Gerçek Bir Dost

…Gerçek Bir Dost… Böyle anlarda anlıyor insan, yanında olmayacak bir sevgili'dense,  Yüreğiyle yanında olan, teselli cümleleriyle seni omuzlarından sarsıp Hayata pozitif bakmanı sağlayan gerçek bir dost çok daha önemlidir. Cemre.Y.

Hiç Kimse Bilemedi

...Hiç Kimse Bilemedi...
Efkarımı, efkarım kadar derin bir nefes alıp,
Derin bir karanlık kuyunun nefesine doldurdum, kapattım ağzını sıkıca...
Derin bir sızı bıraktım, birkaç nefeslik!
O sızıdı, ben çağladım, o sustu, ben ağladım...
Ben sarıldım o ağladı, ben ağladım o sarıldı ezgilerin nağmelerinde...
Ne olması gereken zamanında oldu,
Ne olmaması gereken zamanda olamadı ama!
Hiç kimse bilmedi, hiç kimse anlayamadı nefesin ruh olduğunu
Ve sana, sadece sana be hey eski yarim ve yaram sana aktığını,
Hiç kimse bilemedi.
Cemre.Y.

Başka Şans

…Başka Şans…
Geçmişimin süzgeçlerinden, üzüle düzüle geçtim,
Sonuçta sadece "A" dan sızıvermiş
Garip bir "B" ydim ben.
Ya ömrüm boyunca "Z" yi hayallenip ulaşamayacak,
Ya da ömrüm boyunca sadece "A" ya dönebilmeyi azmedecektim.
"C" ye adım atmaktan başka şansım kalmamıştı.
Cemre.Y.

Dürüst Olabilseydiniz

…Dürüst Olabilseydiniz… Keşke düşmanlarım kadar dürüst olabilseydiniz! Hiç değilse onların tarafları belliydi… Biriniz "Ben artık gerçek değildim" dedi. Diğeriniz kederimdeki gözyaşımdan hasılat çıkartmaya kalktı. Bundan sonra bende gerçek değilim. İplikleriniz pazar tezgahlarında bile değil, Sokak dilencilerinde 1 kuruşa gidiyorsunuz ve siz bunu hak ediyorsunuz… Arkama bile bakmayacağım gibi, Arkamı dönmeyeceğim bir hançer daha saplayamayacaksınız. Beni yaraladığınız o mesajlar bir yerlerinizden girip, diğer yerlerinizden fitil fitil çıkacak! Ben arkama yaslanıp işime bakacağım ve sadece ahlarımın tuttuğunu gördükçe Şükredip şükür namazı kılacağım acizliğinize öylece bakacağım… Cemre.Y.

Öldür Beni

...Öldür Beni...

Yüreğim kanadı kırık bir serçe...
Ya koparırsın diğer kanadımı da,
Ya da sarar sarmalar korursun beni...
Koruyup kollamayacaksan öldür beni ey sevgili!
Cemre.Y.

Yüreğim Çizildi

…Yüreğim Çizildi… Rüzgar saçlarının kokusunu getirdi yarim, yüreğim çizildi.  Yağmur olup gözyaşımın tuzunu kondurdum dudaklarına. Cemre.Y.

Zorunda

…Zorunda… Ne zor bir şeydir koca bir aşkın yükünü,  Küçücük bir yürekte tek başına taşımak zorunda bırakılmak. Cemre.Y.

Olmayacak

…Olmayacak… Öyle bir an gelir ki, Tek bir nefeslik kokusuna muhtaç olursun! Psikolojik bir buhrandır evet! Kimyan bozulur, nefesin tekler… Ama o bir tek nefesi ona ait, Herhangi bir kokudan alamazsan, ölebilirsin. Bir daha asla olmayacak, Bir daha asla kimse nefesim olmayacak. Cemre.Y.

Annesine Aşık Olmayan Bir Adam, Başka Bütün Kadınları Yarım Sever!

