Sen Sakın Sevme Beni

...Sen Sakın Sevme Beni...
Yüzünü dönsen, gözlerinin kuytularından,
Ardını dönsen,
Omur iliğinin boğumlarından öperim seni adam!
Hiçbir şeyin olmasam bile
Rüzgarın olur, yağmurun olur,
Güneşin olur,
Nefesin olur,
Dudaklarından öperim adam seni.
Sen sakın sevme beni.
Cemre.Y.

Özgür Ruh

...Özgür Ruh... Masallar anlatıyordum ona; Papatya dediğin dere kenarında da, Okyanus dibinde de biterdi. Yetim prenseslerin bile Bir gün bir yerde Bir çiçeği elbet biterdi. Affetmeli'ydi onun da yetimliğini. Affedebilmeliydi. Ansız, arsız, sabırsızlığını, Gözünün açlığını. Beni de affetmeli'ydi Onu bu hayata, Yalnız bir kraliçe doğurduğum için. Ama en çok da Ona usanmadan anlattığım masallarım yüzünden. Ancak büyüdüğünde, O, ben dahil herkesi affettiğinde, Sonunda çiçek açmıştı işte. Yetim prensesin Özgür ruhu hayata bir kalp sesiyle selam vermişti. Ne de güzel etmişti Ömrümüzün yetemediğimiz zamanlarına Kızıma kardeş olup, Yoldaşlık edeceğine de söz vermişti. Hoş gelmişti. Cefalarına uzaklardan elim yetişirdi nasılsa. Zira benin kızım gibi babasız kalmayacaktı. Bebecik şanslıydı bu sefer, ailesi yarım kalmayacaktı. Cemre.Y.

Özlüyor İnsan

...Özlüyor İnsan...
Sonra yine özlüyor insan,
Teninin her zerresini güvendiğini.
Bil istedim...
Cemre.Y.

Acı Biber

...Acı Biber...
Ağzında, yüreğindeki ve midendeki acıya inat,
Gözlerindeki yaş burnundan akana kadar yediğin,
Dilini damağını kavurmuş en acı biberin tadı varken henüz...
Üstüne yiyeceğin hiçbir tatlı, tatlı gelmez asla sana...
İşte o yüzden acı yemişsem
Uzak dururum tatlıdan ki zaten çok sevmem.
Taa ki dilimdeki damağımdaki acı,
Bana artık tatlımsı duygular yaşatana kadar.
Çaresiz değilim ben rüzgar var yanımda,
Söz verdi, beni, getirecek bana!
Cemre.Y.

Yoksa Ecele Daha Gelmedik Mi?

…Yoksa Ecele Daha Gelmedik Mi?... Bana göre; Yemek yemek için yaşayamadığım bu dünyada Yaşamak için, Yemek yemek sıradandı hep! Midemin açlık spazmlarını yenmeyi Hep, her şeye tercih saydım! Ama bazen… Bütün yemekleri es geçen Leb-i derya dudaklar vardı… Yemeden, içmeden, Aşk ile ömürler uzardı! Uzatmadım. Kısaldım yine ömrümden! Öyle ya! Aşk'ın olmadığı hiçbir yerde, Hiçbir zaman olmadım ben! Ve yine yanılıp yanılmadığım Umurum bile değilken… Sen'i de sevebildim ya! "Bu son olsun!"diye diye… Ben o, sona bakarım. "Son!"um musun? Yoksa… Ecel'e daha gelmedik mi? Cemre.Y.

