...Neyse!...
| Mevsimler ayarsız geçip giderken, |
| Arsız yağmurlar başladı durduk yere! |
| Durduk yere gök gürledi en şimşeklisinden, |
| Durduk yere yine korktum ya anne'm! |
| Dizimin ağrılarını yeni affetmiştim oysa, |
| Oysa yüreğimin yaralarını yeni mumyalamıştım. |
| Ciğerlerim falan da idare ediyor işte kendince! |
| Lakin sol kürek kemiğimin üzeri kurak bir toprak sanki. |
| Sağ elimle kaşıdıkça yeni yaralar, |
| Yeni yeni sorumluluklar çıtırdıyor her hücresinden! |
| Sahi... |
| Onu ne yapacağız anne'm! |
| Kuruyup, çürüyüp toprakta yok olmadan şu deriden elbisem, |
| Sevilecek mi şöyle doya doya hani en mevsimsiz olanından, |
| Hani en masallara kahramanlar olunanından. |
| Neyse! |
| Hava ayaz, mevsim zemheri, |
| Soba da yok ki bir odun daha atıp ısınsam. |
| Yıldızsız, yakamozsuz akşamlardan geçiyorum sevgili'm. |
| Hani bir keresinde... |
| "Umudu yıldızlara astık, ay tutuldu." demiştim ya! |
| Eksik kalmış... |
| Rüyayı, hayal sandık, yalan oldu. |
| Geçer ama... |
| Bütün geçenler gibi! |
| Neyse! |
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder