Zaman Dar

…Zaman Dar...
Oysa zaman dar!
Yürekler sağır, kör, vicdansız…
Birer kan pompasından ibaretler insanlıkta!
Benli cümlelerim hayli yorgun.
Dilersen sana bir masal anlatayım.
Bir varmış, hiç yokmuş….
Oysa ağır bıçak darbelerim vardı bu aralar...
Kendimi önlü önsüz yargılıyor,
Öylece hükümlüyordum
Her şeyimi her an paylaştığımı sananlara
Öylece gülümserken
Ben yine canımın canını kanatıyordum!
Sonra yine senin gözlerini görüyordum
Bir yıldız kayması gibi dua sonrasısın sanki...
Cemre.Y.

Düğme

...Düğme...
Mesela düğmelerim de var
Ömrümün…
İki yakasının bir boğazını…
Bir sevdaya…
Bir türlü birleştiremediğim!
Cemre.Y.

Ey Benim Ruh Eşim

…Ey Benim Ruh Eşim…
Kalbim ilk gençlik heyecanlarıyla,
Kozasından çıkıp daha yenice,
Yeni doğmuş bir bebek gibi
Kanatlanıp renklerini sana sunarken,
Sana...
Ne çok şiir sustum ben...
Bir bilsen...
Ey benim ruh eşim... .
Vee….
Ne de çok hayat anlattım
O uzuun bakışlarımla sana...
Gözlerinin derinine...
Kimseciklerime
Bunca suskun cümlelerimle
Aslında hiç de bir şey anlatamadığım.
Cemre.Y.

İyiyim Ben

...İyiyim Ben...
Gözlerinin kuytusundan baharlar içtiğim
Özlemlerin rengi gri olsa da
Beni merak etme
En sevdiğim Güneş bile
Yemyeşil çimenlerimi soldururken
Sana hiç küsmedim
İyiyim ben.
Gökyüzünün serin sularında
Saklıyorum en yaşanası bakışlarını
Gün olur yalnızlığının telvesine
Lazım olursa diye de
Hala bir tutam…
Mavi'm var sana
Hadi şimdi!
Hadi hemen!
Hadi derhal!
Yine, yeniden hayata gülümse.
Cemre.Y.

Rumeli Hisarı

...Rumeli Hisarı...
Söylesene be U-Rumeli Hisarı...
Kaç aşık sana aşkını fısıldadı
Yasaklı sessiz haykırışlarla.
Ya da kaç aşık feryat etti
O cesur yüreğiyle,
Feryat figan...
Avaz avaz hıçkırıklarını
Bütün boğazları yutan çığlıklarla...
Bir başka sırsın sen ya valla!
Cemre.Y.

Bayram...Ve...Özlem

...Bayram...Ve...Özlem...
Madem bugün bayram!
Neden bütün radyolarda çalınan,
Bütün şarkılar üzgün.
Gökyüzü neden ağlıyor?
Yüreğim neden bu kadar üzgün?
Annem ellerin nerede?
Cemre.Y.

Ruhun Kayıksa

…Ruhun Kayıksa... Ruhun kayıksa boşuna rüzgarı bahane etme! Nasıl olsa istediğin tarafa sallanacaksın Bari güneşle buluta sitem etme! Dibe doğru kayarken Bize tutunma bari Parmak izlerin kalmasın üzerimizde Hadi yüreğimiz neyse de Hiç değilse kollarımızı kirletme! Cemre.Y.

Hala Yüreğin Ellerimde Be Adam

…Hala Yüreğin Ellerimde Be Adam...
Uçaklar uçuşuyor kanadından
Oysa kelebek bile değil...
Aldata aldana....
Hala ilk an gibi sevdiğim
O kocaman küçük adam...
Kimin neremizi aldığı umurum değil!
Yüreğin hala
İlk akşamki gibi
Hala yüreğin
Ellerimde be adam!
Cemre.Y.

