Yağmur

…Yağmur…
...Ve yağmur amaçsızca yağıyordu,
Çünkü…
Yazık ki dünya,
Yine de kirlerinden arınmayacak.
Cemre.Y.

Kurtlar Sofrası

…Kurtlar Sofrası…

Çoğu zaman kurtlar sofrasında çakallarla dans ettim de,

Ne kurtlara yenildim, ne çakalların oyununa geldim.

Bir tek, terk edilmiş bir köpek yavrusuna yenildim!

Bundan sonra görürsem…

Bir tekmede ben atarım olur biter. Cemre.Y.

Sende Bu Romana Dahilsin

…Sende Bu Romana Dahilsin…
Yüzümün gergefli zülüflerini,
Robdöşambr'ının iki yakasına süremediğim,
Sen ey şah damarını öpemediğim,
Ey gönlüne, gönlümce ulaşamadığım…
Sen de bu romana dahilsin.
Bil istedim!
Cemre.Y.

Şiirlerim

…Şiirlerim…

Ben şiirlerimle konuşuyorum,

Duyan duyar,

Duymayan zaten kördür! Cemre.Y.

Terazi

…Terazi...
Herkes aynı değil azizim!
Çünkü benim kefem, herkesi aynı terazide tartmaz!
Misal, senin terazin bakkal terazidir,
Hep sana bakan yanı haylice çakıllı, taşlı, ağırdır!
Ama cüzdanca.
Zengin olursun hak yiye yiye!
Misal benim terazim, yürek kefesidir,
Hep bana bakan yanı,
Kimi sevip, kime es kaza güvendiysem hep ağır…
Ama yürekçe….
O hep ağır!
Sonrası boşsa hep ağrır!
Yani herkes aynı değil azizim.
Kimi puştluk derdinde, kimi yürekçe derdinde!
Cemre.Y.

Aklımda

…Aklımda…
Her an aklımda kalmak için,
Soru işaretleri oluşturmaya harcadığın enerjinin
Birazcığını da yüreğimde kalmak için harcasaydın,
Şimdi her an aklımda ama!
Yüreğimden gitmek üzere olan biri olmazdın!
Cemre.Y.

Kitap Okumak

...Kitap Okumak...
Güneşli bir ilkbaharın öğlen vaktinde
Yağan yağmur sonrası,
Kuş cıvıltılarını duymak gibidir yolda yürürken bile kitap okumak.
Sanki yeni kahramanlar,
Upuzun yolculuğunuza eşlik edecek,
Hiç bitmeyecek dostlar kazanmışsınız gibidir.
Ama sayfaların sonu yaklaştıkça
Kitabı bitirmek istemezsiniz ama biter!
Cemre.Y.

Güçlü Olmak Mı?

...Güçlü Olmak Mı?...

Güçlü olmak...
Benim tercihim değil!
Mecburiyetim.
Cemre.Y.

Çözemedim

…Çözemedim…

Benim bir yanım recidance suiti,

Bir yanım köy kenarı ağaç evi...

Bu nasıl bir his böyle

Ben kendimi bile daha…

Çözemedim gitti. Cemre.Y.

Lüzumu Söz'süz!

…Lüzumu Söz'süz!...

Ben o canavarlarla büyüdüm!

Ama evlatlar,

Ama analar,

Ama yürekler!

Artık...

Lüzumu söz'süz

Ölmese Ya! Cemre.Y.

Yazar Geçerim

...Yazar Geçerim...

Bir şiirlik hayatsın işte!
Madem öyle!
Yazar geçerim bende.
Artık bana ne,
Kimin neresinden neyi
Anladığından.
Var mısın?
Yoksun artık dolaylı tümleçlerimde!
Ben artık öznelerime,
Ben artık yüklemlerime bakarım,
Var mısın?
Yoksun.
Bana ne, fiillerden, zarflardan, edatlardan,
Elektrikler kesik!
Sıcak su torbama muhtacım!
Var mısın?
Yoksun.
Yazar geçerim bende.
Bir şiirlik hayatsın işte!
Sana da eyvallah!
Cemre.Y.

Unutulmaya Mahkum

…Unutulmaya Mahkum…

Her şey…

Unutulmaya mahkumdur!

İstesek de...

İstemek zorunda kalsak da. Cemre.Y.

