Zorunda Değilim!

...Zorunda Değilim!...
Ruhunu sevmediğim birini,
Sevdiğim biri seviyor diye
Sevmek zorunda değilim!
Bu da böyle bilinsin aga!
Cemre.Y.

Olmuyor Yani!

...Olmuyor Yani!...

Sensiz...
Sarhoş bile olamıyor ki insan!
Nicedir, sana bile güvenilemiyorken,
Kimine güveneceksin?
Olmuyor yani!
Sensiz..
Ölünmüyor bile!
Cemre.Y.

Doğmak Vakti

...Doğmak Vakti...
Nicedir...
Çocukluğumdan beridir biriken,
Uykusu eksik gecelerimin,
Düş kırıklarıyla beraber,
Diş kırıklarını da bir heybeye doldurup,
Söküp attım sonunda!
Şimdi, hayata, hemen, en ilkinden doğmak vakti.
Cemre.Y.

Hiç Yok

…Hiç Yok!...

O, bu, şu değil de…
Asıl ne zaman, hiç yok'luğunu anlıyorsun biliyor musun?
Hani tırnağının kenarındaki o sertliği gayri ihtiyari ağzına götürüp,
Dişinle söker atarsın ya!
O dişlerin artık orada olmadığını,
Parmağının ucunun koca bir boşluğa düştüğünü anlayınca,
Kocaman bir hayal kırıklığı yaşıyorsun.
Anlıyorsun ki artık!
Sabredip, sebat edip, yerine ne koyarsan koy,
Hiçbir şey aynı olmayacak.
Cemre.Y.

Ey Ruhum

…Ey Ruhum…

Ey ruhum!
Kaça yarıldın sen bugün!
Kristal bir cam vazo muydun ki
Sen hariç iken,
Binbir parçaya bölündün!
Sensizlikten korkanlar
Ya bir hayli geç kaldılar,
Ya da hiç oldular…
Ahhh!
O kalan sağlar!
Cemre.Y.

Sen Uyu Sevgilim

…Sen Uyu Sevgilim…
Sen uyu sevgilim,
Ben nefesini dinlerim.
Göğsündeki başımı kımıldatmam bile!
Yeter ki yüreğinin ritmi değişmesin.
Yeter ki yüreğimin ritmi değişmesin.
Cemre.Y.

Y/Anma!

…Y/Anma!...

Sana alfabenin ilk harfi ile başlamayan,
Milyonlarca üç harf kurabilirdim.
Sen y/anma diye y/andım ben yıllar yılı adını.
Bir tek onu, ciğerimden kan damlatarak anlattım sana.
Bile isteye
Yeter ki, sen y/anma diye y/andım ben yıllar yılı adını.
Sadece ve sadece üç harf idi hepi topu!
Ben, gibi bencil sonsuz bir Güneş,
Sen, gibi her kara geceye ay aydınlık bir mehtap.
Cin, gibi görünmeze karabasan kabus,
Can, gibi bir nefeslik ömür’dü adı.
Sana alfabenin ilk harfi ile başlamayan,
Milyonlarca üç harf kurabilirdim.
Hem de bütün dünya dillerinde!
Sen gittin o üç harfi seçtin!
Y/ANMA!
Lanet olasıca adı “AŞK” olsada.
Cemre.Y.

Hoşça Kal Can Kırıklarım

...Hoşça Kal Can Kırıklarım...

Ona deki...
Ben o günlerin hiçbirini unutmadığım gibi,
Ben bugünü de asla unutmayacağım!
Artık ne kadar delirebilirse delirmesine gerek yok.
Onu yüreğimden azat ettiğim gibi,
Bugün ruhumdan da azat ettim.
Hoşça kal can kırıklarım.
Hoş kal, mutlu kal.
Cemre.Y.

Kim Bilir?

...Kim Bilir?...

Günün birinde...
Öylece derinlere dalmışken...
"Ve öğrenmek ondan, aşkın ve musikinin derinini.
Bilemedim ki ben, ne zaman büyüyeceğim.
Ona bari geç kalmasam!
Oysa...
Sesinden başka hiçbir şey bilmiyorum.
Ve ben ona ve sesine meftunum!" dedi kendi kendine.
Sanki ruhunun ruhunu,
Biri çağırmış gibiydi.
Usulca kalktı yerinden,
Silkelendi.
"Kim bilir?" dedi kendi kendine!
Kim bilir ki gün olup gelecektir o sesin sahibi.
Kim bilir...
Gün olup sarılacaktır benim de ruhumun sessizliği!
Cemre.Y.

Bahar Gelmiş

…Bahar Gelmiş…

Aylardan bahar gelmişken,
Ağaçlar, rengarenk çiçeklerini giyinmişken,
Hadi gidelim Bozcaadaya...
Sen bana bisiklet kullanmayı öğretirsin,
Ben sana,
Bana sevdalanmayı.
Cemre.Y.