Aslında Hiç Yoktun

...Aslında Hiç Yoktun...
Şimdi sensiz seveceğim seni,
Dokunmayacaksın artık bana,
Dokunmayacağım artık sana.
Tenin tenim karşısında çaresiz kalamayacak.
Çünkü sen...
Bir bedene sahip değilsin
Artık sevdiğim.
Tenin yok, etin yok, kemiğin yok, sesin yok.
Zaten sen...
Aslında hiç yoktun sevdiğim...
Cemre.Y.

Artık Tek Bir Hayal Kuramıyorum!

…Artık Tek Bir Hayal Kuramıyorum!...
Kırıklarının,
Acısından!
Hayallerim,
Seninle…
Topluca…
İntihar,
Ettiler.
Artık...
Tek bir hayal kuramıyorum!
Cemre.Y.

Kocan Askerden Hiç Gelmeyecek!

…Kocan Askerden Hiç Gelmeyecek!...
Yorgun, yıkıntısı bol hasarlı,
Yıldızsız zifiri gecelerime inat,
Umutlu sabahlarım vardı benim,
Güneşim sabahıma uyandığı zamanlarda,
Hiç yoktan bir kuş cıvıltısı eserdi pencereme,
Hiç yoktan…
Bir asma yaprağı hışırdardı,
Hiç yoktan…
Bir “Gün Aydın!”ım vardı.
Şimdilerde gün geceye karıştı.
Ne zalim bir cümledir,
O ah ki ne vaahhh!
“Kocan askerden hiç gelmeyecek!”
Cemre.Y.

Asıl Suç Kimin?

...Asıl Suç Kimin?...

Ben en ilk

Onun şiirlerine vuruldum

"O" da o benim sabrıma

Şimdi hangimiz daha suçluyuz?

Ya da asıl suç kimin? Cemre.Y.

Beceremedim

...Beceremedim...

Belki biraz daha

Ya erken gelmeliydim sana,

Ya da biraz daha geç...

Meşguldüm ölümle...

Yaşamayıysa hiç mi hiç

Beceremedim... Cemre.Y.

Yürüyüş Zamanı

...Yürüyüş Zamanı...
Yürüyüş zamanı...
Bahardan acele ile aşırılmış
Güneş ve fısıldayan rüzgar,
Yapraklarsa sarıya meyyal,
Ayrılığa hüzün tadında.
Kimi üzgün, bir daha doğmayacak
Aynı dalın aynı ucunda diye.
Kimi umutlu, kanadının kenarında
Sakladığı tohumla yeniden doğar diye.
Hazan mevsimi veda ve umuttur benim için.
Ardımda bırakıp tüm kötülükleri ve acıyı,
Uzun yürüyüşler yapmalı.
Yürüdükçe yorulacak yere
Daha ileri yürümeli.
Cemre.Y.

Hiç Kimsen Yoksa Ben Varım!

...Hiç Kimsen Yoksa Ben Varım!...
Herkesin olur olmaz kadın bana ne!
Ben varım...
Yokluğun dibindeysen eğer...
Kumluğundan başlarım ben sana...
Ben sana küllerinden doğarım hatırla!
Herkes gibi rol çalamam hayatından,
Öyle türlü kaypaklıklar da yapamam he!
Hiç kimsen yoksa ben hep varım kadın.
Gözlerini kapat hele, yüreğini dinle, ben sana senden yakınım!
Hadi şimdi tebrik et kendini,
Öp hadi kendini omuz başlarından yeniden!

Cemre.Y.

Hiç Kimse Bir O Olamıyordu

...Hiç Kimse Bir O Olamıyordu...
En çok gecelerinin ayazlarıyla ısınıyordu
Hayalindeki gözlerimle ellerin
Ne çok yıldız tırmanıyordu değil mi
Güneş güneş yakamozlarla
Sen her sabah
Her gece
Her gün doğumunda ve batımında
Bana hayali sevdalar sunarken
Hani hatırlar mısın bazen ben
Artık her kesime susuyordum
Sana çekmediğimi sandığın
Yaş tanelerimi hediye ettim bu gece
Yanımda mıydın!
Sildin mi?
Silebildin mi?
Oysa o bana bir kerecik bile
"Seni çok seviyorum sevdam!" dememişti.
Seviliyordum hepsi buydu.
Ve o ne zamanları ağladığımı
Hiç demesem de çok iyi biliyordu.
Susuyordu haftalar öncesinden
Kalıbına, kabuğuna çekiliyordu!
Hiç kimse bir o olamıyordu.
Sus ve çek git şimdi!
Cemre.Y.

Sonra Kar Yağdı…Hepsi Bu

…Sonra Kar Yağdı…Hepsi Bu…
Oysa...
Bilmiyorlardı
Direnmelerden de
Haylice yorgunduk biz...
Sonra...
Her biri...
Bize dilek feneri olan
Uçurtmalarımızdan
Birini uçurduk!
Sonra..
Kar yağdı...
Onu da...
Vurdular!
Hepsi bu!
Cemre.Y.

Mutluluk Son Durak

...Mutluluk Son Durak…
Bir zamanlar
Onun yollarından geçerken
Durağına yaklaşsam,
Kalbim kaburgalarımı zorlardı.
Bakınırdım etrafa, onu, yine,
Görebilme ihtimalim yüzde kaçsa!
Oysa şimdi…
Durak adlarını duymuyorum nicedir.
Gideceğim adresim artık belli,
Mutluluk son durak.
Cemre.Y.

Arada Bir

…Arada Bir…

Arada bir,

Penceremden süzülen

Asma yapraklarına saklı

Üzümlerine bakmam gerek!

Hiç olmayacak duaları,

Üzümlerle,

Şarabından ayırmam gerek,

Olur ya …

"Amin." derim.

Dememem gerek!

İnsanım sonuçta! Cemre.Y.

Ben Yine Giderim

….Ben Yine Giderim…
Bu yürek...
Bir hasret,
Bir kavuşmasızlık daha kaldıramaz
Ondandır gece olmadan
Günüm kimselere karışmadan
Gitmelerim...
Yoksa!
Neyse!
Ben yine giderim.
Cemre.Y.

Camdan Dünya

...Camdan Dünya...
Ben...
Çocukken en büyük hayalim!
İçerisine...
Bütün sevdiklerimin sığacağı
Camları güneşe bakan
Kocaman bir ev yapmaktı!
Küçücük evimize sığamayan
Ne kadar da çok insan vardı!
Şimdilerde kocaman kocaman
Residance'lar yükseliyor ha bire gökyüzüne...
İçinde ne ben varım...
Ne de o vakitler kocaman sevdiklerim!
Sığdırmışım kendimi bir kitaba!
Kim bilir hangi sayfanın hangi paragrafında
Hangi harf'im.
Ve hiçbir yer o hayalimdeki gibi
Camdan Dünya değil.
Cemre.Y.

Sererim Koynuna Bütün Mevsimlerimi

...Sererim Koynuna Bütün Mevsimlerimi...
Sen...
Zemheri ayazlarına,
Sarılışım olmayı bil yeter ki
Ben sererim koynuna bütün mevsimlerimi.
Cemre.Y.

Ben Böyle Sensizliğin

...Ben Böyle Sensizliğin...
Ben böyle sensizliğin
Gelmişine,
Geçmişine,
Adam olamamışına...
Hele insan olamayışına!
Görmüyor musun be sevgili
Herkesin ölüyor
Ben seni sevmeyince...
Cemre.Y.

Duyarsız Sanıyorlar Ya Beni!

