Kapıyı Çarpıp Gitme

...Kapıyı Çarpıp Gitme...
Kaç kez söyledim
Kapıyı çarpıp gitmeyin diye,
Kapı dediğinin anahtarın olmazsa
Sadece içeriden açılır
Ya artık
İçerinden içerideki
Kapı falan açmak istemezse!
Yazık değil mi ki şimdi
Hayatımdan bir kişi daha
Şu yüreğimin uzaklarında kalacak
Aylak, sahipsiz, sevgime aç o sokaklarda!
Artık üzülmüyorum bile...
Kilitledim kalbimin bütün odalarını.
Cemre.Y.

Ruhum…Toparlan

…Ruhum…Toparlan…
Bu kadar ölüm,
Aklımı beynimden yırtacak gibi oluyor!
Onlarla beraber ölmek istiyorum, ölemiyorum,
Madem yaşamaya mecburum, ruhum...toparlan!
Cemre.Y.

Kapansın Artık Bütün İç Hesaplar

...Kapansın Artık Bütün İç Hesaplar...
Ne zamanki kafatasımın
Beynime çoktan küçük gelen
Tepesi atsa!
Ne zaman ki ben,
Artık hiçbir şeye yetemesem...
İmkansız diye bir şey yok elbette!
Ama, ne zaman ki en çok bana,
Bana...
Bana...
Bana... yahu bana..
Ben bile... bana!
Birçok yerde, birçok şeyde,
Onca hayatta,
İlklerim'de bile,
Milyonlarca hayalimde bile!
Ne yapsam, ne yapmasam,
Neye eksik kalsam,
Neyi fazla yapsam,
Neye çok gelsem,
Neye artık yetemesem...
Hani, nihayetinde insanım ya!
Bütün olasılıksızlar...
İmkansız, imkansız ya benim inadıma!
Üst üste, üstüme gelse de,
İnanmadığım imkansızlıklarımı,
Bütün olasılıksızlarıma,
Hiçbir şeye, bila bedel,
Yenilebilir zamanlarımın hepsini,
Sevdiklerimle geçirsem de,
En sevdiğime bile
Artık yetemediğimde!
Hele ki o yosun gözlüme!
Artık yetemediğimi düşündüğümde...
Ben ne zaman, beynimin,
En küçücük yaşsızlığında,
Bir tek başka ele muhtaç olsam?
Yorulduysa anam!
Beşiğimi bir kez olsun
Bu sefercik de babam sallasın diye...
Çokça gereksiz ağladığımı
Kırk yaşımda anladığım o an'ım!
Henüz sekiz aylık halim gelir aklıma!
Uzun yıllar var ki,
Ne vakit kimsesizliğime
Beynimin bıngıldağı ç/ağlayacak olsa!
Bana artık dar gelen kafatasıma...
Kalbimle, beynim, aynı anda dar gelse...
Beşiğimi sokağa atarım, artık bir susayım da
Herkes zaten hep vicdansızda,
At gözlükleri uyurlarken bari oradan çıkmasındı da,
Belki yarın olur da
En acımasız günlerinden sakınırlardı!
Beni, benden başkası vuramasındı diye.
Sallanırım karlar altında...
Aslında artık hiç de
Fark etmezdi mevsimlerim nasılsa.
Hepsi nasılsa, o ölüm gecemdeki fırtınamdı.
Beynimin bıngıldağı
Artık kafatasıma kalınsa hep!
Hala onların deyimiyle
Benden, bu inadımla bir bok olmazdıysa!
Ayak tabanlarım su toplar nasılsa.
Yürüdüğüm o zamansız yollar,
Başımı değilse de, aklımı elbet yine toparlar!
Ayak tabanın su toplaması
Beynin bıngıldağının küçümen yarasından
Ne kadar daha acıdır
Her ikisini yaşamadan asla bilemezsiniz!
Bir yanda beynin kafatasını zorlar fışkırmak için
Diğer yandan kalbin kaburgalarını zorlar
Kan revan yok olmak için
Bana sorsaydınız yüreğimmmm der idim!
Nasılsa bütün yollar
Hiçbir şeye, hiç kimseye çıkmazdı sonunda
Nasılsa bütün yollar
Uğruna ölemediğim diler..
Nasılsa bütün yollar
Her gecenin sabahında yine sadece bana çıkardı!
Oysa hayatıma değmiş olan her kesime
"Sen yine de içindeki sesi dinle derim"
İçindeki beni yok sayarak!
Kitaro'nun İpek Yolunu açarım son ses
Hem tabanlarım ağrır
Hem beynimin bebeklik bıngıldağı
Oysa sordukları an
Hiçbir şeyimi susmazken ben o an
Hiç kimseme hiçbir şey çaktırmam
Sonra susar hepsi birden
Nasılsa bütün yollar
Eninde sonunda bana çıkar!
Sahi siz?
Henüz yeni nefes alacakken
Nefesini susturduklarınızı say/mıyorum!
Ben kaç kere öldüm saymıyorum.
Hanginiz!
Ölmek için elbet birileri bir şeylere değerdi de...
Hanginiz!
Beni yaşamaya mecbur edebildiniz!
Kendime dip not:
Yarın daha ötesi gülümse hayata Cemre!
Zira buz yağıyor yine
Beynimin Temmuz başı,
En küçük , en çaresiz bıngıldağına
Yeter ki birilerin
Ömrünce vicdanıyla muhasebeleşmesin
Alışıksın sen büyük hesapları
Küçücük pişmanlıklarla kapatmaya,
Artık uzatma!
"Neyse!" ise, en güzel intikamdır zamana da...
Beynim artık
Bebekliğimden de daha çok üşümese ya!
Cemre.Y.

