Yaşamak Vardı

…Yaşamak Vardı… Hayatı doçent olarak doğmuş olup… Okulu daha bitirmemiş bir asistan ruhunda Ve şefkatinde yaşamak vardı. Cemre.Y.

Kara Ölüm

…Kara Ölüm…
Biz her ne kadar şiire tutunmaya çalışsak da
Zulüm bitmiyor,
Her yer yine,
Her yer hala
Zul sessizliğinde
Kara ölüm…
Cemre.Y.

Ölüyorum Ya Ben

…Ölüyorum Ya Ben…
Artık...
Hiç kimsem'in yokluğuna uyanacak bir uykum bile yokken...
Tam güvenecek oluyorum yeniden,
Tam sevecek oluyorum,
Nereden geliyor bu şarkılar kulağıma?
Ben onlardan kaçmak için
Dünyayı bile tersime çevirmişken!
Nereden geliyor önüme sıra sıra
Bu zehirli cümleler.
Bu mutsuz "Son"lar!
Neden hala ihanetin kurşun deliğinden,
Can kaybediyorum ben!
Kapanmaz mı hiç bu yara?
Ne vakit yüreğimi hissetmeye meyl etsem,
Kalp yetmezliğinden ölüyorum ya ben!
Cemre.Y.

Hani Diyorum

...Hani Diyorum...
Hani diyorum...
Şu saatime,
Şu dakikaya,
Şu saniyeye,
Şu saliseye,
Yetişemediyse ahir olan o zaman!
Boşuna kendini boşa yormasa diyorum.
Yazık değil mi diyorum,
Zira akrebin görevi sabit,
Zamanın ömrünü sömürecek,
Zehirleyecek!
Ya peki...
Ona yetişmeye çalışan yelkovana,
Yazık değil mi?
Ya Şiron Koç burcunda'dır!
Ya da Mars geri hareketinde.
Yahut o en sevdiğin Güneş,
Tam da sevdiğin zaman olan Boğa burcunda'dır da
Yine de istikrarı elden bırakmaman gerekiyordur!
En istikrasız olmayı dilediğin an'larda
Burçlar bile bilemez ki...
Elinde kocaman bir sıfır'la ne yapabileceğini?
Neyi toplasan,
Neyi çıkarsan,
Neyi bölsen,
Neyi çarpsan,
Elinde kalan o kocaman sıfırdır!
Seni yaradan,
"Olmamış bu!" deyip,
Yeniden hamur eylemek varken,
"Çamurun kurumuş!" u bahane var saymıştır,
Ya var oluş aşamasındadır,
Ya da daha kalubelandan kavlin hiç okunmamıştır,
Sen sadece bir serabındasındadır
O kavurucu kumlarının...
Hepi topu su'dur lan!
O bile kumlaşmıştır yutağında.
Ölüyorsun!
Fark...
In...
Da...
Mı...
Sın?
Cemre.Y.

İyi Geceler

…İyi Geceler…
Belki de öpüyorumdur seni ruhundan adam ve sen,
Bunu her defasında hissediyorsundur.
O zaman yine iyi geceler...
Cemre.Y.

Ne'm Kaldıysa

...Ne'm Kaldıysa...
"Neyse!" diye bir yer var sonu...
"Eyvallah!" a kadar gidiyor!
Zaman, gösterecek,
Ne'm kaldıysa.
Cemre.Y.

Kandil

...Kandil...
Daha "Yoksun." günlerim olmuştu elbette,
O yüzden ayrıca bir dilek dilemiyorum Rabbimden.
Bu kandilde ben el açtım sadece "Şükür!" ediyorum.
Yosun gözlü ciğerimin çiziğini bana verdiği için.
Rabbim bugün dualar ediliyor sana ardından niyazlar ama
Duy sesimi "Şükürler olsun sana ve kalbini incittirme onun!"
Cemre.Y.

Geçer Ama

…Geçer Ama…

Üşüyorsam,

Çok olanından...

Yine bir yalana daha inanmış olduğumu anlamışımdır!

Silmişimdir bir zamanlar altını çizdiğimi.

Geçer ama! Cemre.Y.

Sevdiceğim

…Sevdiceğim…

Üzülme sevgilim,

Bu benim ilk yalnızlığım değil!

Evet çok hastayım da

Bunlar üzmüyor beni.

Bugün de sana,

"Sevdiceğim" diyemedim. Cemre.Y.

Vicdan

…Vicdan…
Unutamadığım gibi, unutamayacaksın.
Biliyorsun değil mi?
Sana mutluluklar diliyorum
Ama sözüm kardeşçe filan değil
Varsa bir kuruşluk olsa dahi vicdan, vicdanınca…
Cemre.Y.

Etme!

…Etme!…

Ben daha gülüşünün,

O gül gamzesine doyamamışken,

Sen de gidiyorsun öyle mi?

Gitme be sevdiceğim,

Bunu "Biz'e etme" diyebilmek isterdim. Cemre.Y.

Yaralı

…Yaralı… Nerelisin dediler Yaralıyım dedim. Onlar da terk ettiler. Cemre.Y.

Tam Nokta

…Tam Nokta…
Sonra birden, adının yanına yakışıp yakışmayacağına,
İlk baktığın, o soy adını, hiç hatırlayamıyorsun ya!
Unutmak bence orada, tam nokta!
Cemre.Y.

Yine Hüzünlere Gebeyim

…Yine Hüzünlere Gebeyim…
Tam gülesim geliyor hayata...
Sonra bir gözyaşı tufanı...
Sağanak yağıyor yaralarım.
Yine hüzünlere gebeyim!
Cemre.Y.

Çok Sevelim

...Çok Sevelim...

Sabahları diyorum,

Yüzüyle gözlerinin gülüşünü

Dudaklarında buluşturup öpen insanları

Ayrı bir sevelim diyorum.

Çok sevelim diyorum. Cemre.Y.

Barışma Vakti

...Barışma Vakti...

Ruhum!

Hayli uzun zamandır,

Küstük biz, ikimize...

Artık, barışma vakti!

Cemre.Y.

Hoşuma Gidiyor!

...Hoşuma Gidiyor!...
Tuhaf şeyler oluyor hayatımda.
O diye biri hala yok ama olsun.
İlk kez ondan duymuştum oysa
Daha sonra da sık sık bir dizide
Sırf o soy adı bile
Çok hoşuma gidiyor.
Cemre.Y.

Ölü Bebekler

…Ölü Bebekler…
Tek harf yazsam denize vurana
Ölürüm acıdan susuyorum!
Ölü bebekler denizi her yer!
Cemre.Y.

Yorulunca

…Yorulunca…
Gönül yalnızlığın yorgunluğundan yorulunca
Sevip, sevilmek de istiyor değil mi?
Cemre.Y.

Benden Başka Bir Ben Yok!

…Benden Başka Bir Ben Yok!...

Heves dediğin çölün ortasında bulunan vaha gibidir,

Susuzluğun bitince çöl de bitti sanırsın

Oysa çöl sınırsızdır,

Vaha tek…

Yani ben.

Benden başka bir ben yok,

Hele ki sana, hiç yok! Cemre.Y.

Güven Kırığı

…Güven Kırığı…
Harflerin aktılardı şah damarımdan,
Her seferinde bir başka öldürüyordun sen beni!
Bilmiyordum ki daha kaç yüzün vardı.
Bu sefer hangisiyle vuracaksındı bendeki seni!
Şimdi her yanım hala güven kırığı.
Sayende hala sevemiyorum hiç kimseyi!
Cemre.Y.

Kaybettik

…Kaybettik...

Biz yarınlarımızı,

Dünde kaybettik usta!

Hem yaşamanın ne anlamı var

Bugün de sen olmadıktan sonra. Cemre.Y.

Günaydın

…Günaydın…
"Günaydın"
Biraz mavili umut,
Biraz da pembeli hayal lazım bize...
Yoksa hayat dediğin ne ki!
Cemre.Y.

Kör Kuyu

…Kör Kuyu…
İnsanlar ölüyor mezarlardan daha derin ziftli kör kuyularda,
Sahi onları şimdi nereye gömecekler anne.
Cemre.Y.

Aşk Yok

…Aşk Yok…

Sorun şuydu dostum!

Ben beyaz atlı, aile tahtlı bir salak prens beklemiyordum!

Kralıysa çoktan kapılmıştı prenseslerce

Zaten evliydi.

Bir aşk daha çıkamadı gitti. Cemre.Y.

Hayal

…Hayal…

Sesini özlediğimde duymak için

Bir telefon numarası bile yoktu oysa...

Bu bile aslında onun,

Rüyalarımın bir parçası olduğunun gerçeğiydi belki!

Her şey birer hayaldi sanki. Cemre.Y.

Düşün

…Düşün…

Gecenin iki otuzunda kalbinde kelebekler uçuşuyorsa

Kelebeklerin ömrünü düşünmek yerine

Ömrüne ömür katanı düşün. Cemre.Y.

Sen Sev Yeter Ki

…Sen Sev Yeter Ki…
Sen sev yeter ki,
Ben hece hece öperim tüm coğrafyanı.
Cemre.Y.

Öpme

…Öpme…
Öpme... be!
Hatta...
Bizi böylece yarım bırak ki...
Kocaman bir ders daha alalım
Bu tam bir nefesi eksik, yarım hayattan!
Kocaman bir ders daha alalım.
Öpme!
Cemre.Y.

Sadakat

...Sadakat...
Aşk uçurumdan atlayabileceğin koskoca bir tutkudur,
Sevgiyle beslenmezse ölürsün, biter!
Ya sevgi öyle mi?
Ölse bile sadakatle seversin.
Cemre.Y.