Yürek İşte Kırılıyor

…Yürek İşte Kırılıyor…

Bende isterdim,

Umarsız,

Vurdumduymaz biri olayım ama

Yürek işte kırılıyor...

Ve kimse görmüyor.

İyisi mi hiçbir şey yokmuş gibi,

Yüzüme bir gülümseme takıp, yaşamak. Cemre.Y.

Hayal Et

…Hayal Et…

Bu senin hayatın asla pes etme.

Yenilgiyi kabul etme

Seni yenmelerine izin verme

Hayal et.

Devam et.

Ve lütfen hayatta kal.

Ama artık gör lütfen!

Bak bakalım sonuç ne olacak? Cemre.Y.

Gülüşlerimi Geri Ver!

...Gülüşlerimi Geri Ver!...
Bana pamuk şekerli,
Lunapark'lı,
Rengarenk misketli,
Gülüşlerimi geri ver annem!
İstemiyorum bu hayatı
Varsın sizin olsun!
Bana hayal dolu heybemi,
Geri doldurabilin yeterli!
Yahut en az limitinden,
Yeniden yüklemekle yetinseniz.
Cemre.Y.

İyi Gider

...İyi Gider...
Çoğunun pembe hayallerindeydim biliyordum da
Ben bir buluttum hep...
Çoğumun pembe iklimlerinde
Hiç yer alamadığım gibi
Yaprak yaprak son oldum da
Rengim aslında hep.
Parlement mavisiydi!
Hani aşk olabilsen
Yüreğimde de iyi giderdin hani!
Cemre.Y.

Hayalime Gel

...Hayalime Gel...

Haydi hayalime gel sevdiceğim

İlkin bir kokunu hissedeyim...

Burnumun direğinde kalırsan

Seninle sonsuz sevişelim.

Bilirsin ben seversem güzel severim. Cemre.Y.

Yanık Kokusu

…Yanık Kokusu…

İnceden ciğer kokusu geliyor yine içimden,

Artık kim yaktıysa fena bir is kokusu…

Sanırım bu sefer,

Hiç kimse içimden sağ çıkamayacak! Cemre.Y.

Çok Mu Zor?

…Çok Mu Zor?...

Benim ilk kadınım,

Benim ilk adamım...

Anam'dı...

Çok mu zor

Anlamak bu imkan-sız-ı-mı! Cemre.Y.

Hayat

…Hayat…
Ve hayat...
Güneşe hayli uzak,
Zemheriye epeyce yakın kıştan devam eder!
Koskoca yaz dururken…
Cemre.Y.

Dostça Kal

...Dostça Kal...

"Hadi gel bize gidelim mi yine?"
"Ben gelmeyeyim bu sefer yorgunuz!"
"Söz sevişmeyeceğiz!"
"Ben uyur uyumaz,
Sabaha kadar beni seyredersin."
"Yok değil mi sevişmekten farkı?"
"Yok..."
"Ayrılalım madem."
"Dostça kal."
"Denerim."
Cemre.Y.

Kusura Filan Bakmam Ben

...Kusura Filan Bakmam Ben...
Cam balkonlardan evleri kirlenmesin diye sildim ben,
Bütün akrabalarımı!
Eh be...
Senin de mi sonun bu olacaktı?
Gel madem!
Kusura filan bakmam ben!
Cemre.Y.

Acının Dibi

…Acının Dibi…
Sevgili sevdalısından ayrılır da…
Hiçbir kurban bayramında
Etlerin kemiklerden sıyrılışını seyrettin mi!
Hele senin etinse kemiklerinden sıyrılan!
Yok…
Acının bu kadar dibini kimse anlayamaz!
Cemre.Y.

İpin Ucu

…İpin Ucu… Artık hiç kimsenin… Beni ikinci kez incitmesine izin vermiyorum. Tam üzdüğü yerden… Beni en son üzdükleri yerden kesiyorum Bizi bağlayan ipin ucunu. Cemre.Y.

Demedim Mi Sana

…Demedim Mi Sana…

Günaydın olmayan sevgilim…
Üşümüş yine omuzun...
Bak sırtın da açık kalmış…
Sonra belim ağrıyor diye sızlanıyorsun!
Kaç kez demedim mi sana
Kendini bensiz bırakma diye.
Cemre.Y.

Ağlarken

…Ağlarken…
Burnumda sızı, boğazımda düğüm,
Yanaklarımda yaş taneleriyle "İyiyim ben" dedim.
"Sensizlikten azar azar,
Azala azala ölüyorum be adam!" demedim.
Cenazemde ağlarken vicdanına değil de aşkına ağlasın diye…
Cemre.Y.

Bağışıklık

…Bağışıklık…

Hayallerin tek tek kırılıp,

Gerçekler'inle baş başa kalınca

Hayata bağışıklık sistemin çöküyor! Cemre.Y.

Bayım

…Bayım…
Benim hatırlanacak kadar güzel günlerim olmadı bayım...
O yüzdendir mutlu tek bir çocukluk fotoğrafım,
Tek bir gençlik fotoğrafım yoktur arşivimde.
Gün bugün ise, ben yokum bu işte.
Cemre.Y.

Gök Gürültüsü

…Gök Gürültüsü…
Gök gürültüsünden nefret ederim,
Hayatımın çoğunluğunda yanımda olmayan asıl patronun
Egosunu tekrar tatmin etme dürtüsü gibi gelir bana ve bu hiç hoş değil...
Cemre.Y.

Mutluluğun Resmi

…Mutluluğun Resmi…
İnsan mutluluğun resmini kaç renkle anlatabilir ki…
Oysa acının renkleri sonsuz bir palet karışımından oluşmaz mı?
Gülüş her yüzde aynı değildir,
Oysa gözyaşı her yüzde ve her gözde aynı hüzünle akar…
Cemre.Y.

Aşık

...Aşık...
Kimi sana şiir olur,
Kimi sen şiir olursun.
Bir türlü karşılaşmaz
Yolun başındaki alfabenin
İlk harfiyle başlayan,
İki aynı aşık (A/Şık) insan.
Cemre.Y.

Bazı Kadınlar

...Bazı Kadınlar...
Bazı kadınlar derin göğüs dekoltelerini çok kullanmazlar bayım...
Bazı kadınlar çok özel bir davet değilse gideceği yer
Öyle paletler dolusu makyaja bulanmaz.
Bazı kadınlar güldü mü gözlerinin içi bir güler...
O da bütün dünyaya değer!
Cemre.Y.

Mezar

…Mezar… O birkaç zaman bilemez İki kişilik bir mezarı son kez ziyaret ettiğini... Bildiğindeyse artık o mezardaki cesetlerin Çürümüş kemikleri bile kalmamış olacaktır. Bir zamanlar ona hediye edilmiş bir tutam Kızıl saç telidir ona ondan tek kalan! Gün gelir dilin lal, yüreğin kül olur, Sessizce toparlarsın hatıralarını çöpe atılmak üzere. Yarın kaldığın yerden başlayacakmışsın gibi öpersin yanaklarından. Birkaç zaman sonra kaldığın yerden başlayacakmışsın gibi "Hoşça kal" dersin giderken dudaklarında bir gülümsemeyle, Ardına dönüp uzaklaşırsın ondan. O birkaç zaman bilemez… İki kişilik bir mezarı son kez ziyaret ettiğini. Cemre.Y.

Günaydın

…Günaydın…
Gün aydın....
Güneşe yeniden gözlerimiz açılmışsa
Başkaca şansımız yok zaten.
Cemre.Y.

Yara

...Yara...

Hani ben bütün yaralarımı, hani en kanayanını da...
Hani kurumuş, izi yok olmaya yüz tutmuş olanını da...
Hani sınırsız ve sonsuz sundum ya kendimi sana...
Hani kitap okumayı sevmezsin ya sen...
Şöyle bir özetle hayat kitabımın sonunu bile sundum ya sana...
Sen sadece daha derin
Daha kanayan ve kanaması durmayacak bir yara açmayı seçtin ya...
Yalan değil bir an dedim keşke Şehrazat olsaydım!
Ama ben ne Şehrazat ne de bir Zümrüdüanka'ydım
Ben sadece beni kaderimin seçtiği sade bir Cemre'ydim.
Cemre.Y.

Aşk

...Aşk...
Kalabalığın içindeki yalnızlıklarda
Daha doğru cevaplar alıyor insan kendine dair.
Bir kere hürsün, teksin, yalnızsın ama
Omzuna vurup duran insanlardan anlıyorsun ki değilsin.
Ben seni benden azaltmak için gittim İstiklal Caddesi'ne.
Yüreğimde çoğaltıp, yine sana döndüm.
Uzun zamandır çıktığım her yol sende bitiyor sevdiğim.
Sen de beni azaltamıyorsun işte yüreğinden.
Anladım ki...
Son kararım'sın aşk.
Cemre.Y.

Hoş Geldin

…Hoş Geldin…
Dedim; Kolum kanadım kırık,
Üstüm başım kan içinde can kırıklarıyla dolu,
Kendi masalımı yaşamaya çalışırken yüreğimi parçaladılar.
Benim bir masalım hiç yokmuş.
Kafesine kapatma beni sadece sar yaralarımı...
Dedi; Bunca zaman hep bunu bekledim,
Üstüm başım yalnızlık içinde kimsesizliklerle dolu,
Kendi masalımı yaşamaya çalışırken yüreğimi parçaladılar.
Yine de ben seni kendi masalımda yaşatırım,
Ömrüme hoş geldin.
Cemre.Y.

Yoruldum

…Yoruldum…
İçimde bir hüzün var ve benim
Hüzün hislerim hiç boş geçmez,
Ya ölüm vardır ucunda ya ayrılık...
Ben ikisine de razı değilim.
Yoruldum galiba her şeyden.
Ben ben olayım artık,
Sen de sen
Ve olacaksak biz de biz…
Yoksa karışacak rollerle replikler birbirine
Ve bu hiç de iyi olmayacak!..
Cemre.Y.

Aşk Odur

...Aşk Odur...
Sevdiğinin kolları yastık, sıcaklığı yorgan olabiliyorsa,
Yastık ve yorganın bir arada olamadığı yerde,
İstemiyorsa arkan ona dönük olsun bir an bile,
Sen uyanana kadar öpücüklere boğuyorsa seni şefkatle,
Uyandığında güzel yüzü hala sana dönükse,
Ağrıların sancıların onun yanında yok oluyorsa işte aşk odur.
Yoksa birkaç çalıntı zamanda
Birkaç mutluluk oyunuyla herkes herkesle sevişir,
Mühim olan Aşkla tanışabilmektir.
Cemre.Y.

Zehir

…Zehir…
Bir noktadan sonra
Bütün perdeler sökülür de ardındaki maskeler çıkar ortaya…
Yapabildiklerin ve aslında hiç inşa edemediklerin…
Elinde olanlar ve olamayacaklar…
Bir an, bir çift göz çakışmasında ve bir korku filmi tadındaki
Kahkahaların çınlamasıyla tek bir su yeşili göz çakışması…
Sanki geleceğini görebildiğin
Bir fanus gibi öyle korkutur öyle şaşırtır ki seni...
Hiç şaşırmadığın kadar şaşırsın ve hiç korkmadığın kadar korkarsın...
Dua edersin, gerçek olmasın diye.
Kendini ikna etmeye çabalarsın
Bu sadece bilinçaltı korku kabusun
Su yeşili gözlünün küçük bir intikamı
Hiçbir zaman gerçek olmayacak…
Bırak şimdi boşaltsın içinin zehrini kalmasın sonraya!
Cemre.Y.

Özlersin

…Özlersin…
Sesini özlersin mesela!
Kokusunu özlersin!
Bir tek kelimesini özlersin ya da sana sarılışını...
Ararsın…
Beklediğin ses değildir o tonlama!
Çünkü sen özledikçe o azalır senden azar azar.
Çünkü sen onu önemsemedikçe özlenen sendin.
Yani boşver gitsin!
Cemre.Y.

Öğrenemedim

…Öğrenemedim…
Aşktan yana ağır hasarlı olunca,
Herkesten her şeyi bekliyor insan?
Sonra korku ve şüpheler kemiriyor bir ömür sürebilecek
Güzelim hayat resminin yanık tarafından bir ucunu!
Öğrenemedim gitti!
Ömür belki bir gün, bir an!
O da bugün, şu an!
Cemre.Y.