Kandıramıyorum Geleceğimi

...Kandıramıyorum Geleceğimi...
“Uyku, yarım ölümdür.
Sakın haa!
Çok uyumayın!” derdi annem.
Ondan mıdır bilmem
Yıllar yılı
Ne zaman çok mutsuz olsam,
Ne zaman eksik kalsam,
Ne zaman bir şeylere artık yetemesem,
Ve ne zaman çok hasta olsam,
Günün en kabuslu saatlerini,
Gecenin en karabasanlı anlarını,
Hiç umursamadan,
Yani zaman saymadan,
Çok uyurum ben.
Bir daha uyanmamak ümidiyle.
Bunca yılda,
Bunca hasar geçti ömrümden,
Bir türlü tam ölmeyi beceremedim.
Yine maviye uyandım işte.
Annem!
Senin artık bizden
Çok, çook, çoook!
Giderken,
Uyuduğun kadar uyumayı
Umuyordum bu sefer.
Onu bile
Bir türlü beceremedim!
Artık nasıl işlemişsen.
Uyandım işte
Yine sisli bir geleceğe.
Görüyorsun işte
Kandıramıyorum,
Geleceğimi
Sensiz olmuyor işte!
Cemre.Y.

Ellerimi Geri Ver

…Ellerimi Geri Ver...
Kanatsız uçuyorum artık,
Nerede yarım avuç Güneş görsem!
Yar'lara dalıyorum
Sonunu hiç umursamadan.
Olur a!
Belki yeniden
Uçmayı başarabilirsem!
Yar'siz atlıyorum...
Yar'sızlıklara...
Öylesine düşüverirken ben!
Bir kardelen yaprağına denk geliyorum!
Yumuşatıyor ölümümü.
Yar koynuna alıyor beni.
Yar toprağına sarıyor beni.
Ama ellerim…
Sende kalmış benim!
Kanat istemiyorum senden
Bana ellerimi geri ver yeter!
Ellerimi ver!
Olmadı hiç değilse
Yüreğime dokunabilen parmak uçlarımı.
Cemre.Y.