...Annesine Aşık Olmayan Bir Adam, Başka Bütün Kadınları Yarım Sever!...
Daha ilk cümlemi okur okumaz itiraz seslerinizi duyar gibiyim.
Zira kadın-erkek ayırdımına varmaksızın çoğunuzun
Beyin algısında aşk deyince tek bir çağrışım uyanıyor,
Cinsellik...
Ne büyük hata!
Oysa yazımın ilk kelimesi "Anne!" ile başlıyor ki
Bir kadın hamile olduğunu hissettiği andan itibaren annedir.
Bütün cinsel kimliklerin dışında çok farklı bir olgudur
Annenin evladına, evladın annesine duyduğu sevgisi ve aşkı.
Kaldı ki Dünyaca ünlü Merriam-Webster sözlüğünde bile
Aşk oldukça yalın bir tarif ile:
"Aşk, güçlü bir bağlılık hissi
Ve kişisel bağlanma duygusudur." diye tanımlanmaktadır.
Oğul annesi olmamakla birlikte kız annesi olarak,
Yani anne olmak olgusunun tüm aşamalarını doğru algılayıp,
Doğru yorumladığımı düşünüyorum.
Kız evlatlar ilk andan itibaren anneye daha yoğun ve yakın tutunurken,
Erkek evlatlar doğdukları andan itibaren,
Çevreye mal edilerek anneden uzaklaştırılmaktadır.
Oysa anne cinsiyetsiz sever ve sınırsız bağlıdır evladına.
Gelelim asıl meseleye;
Oğul, bebeklikten itibaren,
Bütün aile ve çevresinden ona en başından dikte edilen
Gurur ve yüceltilme duygusunu aşıp,
Annesine karşı sınırsız sevgi ve aşk beslerse işte o vakit,
Katıksız saf sevgiyi özümsüyor yüreğinde.
Zamanımız hatunlarının
"Ay, süt çocuğuyla uğraşamam,
Hele bu saatten sonra." dediğini duyar gibi oluyorum.
Oysa hangi yaşta olursa olsun annesine aşık olmayan bir adam,
Başka bütün kadınları yarım sever,
Çünkü sadece cinsi münasebet vardır beyninde.
Çünkü o doğduğu andan itibaren o yönde yüceltilmiştir.
Gururdur, ne yapsa, ne yapmasa tolore edilir.
Ergenliğe ulaştığı andan itibaren,
İlk deneyimi ile beraber bütün kadınlar onundur artık.
Biri giderse, diğeri gelir.
Çok az adam tanıdım,
Ergenlik yıllarında genelev kuyruklarını beklememiş olan!
Nadiren ilk deneyimini karşı cinsine duygusal hisler besleyerek yaşayan
Bu tip erkekler hayatları boyunca para karşılığı aşk yaşamamıştırlar.
Hayatlarına girip çıkan kadınlara karşı,
Mutlaka duygusal hisler beslemişlerdir.
İşte bu tip erkeklerdir annesine aşık adamlar.
Hayatlarının her döneminde birliktelik yaşadıkları kadınlarda
En ilk güven duygusunu yaşarlar, aşk ve sevgi sonrasında gelir.
Saygıyı her zaman baş tacı yaparlar.
Kadına kendisini mutlak surette değerli hissettirirler.
Oysa özellikle genç kızlarımız
“En çok beni sevsin, merkezi ben olayım.” derdindedir.
Annesine bağlı olan adamları,
"Süt kuzusu" tehdidiyle aşağılamaya çalışırlar.
Oysa bu tip adamları tercih edenler zamanla görürler ki
“Senin için annesinden bile vazgeçen,
Bir başkası için de ilk fırsatta senden vazgeçer.”
Dedim ya “Annesine aşık olmayan bir adam,
Başka bütün kadınları yarım sever."
Bu yazımı okuduktan sonra etrafınıza bir bakın.
Annesinden ve sevgisinden uzaklaşmış,
Ya da itina ile uzaklaştırılmış erkeklerinize,
Bu bakış açısıyla bir bakın.
Onları birbirlerinden uzaklaştırmadan,
Önceki adamla şimdiki adam aynı mı?
Aynı sevebiliyor mu sizi?
Şimdi diyeceksiniz ki; “Her anne de o kadar anne değil yani."
”Unutmayın ki bebek oğulun duyguları o kadar saf ve yücedir ki
Zaten her anneye, her oğul da aşık olarak yetişmiyor tabi.
Tekrar etrafınıza bakın karşınıza çıkan annesine aşık adamlara.
Hiçbir zaman bir kadını bilerek incitmemişlerdir.
Hiçbir zaman sevmedikleri bir kadınla beraberlik kurmamışlardır.
Hiçbir zaman kadınlarını aldatmamış,
Bir ilişkiyi tamamen sonlandırmadan,
Yeni bir ilişkiye adım bile atmamışlardır.
Hiçbir zaman kadınlarını aldatmamışlardır.
Şu zamanda rastlama olasılığınız çok az ama denk gelirseniz,
Şansınız yaver giderse böyle adamlara aşık olunuz.
Onu dünyaya getiren anneye saygı, sevgi ve şefkat duyunuz.
İşte o zaman, o adam sizi tam sever, katıksız sever.
Elbette annesinden sonra gelmeye gönülden razı olacaksınız.
Emin olun ki o anne bu dünyadan gittikten sonra,
Çok uzun bir zaman hep siz olacaksınız.
Çünkü siz aşkın tamamlayan kısmısınız.
Çünkü siz, bu aşk sürse de süremese de,
Sevgi daimdir ve siz artık onun yüreğinde bir imza'sınız!
Ne vakit Allah korusun!
Anasını kaybetme korkusu yaşasa, sizi hatırlayacak…
Hem de ona ilk gösterdiğiniz ana yaralarınızdan.
Herkesin ömrü daimi ve sağlıcakla olsun.
Şurada emekli olmama yüzyıl daha var…
Üstelik bir Türkiye'm dolusu arşınlamak hayalimle,
Pembe tosbağamla dünya turu hayalim ölesiye kapışırken!
Ben daha imkanlarımı olgunlaştıramadan!
Hiç olmayacak yerden menisküs yırtığı diz ağrısı engel teşkil ederken!.
Gerekse sürüne sürüne gezecem lan dünyayı!
"Seve seve yandıydı!" yazsınlar mezar taşıma gram gam değil.
Sıcak iklimleri oldum olası severim.
(Bu yazıyı yazmama vesile olan elli iki yaşındaki bir adamla,
Seksen beş yaşındaki bir ananın sevgi dolu bakışlarına şükranlarımla.)
Cemre.Y.