İyi Değilim

…İyi Değilim…
Bugünlerde iyi değilim...
Hem de "Hiç!" olanından!
Oysa ben her sallandığımda salıncağımda,
Sana salınıyordu ruhum!
Kaybetmek üzereydim benliğimi,
Kendimi sende buldum.
Sonra kellesiz cellatlar kesiverdiler bizim yüreklerimizi,
Her birimizi ayrı dağların eteklerine savurdular!
Yar kokusundan evvel idi evlat kokusu,
O bile kalmasın diye ciğerimi de dağladılar.
Yarim, yarim dedikçe, yaram oldular.
Artık ne halleri varsa görsünler.
Cemre.Y.

Olabilir

…Olabilir…

Yeterimden fazla yorgunumdur belki

Bütün bulmacaların sonuçlarını

Ezberden çözüyorumdur

Belki!

Artık kelam tüketmek istemiyorumdur.

Olamaz mı, olabilir! Cemre.Y.

Gittin

…Gittin…

Yaşayamadığım bütün güneşli günlerim gibi…

Giderken hiç düşünmedin bile "Biz" i…

"Biz"i boynu bükük bırakıp,

Cami avlusuna terk edip, öylece gittin. Cemre.Y.

Günaydın

…Günaydın… Güneşli bir ilkbahar sabahından, Huzurlu "Günaydınlar!" Cemre.Y.

Efkar

…Efkar…

Gece olunca mı insan efkara boğar kendini..

Yoksa efkar, sabırla geceyi mi bekler? Cemre.Y.

Yalnızlık Ömür Boyu

…Yalnızlık Ömür Boyu…

Ne yazık ki ruh geleceğini de biliyor.

Bu labirentinde sonu… O şarkıdaki gibi ne yazık ki!

"Yalnızlık ömür boyu!" Cemre.Y.

Sus Kaftanım

...Sus Kaftanım...

"Sabır!" yaşım sonunda

"Sus!"

Kaftanımı yendi.

Gittim bir epeyce

Senden bile. Cemre.Y.

Korkulardan Kurtulmalı

…Korkulardan Kurtulmalı…

Korkulardan kurtulmanın en iyi yolu,

Onlara bir an önce meydan okumaktır. Cemre.Y.

Mutsuz Son

…Mutsuz Son…
Her mutsuz son,
Bir öncekini de
Hortlatmaz mı mezarından!
Cemre.Y.

Sana Dair

…Sana Dair…
Sana dair…
Kaç okyanus daha susmam gerek!
Sırf sen su üstünde de
Nefes almayı unutma diye…
Yüz artık yüz!
Cemre.Y.

Aşk kere Aşk

…Aşk kere Aşk...
Aşk kere aşk, kaç eder çocuk!
Bilirsen söz seninim...
Ama sen de bir gitme be!
Cemre.Y.

Lale Sevemiyorum

...Lale Sevemiyorum...
Yosun gözlerinde
Üç tutam mavi unutmuşum
Ve ben hala nedense
Lale sevemiyorum!
Cemre.Y.

Aşk Olsun

…Aşk Olsun…
Bazı anlar vardır yalnız yaşanmaz.
Bazı yollar vardır yalnız yürünmez,
Bazı masalar vardır yalnız oturulmaz.
Aşk olsun…
Cemre.Y.

Haberim Yokmuş!

...Haberim Yokmuş!...
Misal ben...
Limon zaten ekşi diye
Üstelik kabuğu sağlam diye
Bilmiyorum büyürken
Dallarının onu korumak için
Güller gibi dikene ihtiyaç duyduğunu...
Meğer limon muşum
Haberim yokmuş!
Cemre.Y.

Yarenim Yalnızlık

…Yarenim Yalnızlık…

Daha çok akşamları

Yarenim oluyor şu yalnızlık... Cemre.Y.

Benim Sana İhtiyacım Var

...Benim Sana İhtiyacım Var...
Başka bir şeye ihtiyacım yok...
Benim sana ihtiyacım var be adam.
Cemre.Y.

Yorgun

...Yorgun...
Ben yoruldum hayat!
Müsaitsiz tek hayatta yok olacak var!
Cemre.Y.

Umutlar

...Umutlar... Umutlar asalım ömrümüze umutlar, Dudakların bir gülümseyişlik Gül gamzesinde beliriverecek umutlar... Cemre.Y.