Kanadı Kırık Aşk

...Kanadı Kırık Aşk...
Kanatları kırık bir aşk buldum,
Kaldırım kenarında.
Yaz ortasında üşümüştü elleri,
Ayakları morarmaya yüz tutmuştu
Neredeyse kötürüm kalacak,
Bir daha asla yürüyemeyecekti.
Aldım avuçlarıma,
Göğsüme bastırdım soluk yüzünü
Nefesimle ısıttım nefesini
Ben öksüz kalmıştım sevda boylarında
O, hiç kimsesizdi!
Öylece beraberce üşürken yalnızlığımıza
Sen çıkıp geldin sessiz adımlarınla...
Cemre.Y.

Kitap Arası Şiir Olup Yağacağım Kirpiklerinden

…Kitap Arası Şiir Olup Yağacağım Kirpiklerinden…
Gün gelecek…
Sana katıksız sevdamdan yana
Bir tek kelime soracaklar.
İşte o an…
Kaleminden kolayca sildiğin ben,
Kitap arası şiir olup yağacağım kirpiklerinden.
Unuttumlarla biriktirdiğin bütün küllerin,
Bir tek kelimeyle dört bir yana savrulacak.
İşte o an…
Küllerinin ardında saklı kalmış ateşim,
Seni yüreğinden yakacak.
Pişmanlık özgürdür ey sevgili!
Dilin, damağın, boğazın yanacak.
Ben mi!
Deli miyim, unutur muyum hiç seni?
Ve bir daha asla...
Sen dahi…
Başka bir aşka daha
Hiç şans vermemeyi.
Cemre.Y.

Onunda Da, Ebesini

...Onun Da, Ta Ebesini...
Cep diplerimizdeki son üç kuruşluk paramız
Sadece...
Beş dakikalık hayale yeterliydi.
Sonra onun da, ta ebesini sattık gitti.
Zaten biz demli çayla hoş olmuştuk,
Kahveyle de sarhoş olduk.
Aşk gibi yani, oldu bitti.
Cemre.Y.

Kafasına Göre Aşk

...Kafasına Göre Aşk…
Artık aşk tanrısı Eros
Çoktan ölmüştü
Zaten kafasına göre
Hiç olmayacak birine aşk saplıyor,
Yine taraflar kafasına göre yaşıyorlardı
O aşk dediğin illeti!
Yani aslında hayat çok da değişmedi!
"Kafasına göre"olanların rol farkı dışında!
Cemre.Y.

Bütün Kadınlar

...Bütün Kadınlar…

Bütün kadınlar anadilini çözemediğimiz tek varlıktırlar. Cemre.Y.

Kadınlığımdan Vazgeçiyorum

...Kadınlığımdan Vazgeçiyorum… Yarın kadınlar günü değil mi...? Yani dörtsel bütünün inadına Bir tam gün saatliğine! Senin bana var olabilme ihtimalin var ilk defa! Bütün zaman zembereklerinden Kadınlığımdan vazgeçiyorum ben! Sana dair tek günüm Bu olsun diliyorum Artık ömrümden "Yok ol!" Yokluğa başkaca ne denirdi ki? Önseziye müneccime Tercümeye gerek yoktu ki! Cemre.Y.

Kaç Harf Etti

...Kaç Harf Etti…

Ben bir kere daha

Ölürüm sensizlikten de

Ama üzülme!

Yarın yine yeniden doğarım ey yar.

Sana demiştim oysa zamanında

"Hiç kimse sen gibi,

Hiç kimse ben gibi,

Hiç kimse biz gibi!

Bizi böyle sevmeyecek!

Bir daha ey yar!"

Şimdi söyle bana!

Kaç harf etti ha!

Üstümüze

"Biz!"siz yapışıp kalan

Bütün o adlar! Cemre.Y.