Kader

…Kader… Bilmek, hayatın akışını değiştirebilseydi Eminim hiçbirimiz kaderlerimizi böyle yazmazdık... Cemre.Y.

Senin Olsun

…Senin Olsun… Sadece… Renklerimi istiyorum geri. Başka ne varsa senin olsun. Cemre.Y.

Katil Her Yerde

…Katil Her Yerde… Bunun için özür dilemek hiç içimden geçmiyor ya neyse  "Özür dilerim ama kısaltmalı kelimelerden nefret ediyorum!" Elimde değil işte beynimden esiveriyor, "Bugün senin için daha iki sesli harfi katleden, Yarın nelerinin cinayetini işler!" cümlesi... Katil her yerde! Cemre.Y.

Bomboş

...Bomboş...
Hani insan içinin bomboş olduğunu hisseder ya
Hani kaburgalarının altında yürek yokmuş,
Kalbin artık hiç atmıyormuş gibi,
Tam olarak öyleyim bugün…
Bomboş...
Cemre.Y.

Gidelim Mi Buralardan

…Gidelim Mi Buralardan… Hayallerimle, hayallerini, Bir valize toplayıp gidelim mi buralardan. Cemre.Y.

Söz Bitti

…Söz Bitti… "Söz!" Bitti. Sıra sükutta! Cemre.Y.

Hastalık

...Hastalık...
Gel de bir damla yaşın ile kirpiklerime dokun sevdiğim!
Bu hastalık huzurlu bir uyku ister.
Cemre.Y.

Mümkünü Varsa

…Mümkünü Varsa…
Keşke hiç şiir yazamayacak kadar mutlu olsak demiyorum değil hani.
Malum mutlu şiir yazılamıyor mümkünü varsa yaşanıyor ancak!
Cemre.Y.

Hayaller

…Hayaller… Öyle çok da pul pul dökülen hayallerim olmadı benim. Ya gerçekleşmez nasılsa diye minicik hayaller kuruyordum, Ya da zaten hayaldiler diye olmayınca üzülmüyordum. Cemre.Y.

Okyanus Yürekli'm

…Okyanus Yürekli'm…
Sen yanlış anladın beni okyanus yürekli'm.
Ben sadece senin denizinin tuzunu,
Gözyaşımın tuzuna katmak istedim…
Cemre.Y.

Ne Çok Akıllarınız Var

…Ne Çok Akıllarınız Var…
Ne çok akıllarınız var sizin,
Kendilerinizin hiçbir zaman uygulayamadığı!
Parayla satılmıyor nasılsa
Savurun savurabildiginiz kadar!
Cemre.Y.

Azalanlar

…Azalanlar…
Alışkınım ben...
Değer verdikçe o değerin
Yarısını olsun bana yansıtmak yerine,
Ederinden azalanlara.
Cemre.Y.

Yosun Yeşili

…Yosun Yeşili… Ağrıyan dizlerime uzanıp, Artık büyümekte olan göbeğime, Kocaman güvenli bir huzurla başını yasladığında... Gözlerini kapatıp... Saçlarını okşamamı, Yaşına göre erken gelen, Alnındaki hayal kırşıklıklarını düzeltmeye çalışarak, Seni bebekliğinde de olduğu gibi, Huzurlandırmaya çalıştığımda O bakmalara, sevmelere doyamadığım, Yosun yeşili gözlerini ciğerime saplayan o bakışın var ya! Her yoksunluğumuzda, Senin için olduramadıklarımdan sebep... Bir kere daha çiziliyor yüreğim! Ey benim ciğerimin baş köşesi, Ey benim yüreğimin çiziği! Ne zaman değişecek bu makus kader ve keder! Artık mutlu olsan diyorum. Bana hediye vesaire gerek değil! Bana... Ben saçlarını okşarken, "Çok mutluyum anne'm" diyebilmendir En kıymetli hediye'm.... Sahi eminsin biliyorum ama Seni çok'un bile az kaldığı, Tabiri teşhis edilememiş kadar seviyorum! Cemre.Y.

Hayata Gülümse

…Hayata Gülümse… Gök bile resmimizi çekiyor be sevgili, Ayrı yerlerde, ayrı hislerde de olsak  Hayata gülümsemeyi unutma emi! Cemre.Y.

Yokluğun Olumsuz

…Yokluğun Olumsuz…

Oysa en sevdiğim gündür pazartesi.

Ama bütün akşamlarım,

Bana özel bir garezi varmışcasına,

Hep aynı zifiri yalnızlığıma uyanıyor!

Ben değil,

Yokluğun olumsuz be sevgili. Cemre.Y.

.

Sen Gelmedin

…Sen Gelmedin… Oruç tutmadığım halde Ben seni Ramazan pidesini bekler gibi bekledim. Ramazan geldi sen gelmedin. Cemre.Y.

Ben Aynı Gök Kubbendeyim

…Ben Aynı Gök Kubbendeyim… Dünyanın hangi ilinin Hangi ilçesindesin bilemem ama  Ben hala aynı gök kubbendeyim! Cemre.Y.

Nokta Bile Olamaz

...Nokta Bile Olamaz…
Kuş seslerini duyabiliyorsanız
Yaşıyorsunuz demektir.
Zamansızlık düzleminde
Paralel geçişlere gebedir
Her ayrılığın sahipleri.
Bundan sonra aynı doğrunun çizgisinde
Nokta bile olamaz hiçbiri.
Cemre.Y.

Yetmez Mi?

…Yetmez Mi?... Susuyorum ya anne! Yetmez mi? Cemre.Y.

Hayatımın Her Saniyesi Değerli

…Hayatımın Her Saniyesi Değerli…

Hiç olmayacak zamanların arefesiydi hep ömrüm

Nice tutunmaya çalışsam da uçan balonun ucundan

Olmamaya meyilliydi ümitlerim.

Bundan gayrı boş hayallere harcayacak

Vaktim yok benim,

Hayatımın her saniyesi değerli! Cemre.Y.

Sensiz

...Sensiz...
Sen benim karanlıklardan korkan yüzüm
Sensiz bütün çarşaflara dolandığımsın
Elbette sensiz son bulmazdı bu gece
Hani ruhun dudaklarımı yakan
Hani şefkatin ayaklarımı ısıtan?
Şimdi her yanım ayaz sensiz ey yar!
Cemre.Y.