Annem Rüyama Gel

…Annem Rüyama Gel...
Bir insan daha dün,
Ruhu çıkmış anasının,
Vücudunu yıkarken elini, yüzünü,
Ayaklarının parmaklarını tek tek öptüğü,
Kokusunu burnuna mühürlediği,
Öncesinden,
Sesini kulağına hapsettiği birini
Delicesine özler mi?
Vallahi de...
Billahi de özler.
Hem de öyle özler ki,
Yüreği kor ateş olur da
Gidip mezarını söküp
Bir öpücük daha alası gelir.
"Anneeemmm!
Nolur ama no'luuurr!
Bu gece de bari rüyama gel!" diye diye,
Dualarına sarılıp uyur bile.
Cemre.Y.

Ben Biliyorum Kimin Ruhu Kiminle

...Ben Biliyorum Kimin Ruhu Kiminle...
Başımı yasladığım omuza
Her yerde ve her zaman yaslayamayacaksam başımı,
Fotoğraf kareleri bile kırpık olacaksa hayatlarımız gibi,
Sanki engelimiz varmışcasına.. korkacaksak
Sokakta el ele sarmaş dolaş hallerden.
Bizim hayatımız değilse
Bu yaşadıklarımız ve sürekli başkalarına göre,
Rüzgarmışsın gibi yön değiştiriyorsan
Boşver be koçum
Sen kendi hayatını yaşa, ben de kendiminkini.
Senin küçük isyanlar sandığın
Bitişimizdi bizim anlayamadın...
Ya da anladın da hiçbir şey yapmadın.
Bir gün döndüğünde benim de yapmayacağım gibi.
Ben seni kendimde keşfettim ey sevgili!
Sana ihtiyacım yok artık.
Gözümü her kapattığımda,
Benimlesin ve benim cennetimde....
Sana ihtiyacım yok artık ey sevgili,
Cennet benim düşüncelerimde...
Artık telefonuma bakıp durmuyorum,
Neden aramıyor, nerede diye.
Bana ne kimle ve her neredeysen!
Umurumda değil senin tensel varlığın...
Ben biliyorum kimin ruhu kiminle...
Cemre.Y.

Gülümseyin Çekiyorum

...Gülümseyin Çekiyorum...

Rengarenk elbise etekleri uçuşuyordu,
Orkidelerin arasında ne yapacağını şaşıran
Para zengini sahil kasabasından
Karşı kıyıya yansıyordu,
Yıldız yıldız yakamoz olmayan sahtekarlıkları!
Ve bir kadın inadına...
Mütemadiyen her gün...
Bir rengi...
İçinde sadece saf aşk bulunan,
Hani koparılıp alınsa kadar bedava!
Hani bir sevebilse...
Öylece de katıksız sevildiğine de i-na-bil-se diye,
Binbir çiçek renginden birini seçip,
Bambaşka bir renge boyuyordu,
Rengarenk elbiselerin bütün eteklerini.
Bugün o elbise papatya rengiydi mesela.
Bembeyaz etekleri ılık bir rüzgarla savrulan,
Hem de başını göğe dikmiş,
Yaprakları arasından mavi geçen.
Maviyi hatırladınız değil mi,
Tam ortasında Güneş vardı hani.
Öyleyse gülümseyin yeniden hayata,
Ben çekiyorum nasılsa artık...
O kare de yanınızda ben olamasam da!
Güneş size sonsuza dek battı artık bilin!
E hadi madem gülümseyin çekiyorum.
"Click"
Cemre.Y.

Kalbimin Mülk Sahibi

…Kalbimin Mülk Sahibi…
Kiralık hayatlara alışık insanlar yüzünden
Kimse dahil değil ömrüme!
Zira kalbimin içinde artık
Mülkiyetini alabilen yer alabilir ancak.
Cemre.Y.

Artık Bu Vatan Bizim Değil

...Artık Bu Vatan Bizim Değil...
Artık bu vatan bizim değil
Ey yosun gözlüm...
Zapt-ı Rapt- eylediler!
Gidelim buralardan!
Mülteci bir eylem hakkımız
Hala mahfuzken!
Cemre.Y.