Uydular İyi Ki Doğdun Diyorlar, Ben Yine Ölüyorum

...Uydular İyi Ki Doğdun Diyorlar, Ben Yine Ölüyorum...
Jüpiter;
Annemin karnında, sıcaklığındaymışım sakin...
Mars;
Hücrelerim sesli sesli canlanıyorlar...
Neptün;
Kendimi fark ediyorum...
Annem her şey düzelecek diye
Beni ikna ediyor hala cenin'im...
Uranüs;
Geri dönüşümsüz bir yoldayım,
Büyümekle,
Yok olmak arasındayım...
Satürn;
Bir rüzgar savuruyor beni ötelere...
Soğuk mu, karanlık mı çözemedim yola yakın...
Ama istemsiz büyüyorum...
Camdan bir dünya;
Cennet diyorlar adına!
Kuşların uzak cıvıltılarını duyuyorum...
Gizemli...
Cehennem;
Annemin karnından ışığa gidiyorum.
"Hoş geldin bebek!" diyorlar
Uydular iyi ki doğdun diyorlar, ben yine ölüyorum.
Cemre.Y.

"Görüşürüz" Demiştin Oysa!

…"Görüşürüz" Demiştin Oysa!...

Nefesinin sıcaklığı soğuyalı beri,

Ayaklarım ellerimden

Yüreğim omuzlarımdan

Boynum ensemden

Saçlarım acımdan

Üşüyor adam.

Giderken...

"Görüşürüz!"demiştin oysa. Cemre.Y.

İstanbul Kadar

...İstanbul Kadar…
İstanbul kadar bir yanı mazbut,
Bir yanın hep tabulu...
Dört bir yanı dualı yarim.
İstanbul kadar bir yanı efsunlu,
Bir yanın hep pervasız,
Dört bir yanı yalan yarim.
Yüreğimdeki en azılı tutsağım,
Benden bile kaçağım,
Yılandan bile yalan olanım.
Sebebim!
Sana rağmen yaşadım,
Sensizliğe rağmen yaşadım ya
Ölmem ben, ölmem!
Cemre.Y.

Islak Kedi Yavrusu

...Islak Kedi Yavrusu…

Boşver be kalbim.... Sen sevdaya susadın, O sadece şehvete... Yolla sarı sandığına.... Yaradan bilir hep onun,  Sadece onun olduğunu,  Yüreğin şimdilik ona aitken... Varsın olmasın sana artık  Onun yüreğinde bir gram sevda,  Sen sevdin ya doyasıya... Ve bir kez daha "Herkes sen gibi, Sever sandım" diyecek ya başka bir yürek,  Sen bile artık onu sevmiyorken... Şimdi ve son kez soruyorum ey yüreğimin çiziği, Tut ki yağmurda ıslanmış, Annesini kaybetmiş o ıslak kedi yavrusuydum.  Alıp sevmeyecekmiydin bir kez olsun,  İçin acımayacak, yüreğin üşümeyecekmiydi,  Evdekilerle kavga etmeyecekmiydin,  Biraz olsun kalsın diye, ben sensizlikten titrerken... Halbuki ben seni, Bütün hayatın kadar sokakta ıslanmış, Halbuki ben seni bütün hayatın kadar  Annesiz, babasız, akrabasız, Hatta kimsesiz kalmışcasına Çok ama çok sevmişken…

Cemre.Y.

Kırılıyorum

…Kırılıyorum…

Ben artık dost kalemlerimi bile

Üç yemek kaşığı sevmeye mecburum

Yoksa fena kırılıyorum! Cemre.Y.

İpoteksiz Aşk

...İpoteksiz Aşk...
Onun tek derdi,
"İpoteksiz" bir sevdaydı ve gitti
Ben sadece sözümü tuttum.
"Seni sensizliğinde de severim."
Dedim ve sevdim.
Onun yüreği aklını yendi.
Beni bensizliğim de de sevdi.
Buydu belki de tek vazgeçilmezliğimiz!
Yoksa bu aşkın tek amazonu ben değilim.
Elbet gerçekten gitmek gerekse giderim!
Ancak ve ancak gözlerimin içine bakarken
"Git" diyebilirse bana yüreği,
O vakit, alır yüreğimi çeker giderim.
Cemre.Y.