Küstüm Sana

...Küstüm Sana...
Hayata dair, her yenilgimden sonra,
On yüz milyon baloncukluk
Sahtekarlık yutacağıma dair!
Yeminler ediyordum,
Artık bütün yalanları eksiksiz öğreneceğime.
Sonra bir derin nefeslik,
Derin bir "Ahhh" dan sonra...
Öylece de unutuyordum, maskelerinin rengini.
Belki de,
Her seferinde,
En ilk yalanım geliyordu aklıma.
Yedi yaşındaydım daha,
Gecekondulu eşsiz bahçemizde,
"Bitli Ayşe'm, sana söz her şey güzel olacak!" deyişim!
Hani onun yüzünden,
Hani ona saçlarımı sarmadan duramadım diye,
Bitlenmişti belimi geçen o ilk saçlarım.
Ben gazlara belenirken bitsiz olayım diye!
Onun anasınca anası, öylece deyivermişti.
"Çocuk olan varsın da bitlensindi..."
İşte o Ayşe geldi aklıma, daha ilk dayağını yiyecekti o yaz.
Ellerinde, minnacık avuçlarına sığmayan,
Rengarenk misketlerle, iki dut ağacı arası,
Anamın kurduğu o pembe salıncağımıza geldiğinde.
Bütün annelere sonunda
"Ben çaldım." dediğim bütün misketleriyle!
Yeter ki Ayşenin saçı hep uzun olsundu.
Benim aklımsa kısa!
Eminim o gece yatarken gülümsüyordu,
Hiç kimseye sormadım,
Gerçekten bana anlattığı kadar dövmüş müydü anası.
Benimse sızlıyor tabanlarım hala!
Ve Ayşe...
O gün sen gelmedin hiçbir çığlığıma.
Tıpkı bir sene öncesi altı yaşımın çığlıklarına gelmediğin gibi.
Küstüm sana,
Hiç kurtarmadın beni,
Seni bütün o kötü canavarlardan kurtardığım gibi.
Cemre.Y.

Hiç Olmasa Da Olurdu

...Hiç Olmasa Da Olurdu...
İşaret zamirlerinden,
Üçüncü tekil şahıs!
"O!" Hiç olmasa da olurdu lugatımızda.
"Sen." olur.
"Ben." olur.
"Biz." olurdu ama!
(.) "Nokta!"
Olmasa da olurdu be...
Nasılsa öyle diyen çok olur.
Benden başka hiç kimse,
Bilmiyordu nasılsa,
Bir tek noktanın kainat olduğunu.
Ne fark eder o noktanın içi,
Boş mu, yoksa dolu mu?
Bana hepsi "O…..!" çıktı ya la!
Cemre.Y.

Film Bitti, Bittik Biz De

…Film Bitti, Bittik Biz De… Ve aşk; Ruhunu ısıtan bir tek cümle "Seni seviyorum"lu, Yüreğini yakan bir tek öpücükle başlar, Koskoca bir sevdayı iyice tüketip bitirince de, Ruhunu karanlık zindanlara atan bir tek cümle, "Düş yakamdan"la, Yüreğini acıtan, ezen, seni senden, Seni ondan alan, Sokak ortası suratına atılan bir tek tokatla biter. Film bitti… Bittik biz de… Herkesin gözü aydın olsun. Cemre.Y.

Ecelim Misin, Nesin?

...Ecelim Misin, Nesin?...
Tam da ben, bütün sıfatlarından,
Bütün zamirlerinden,
Bütün nesnelerinden,
Bütün tümleçlerinden,
Yükleminden de caymışken.
İlle de, gizliden bile olsa,
Öznenden...
Vazgeçmişken olacak iş mi bu
Minel aşk…
Bil cümle;
*“Ah minel aşk-ı ve halatihi, ahraka kalbi,
Bir hararatihi" mden.
Üstüne, ebed-ime hep, na-vuslatlı sebebimden,
Senden öylece caymışken,
Olacak iş mi şimdi bu!
Gecenin kirpiklerine
Harf harf yıldız ekmişsin.
Gündüzün saçlarına
Papatyalar dikmişsin.
Üstelik!
Yüzüme papatyalardan,
Gülümsemeler takarken,
Ab-ı hayatımdan
Bir damla bile dilemişsin.
Gül gamzeme, kaçamak bir buse kondurup
Öyle gitmişsin.
Ey aşk, sen ecelim misin, nesin?
**Şeyh Galib; Âh(lar olsun! )!
Hararetiyle kalbimi yakıp kavuran aşkın
Elinden ve onun (türlü) hâllerinden (çektiklerim)…”**
Cemre.Y.

