Gelecek Mi Ki?

...Gelecek Mi Ki?...
Geleceğin
Geleceğinden
Ne kadar eminlerse,
Hayaline bile
Ayrılık kanı doğruyorlar!
Cemre.Y.

Niye Ki?

…Niye Ki?...

Ben bunca şiirim boyunca

Onca berelenmişim.

Şimdi öylesine merak ediyorum,

Kim olabilir ki

Bunca tuzlu yaş gölümden

Alıp, kurtarsın beni!

Hem, niye ki? Cemre.Y.

Peki

...Peki...

Bazen de

Sadece "Peki." dersin

Ve artık sessizce...

Yola düşersin. Cemre.Y.

Hiçbir Şey

…Hiçbir Şey...

Her şey…

Aslında…

Hiçbir şey! Cemre.Y.

Sevmelisin

...Sevmelisin...

Beni sözde değil öz de...
Yüreğinin közünde sevmelisin sevgili.
Seveceksen eğer!
Ciğerinden sevmelisin.
Cemre.Y.

Olmadı Ki

…Olmadı Ki…

O kadarmış yani…

Benim hiç senden büyük

Hiçbir hayalim olmadı ki. Cemre.Y.

İmkansız'ım

…İmkansız'ım…

Günden kara.

Geceden beyazsın sevdicegim!

Ne Güneş göğe yükseldiğinde ay çıkar,

...

Ne de Ay…

Mehtaba doğduğunda Güneş doğar.

Öyle imkan'sızımsın! Cemre.Y.

Yalnızlığın Beş Duvar Hali

…Yalnızlığın Beş Duvar Hali..
Sonra mı?
Sonra gece oldu.
Yalnızlığın beş duvar hali...
Cemre.Y.

Yol

…Yol…
Mesafeler...
Kalp ile beyin arasıdır.
Ya yolu uzatırsın,
Ya da uzatmazsın.
Hepsi bu!
Cemre.Y.

Pembe Düşler

...Pembe Düşler...
Pembe salıncağında kurduğun
Pembe düşlerinle,
Sabahları doğan güneş bambaşkadır.
Keşke hepsi...
Sadece birer hayal bulutu kalmasalar.
Cemre.Y.

Deneme Yayını

…Deneme Yayını…
Artık hayatıma;
"Deneme yayının fazla uzun sürdü,
Artık ya doğru düzgün başla
Ya da nihayet bit!" demek istiyorum.
Cemre.Y.

Sanıyorlar

…Sanıyorlar…
Ruhumun yaralarına ruh dinginliği sunmaktan dönüyorum...
İlk defa yüzümde bir tutam sevinç,
Bir tutam huzur, bir tutam da intikam var.
İntikam?
Çünkü ellerimde bana aldığım papatya ve sümbüller var!
Hiç bu kadar izin vermemiştim,
İnsanların hakkımda ne istiyorlarsa onu sanmalarına…
Sanıyorlar!
Misal bu çiçekler sevgilimdenmiş!
Yüzümdeki gülüşü görünce öyle sanıyorlar!
Bir demet çiçek uğruna ben ne çok şeye fedaymışım!
Artık o ne zaman gel dese gidermişim sanıyorlar.
Oysa be başım dik, alnım ak…
Bu bir demet çiçeği sadece kendim, kendime,
Her sabah aynada yansıyan yüzüme almıştım.
Cemre.Y.

Aşık Olun

…Aşık Olun…

Sizi burnunuzun ucundan

Koklaya koklaya öpen biri varsa,

Sevin onu, aşık olun hatta! Cemre.Y.

Yokluğun Gibi

…Yokluğun Gibi…

Benim her akşam içmek gibi geçerlilik limiti,

Hiç bitmeyecek bir sebebim var, yokluğun gibi. Cemre.Y.

Pazar'a Öykünmek

…Pazar'a Öykünmek…

Tam da bu sabah!

Sevgilinin kollarında uyunacak bir sabahtı

Oysa ne sevgili vardı,

Ne de günlerden pazardı. Cemre.Y.

