Kadın Susar

…Kadın Susar…

Öyle şiirim olursun ki,

Cümlen değil harflerin bile susar!

Oysa bir kadın

En güzel dudaklarından öpülürken susar! Cemre.Y.

Şiir

…Şiir…
Nedense şiir sevmiyor insanlar, ..
Halbuki…
Hayat romanların özetleridir şiir...
Cemre.Y.

Öpeceğim

…Öpeceğim…

Senin her zerren bana aşık olacak sevdiğim,

Çünkü seni çocukluğuna kadar öpeceğim... Cemre.Y.

Di'li Geçmiş Zaman

...Di'li Geçmiş Zaman...

Hayatım boyunca
Sonuç ne olursa olsun,
Di’li geçmiş zaman eklerimin hakkını
Hiçbir zaman yemedim.
“.................Güzel-di.”
Cemre.Y.

Nokta

…Nokta…

Ne koysam ki olmayan bir cümlenin sonuna ben.

Nokta. Cemre.Y.

Güneş İçeceğim

…Güneş İçeceğim…

Sen gel yeter ki,

Bütün geçmişini soyun da gel,

Bütün geleceğini bana dair'li yap da gel,

Bütün şimdilerini bana ayır da gel hele!

Ben ömrüm boyunca,

Gözlerinin ışıltısından güneş içeceğim söz! Cemre.Y.

Kararlar

…Kararlar…
Göl bile fırtına akıyordu ve ben…
Bütün kararlarımı fırtınaya öylece savuruyordum.
Cemre.Y.

Kalır Mısın?

…Kalır Mısın?...
Penceremin önüne konuveren kumrular gibiydi ürkekliğin,
Belli ki acıkmış, susamışsın, perdemi aralasam kalır mısın?
Cemre.Y.

Çok Özledim

...Çok Özledim...

Yarimin sol yanında, başımı göğsüne yaslayıp,
Kokusunu en büyük nefesimle ciğerlerime çekip,
Kedi gibi sokulmayı, kalbinin atışlarını ninni saymayı,
Bana sarılmış kollarının sıcaklığını, ateşini hissetmeyi,
"Beni seviyor musun?" gibi saçma sapan
Kadınca sorularla sıkıştırmayı,
Sanki bakışında, duruşunda, sarılışında,
Öpüşünde, nefesinde, gözlerinin içinin gülümseyişinde
Ve daha birçok paylaşımında aslında binlerce kez hissettiğimi,
Gıcıklık olsun diye cümleye dökmesi için ikide bir sormak!
Yani aslında…
Normal bir kadınım demeye çalışmak ki o da biliyordu
Ki o da biliyor "Arıza" sıydım.
Özledim, çoookkk özledim.
Ben sevilmeyi çok özledim.
Cemre.Y.

Ki Bileyim

…Ki Bileyim…

Oraya kadar değil buraya kadar gel.

Ki bileyim

Sadece...

Bana geldiğini. Cemre.Y.

Yağmur

…Yağmur…
...Ve yağmur amaçsızca yağıyordu,
Çünkü…
Yazık ki dünya,
Yine de kirlerinden arınmayacak.
Cemre.Y.

Kurtlar Sofrası

…Kurtlar Sofrası…

Çoğu zaman kurtlar sofrasında çakallarla dans ettim de,

Ne kurtlara yenildim, ne çakalların oyununa geldim.

Bir tek, terk edilmiş bir köpek yavrusuna yenildim!

Bundan sonra görürsem…

Bir tekmede ben atarım olur biter. Cemre.Y.

Sende Bu Romana Dahilsin

…Sende Bu Romana Dahilsin…
Yüzümün gergefli zülüflerini,
Robdöşambr'ının iki yakasına süremediğim,
Sen ey şah damarını öpemediğim,
Ey gönlüne, gönlümce ulaşamadığım…
Sen de bu romana dahilsin.
Bil istedim!
Cemre.Y.

Şiirlerim

…Şiirlerim…

Ben şiirlerimle konuşuyorum,

Duyan duyar,

Duymayan zaten kördür! Cemre.Y.

Terazi

…Terazi...
Herkes aynı değil azizim!
Çünkü benim kefem, herkesi aynı terazide tartmaz!
Misal, senin terazin bakkal terazidir,
Hep sana bakan yanı haylice çakıllı, taşlı, ağırdır!
Ama cüzdanca.
Zengin olursun hak yiye yiye!
Misal benim terazim, yürek kefesidir,
Hep bana bakan yanı,
Kimi sevip, kime es kaza güvendiysem hep ağır…
Ama yürekçe….
O hep ağır!
Sonrası boşsa hep ağrır!
Yani herkes aynı değil azizim.
Kimi puştluk derdinde, kimi yürekçe derdinde!
Cemre.Y.

Aklımda

…Aklımda…
Her an aklımda kalmak için,
Soru işaretleri oluşturmaya harcadığın enerjinin
Birazcığını da yüreğimde kalmak için harcasaydın,
Şimdi her an aklımda ama!
Yüreğimden gitmek üzere olan biri olmazdın!
Cemre.Y.

Kitap Okumak

...Kitap Okumak...
Güneşli bir ilkbaharın öğlen vaktinde
Yağan yağmur sonrası,
Kuş cıvıltılarını duymak gibidir yolda yürürken bile kitap okumak.
Sanki yeni kahramanlar,
Upuzun yolculuğunuza eşlik edecek,
Hiç bitmeyecek dostlar kazanmışsınız gibidir.
Ama sayfaların sonu yaklaştıkça
Kitabı bitirmek istemezsiniz ama biter!
Cemre.Y.

Güçlü Olmak Mı?

...Güçlü Olmak Mı?...

Güçlü olmak...
Benim tercihim değil!
Mecburiyetim.
Cemre.Y.

Çözemedim

…Çözemedim…

Benim bir yanım recidance suiti,

Bir yanım köy kenarı ağaç evi...

Bu nasıl bir his böyle

Ben kendimi bile daha…

Çözemedim gitti. Cemre.Y.

Lüzumu Söz'süz!

…Lüzumu Söz'süz!...

Ben o canavarlarla büyüdüm!

Ama evlatlar,

Ama analar,

Ama yürekler!

Artık...

Lüzumu söz'süz

Ölmese Ya! Cemre.Y.

Yazar Geçerim

...Yazar Geçerim...

Bir şiirlik hayatsın işte!
Madem öyle!
Yazar geçerim bende.
Artık bana ne,
Kimin neresinden neyi
Anladığından.
Var mısın?
Yoksun artık dolaylı tümleçlerimde!
Ben artık öznelerime,
Ben artık yüklemlerime bakarım,
Var mısın?
Yoksun.
Bana ne, fiillerden, zarflardan, edatlardan,
Elektrikler kesik!
Sıcak su torbama muhtacım!
Var mısın?
Yoksun.
Yazar geçerim bende.
Bir şiirlik hayatsın işte!
Sana da eyvallah!
Cemre.Y.

Unutulmaya Mahkum

…Unutulmaya Mahkum…

Her şey…

Unutulmaya mahkumdur!

İstesek de...

İstemek zorunda kalsak da. Cemre.Y.

İyi Değilim

…İyi Değilim…
Bugünlerde iyi değilim...
Hem de "Hiç!" olanından!
Oysa ben her sallandığımda salıncağımda,
Sana salınıyordu ruhum!
Kaybetmek üzereydim benliğimi,
Kendimi sende buldum.
Sonra kellesiz cellatlar kesiverdiler bizim yüreklerimizi,
Her birimizi ayrı dağların eteklerine savurdular!
Yar kokusundan evvel idi evlat kokusu,
O bile kalmasın diye ciğerimi de dağladılar.
Yarim, yarim dedikçe, yaram oldular.
Artık ne halleri varsa görsünler.
Cemre.Y.

Olabilir

…Olabilir…

Yeterimden fazla yorgunumdur belki

Bütün bulmacaların sonuçlarını

Ezberden çözüyorumdur

Belki!

Artık kelam tüketmek istemiyorumdur.

Olamaz mı, olabilir! Cemre.Y.

Gittin

…Gittin…

Yaşayamadığım bütün güneşli günlerim gibi…

Giderken hiç düşünmedin bile "Biz" i…

"Biz"i boynu bükük bırakıp,

Cami avlusuna terk edip, öylece gittin. Cemre.Y.

Günaydın

…Günaydın… Güneşli bir ilkbahar sabahından, Huzurlu "Günaydınlar!" Cemre.Y.

Efkar

…Efkar…

Gece olunca mı insan efkara boğar kendini..

Yoksa efkar, sabırla geceyi mi bekler? Cemre.Y.

Yalnızlık Ömür Boyu

…Yalnızlık Ömür Boyu…

Ne yazık ki ruh geleceğini de biliyor.

Bu labirentinde sonu… O şarkıdaki gibi ne yazık ki!

"Yalnızlık ömür boyu!" Cemre.Y.

Sus Kaftanım

...Sus Kaftanım...

"Sabır!" yaşım sonunda

"Sus!"

Kaftanımı yendi.

Gittim bir epeyce

Senden bile. Cemre.Y.

Korkulardan Kurtulmalı

…Korkulardan Kurtulmalı…

Korkulardan kurtulmanın en iyi yolu,

Onlara bir an önce meydan okumaktır. Cemre.Y.