Bazen De Susulur Şiirlere

…Bazen De Susulur Şiirlere…

Yorumumun boğazıma takıldığı
Şiirler vardır ki genelde,
Es geçerim üç nokta ile...
Bu daha da derin geldi şu an ki ruh halime...
"Dost, dost dediğim niceleri vardır ki
Şimdilerde takma kirpiklerinden bakar oldular bana...
Dost...
Sen benim gözyaşı tanem de miydin?" deriiimmm!
Öylece estirdin ya ruhuma!
Bu akşamlık başka şiir düşlemem!
Mahal yok!
Bazen de susulur şiirlere.
Cemre.Y.

Eh Be Ana!

…Eh Be Ana!... Yoksa! Kolaydı bütün vazgeçişler! Eğer ki hamurumuzdan Gram gram Eksilen altın değeri Un etmeseydi! Un'umuz katkılıysa da Suyumuz hakiydi... ..................... Eh be ana! Eh be ana! Beni böyle halk etmekle İyi bir bok yedin! Hayalden başka ne kaldı diyeceğim, o da bitti. Cemre.Y.

Güneşli Günler

…Güneşli Günler... Güneşli günlerde Sebepsiz mutlu olurum Kalbimin bütün yaprakları Sevdaya açar sebepsiz! Cemre.Y.

Tecavüz Sapağı

…Tecavüz Sapağı… Oysa daha altı yaşımda! Tecavüz sapağından geçtim, Kazanmıştım! Temizdim, annem beni daha çok koruyacak sanırken. Çok kızdı tercih edilişine! Daha da beni hiç sevemedi. Cemre.Y.

Sen De Gittin

…Sen De Gittin…
Sanki herhangi bir romana,
Mutlu bir son yazabildin de,
Hala onurlu, gururlu,
Salına salına geziniyorsun ortalıkta!
Ki senle de gerçekleşemeden,
Hayallerimin hiçbirisine,
Hayallerimin hepsini piç ettim de sana,
Öylece "Git!"dedim, sen de gittin!
Cemre.Y.

An Gelince Günahıma!

...An Gelince Günahıma!...
Gözlerinin,
Tam da sevilmeli çocuksuluğundan
Gözlerimin,
Haylaz, yaramaz kızına çarptın sevgilim.
Arsız özgürlüğümü sundum sana sınırsızca.
Dudaklarım sen sızlıyor,
Tenim, ellerim, kollarım,
Parmak uçlarım hala sen kokuyor,
Nefesim derinleşiyor, an gelince günahıma!
Sonrası hiç dert değil.
Sonrasında da bu sefer gülüşünden başlarım olur biter!
Cemre.Y.

Kervansaraylar Geçerdi Ömrümden

...Kervansaraylar Geçerdi Ömrümden...
Kervansaraylar geçerdi ömrümden.
Ben çöllerinin hepsini,
Her birine…
Eşsiz birer vaha,
Eşsiz birer umman yapmışken.
Bildikleri mazimdeki hiç değişmeyen,
Değişmesi de asla mümkün olmayan,
Hüzünlü gölgemde,
Bazen durup dinlenirlerdi.
Uzanıp avuç avuç su içerlerdi.
Gülerken ağlayabilen yaş tanelerimden,
O kadar çoktu ki yokları,
İstila ederlerdi ciğerimin can köşelerini.
İstisnasız hepsinin,
Anıları canlanırdı gözlerinde.
Tam da çöl fırtınasında ölmek üzereyken hem de!
Tutardım ellerinden, hepsinin de yine yaşamaya azmederlerdi.
Kanarlardı sonra bana da,
Öyle de doyarlardı ki gözleri gönülleri,
Benim de onlara,
Ben kadar ihtiyacım olabileceğini hiç görmezlerdi.
Bana doymuş yürekleriyle,
Öylece yüreğimi talan ederler,
Öylece de giderlerdi.
Sanırlardı ki az ileride de,
Benden daha da ileri bir ben daha var.
Kervansaraylar geçerdi önümden,
Akraba, arkadaş, dost, eş, sevgili ne varsa işte!
Ben onların dönüşünü beklerken,
Yine aldatılmıştım işte.
Şimdi kucağıma bile sığmayan, yüreği yine çok hüsranlı,
Yanlış güven adlı, çokuzlu ihanet bebelerle kalakalmıştım işte!
İnanın döndüğünüzde gölgem bile çok size!
Cemre.Y.