...Duyarsız Sanıyorlar Ya Beni!...
Şimdi kimin,
Kimlerin canının ciğeri yırtılsa orta yerinden.
Gününün şafağından,
Gecesinin tam yarısından
Ya da hiç beklenmedik o anından.
Hani istisnasız herkeslerim beni
Nasıl da sağır?
Nasıl da kör?
Nasıl da ecel kokusuz?
Nasıl da tatsız?
Nasıl da suya sabuna dokunmasız!
İlle de,
Nasıl da
Duy-Ar-Sız!..
Sanıyorlar ya beni!
Oysa susuyorum önce ben uzun uzun...
Önce yutkunmaya çalışıyorum çünkü.
Boğazımın tam da yutkunmalık boğumunda
Koskoca bir yumrusun sen hep çünkü!
Çünkü sensizliği
Hala yutkunamıyorum ya ben!
Sonra nefes alabilmeye çalışıyorum yeniden.
Nefesimin tam da
Hayata yeniden dönüşlük hıçkırığında
Hiç geçmeyen anlık ecelimsin sen hep çünkü!
Boşuna imkansızlıklarla hazırladım sanma beni,
Olasılıksızları azaltabilmeye bakardı her şey çünkü!
Çünkü, sensiz hala tam bi derin nefes alamıyorumki ben!
Bilmiyorlar kimseler/im.
Oysa nasıl da hazırdılar hepsi!
Eninde, sonunda bu hayata yenileceğine,
Üstelik bunca hastalığın pençesinde.
Her şey aynı anda hem imkansız,
Hem de oldukça olasılıksızdılar çünkü.
Çünkü ölümün, beklenen bir şeydi yani.
Hiç beklemeyen ben hariç!
Üstelik sana;
“Gideceğin yer, bundan alaysa git!” diye diye
Ellerinin, ayaklarının parmak uçlarıyla
Öpe koklaya vedalaşan ben bile,
Anlayamazken ben hala sensizliği!
“Ben senin...
Senden de...
Benden de...
Bizden de bile caydığın o an’a
Hiç mi hiç hazırlıksızdım oysa!
Benden gitmeme ihtimalini daha çok
Sevmiştim!” oysa!
Onlar mı?
Hiç mi hiç anlamlandıramıyorlar dı bu gidişleri!
Bense...
Bunca duyargasız sanılırken duyularım!
Bunca bilimsel gerçekliğe boyun kıvrılışı
Buruk bir tebessümlü,
Bolca hayata,
Sensiz bolca hayatsızlığa hatta!
Küfürlü, bolca küfürlü susup, susup!
İçimden sessizce...
“Sensizliğin ebesinin taaaa enn anasına...!”
Ayak direyişimi bile hatta susup susup!
Saydırıyordum içimden!
Hiç kimse/m duymuyordu!
KİM/semin anlamasını da beklemiyordum ki zaten !
Oysa günlerdir önüme sunulan
Her dağınık cesette ben!
Acı eşiğimi delik deşik edip
Bütün acılarımı
Senle güncelleştirip
Toparlıyorum hepsini kolundan bacağından!
Kiminin ayağını bulamıyorum!
Kiminin gözünün bebeğini!
Bir tam ceset edebilsem birini bari tam!
Sana yazdıklarımdan alasını yazacaktım inan!
An-la-ya-mı-yor-du-lar!
Anlamasınlardı da zaten.
Sanki onların hepsi ben kadar
Sana cenin olduğu andan itibaren mi
Sana bunca karşılıksız mı sevdalılar?
Bil-e-mez-di-ler elbet!
Bilmesinlerdi de zaten.
Oysa ben duyumsadığım
Her hayata her gereksiz bütün
Hükümsüz ecellerle
Senin bizden gidişinin sebebini gün be gün
Hükümlendirmeye çalıştığımı
Anlayamazlar da zaten!
Oysa şu andan...
Tam tamına 343 gün
Tam 6 saat önce
Benden, bizden, hepimizden
Ecele yenik anlarındaki
Hislerini anlamlandırmaya çalışıyorum!
Bak gün batıyor yine
Daha yarısına çok var ana!
Yüzükoyun güvenlerimde mi gidecektin sen
Aslına hiç doğmadan!
Yarın Güneş doğacak ana!
Dudaklarımda o buruk bol küfürlü tebessüm
Gülümseyeceğim hayata
Belki bu sefer gün batmadan
Hani olur a!
Ölürüm...