Nefes Sesi

…Nefes Sesi… İnsanın yatağında kendisinden Başka bir nefes sesi olması kadar güzel Bir müzik yok bu dünyada! Eşim veya sevgilim değil de Hayalim bile olsa da. Cemre.Y.

Adı Aşk, Sonu Kara Sevda

...Adı Aşk, Sonu Kara Sevda...
Sonra nefesini çoğaltırsın,
Onun teninin kokusuna benzeyen tek bir nefes için...
Bütün nesneleri ve parfümleri koklarsın!
Ağaçları...
Düşen yaprakları...
Bütün çiçekleri...
Toprak çeşitlerini...
Bütün mevsimleri...
Dolunayları...
Geceleri diyorum.
Güneş’in bütün hallerini...
Gündüzleri...
Koklarsın nefesini çoğaltıp çoğaltıp!
Ama!
Asla başka bir insan tenini koklamazsın!
Koklayamaz-sın!
Bilirsin ki insan kokusu,
Kendisine münhasırdır,
Parmak izi gibi...
Nesnelere ve bitkilere belki kokusu siner de...
Asla başka bir insanda aynı kokmaz,
O aradığın kokunun sahibi!
Sonra gözlerini kapatır,
Gamzelerin oluşana kadar gülümsersin!
Gelir ve gamzenden bir tek öpücük alıverir işte...
Kokusu burnundan bir kez daha
Gitmesin diye nefes bile vermezsin!
Adı, "Aşk!"
Sonu "Kara Sevda!" olur bilemezsin.
Cemre.Y.

İncitmeyin

...İncitmeyin...

Hiçbir kadını, o ipek saçlarının hepsinden,

Vazgeçebileceği kadar incitmeyin.

Ola ki eskisinden güzel olurlar

Yine kaybeden siz olursunuz. Cemre.Y.

İnsan Eti Ağır Yanar Be Çocuk

...İnsan Eti Ağır Yanar Be Çocuk…
İnsan eti,
Ağır ağır yanar be çocuk!
Hele hala yaşamakta...
Nefes almaktaysa!
Dostların yetiştirecekler hemen!
Diyecekler ki sana
"Keyfi yerinde." de...
"Terasında bi mangal yakmayı bile beceremedi,
Saatlerdir yanıyor o ateş!" ....
Öğretmiştim bunu da halbuki sana ama!
Onlar, tam olarak,
Neyi demesinler,
Neyi, sebepsiz yakıştırmasınlar diye
En çok ömrünü ne için feda etmişsen onu derler!
Senin ardımdan dediklerin gibi...
Oysa, beceriksiz değilim hiç de!
Ama insan eti, ağır ağır yanar çocuk!
Hele, hala yaşamakta...
Nefes almaktaysa!
Bütün şiirlerimi yaktım çocuk…
Bilirsin içinde ne çok canım vardı.
Cemre.Y.

Gülümsemeler

...Gülümsemeler... Ben büyüyene kadar çok çektim Sabah sabah afyonu patlamayan Nemrut suratlılardan Büyüdükçe çoğaldı Mutsuzluklara isyan gülümsemeler'im Geceleri onları affettim, gün aydığındaysa Gözlerinin içine bakarak, ellerimde çiçekler Yüzümde bol gülümsemelerle Hep "Günaydın." dedim, diyeceğim. İnadına! Cemre.Y.

İnadına!

...İnadına!...
Susmak gerek bazen...
Avazının çığlıklar dolusu susabildiği kadar!
Yorganını ısırarak
Bağır çağır
Hıçkırabildiğin kadar!
Susmak gerek bazen...
Geçmişinle yeni bir mizan kurabilene kadar!
Keşkelere bir set,
Olsaydılar'a engel,
İyi ki olmamışlar da da
Hala mutabık kalırsak eğer!
Pişman değilim!
Hatta!
Düşman da değilim bu hayata!
İnadına!
"Merhaba!"
Cemre.Y.

