Ne Haddime!

…Ne Haddime!...

Bazı şiirleri çokça kıskandığım doğrudur,

Neden ben yazamadım diye...

Ama sonra oturup düşünüyorum, ne haddime! Cemre.Y.

Susmak

...Susmak...
Söylenecek çok şey vardı,
Biz kitaplar dolusu sustuk.
Belki de en büyük farkımız buydu diğerlerinden.
Ruhların dansı eşsiz oluyordu biz öylece susarken...
Cemre.Y.

Hayat Felsefem

...Hayat Felsefem...

"Kederim ve hüznüm den birileri mutlu olacaksa
Bunu mümkün olduğunca kısa tutarım,
Sevincim ve heyecanımdan birileri mutlu olacaksa
Bunu mümkün olduğunca uzuuunnn tutarım."
Cemre.Y.

Yalnızlığımızı Bölüştürelim Mi Sevgili?

...Yalnızlığımızı Bölüştürelim Mi Sevgili?...
Hüzün, hazan ve melankoli ayıdır Eylül
Yüreğin dolu da olsa boş da olsa
Çekiverir kendi girdabına...
Cebimde hayli birikmiş yalnızlık var.
Yalnızlığınla yalnızlığımı
Bölüştürelim mi sevgili!
Cemre.Y.

Sonsuz Olmak İstiyorum

...Sonsuz Olmak İstiyorum...
Bazen...
Hiç yıldız kaymasa bile
Yüreğinizden yüzlerce kez büyük harflerle
"Sende...
Sonsuz olmak istiyorum" çıkar ya
Öyle işte...
Cemre.Y.

Sırtın Bari Üşümesin

...Sırtın Bari Üşümesin...
Sen gitmek istiyorsan
Nasılsa bir yolunu bulurdun.
"Dur!" diye haykırsam ardından,
Belki gömleğinin arkası yırtılırdı
Sen yine de giderdin.
Ben sadece "Peki" dedim.
Hiç değilse giderken,
Yüreğin bunca soğukken
Sırtın bari üşümesin istedim.
Cemre.Y.

Bedava

...Bedava...

Bedava sevdik hep!

"Bedava!"

Ondandır kolayca terk edilişlerimiz. Cemre.Y.

Eyvallah

...Eyvallah...
Bazen,
Ne çekip giden umurunuzdadır artık,
Ne de yıkıp giden...
"Eyvallah!" der geçersiniz...
Cemre.Y.

Hava Yeterince Ayaz

...Hava Yeterince Ayaz...
Yüreğinin üstüne
Yüreğimi koy da öyle uyut beni sevgili
Hava yeterince ayaz
Sensizim sanıp üşümesin şimdi.
Cemre.Y.

Çok Bile Az

...Çok Bile Az...

Sonra ona dedim ki

Bugün dünden daha çok seviyorum seni

Ama…

Çok bile az başka nasıl anlatsam ki! Cemre.Y.

Yok Yani

...Yok Yani...
Geçmiş yılların envanterini çıkarttığımda
Hayat ağacımda
Hiç yaprak kalmadığını gördüm.
Yeni yıldan hiçbir umudum yok yani.
Cemre.Y.

Raf Ömrü

…Raf Ömrü…
Bendeki raf ömrün bitmiş meğerse,
Kapağının beyaz dantelası sağa sola uçuşurken gördüm.
Oysa kıyıp da hiç kullanmadımdı ben seni.
Cemre.Y.

Minel Aşk

...Minel Aşk...
Sonra cümleler bitti bir an
Dudaklarımız aynı anda sustu.
Gözlerimiz…
Konuştuklarımızdan daha da uzun konuştu.
Uzun zamandır yolunu gözlediği,
Hayalini bile kurmayı unuttuğu o şeye
Baktı...
Baktı...
Utangaç ve inanmaz
Bir gülümseme yerleştiriverdi yüzüne
Yere indirdi gözlerini,
Aynı bakışları bir daha
Ya göremezsem korkusu ile
Aniden kaldırdı yüzünü,
Yeniden baktı gördüğü o şeye.
Oradaydı işte hala!
Göz bebeklerimin tam ortasında,
Yüreğimin taaa derininde
Sadece kendisi vardı.
Yaşıyorduk o an!
Cemre.Y.

Güneş Kokusuyla Uyumak

...Güneş Kokusuyla Uyumak..
Yastıklarımı güneşe astım bugün...tüm gün...
Kılıflarını da yeniden değiştirdim
Dün geceki hüsranımdan sonra...
Bu gece Güneş kokusu ile uyuyacağım...
Cemre.Y.

