Oysa Onlar

...Oysa Onlar...
Oysa ilk kokusunu duyarsınız aşkın...
Sonra bir tasavvuf ney'inde sesini duyarsınız aşk'ın...
Ancak sonra ete, kemiğe bürünür de
Ne eti önemlidir, nede kemiği...
Her haliyle...
Her mevsimde...

Ansızın hesapsız ve terazisiz.
Sonsuza kadar gitmek istersiniz...
Öyle güzel seversiniz...
Oysa onlar!
Sanki en renkli ve değerli misketleri çalınmış gibi kaçarlar...
Cemre.Y.

Bitmiştir

…Bitmiştir…

Hani karşılaşırsınız

Ummadığın zamanın bir anında

Burnunuzun dibinde biter, daha direği sızlamaktayken.

Gülümsersiniz birbirinize, yapışıp öpmek gelir içinizden.

İstese alıp götürür sizi sizden.

Oysa zaaflara yenilmeyecek kadar büyük bir sevdadır o,

Bitmesi gerekiyordur ve bitmiştir.

Severek, sevilerek uzaklaşıp gidersiniz. Cemre.Y.

Kim Bilir

…Kim Bilir…

Bir düğünde oynamışızdır belki

Ayrı hayatlarımızın harman dalını

Şaha kalkıp hayallerimize...

Sonra feneri söndürmüşüzdür...

Yere vurmuşuzdur kadehin dibini...

Kim bilir? Cemre.Y.

Gibi

…Gibi…

Hani, en mühim anlarında yanında olmadı diye

Kırıldığın var ya meğer onun da

Kendi hayatında mühim anları varmış da

Sen bilmiyormuşsun gibi. Cemre.Y.

Söyle Güzelim

...Söyle Güzelim...
Bir yanda hüzünlü bir yürek ağlar,
Bir yanda umutlar gülücükler atar.
Bir yanda bir keman sızısı...
Bir yanda darbuka çalar.
Sen söyle güzelim bana
Gelecekte hüzün mü yoksa darbuka mı var.
Cemre.Y.

Mutlu Son

…Mutlu Son…

Ne olmuş yani

Mavi'ye yine

Yeniden...

Sevdalanmışsak!

Hem bu sefer belki,

Bizi yazanlar kavuşturur he!

Belki, mutlu biter...

"Son"lar... Cemre.Y.

Geçer Ama

…Geçer Ama… Üşüyorsam, Çok olanından... Yine... Bir yalana daha, inanmış olduğumu anlamışımdır! Silmişimdir bir zamanlar altını çizdiğimi. Geçer ama! Cemre.Y.

Nokta

…Nokta…

Ve Sen...

Neyse ....

Şimdi yazsam...

Şimdi sana dair ne yazsam...

Mührümüz dağılır!

Varsın...

Sus olsun bizi...

Bize saklayan bütün o heceler!

Konuşursak dağılabiliriz.

Sana susarak…

Koskocaman bir…

"Nokta!" Cemre.Y.

Sen Söyle ATA'm!

…Sen Söyle ATA'm!...
Sen söyle ATA'm!
Ülkem nasıl görünüyor oradan.
Nedir ahval-i geleceği?
Sızlıyor mu hala ha!
Bu vatanı kurduğundan beridir,
Silah arkadaşlarınla beraber,
Sızlıyor değil mi bütün kemiklerin?
Varlığım adına senden…
Özür dilerim!
Cemre.Y.

Bu Da Benim Tercihim

…Bu Da Benim Tercihim…
Tutkulu bir aşkın bedeli,
İkinci, üçüncü, vs. hatun olmak değildir,
"Yüreğin ve bedenin,
Tek aiti olmaktır sevda!"yı seçtim.
Şimdi yalnızlığım,
Geçmiş karşıma alay ediyor benle ya!
Etsin!
Bu da benim tercihim…
Başım dik, alnım, apak!
Cemre.Y.

Şehit

…Şehit… Dün evlatlarının şehit tabutlarına, Kanlı gözyaşlarını akıtan o analara bugün gün nasıl ayar! Cemre.Y.

Doğrudur

…Doğrudur…
Adam, ağılı cümlelerden dar ağacı yapmış,
Can kırıklarıyla dolu kelimeleriyle urganını asmış,
Ciğer acısı harflerinden heceleriyle düğüm atmış,
Susa susa bağır çağır kendi iskemlesine tekme atıyor…
Ve siz bütün bunları hadi hissedebilmeyi geçtim de
Tek mısrasını dahi okumadan
Adamın kırk yıllık ömrünün içinde kopan intihar sürülerine,
"Muhteşem!"diyorsunuz öyle mi?
Çoğunlukla cinsimden de utandığım doğrudur,
Kıra, eze bize ya çoklu mezarlar,
Ya da çoklu yalnızlıklardan oluşan
Toplu intiharlar bıraktılar diye.
Cemre.Y.

Sen Gibi

…Sen Gibi…
Kalbim kalbinden uzaklaştıkça,
Üşüyorum annem
Kim bilir sen gibi başka,
Başka kim ısıtır yüreğimi?
Cemre.Y.

Peki

…Peki…

"Peki!" diye bir yer var,

İnsanın gırtlağına takılan... Cemre.Y.

Kader

…Kader…

Ya birileri…

Ya da bir şeyler,

Onca iyi dileklerimizi,

Yanlış evrene yolluyorlar!

Ya da Rab çok meşgul ki,

Bütün iyi niyetleri üstün körü okuyor!

Yoksa bu kadar eşitsizlik,

Bu kadar savaş, bu kadar tecavüz,

Bu kadar acı olamazdı değil mi?

Yaradan hiç yarattığına,

Sırf ha bire sınavı olsun diye,

Bunca kıyar mıydı? Cemre.Y.

Yalnız Uyuyacağız

…Yalnız Uyuyacağız…
Bazen biranın dibinde
En güzel güneşleri batırırken,
Bazen de en güzel rakı kadehinin dibinde,
Balıkları yüzdürürken, artık bi sen eksiksindir!
Artık bir ben eksiğizdir de…
Şimdi ne anlamı var bunca sensiz,
Bunca bensiz kalabalığın…
Neresinden bakarsak bakalım
Bu gece de yalnız uyuyacağız!
Cemre.Y.

Özledim

...Özledim...
Sokağından geçiyorum dese,
Terastan uçacak kadar özledim.
Cemre.Y.

İnadına Gülümse

…İnadına Gülümse…

Şu hayatta

Bayıldıklarımın çetelesini hiç tutmadım ama

Ben öldüm birkaç kere.

Hadi ölmek neyse de…

Uyanmamayı dilediğim her yeni güne,

Mecburen dirilmek anımı hiç yaşamayın derim!

Hadi yine hayata,

Yeniden inadına gülümseyelim. Cemre.Y.

Anormal Sevdim

…Anormal Sevdim…

Mevsim normallerimden,

Mevsim normallerinden çok fazla,

Anormal sevdim ben hep

Artık "O, her kimse!"mi...

Ya geç kaldı bahar,

Ya erken geldi zemheri.

Bir türlü,

Aynı sevdanın iki yakasını,

Kendi ellerimizle "Biz!"e,

Bir türlü...

İlikleyemedik gitti. Cemre.Y.

Sevmeli

...Sevmeli...
Uyanmamayı dileyerek,
Geceyi örttüyseniz üstünüze
Sabah olunca
Güneş ışıkları inadına
Makas aldıysa yüzünüzden
Kuş sesleri cıvıldaşıyorsa
Pencerenizin pervazından
Sizin artık
Yaşamamak gibi bir şansınız yoktur.
Her gün, yine yeniden doğmalı yani
Güne tebessüm etmeli
Bugünü de böyle sevmeli.
Cemre.Y.

Güven Bana

…Güven Bana…
Sonra ben ona dedim ki;
"Yarim ben okyanusa düşsem,
Sen beni piranalardan korursun.
Afrika'nın balta girmemiş ormanına düşsem,
Sen beni canavarlardan korursun.
Olmaz ama!
Ola ki sen korkacak olsan,
Ana gibi sakınır kollarım ben seni.
Güveniyorum sana,
Güven bana.
Cemre.Y.

Korkarım

...Korkarım...
Sadece bir nefes...
Bir tek ses almak istiyorum ondan.
Yoksa...
Bu çirkin dünyanın,
Kalleşliğinde boğulacağım.
Ve korkarım artık...
Onlardan biri olacağım.
Cemre.Y.

Artık Gelsen Ne

…Artık Gelsen Ne… İstanbul'umun gökyüzünde Hiç bulut yok Üstelik mavisini bile çalıp Gri bir sızıyla kaplamışlar... Artık gelsen ne, gelmesen ne! Cemre.Y.

Biz Edebilseydik

…Biz Edebilseydik…

Seçilmiş yalnızlıklarımızda apayrı içtiğimiz,

Bütün bu basit içkiler yerine,

Şimdi salaş bir meyhanede,

Rakı kadehlerimizi tanıştırıyor olabilirdik.

Bir "Biz" edebilseydik. Cemre.Y.

Doğrudur

...Doğrudur...
Ne zaman,
Başıma bir orospu çocukluğu gelmeye kalkıp, başından yırtsam...
Seni stalk'ladığım doğrudur!
Zira senin gibisi bir daha bu dünyaya gelemez!
Anan menejitliydi çünkü.
Bilse doğurur muydu seni.
Cemre.Y.

Gelirsen

...Gelirsen...
Bir gün gelirsen...
Gelirsen bir gün.
Ne kanun çalayım ben,
Ne de sen romantik bir piyano resitali.
Biz...
Susalım öylece göz göze...
Kimimizin canı, çay istemiş dolunayda,
Kimimizin canı rakı içmeyi geçip...

"E iyi, haydi madem, bir sade kahve!"
Resitalinin derdindeymiş.
Umursamayalım!
Kalalım öylece, sessiz, sakince.
Cemre.Y.

Olmadı Yani

…Olmadı Yani…

Sizin...hiç…

Muhteşem bir eviniz oldu mu?

Benim çeyreğine kadarı olmuştu…

Sonra yanardağ patladı...

Çelik lavı döktüler bacasından...

Sanat filan yarıda kaldı!

Olmadı yani... Cemre.Y.

Kendi Başın Sağ Olsun

…Kendi Başın Sağ Olsun…
Sen yapmaman gerekip yaptıklarınla
Bizi sadece üzmüyorsun.
Kendi yalnızlığının
Geri dönüşü olmayan biletini kesiyorsun.
Bir sokak kuytusunda
Gazetelerin üçüncü sayfa
İntiharına makale hazırlıyorsun.
Her şey nihayete erdiğinde...
Tek bile, kalamayacakcaksın.
Kendin bile kendine yok olacak!
Oysa, ne çok affettik biz seni.
Kendi başın sağ olsun.
Cemre.Y.

Babalar Günü

...Babalar Günü...

Unutmadım seni ha baba!,
Hele ki madem
Hiç olmayacakmış bir daha bana
"Analar Gün'ü/müz!"
Burnumuzun direğine sızı
Yutkun muşuz,
Kimsesizliğimizi.
Kutlu olsun baba!
Atık çok geç ama...
Ağlama!
Katarakt gözlerine hiç yakışıyor mu?"
Cemre.Y.

Minel Aşk Kaç Mezar Eder Boyun?

…Minel Aşk Kaç Mezar Eder Boyun?...
Sen ondan uzun,
Kimliksiz, cinsiyetsiz şiirler umarsın,
O, senden başka kimler varsa
Senden başka kimi yoksa
Onlara kazdığı
Asırlık uzunluktaki cümlelerinin
Satırlar arası labirentinin
Çıkmaz sokağında sana saplar hançerini.
Yönü ne fark eder!
Tarafsız bir yerinden sızan
Can havlinde öldürür sendeki kendini.
Söylesene ey minel aşk!
Kaç mezar eder boyun?
Cemre.Y.