Yaralar

...Yaralar...
Gözlerimdeki yaşlar kuruduğunda
İstanbul başlıyor ağlamaya,
Böyle böyle geçecek hafifleyecek derin acılar.
Kabuk bağlayacak bu yaralar.
Cemre.Y.

Kim Kazanır

...Kim Kazanır...
Mesela iddiaya girsek senle biz!
Adı ise "İnadına!" olsa,
Ben olmazlarımı saysam sana!
Sen ise olurlarını.
O kadar “Olur!” yalan gelir ya bana
İnanmasam sana yeniden, yine!
Bu sefer,
Ben olurlarımı saysam sana,
Sen ise olmazlarını.
O kadar “Olmaz!” da yalan gelir ya bana,
İnanmasam sana yeniden, yine!
Sorular sorsak birbirimize bu sefer
Saçma sapan bir dünya dolusu sorular!
Bilinmeyen her soruya
Diğeri bir öpücük borçlu olsa,
Her yanlışta biri, diğerinin,
Öpse şüpheli yerlerinden.
Sence kim kazanır bu aşkı?
Cemre.Y.

İmkansız Aşk

...İmkansız Aşk...
Ciğerimden geçtin de,
Yüreğimden geçtin de,
Yarim beynimde
Virane bir kasaba olarak kaldın.
Ey yar!
Senin şehrinde, deniz de yok ki!
İki yakasını bir araya getirseydik
Şu boğazımızın.
İmkansız aşk olarak kalmasaydık.
Cemre.Y.

Hükümsüz

...Hükümsüz...
Adı bölümü boş bırakılmış bir kimliğin,
Hükümsüz ilanlı iki kaybıydık biz!
Yüklemsizdik, hiçbir yargıya varılamazdı sonumuzda.
Öznesizdik, olmayan yüklemin gizlisi bile olamazdık.
Nesnesizdik, etkilenmelerin sınırsızlığında,
Cevaplanamayan sorguların cevapsızlığıydık.
Yüklemin, öznen ve nesnen yoksa,
Koca bir avazlık sessiz çığlıklarla,
Cümleye dökülemeyen kitaplar dolusu,
Uzuunnn noktalardan oluşan,
Sözsüz cümlelerimizin dolaylı tümleci bile yoktu.
Yükleyemediğimiz sevdanın,
Ölçüsüzlüğünü ölçecek,
Zamansızlığını zamanlayacak,
Bir zarf tümlecinden bile yoksunduk.
Nedensiz, amaçsız bir akışa,
Artık edat tümleci ne desindi ki!
Sustu harfler.
Adı bölümü boş bırakılmış bir kimliğin
Hükümsüz ilanlı iki kaybıydık biz,
Başlamadık ki bitelim.
Cemre.Y.

İlle De Sevmeli Birini

...İlle De Sevmeli Birini....
Ömrümüzden geçip gitmeden zaman
Kuş cıvıltılarını duymalı
Yeşilin en güzel mevsiminde olduğunu görmeli
Kaldırım kenarından
Fışkırmış bir çiçeği koklamalı
Kundaktaki bir bebeğin tenine dokunmalı
Cennetlik kokusunu doya doya koklamalı.
Sevgilinin dudaklarını tatmalı.
İlle de sevmeli yani bir şeyleri
İlle de sevmeli birini.
Cemre.Y.

İçime İçeriden Kilitlerim Kendimi

...İçime İçeriden Kilitlerim Kendimi...
Şimdi gönül odalarımın her birinden
Benden saçılan cariyeler var ya sana!
Bir kere daha
Sen yerine...
Silüetinle gelirsen kapıma
İçime...
İçeriden kilitlerim kendimi
Anahtarını da
Yalar yutarım hani, hiç kimse duymaz ha!
Cemre.Y.