Öldüren Aşk

...Öldüren Aşk...
Bir damla kan damladı yüreğimden,
Öylece sızlamıştı halbuki önceleri,
Ben mutluluktan sanırken bu sancıları,
Meğer saplanmış bile hançerlerin
En ansızı, en güzeli, en öldüren aşkı,
Öldürmeden acısıyla yaşatmayı reva göreni.
Cemre.Y.

Ey Allahım Aşkıma Mukayyet Ol

...Ey Allahım Aşkıma Mukayyet Ol...

On yüz milyon kelebek yutmuş gibiyim.

Midemden kalbime kalbime kanatlanıyorlar!

Yıllar var ki, Ben böyle bahar çiçeklerini bir arada görmedim.

“Ey Allahım Aşkıma mukayyet ol!” Cemre.Y.

Şüphesiz Sevdim Ben Seni

...Şüphesiz Sevdim Ben Seni...
Göz pınarlarının kenarına şüpheyi,
Boşuna kondurma sevdiğim,
Bırak sek içeyim gözlerinin rengini...
Cemre.Y.

Bencil Mutluluk

...Bencil Mutluluk...
Ne Mutlu Türküm Diyene!
Oysa mutluluk…
Mutluluğun doruğu... tek kişiliktir...
Bencildir bence!
Yani acıyı kelimelere dökebilirsin,
Hem de binlerce kelimelere.
Oysa mutluluğu ancak
"Cennet"le tasvir edebilirsin.
Onu da hiç görmedin.
Oysa acı... her yerde.
Ne Mutlu Türküm Diyene!
Cemre.Y.

Aşk mı? O Ne Ki?

...Aşk mı? O Ne Ki?...
Hadi yine gülümseyelim hayata,
Buruk bir tebessümle olsa da.
Meğer,
Ömrümüzün sonuna doğru seçtiklerimiz kaderimizmiş!
Hayatımızın ondan bile habersiz,
Asıl hayat arkadaşı.
Meğer…
Son bildiğimiz,
Hep en başımızı hatırlatırmış!
En başımızdan başlayarak.
Acıta, kanata...
Kanırta…kanırta!
Diğerleri gibi olduğunu,
Beyinlerimize kazırmış…
Sonra mı?
Ondan evvelde, ondan sonra da,
Aşktan nefret eden insanlar tanıdım.
Her seferinde,
Hayretle bakardım gözlerinin bebeklerine!
Şimdi anlamak!
Ne kötü şey anne!
Cemre.Y.

Yoksun Biliyorum

...Yoksun Biliyorum...

İçimde bir yerlerde sana da göçebe ruhum

Yakındır biliyorum bana da sonsuzluğun

O duyulmaz, ulaşılmaz, aşılmaz,

O imkansız ruhluluğun... Cemre.Y.

Benimle Evlenir Misin

...Benimle Evlenir Misin...
Hani diyorum
Ezan saati olmayan zamanlarda sala okunuyor ya hep!
Bir gün de biri çıkıp
"Benimle evlenir misin" i okusa ya!
(Bence gayet farklı bir teklif olurdu.)
Cemre.Y.

Gerçek Kadın Zor Değildir Aslında

...Gerçek Kadın Zor Değildir Aslında...
Gerçek bir kadını mutlu etmek için
Milyarlar harcamanıza gerek yoktur!
Doğru zamanlama ve doğru kelimelerle
Bir demet çiçek
Onu dünyanın en mutlu hatunu yapmaya yeterlidir.
Cemre.Y.

Ya Çok Yaşamış, Ya Hiç Yaşamamışsındır

...Ya Çok Yaşamış, Ya Hiç Yaşamamışsındır...
Senin hiç...
Bembeyaz bir bulut öbeğinin
Tam orta yerine,
Şöyle bir yüzüstü uzanıp,
Dünyanın en güzelliklerini
Seyre dalmakla başlayan,
Sonsuz bir hayal bulutu kadar, son bulan,
Bir tek mutluluk hayalin!
Senin hiç...
Bir tek yağmur damlası olup,
Onun alnının ortasından yanaklarından birinde,
Şöylece bir pişmanlıkla süzülüp,
Dünyanın son pişmanlığını seyre dalmakla biten,
"Ulan! Olur!" deseydim,
Böyle son bulmazdı dediğin,
Herhangi pişmanlığın!
Oldu mu ki!
Olamaz!
Muhtemel o ki...
Herhangi bir yaştaki o sen bile,
Ya çok yaşamış,
Ya hiç yaşamamışsındır!
Cemre.Y.