Senle ha!
Cemre.Y.

Sana Dair

…Sana Dair…
Sana dair'li şiirler yazamam sanma adam...
Bil ki bu sana dair bu ilk hecelerimdir!
Bak demedi deme...
Gözlerinin sola bakışından öperim seni.
Ellerinin dudaklarına sus edişinden,
Geçmişimden öperim seni,
Geçmişinin yaralarından öperim,
Belki yine kanarız ama...
Dizlerimizden dirseklerimize kadar,
Belki yine yanarız,
Artık olmayan yüreğimizden,
Ciğerimize kadar.
Bak demedi deme adam...
İlk defa aşkı tanırmış gibi severim seni,
Son defa ölecekmişim gibi...
Hiç değilse...
Yeniden şiir yazabildi derler arkamdan.
Seni saçlarının ucundan,
Ayak tırnaklarına kadar apayrı severim de,
Sen de gidersin...
Senden öncekilerim gibi.
Neyse...
Durduk yere şiirim oldun üstelik,
İçecek o son kadehim de boş...
Eyvallah mirim.
Cemre.Y.

Tarihimin Coğrafyası

...Tarihimin Coğrafyası...
Ya da en iyisi,
Ben senin tarihini,
Tarihimin coğrafyasından bir sileyim artık!
Sileyim yüreğimin de madem!
İklimlerim değişsin artık.
Şimdi herkesler,
Öylesine gülümsüyorlar ya bana,
Benden de buruk bir tebessüm onlara!
Çünkü hep unutuyorlar!
Oysa ölüler...
Göremedikleri gibi duyamazlar da.
Cemre.Y.

Yakılan Gemiler

...Yakılan Gemiler...
Bir insan sandıklarımız var,
Adam bile olamayan!
Bir de adam sandıklarımız var,
Hayvan bile olamayan!
Boşuna yakmadık
Bütün o gemileri
Ah o yakılan gemiler...
İçlerinde bizde varken.
Cemre.Y.

Saçlarım Cennetinde

…Saçlarım Cennetinde...
Tamamen saçsız kalacağın gün
Saçlarımı kazıtacağım anam dedim.
Bu benim ona ilk ve son yalanımdı.
Öldüğü gün bile
Kefenini sarmazdan önce başına
"Ne çok taradın be kızım saçlarımı,
Vallahi sen olmasan
Yalan sanacağım!" lı baktı ya yüzüme!
Bu saçlar fazla yav banaaaa!
Elimde kalamayanlar bile olmasın istiyordum artık!
Kalmasına da gerek yoktu
Zira ben yalanla yaşayamazdım
En son saç telleri gidermiş ha ana!
Saçlarım cennetinde
Örtüversin
Ak sütlü memelerini...
Bundan sonra ne kadar uzarsa
O kadarı senindir bilesin
Seç biçiver ömürlerini!
Cemre.Y.

Pazartesinin Suçu Ne?

....Pazartesinin Suçu Ne?...

Bunda şaşılacak, hiçbir şey yok!

Ben bütün başlangıçlarıma

Pazartesi gününde başladım sa

Bütün bitişlerimde

Pazartesi gününde denk geldiyse.

Bunda pazartesinin suçu ne? Cemre.Y.

Artık Meyve Çiçeklerinde Benim Annem

...Artık Meyve Çiçeklerinde Benim Annem... 2014 Temmuz’unun 29'un da, Artık kızımın anneannesi, Benimse annem yok! Artık meyve çiçeklerinde benim annem! Cemre.Y.