Santim Santim Alıyorlar Adamın Canını

...Santim Santim Alıyorlar Adamın Canını... Ve ikimizin sonu İkimize değildi evet! Taaa… ki Birimiz diğerimizden vazgeçene kadar! Halbuki ben Sensizliği yutkunamıyorum sanıyordum. Sevgilimmm! Sen de üzülme. Artık her şeyin bilimsel bir açıklaması var. Santim santim alıyorlar adamın canını... Öyle hep hayalindeki gibi Donarak ve uyuşarak değil! Düğüm düğüm...kitle kitle… Duman duman alıyorlar hem de! Cemre.Y.

Lime Lime Elimde Kalıyorsun

...Lime Lime Elimde Kalıyorsun...

Kim bilir bu sana kaçıncı şiirim anne!
Her seferinde…
Adresi bulunamamış mektuplar gibisin.
Güneşte unutulmuş atlas gibisin
Hayat gibisin.
Nerenden tutunmaya kalksam
Lime lime elimde kalıyorsun.
Her gün azar azar ölüyorsun!
Ölüyorsun.
Ölme be no'lur ölme be annem!
Bu sefer bari bana ölme be!
Cemre.Y.

Tecavüz Sapağı

…Tecavüz Sapağı...

Küçücüktüm ben daha, hiç suçum yoktu,

Özünden babalı kabuslarımın ellerinden kurtulmaya çabalarken!

Valla bak, Allah'ın adıyla yeminlen!

Daha altı yaşımdaydım,

O kabus ilk geldiğinde, tecavüz sapağından geçmeye feryat ediyorken.

Yemin ederim sen yoktun ama ana!

Bütün komşular duydu feryadımı, dokunamadı kimse namusuma.

O şerefsiz baba o gün susmuştu ya!

Yaş on sekizi geçmek üzereyken bana yine yapmaya meyl ettiklerini,

Sen işten dönünce o pencere pervazında sana bir bir anlatmaya çalışırken,

En son dilimi kesmeye kalkana kadar!

İşte o gün bile, sen bana haksız bi garez duydun ya ana!

Onca savaşımla saklı namusumu,

Ne de olsa tecavüz sapağını yalnız geçmiştim ya hani!

Namusumu, sevdiceğime hediye ettim ben, hem de daha evlenmeden! Cemre.Y.

Hiç Değilse

…Hiç Değilse… Aslında hepimiz, Birer destanın, Kırılmış kalpler dolusu... Yürek yangısı yolcuları olmasaydık! Yazılamazdı onca şiir. Oysa çoğu... Şiirsiz daha güzeldiler. Hiç değilse... Mutluydular... Cemre.Y.

Etme!

...Etme!...
Gümrah ırmaklar çağıldarken
Yüreğimin kuraklıktan çatlayan damarlarında,
Suya ölesiye muhtaçtım oysa.
O öpüşgen dudaklarından
Bir tek yudumluk,
Tükürük olsun içseydim.
Kim bilir daha ne kadar çok gençleşecektim
Ve kim bilir o da gittiğinde,
Daha ne kadar daha
Çoook çabuk ihtiyarlayacaktım.
Bir adam,
Hiç mi hiç yorulmadan,
Şiir şiir ç/ağlıyordu oysa bana bana.
Ben gittim ömrüme sarı laleler ektim.
Yine açtım kalbimin odalarını.
Çünkü o olmasa
Kardeleni solacaktı içimin
Taaaa en içinin...
Tam sevdik diyecekken şimdi kaç gündür,
İçinden aydırıyor günleri bana
Ve kaç gecedir
Hiç yazmadığı şiirlerinden kapatıyor gecemizi.
İçinde "Ben ve Sen"
Hiç olmayan,
Olmayacak olan.
Günlerimizi ve gecelerimizi
Susarak caydırıyor cümlelerini.
Oysa ben du-yu-yo-rum!
Duymamak için kulaklarımı kapatmam yetmiyor,
Gözlerimi susturuyorum.
Tek hıçkırık çıkıyor nefesimden
Etme!
Ne kendine
Ne de bana yazık etme!
Bak ölü veririz sonra
Faillerimizi ararlarken
"Biz" i…
Bir şiir kuytusunda buluverirler sonra.
Hem sarı lalelerin cinayeti için,
Yüreği onca çoraklıktan sonra
Kuraklığa saran topraklara daha evladır.
İçinde ne sen vardır ne ben
Ne de hiç olmayan "Biz!"
Ben bu sevdanın da yükünü de alırım omzuma ama sen sakın ha!
Ne şiirin sussun başkalarına,
Ne de bana konuşsun bir daha!
Cemre.Y.

