Ben şimdi var mıyım?
Yoksa hiç mi var olmadım?
Yoksa sadece ruhumun derinliklerinde
Derin bir nefeslik çığlık mıydım?
Cemre.Y.

Gece

...Gece...

İşte şimdi gece çöker üstümüze
Bütün sesler ve nefesler
El ayak çektiği zaman
Çöker omuz başına
Koskocaman bir yalnızlık.
Cemre.Y.

Pazartesi

…Pazartesi…
Kim demiş
Ben kedi sevmezmişim diye...
Ben...her kediyi sevmem.
Kimi de var ki
Nazlı bir kız gibi
Sevdiriyor kendisini
Sanırsın ki adı pazartesi.
Hani olmaz ya
Olursa bir kedim daha
Onun adı da olur kesin
Pazartesi.
Cemre.Y.

Görebiliyor Musun?

…Görebiliyor Musun?...

Herkes bakar...

Bakmalara çoktan hazır ve nazırken..

Peki ya sen hiç kimsenin

Göremediklerini

Görebiliyor musun? Cemre.Y

Hadi Martıları Geçtim De

…Hadi Martıları Geçtim De…
Şehirler arası otobüs terminallerinde
Yandan çarklı bir ada vapurunu
Beklerken kaybettim bütün gençliğimi.
Sonra vazgeçtim
Bütün otobüs terminallerinden
Yosun kokulu iskele kenarında
Ayrı yönlere giden
İki ayrı rayın tam ortasında bekledim seni.
Ey minel aşk,
Senle ben bir türlü
Buluşmayı beceremedim belli.
Ama...
Bulutlar da mı anlatmadı
Sana olan hasretimi.
Hadi martıları geçtim de
Turnalar da mı
Göstermedi sana yerimi?
Cemre.Y.

Ya Da

…Ya Da…

Hız tutkunu birinin

Size denk gelince

Fren yapmasını bekleyemezsiniz!

Ya önünden çekilip

Geçip gitmesini bekleyeceksiniz.

Ya da ezileceksiniz. Cemre.Y.

Uçurtmasının İpini Uzun Tutmayın

...Uçurtmasının İpini Uzun Tutmayın…
Onunla "Hoş" olmak da
"Sarhoş" olmak da ayrı bir güzel.
Yanında saçma sapan saçmalayabileceğiniz
Bir tek insan evladı varsa
"Hah!"
İşte onun uçurtmasının ipini uzun tutmayın,
Fazla salmayın gökyüzüne!
Cemre.Y.

Sevda Dediğin Nedir Ki!

…Sevda Dediğin Nedir Ki!...
Gül dalında goncalar açmışçasına
Aşk gülüşlü gamzelerimi özledim.
Bir de gözlerimin içinden
Yıldız yakamoz
Güneş çıkmış hallerimi.
Yoksa sevda dediğin nedir ki!
Cemre.Y.

Daha Nem Olmak Dilerdin

…Daha Nem Olmak Dilerdin…
Sesinin tınısında koyu bir düş gördüm.
Gündüz ruhuyla hem de...
Şimdi uyusam ne...
Hiç uyanmasam ne!
Hakkını helal et.
Eyyy!
Yüzümü sebepsiz yere, gülümseten ruhumun eşi!
Senden habersiz de olsa,
Ruhunla oynaştım sayılır biraz...
Nazlandım çokça ama!
Dayanamadım sonra.
Dertleştim önce sesinle, uzun, uzuuun,
Sessiz eslerimle.
Flörtleştim sonra seninle, hiç haberin olmadan!
Sonra...
"Ardımdan ne diyecekler yine!" diye
Hiç mi hiç umursamadım bile.
Zaten onlar!
Neyi demesinler diye ömrünü feda etsen
En ilk onları derler!
Oysa…
Ben…
Her gün nefes alıyorum ama!
Bugün de yaşadım işte sayende,
Şükürümsün sen benim.
Daha ne'm olacaktın?
Daha ne'm olmak dilerdin!
Cemre.Y.

Peki Ya Aşk?

...Peki Ya Aşk?...
"Peki ya aşk?"
Diyorsunuz ya bazen bana.
Yine mevsimlerden
Erikmiş,
Çilekmiş,
Kirazmış.
Yüreğim hep baharmış.
Aşk bir varmış, bir yok muş.
Cemre.Y.

Hoş Geldin

…Hoş Geldin…
Susturmuştum güya
Bütün nefes-i nefs muhabbetlerimi.
Sonra sen geldin.
Öyle arsızca değil!
Usulca…
Sabırla geldin.
E! Hoş geldin.
Cemre.Y.

Hayat Bu Sevgilim

...Hayat Bu Sevgilim...
Şu "Neyse" ile "Eyvallah"ı bu sefer de
Zemheri ayazında kurulan
Bahar güzeli hayallerin gücenişine söyleyelim.
Hayat bu sevgilim!
Resmin hangi rengine bakacağına göre değişir resim!
Cemre.Y.