Yoktum

…Yoktum…

Derecesinden bellidir,
Şiirsizliğim!
Kim bilir…
Ne kadar zamandır?
Yoktum aradığın/ız adreste?
Kız/ın!
Kıskan/ın!
Ya da hiç ipleme/yin!
Sana/Siz'e artık yoktum işte.
Cemre.Y.

Kader

…Kader…

Leblebinin kaderidir bu!
En iyi kavrulmuş leblebi de olsa,
En zengin karışık kuruyemiş tabağında olsa da...
Ortaya şöyle karışık fakir sofrasında da olsa...
Sona kalır!
Lakin günün sonunda, içindeki o acı suya,
İlk ilaç diye koşulan da odur!
Cemre.Y.

Lakin Ömür Keşke'lerle Geçmiyor

…Lakin Ömür Keşke'lerle Geçmiyor…

Epeyce bir vakit…
İçim, dışım, "Sen." doluyken,
Nasıl olup da…
Yapayalnız kaldığımı sanıyorlar,
Anlam veremiyorum!
Ben seviyorum ya onu...
O'na ne diye diye avuttum kendimi.
Epeyce bir vakittir de
Sessiz bir kabullenilişindeyim ihanetinin.
Her özlemimin birer hançeri var sırtımda.
Lakin ömür keşke'ler le geçmiyor.
Öyle bir hissizlikteyim ki…
Artık hiçbir şey acıtmıyor canımı.
Cemre.Y.

Yüreğime Sen Yağıyorsun

…Yüreğime Sen Yağıyorsun…
Nerede hıçkırarak ağlayan bir genç kız görsem,
Yüreğime sen yağıyorsun!
Oysa yıllar var ki
Yanımda hiç hıçkırarak ağlamamıştın.
"Ya şimdi?" diyorum
Tam da yine bensizken,
Öylece ağlıyorsa ve ben ona,
Sar-ı-la-mı-yor-sam!
Cemre.Y.

Bilemedim

…Bilemedim…
Benim sana olan güvenim kırıldığından beridir,
Artık şaşırtmıyor hiçbir ihanetin.
Ben seni yüreğimin,
Ben seni ciğerimin,
Ben seni…
İçimin taa en içinde taşıyıp dururken,
Sen içten içe beni çürütmeye meyilliymişsin bilemedim.
Cemre.Y.

Elma Çiçekleri

...Elma Çiçekleri...
Ilık bir rüzgarla,
Salına salına saçlarıma dökülen,
Elma çiçeklerini ayrıca severim!
Düşünsene ne kışın yorgan niyetine…
Ne de yazın, rüzgar niyetine…
Sadece bahar olduğun için seviyor seni.
Cemre.Y.

Çekmiyor Frekanslar

…Çekmiyor Frekanslar…

Kim'im neyim olursanız olun Allah aşkına!
Ben sizden geçip gittikten sonra,
(Sevmeyin değil!) anlamayın beni...
Hala orada olamadığım için çekmiyor frekanslar!
Bundan sonra, sevseniz ne…
Sevmeseniz ne!
Anlasanız ne…
Anlamasanız ne!
Cemre.Y.

Kalem Kırılmış, Konu Kapanmıştır

…Kalem Kırılmış, Konu Kapanmıştır…

Bunca yılımı geçmişin "Vah!"larına harcadım...
Bundan sonra tutan "Ah!"larımı da ardımda bıraktım!
Nasıl olsa beni kaybeden ben olmadım...
Artık "An"ın ve geleceğin huzurunu duyma vakti.
Zira güven,
Bir yüreğin kalesinin bayrağıdır,
Bayrağı çalan terhis olur.
Bayrağı tutan direkse, ömür boyu mahkum!
Yüreğimden terhis olanlara selam olsun ki,
Bundan sonra…
Kimsenin egosuna tavan direği olamam!
Kalem kırılmış, konu kapanmıştır!
Bu hayat,
Can kırıklarıyla dolu kalbimi,
Acımasız adımlarıyla eze eze öğretti ki,
Ömrünü feda ettiğin evladın bile olsa,
Sahibinden çok değer verirsen,
Senin ederinden düşermiş.
Seni de yüreğimden azat ediyorum.
Cemre.Y.

Hayal

…Hayal…

Parmak uçlarım dondu sevgilim,
Elbette sıcacık şarkılar söylerdim sana,
Hala, olmasaydın hayalim!
Cemre.Y.

"Biz!" Eksikliği

…"Biz!" Eksikliği…

Bence…
Bütün hastalıklarımızın sebebi,
"Biz!" eksikliği.
"Ben!" var,
"Sen!" var…
"Biz!" yok.
Cemre.Y.