Artık Dirilmesem De Olur

...Artık Dirilmesem De Olur...
"Rabbim!
Senin tamamen affetmeyi
Mahşere bıraktıklarını bile affettim diye mi
Bütün bu hukuksuz aykırıklar!
Etme!
Sınavlarımın bana göre sonu bu gece.
Bundan sonra
Lokavt ilan ediyorum sana kulluğumdan!
Sen artık nasıl istersen öyle yap!
Zaten soğuktan hiç haz etmiyorum,
Benim cehennemim olsa olsa
Kuzey kutbu ötesi olur ancak ki
Donarak bir çok kere daha ölünebilir,
Artık dirilmesem de olur!
Cemre.Y.

Öptünüz Mü

…Öptünüz Mü… O değil de, Siz hiç bir gülü öptünüz mü dudaklarından? Cemre.Y.

Unutulmuyor

...Unutulmuyor...
Öyle unutuluyor,
Unutturulabiliyor!
Sanıyorsun değil mi?
Peki ya gözlerim!
Kirpiklerini kapattığımda,
İçindesin gözlerimin dibinin,
Hem taaa en kalbimin!
Mümkünatlı mı o da.
Senin sadece kendine tapusal
Sahibinden ipoteksiz
Meskun mahalli yürek dairelerince
Unuttun mu yani şimdi sen beni?
Beni unuttun mu sahi!
Ben seni hatırlamayı
Her daim sürdürürken?
Unutulmuyor...
Cemre.Y.

Mavi Gülüşler

...Mavi Gülüşler...

Mavi gülüşler ilişsin yüzünüze,
Yüzünüzdeki kadar..

"Ben"iniz gibi, daim olsun ki,
Dudağınızın gül kıvrımından,
Hiç ayrılmasın, o mavi gülüşler.
Cemre.Y.

Cancağızım

...Cancağızım...
Sonra yeniden gülümseriz hayata
Bir gülümseyişlik söveriz yine
Gelmişimize, geçmişimize
Hiç gelememişimize
Bir türlü yönünü
Doğru yana tutturamadığımız
Fincanlarımıza fallar uyduruklarız
Kitap aralarından sayfalar seçer
Hiç gelmeyen geleceklerimizi
Geleceklermiş gibi olumlarız
Sonra kırılan bütün yenlerimizi saklarız bize
Kollarımızdan başlarız
Yalnızlığımızın omuz başlarını öpmeye
Uyduruk şeylere kahkahalar atarız
"Çak" yaparız herkes sadece bunu görür
Sonra biz bize kenetlenir susarız
Kirpiklerimiz hasret giderir...
Hasretlerimizle birlikte uyuruz
Karşı cinsiyetsiz kimliklerimizle
He mi cancağızım!
Cemre.Y.

Şair Kadınlar

...Şair Kadınlar...

Saçlarımı kestim diye

Şiirini susturma çocuk, Benim en ilk sevdama, anama Bir "Söz"üm vardı, tut-tum!

Bak uzuyorlar yeniden...

Yeniden sev birini,

Bir şeylere heyecan duy yeniden...

Yeniden titresin parmak uçların

Yeni şiirlerini yazarken.

Unutma şair kadınlar

En çok şiir adam'ı severler... Cemre.Y.

Siler Geçerim

...Siler Geçerim...
Saçlarım,
Yasemin kokularından arındığında
Buram buram deniz kokar benim.
Kulaklarım...
İmkansız sevdanın ağrısı,
Alnım...
Yürek sızısı kırışığı,
Kaşlarım...
Hiç olmayacak bir hayata umut ışığı,
Gözlerim...
Gökyüzüne küs birer martı çığlığı.
Kirpiklerim yağmura aşık,
Burnum iyot kokusuna doymaz.
Dudaklarım sustuğundaysa,
Boğazımdan geçemeyen
Babam bile olsa,
Hiç kimsem anlamaz, siler geçerim!
Cemre.Y.