Üzülebilen Teksin

…Üzülebilen Teksin… Biliyorum... Gideceksin. Ama tuhaf olan şu ki! Benden gideceğini bile bile! Daha benden gitmeden Üzülebilen Teksin. Cemre.Y.

Konuşamam

…Konuşamam…
Sen benim vicdanımın
İlk ve tek gözyaşısın!
Sen bana neler etsen de ben,
Konuşamam…
Konuşsam
Yalanlarla dolu dünyan yıkılır.
Sonra yıktıklarıma kıyamam.
Varsın sen çarmıhlara ger beni!
Çarşaf et ele güne!
Cemre.Y.

Huzurlu Videolar

...Huzurlu Videolar...
Kim benim hangi paylaşımımı ne kadar beğenmiş,
Beğenmemişse neden beğenmemiş!
Bilmem kimin kaynı evleniyormuş
(Allah mutluluk versin),
Bilmem kim dedesinin mefta haliyle selfie çektirmiş
(Allah rahmet eylesin),
Bilmem kimler,
Nerelerde neler yiyip içmiş de çarşaf çarşaf resmetmiş,
Ya da kim benim gibi,
Kredi kartı gırtlağına dayanmış bakmadığım doğrudur!
Yorganım boyuma yetmediğinde, yani çok fazla bunaldığımda
Böyle her şeyden uzaklaşıp, huzurlu videolar izliyorum ben.
Terapi gibi, hala insanın, hala vicdanın,
Hala sevginin var olduğunu hatırlatıyor çünkü.
Cemre.Y.

Neyimsin Sen

...Neyimsin Sen... Ömrümün sonbaharının, Son mevsimi, İlk mavisisin sen. Bilemedim ki Neyimsin sen. Susalım şimdi. Uzun bir süre de konuşmayalım. Yırtılsın kulaklarımız bu sessizlikten. Duralım bir, bakalım hele ömrümün… Ney'i sin sen? Susalım da uzun uzun... Dinleyelim istersen. Cemre.Y.

Düş Ağrısı

...Düş Ağrısı...

Yokluğunun
En cerahatli yerinden
Azı dişini çektiğim.
Sen benim düş ağrımsın.
Çok çektim biliyorum çilesini de
Sensizliğin yanında, düş ağrısının yanında,
Diş ağrısı da neymiş ki.
Çığlıksız gecelerde,
Yastığa yaslama yüzünü.
Bir nefeste alırım söz,
Bütün acı yükünü.
Cemre.Y.

Hiç Kimseye Güvenemiyorum

...Hiç Kimseye Güvenemiyorum...
Sen ne zaman, ayrıldık diye,
Canımın sen köşesi yanmaz sandın be sevgili,
Bak!
Daha da canı yanmasın diye,
Canının sen köşesi
Sev-di-ceğim bile demiyorum sana şimdi!
Ben ne zaman
Tırım tırım inlesem her yere
"Sahi sen nasılsın?" diye
Yanıyordur inan ciğerimin can köşesi.
Yanıyordun, acıyordu canının her yeri,
Biliyorum ki vicdanın uyutmuyordu seni geceleri,
Şimdilerdeyse ne sen umurumdasın,
Ne de canımın sen köşesi.
"Herkesimi affettim!" diye ondan dedimdi.
Şimdi hepten geçmese bile bütün acı anılar hafifledi sanki.
Sadece artık, sayende hiç kimseye güvenemiyorum, hepsi bu!
Cemre.Y.

Aşk Bu Yahu!

...Aşk Bu Yahu!... Aşk bu yahu! Bakarsın hiç ummadığımız o anda Cereyanda filan kalırız çarpılırız. Çok bilmişlik taslamaya gerek yok Bakarsın... Neyse! Cemre.Y.