Gidişim Sana Vurulmak Korkusu

…Gidişim Sana Vurulmak Korkusu…

Ansızın bir ses geliverdi uzaklardan,
Bunca zaman sonra…
Özlemine yenik düşmüş sesinin tınısıyla,
Konuyla hiç de alakası olmayan.
Koca bir yalan savurdu arayan,
Hiç yoktan bir fotoğrafım düşmüş önüne!
Sanki, gerçek sen değildin o sesin sahibi.
Keşke o, gerçek sen olsaydın da,
“Gidişim sana vurulmak korkusuydu,
Seni yüreğime sığdırırsam,
Senden asla cayamazdım,
İşte sırf bu yüzden kaçmıştım.” deseydin.
Böylesi bir kaçışla,
Hiç de özlenesi olmayan geçmişime,
Yeni bir buruk tebessüm ettirmeseydin.
Cemre.Y.

Ve Seni Seviyorum

...Ve Seni Seviyorum...

Sevilmelerin ertesindeki
Kısa süre sonra buluşmak üzere
O ilk ayrılık sonrası,
İlk karşılaşmamızın,
Kendini tutamayan ilk gülümseyişindeki
O gamzelerin var ya sevgilim,
Portakal çiçekleri gibi kırılgan, naif,
Asalet açıyorlar zemheri ayazında,
Temmuz güneşi doğuyor tenime...
Sen soluyorum buram buram!
Ve seni seviyorum!
Cemre.Y.

Oysa Ben

…Oysa Ben…

Sana sırılsıklamken...
Kuruyabilirim.
Sana dair nağmeler söylerken yüreğim...
Susabilirim!
Oysa ben, seni, doğduğun günden beri….
Her derde devasın diye diye, içmiştim, yudum, yudum,
Her gün bıkmadan, usanmadan,
Yeni bir dert sahibi et diye değildi a kınalı kuzum!
Cemre.Y.

Gidenlerim

…Gidenlerim…

Gidenlerim oldu, gelenlerim de.
Hatta gelmeye, hiç cesaret edemeyenlerim de oldu tabi.
Bundan sonra, gelecek olan, gitmeyi unutarak gelsin!
Cemre.Y.

Onun Gülüşleri

…Onun Gülüşleri…
Gülümseyişindeki gamzeler portakal çiçekleri kokardı ya!
Hele bir de sen onun gülüşlerini görsen.
Cemre.Y.

Ömrüm

…Ömrüm…
Ne kadar kalabalıklar içinde olursan ol!
Kalabalıklar içinde en kıymetli dost ol!
Evinin kapısından içeri girdiğin an bile değil,
Yastığını başını koyduğun an
Sağına dönsen boş...
Soluna dönsen boş...
Hep soruyorlar ya "Yaşın kaç?"
O gün neyse, onu diyorum ya!
Aslında!
Ben ömrümün sadece
Çeyrek yılının gecesini de yaşadım!
Cemre.Y.

Uzaklar

…Uzaklar…

Ben sensiz hiçbir yerdeyim.
Hani sana hep anlattığım
“Çookk uzaklar” burası!
Aynı gök kubbenin,
Aynı ülkesinin,
Aynı şehrinde olabiliriz!
Ama…
Ne sen beni görebilirsin, ne de ben seni.
Ne sen gelebilirsin, ne de ben gidebilirim.
Çokkk!
Uzaklar burası!
Cemre.Y.

Ve Bu Senin Tercihin

…Ve Bu Senin Tercihin...

Ölüm kokuyordu buralar!
Ben senin misafir yatağındaki
Uykulu saçlarından
Koca bir hayatı koklamayı seçtim de kötü mü ettim!
Terinin kokusunu,
Saç telinin tek bir ışıltısını çaldım senden,
Burnumun direğine, yeni bir sızı ettim de, kötü mü ettim!
En büyük intikamın bana, bu olsa gerek!
Zira başka hiçbir koku!
Sensiz sızamaz ciğerime!
Hep, olduğu, gibi!
Unutma!
Ben sensiz değilim a yüreğimin çiziği!
Ama!
Sen...
Bensizsin ve bu senin tercihin.
Cemre.Y.

Kan Damlası

…Kan Damlası…

Ben kristal parçacıklarında savrulmuşsam evrene!
Kimin ya da kimlerin parmak uçlarına,
Bir tek kan damlası olmuşum, bana ne?
Cemre.Y.

Pes Etmek Değil De

…Pes Etmek Değil De…

Beni sevdiği gibi, hiç kimseyi sevmedi!
Bende onu tabi.
Ama bitmek zamanı gelmişse
Ve o yolda başkaca bir adım atamıyorsa,
Bitmek ve kabullenmek gerek!
Hani pes etmek değil de,
Vazgeçmeyi bilmek gerek!
Cemre.Y.