Dur Sevgili

 

...Dur Sevgili...
Öylece kımıltısız dur sevgili
Hücrelerin heyecanla savrulmasın,
İpotekler kondurma anlarımıza hemen!
Ben sadece ömrümün en güzel,
En yaşanılası, en yazılası,
En saklı bir hazinem kalası
O eşsiz tablo gibi,
Suskun gülümsemelerle
Seyredeceğim seni.
Ben sadece usulca sokulacağım tenine.
Korkma sevgili!
Ömürlük değilim sende de.
Daha yeni doğdum.
Gün geceye karışmadan da
Doğduğum an gelince öleceğim.
Ben sadece küçük bir buselik,
Ömre değer!
Başka her şeye değer!
Lal-ü aşk yüklü sevda ekleyeceğim ömrüne.
Ömrün uzun olsun diye.
Cemre.Y.

İşte O Çok Fena

...İşte O Çok Fena...
Yokluğun çiçeksiz bırakmıyor beni
Çiçek almak kolay şey azizim!
Yokluğun...
Sensiz bırakıyor beni ya
İşte o, çok fena!
Cemre.Y.

Noktasına Yakınım Yine Hayatın

...Noktasına Yakınım Yine Hayatın…
Öyle zor ki,
Kendi kendimi toplayıp,
Yeni bir ben yapmak,
Ve her ben,
Daha yabancı oluyor bana.
Anlasana noktasına yakınım yine hayatın
Bakınıyorum etrafa
Ya virgüle çevirecek yeniden
Ya tek damla,
Yani,
Nokta.
Cemre.Y.

Rüzgara Bırak

...Rüzgara Bırak... Ve sonra dedim ki; Son gördüğün o sonbaharın İlk elma çiçeğine... Hala aşıksın diye, Solmadı mı yani o çiçek? Biliyor musun ki akıbetini, Rüzgara bırakmadın mı onu da! Sonunda? Meğerki onunla senin Kış ayazı hayallerin Bembeyaz bir kar sabahına, Öylece terk edilmedi mi? Aşk hala... Kıpkızıl... Bir kum fırtınasıysa... Bu sefer... Elim yüreğime! Elim sana... Yorgundu... Buydun... Hepsinin sonuydun. Romanın sonunda kaldın, Tam da oradan bittim ben! Cemre.Y.

Küçük Ayrıntılar

...Küçük Ayrıntılar...
Yağmur yağıyordu ve ilk kez
Gözlerim o damlalara eşlik etmiyordu
Gözlerim gözlerinin o ışıl ışıl kuytusunda
Gözlerinin bebekleri ki
İki inci tanesi gibi parlıyordu zaten
“Mutluluk” dediğinin asıl sırrı
“Küçücük ayrıntılar” denen
Bütün ayrıntıları barındırıyordu.
Cemre.Y.

Yıkılan Şehirlerim

...Yıkılan Şehirlerim...
Yıkılan şehirlerim var benim.
Her seferinde,
Enkazlarımı
Yorgun yüreğimle,
Teker teker kaldırıp,
Ve yine her seferinde...
Tahta kulübemin kalaslarını
Yorgun beynimle
Teker teker inşa edip,
Hayata yeniden başladığım...
Yoksa...
Her yeni güne umut ekip,
Her yeni geceye gözyaşı dökmek,
Benim hayalim değildi.
Cemre.Y.

Unutulmuş Adres

...Unutulmuş Adres...

Epeydir...
Cevapsız sorular biriktiriyorum cebimde.
Belli ki adresin aynı değil sevdiceğim.
Posta kutun ayrı maviliklere.
Oysa ben epeydir,
Cevapsız sorular biriktiriyorum cebimde.
Yıllar sonra döndüğünde,
Adresi çoktan unutulmuş,
Adı üstünde; Unutulmuş adres,
Çoktandır kaçılıp gidilmiş!
Kaçamak bir sevgiliden sana hediye.
O kadar da çok yalnız kalma diye.
Cemre.Y.