Mavilenelim

…Mavilenelim…
Mümkünse biz bize
Önce bir mavilenelim,
Sonra bahar bahçe renkleniriz.
Cemre.Y.

Görmedim Kendimi Öyle

...Görmedim Kendimi Öyle...
Türkü türkü ölüyordum ben kendime...
Hiç kimsem anlamıyordu
Emma Shapplin​ in
Spente le stelle'sinde
Kendi mezarıma sümbüller ekerken...
Duydum ki başak başak açmışım
Anamın mezarı başında...
Daha önce hiç görmedim kendimi öyle.
Görsem dayanamaz…
Yanına yatardım ölümümün!
Caydım, kendimi biliyorum,
Zira sabaha varırsam
Yine hayata umutlanacağım.
Cemre.Y.

Can Kenarı

...Can Kenarı... Can kenarından… İki kişilik yer ayırttım Canımın diğer yarısı olmaya ne dersin? Lütfen gitmez misin? Cemre.Y.

Güzel Özlerdim Ben Seni

…Ne De Güzel Özlerdim…
Yani…
Özlemeyi de
Özlüyor insan.
Olsaydın…
Ne de güzel özlerdim
Ben seni yine ey yar!
Cemre.Y.

Mutlulukları Çoğaltın

...Mutlulukları Çoğaltın...
Önce, iki-üç yaşlarında bir çocuğun gözlerinden
Çilekli dondurmanın lezzetini tattım.
Sonra yedi-sekiz yaşlarındaki bir çocuğun
Eczacı kadından annesi için ilaç çalmış diye dayak yiyişini,
Orada bulunan esnaf adamın ilacın ücretini ödeyişini
Adamın küçük kızının poşete yiyecek dolduruşunu,
Otuz yıl sonra esnaf adamın yere düşüşünü.
Hastane masraflarının esnaf adamın ölümüne imza atışını,
Küçük kadın babasının başucunda uykuya dalmışken,
Bir zarf içinde bütün masrafların ödenmiş gelişini,
Annesi için ilaç çalan çocuğun
Esnaf adamın doktoru oluşunu,
Otuz yıl sonra minnet borcunu
Bir hayat ile kurtarışını tattım.
Sonra yaramazlık yapan kızını terlikle dövmeye çalışırken
Evdeki köpeğin kadına saldırışını
O terliğin önüne geçişini tattım.
Gördüğünüz gibi mutluluk iki satırı geçemiyorken
Acı dolu duygular daha bile yazılabilirdi.
Sonra bir bebeğin gülen gözlerine baktım.
Hayatı nasıl şekillenecekti kim bilir?
Hayatlarınızın kalanını mutlu anlarınızı
Çoğaltarak siz şekillendirin,
İlle de gerekirse, resmen yasağı yoksa, onunla,
İllegal sevişmelerle sevişin,
Ama bir kere olsun gerçekten mutlu olun,
Belki o zaman, daha çok satıra sığarlar.
Cemre.Y.

İç Sesini Dinle

...İç Sesini Dinle...
İçtiğin sigaranın bile
Son fırtı ansızın alev alıp
Burnunun ucu dahi yanıyorsa!
Ya bu hayata lanetler yağdıracaksın,
Ya da ışıkları söndürmüş olmana rağmen
İç sesini dinleyip
Gözlüklerini çıkartmamış olmana şükredecek,
Kendini, sana bile o an saçma gelen
İç sesinin kararlarını bir kere seveceksin.
Cemre.Y.

Kocaman Bir Nokta!

…Kocaman Bir Nokta!...
Bakma sen yağmura ve gök gürültüsüne...
Sabah tan yeri ağarınca
Bu gökyüzünün bir yerinden, yine güneş doğacak!
Noktalaya noktalaya geliyorum ey hayat!
Bütün yarım bıraktığın cümleleri ve virgülleri.
Uzun uzun virgüllerimle vedalarım sana da!
Noktalamalarım bittiğinde anlarsın zaten,
Artık sana da kocaman bir nokta.
Nasılsa ben yarın yine büyük harflerle....
Yine yeniden, mecburen, başlarım yeni hayatıma!
Cemre.Y.