Ayaza Bıraktılar Bizi

...Ayaza Bıraktılar Bizi...
Ve sonra bütün umutları vuruyorlar değil mi
En mavili bulutundan!
Oysa güneş çıkacaktı ardından,
Sonrası bahar, sonrası yazdı...
Ayaza bıraktılar bizi.
Don vurduk ne yazık ki!
Meyvelerimiz...
Gül dalında gonca çekirdeği,
Doğamamış onca cenin,
Yıkanıyor bir çamaşır makinesinde,
Ben de dahil...
Dönüp duruyoruz baksana!
Neyse.
Söyleyin o geceye.
Biz...
Ona dahi, ihanet etmedik.
Cemre.Y.

Üşümek Kaç Kilometredir Annem

...Üşümek Kaç Kilometredir Annem...

Üşümek kaç kilometredir annem?
Ellerin eskimiş elek gibi etek bezlerinden,
Yine de özenle sana sarılmışken ben
Kundağımdan sana ve bana dair'li,
O ilk anı özlemek!
Kaç kilometredir?
Ya bana en ilk sarıldığın, o ilk vuslat an'ın...
Kaç kilometredir annem?
Ya beni öpe koklaya yolladığın o ilk yalanın...
Peki ya hastane odalarındaki,
Bana beni sev'ini sakladığın onca yıl'ını itiraf ettiğin an'ın,
Kaç metredir!
Vazgeçtikçe heyecanlarımdan, gelecekli hayallerimden,
Daha da yakın mıyım sana ha!
Oysa hep hacca gidebilmekti emelin!
Rab!
Seni aldığı yetmezmiş gibi benden.
Bana dair'li hiçbir hayalini gerçek edemedim ben!
Oysa o, "Kün Feyekün!" dese...
Oynayacaktı yer ecelinden, demedi.
Ben sana erken geldim annem, sen bana çok geç,
Ve yorulmuyordular tecavüzcü tacizci beyinler!
Üşümek kaç kilometredir annem?
Sana dair olmak kaç uzay yılı bir söylesen!
Cemre.Y.

Yaşamak Böyle Bir Eylemdi

...Yaşamak Böyle Bir Eylemdi...
Özlemekti...
Yorgun gülüşlü
Hiç gerçekleşmeyecek
Pembe düşler sonrası,
Kevgire dönmüş
Bir yüreği,
Nakış bakış ama derin,
Yürekler dolusu
Sevdasıyla,
Seni kendine,
Yamalayacak birini.
İşte yaşamak...
Böyle bir eylemdi.
Cemre.Y.

Yürek Yorgunu

...Yürek Yorgunu... Bütün savaşlarımı Tek başıma yenemeyeceğimi Artık fark ettiğimde, Önce kendimi yeniden sevmeyi öğrendim. Sonra dışımdaki herkesi Kendimle beraber affedip Onları da yeniden sevmeyi öğrendim. Yorulduğum günler oldu elbette O zamanlarımdaysa Kalbimi daha güzel seven dostlarıma Evlatlık verdim. Yüreğim evlatlığınız olsun dostlar Aslında yürek yorgunuyum bu aralar... Daha fazla yormayın emi! Cemre.Y.

Biz Kadınlar

…Biz Kadınlar…

Biz kadınlar, hayallerimizin kırıklarını

Saçlarımızdan toplarız.

Toparlayamadığımız bütün yeni çıkıklara,

Göz dağını,

Göz kararını aşarak kestirenlerdeniz!

Gerekse kafatasımızın çapına hükmederiz. Cemre.Y.

Nah Geçer!

…Nah Geçer!...
Gerçi biraz yaşlanmış'ım bu aralar,
Hüzün gölgelemiş
Gözaltı uykusuzluklar'ımı!
Yeni halim beynimin ötesinde
Bir şarkı tutturmuş…
Sezen Aksu gibi "Geçer!"diyor,
Bense ona…
Sadece bir işaret çakıyorum!
"Nah Geçer!"
Oldukça da haklıyım.
Ben…
Bu hayattan…
Çıkıyorum!
Cemre.Y.

Ya Sensiz Nefessiz Kalırsam

....Ya Sensiz Nefessiz Kalırsam...
Ellerim yüzünde geziniyor,
Gözlerim kapalıyken
Parmak uçlarımı alnında gezdiriyorum,
Kaşlarına dokunuyorum,
Gözlerine,
Burnuna,
Dudaklarında biraz duruyorum,
Çenene dokunuyorum.
Yüzünü ezberime çekiyorum,
Kör olursam yüzünü hatırlatayım diye.
Kör olursam kokun var oysa!
Derin bir nefes çekiyorum
O bembeyaz teninden.
Kokunu ezberime çekiyorum,
Korkuyorum ölesiye
Korkuyorum ya sensiz,
Nefessiz kalırsam!
Cemre.Y.

Belki Bu Sefer

...Belki Bu Sefer...
Kararlıydı kadın...
Saçları bahar dallarına takacak kadar,
Papatyalardan yapılmış taca
Yakışacak kadar uzatacaktı.
Kim bilir belki bu sefer...
Yüreğinin gül gamzesinden
Usulca öperdi sevdiceği.
Papatyaları yeniden severdi,
Sevdiceği olurdu belki bu sefer.
Cemre.Y.

Günaydın Öpücüğü

…Günaydın Öpücüğü…
Bilmiyorsun sevgilim,
Ne kadar çok günaydın öpücüğü biriktirdim sana dair.
Bilsen ömrünün kalanını bana ayırırdın.
Cemre.Y.