Artık Sevmiyor Muyum Seni

...Artık Sevmiyor Muyum Seni...
Artık sevmiyor muyum seni?
Özlemiyor muyum eskisi gibi.
Beklemiyor muyum yoksa!
Senin de çok sevmeni.
Ne bileyim…
Yüreğimin tellerinde
Anlamsız bir hüznün
Kanun taksimi.
Sebebi yok!
Sebebi çok!
Öyle yorgunum ki
Bir adıma beş adım yürümekten.
Yanından geçtim
Görmedin.
Hiç gelmeyecek sevda yolcularının
Olası olabilme ihtimaline,
Umut yüklü,
Son durağını da,
Geçmek üzereyim.
Ben sözümdeyim sevgilim.
Ama içim…
Ama yüreğim…
Sürüm sürüm sürünerek, terk ediyor seni.
İçimden kırıla kırıla gidiyorum,
Şairin dediği gibi;
“Tutsana beni!
Bırakmasana!”
Ya da…
Henüz hayatıma hiç dahil olmadığın,
Bana hiç dokunmadığın o güne, geri yolla beni.
Artık sevmiyor muyum seni?
Özlemiyor muyum eskisi gibi.
Beklemiyor muyum yoksa!
Senin de çok sevmeni.
Cemre.Y.

Nefesin Olmaktı Niyetim

...Nefesin Olmaktı Niyetim...

Özür dilerim.
Hayatının penceresinin tüllerine
Sam yeli hafifliğinde
Sessiz bir seda ile sızıverdiğim için.
Oysa o rüzgarla nefesin olmaktı niyetim.
Cemre.Y.

Aynı Labirent

...Aynı Labirent...
Bir şeyler...
“Yalan!” gidiyor ama ne?
Yoruldum aynı labirentin içinde dolanıp durmaktan,
Tam sana giden yolu bulmuşken
Ertesi gün yeniden kaybolmaktan çok yoruldum be güzelim.
Zaten zemheri ayazında...
Kim bana,
"Benimle bir yaz düşü kur." dedi ki!
Ben sadece, saba rüzgarı esti sanmıştım saçlarıma.
Lunaparkın önünden geçerken,
Biri yanlışlıkla,
Rengarenk balonlar tutuşturmuş elime,
O kadar hazırlıksız ve sevinçli bir çocukmuşum,
Rengarenk balonların "Hepsi benim olsun!" diye,
İpini koluma bağlamaya çalışırken,
Hepsi birden uçuvermiş gökyüzüne.
Öylesin, öyle işte, hep aynı labirentin çıkmaz sokağı.
Cemre.Y.

Sonra Sabah Olur

...Sonra Sabah Olur...

Düşsel sığınaklar saklarım içimde
Her gece uykumda
Kayan yıldızların
Dilek mendilleriyle uçup giden.
Sonra sabah olur
Bakarım ki doğmuşum yeniden...
Cemre.Y.

Doğduğum Gün

...Doğduğum Gün...
Tam kırk üç yıldır,
Doğduğum o ilk andan itibaren
Her doğduğum gün...
Ben istisnasız hep ağlarım.
Zira ne doğmak isterdim ne de büyümek!
Bu doğum günüm hariç,
Hiç aldatmadım, o ilk günümün rengini.
Eh yukarıdaki de sağ olsun
Hiçbir gün yağmur yağdırmadı hani!
Bu doğum günümde ağlamadım evet,
Bütün geçmişimle beraber kendimi de affettim.
Arındım, yenilendim,
Kendime yeni gelecekler hayal ettim.
Hiç yoktan evlat kokusuyla uyandım, tazelendim.
Cemre.Y.

Hiç Ummadığın Bir Anda

…Hiç Ummadığın Bir Anda... Eğer kalbin hala sevgiyi hatırlıyorsa, Onun sağ göğsündeki boşlukla, Senin sağ göğsündeki boşluğu kavuşturacak, İkinci bir kalbe rastlarsın mutlaka, Hem de hiç ummadığın bir anda. Cemre.Y.