Kasım Taneleri

...Kasım Taneleri...
Kasım taneleri düşüyor kirpiklerimden
Yüreğim,
Devre mülk yüreklerden çoktan yorulmuş
Issızlık tohumları ekiyor yaş tanelerimden...
Cemre.Y.

Şair İronisi

...Şair İronisi...

Şairin ironisi;

Hem yalnızlıktan yakınıp,

Hem yanına,

Hiç kimseyi yaklaştırmak istememesidir.

Hem aşka yanmaktır derdi,

Hem hep maşuk kalmaktır.

Amma velakin

Hiç kimsesiz! Cemre.Y.

Özledim Diye Bir Yer Var

…Özledim Diye Bir Yer Var…
"Özledim!" diye bir yer var,
Gülüşünün, buruk gamzesinde saklı,
Hüznünün, anlayışlı bir kaş çatımında hazine gibi
Ama...
Hiç kimse yeterince uğramıyor oralara!
Sonra sen...
Artık özlememeyi öğreniyorsun.
Cemre.Y.

Terk Edilmiş Köy Mezarlığı

…Terk Edilmiş Köy Mezarlığı…
Bazen soruyorlar bana,
"Bir insan yeniden sevebilir mi,
"Yeniden aşık olabilir mi ki?" diye.
Buruk bir tebessümüm oluyor onlara!
"Her zaman, herkese, herkes kadar değil!
Ama...
Onu öldürürken yüreğinizde,
Kendinizi de yeterince öldürebilirseniz!
Üstelik hala seven o halinizle...
Artık siz zaten...
O siz!
Değilsiniz...
Sonra nefes alıyorsunuz yeniden.
Yara kabuklarınızın üzerinde
Sek sek oynamayı öğreniyorsunuz!
Madem yaşıyor bu beden
Ruhunuza en yoldaş olana...
Şık oluyorsunuz.
Seviyorsunuz işte
Sizden artık ne kaldıysa!
Yoksa şu yürek
Terk edilmiş bir köy mezarlığı
Bir muhtarı bile olamayan." diyorum onlara!
Cemre.Y.

Gitmişsin Ama

…Gitmişsin Ama…
Anılarını toparlamayı unutmuşsun?
Soyuna çeken bir toplanış olmuş bu da!
Öylece alelacele ne bulduysan toplamışsın bavula.
İşe yarar sandığın her şeyi toparlamışsın da…
Kirlilerini unutmuşsun!
Acelen vardı belli ki yoksa unutmazdın asla!
Kibrin kalmış be yavrucağım
Kokusu bütün odalarda!
Nefretini de unutmuşsun üstelik!
Zehir zemberek acımasız cümlelerinin her harfi
Odanın, salonun yer yanında asılı kalmış!
İnsan bir camları açar havalandırır be yavrum!
Böyle mi öğrettim ben sana?
Ha ciğerimin çiziği, ha yosun gözlüm,
Böyle mi öğrettim ben sana?
Cemre.Y.

Olmadı

…Olmadı İşte…

Onsuzluk promilli bolca alkol kokuyordum.

Öp me...di.

Sarılmadı bile sımsıkı!

Öpmeyi geçtim, bari bir sarılsaydı.

Billahi bu meredi bırakacaktım

Olmadı işte! Cemre.Y.

Ah Andrea!

..Ah Andrea!...
Bazen...
Sadece bir ses duyarsınız
Duyduğunuz o sesin geldiği
Ciğerde ve yürekte
Bütün duygular öylesine tamamdır ki
Uzuvlarının hepsi birden
Sapa sağlamdır etrafınızdaki herkesten.
Ah Andrea!
*"Oh perdonatemi,
Non riuscivo a vedere Andrea
Occhi ha capito di non vedere,
I miei occhi erano sempre più chiuso,
Sempre in ascolto per te,perché
Il mio cuore sempre pieno
Soltanto una volta ho aperto
İ miei occhi e sono di nuovo chiusi.
Sei ancora perfetto per me, ora."
*Gözlerinin görmediğini
*Göremediğim için affet beni,
Seni dinlerken…
Gözlerim hep kapalıydı çünkü.
Yüreğimde hep tamdın.
Sadece bir kerecik gözlerimi açtım
Sonra yeniden kapadım.
Şimdi hala bana tamsın.
Cemre.Y.