Bir Kere Daha Kırıldım Geçmişime

…Bir Kere Daha Kırıldım Geçmişime…

Şiir bile geçmiyor içimden,

Öylece duruldu zaman,

Bir kere daha kırıldım geçmişime.

Şimdi mi…

Yine mi?

Yeniden doğamıyorum!

Ömür dediğin bugünse artık bitsin üstadım. Cemre.Y.

Acı

...Acı...
Bu sabah…
Gün hiçbir anneye aymadı!
Her yer kan çanağı…
Her yer simsiyah...
Her yer zemheri…
Her yer…
Yüzsüz yüzlere tırnak izi...
Cemre.Y.

Öyle Gerek Çünkü

…Öyle Gerek Çünkü…

Nice şiirlerimi de…

Yine, yeniden, Nasıl da susuyorum bir bilsen...

Kahkalarınla gülerdin...

Öyle gerek çünkü! Cemre.Y.

Aşeka

…Aşeka…
Ah be aşeka...
Gözlerim dursa, yüreğim durmadı…
Bir adam cinsi de, bir hatun cinsini, böyle de severmiş ya…
Varsın benim olmasındı o sevda…
Ölsem de…
Gözlerim açık gitmez, sevmek diye bir şey hala varmış!
Cemre.Y.

Huzur

…Huzur…
Huzur...
Ne de güzel bir romandır oysa
Öyle bir soluk da değil ha!
Harf harf okunur!
Ki eğer yaşamayı da yaşatmayı da bilirsen.
Cemre.Y.

Vurulur İnsan

…Vurulur İnsan...
Bazen de…
Hayalinin tam ortasından vurulur insan.
Sevmek kadar büyük,
Başka hiçbir suçu yokken!
Cemre.Y.

Bugünümde Yoksun?

…Bugünümde Yoksun?...

Sen için acı olan ne?

Biliyor musun?

Bilemeyeceksin hiçbir zaman!

Dünümde vardın ama

Bugünümde yoksun...

Yarınımda da olmayacaksın. Cemre.Y.

Peki

...Peki...
"Peki." diye bir yer var,
Sonu ecele kadar gidiyor!
Oysa ikimizden de birer tane daha yok!
Gücenikliğim...
Tebessümümde saklıdır görmüyorlar.
Cemre.Y.

Son Sözüm

...Son Sözüm...
Ön sözüm değilsin...
Ön sözlerimin hepsi kendilerini,
Yüreğimden intihar ettiler.
Ama...
Sen...
Son sözümdün.
İki yüreğin cinayetinin baş katilisin.
Cemre.Y.

O Değil De

...O Değil De...

O değil de...

"Ben değil, kedi özledi." diyecek
Bir kedim bile yok!
Şimdi sen…
Nereden bileceksin
Seni özlediğimi!
Cemre.Y.

Dengem

...Dengem...
Eskimiş, yıpranmış
Bolca can kırıklarıyla dolu
Şiirlerimi saymazsak
Benim bütün dengem
Sensin sevdiceğim!
Cemre.Y.

Onu Son Gördüğümde

...Onu Son Gördüğümde…
Onu son gördüğümde…
Ya onu sevmekten
Hiç vazgeçemezsem diye ödü kopuyordu!
Öylece bıraktım onu
Geriye sekiz canı kaldı.
Cemre.Y.

Öpüşmek

…Öpüşmek…

Belki bir gün daha, bir kerecik daha

Yağmur damlasını içerim

Onun gülüşünün içindeki gamzelerinden…

Öyle ya sevmek tek kişilik bir eylemdi sonuçta

Ama öpüşmek iki kişilik… Cemre.Y.

Kağıttan Gemiler

...Kağıttan Gemiler...
Ben şiirli kağıtlarımı
Epeyce oldu ki yaktım!
Eskiden kağıttan gemiler yapardım
Çoktandır ondan da caydım!
Cemre.Y.

Sen Benim Ney'imsin?

...Sen Benim Ney'imsin?...
İstanbul'umun içinde bir tek, Kız Kulesi kalmıştı,
Onu da sen fethettin...
Şimdi yasaklı elmaların hepsinin içinden
En kırmızısında saklı benim mey'im, sen benim neyim'sin?
Cemre.Y.