Yoruldum

…Yoruldum…
İçimde bir hüzün var ve benim
Hüzün hislerim hiç boş geçmez,
Ya ölüm vardır ucunda ya ayrılık...
Ben ikisine de razı değilim.
Yoruldum galiba her şeyden.
Ben ben olayım artık,
Sen de sen
Ve olacaksak biz de biz…
Yoksa karışacak rollerle replikler birbirine
Ve bu hiç de iyi olmayacak!..
Cemre.Y.

Aşk Odur

...Aşk Odur...
Sevdiğinin kolları yastık, sıcaklığı yorgan olabiliyorsa,
Yastık ve yorganın bir arada olamadığı yerde,
İstemiyorsa arkan ona dönük olsun bir an bile,
Sen uyanana kadar öpücüklere boğuyorsa seni şefkatle,
Uyandığında güzel yüzü hala sana dönükse,
Ağrıların sancıların onun yanında yok oluyorsa işte aşk odur.
Yoksa birkaç çalıntı zamanda
Birkaç mutluluk oyunuyla herkes herkesle sevişir,
Mühim olan Aşkla tanışabilmektir.
Cemre.Y.

Zehir

…Zehir…
Bir noktadan sonra
Bütün perdeler sökülür de ardındaki maskeler çıkar ortaya…
Yapabildiklerin ve aslında hiç inşa edemediklerin…
Elinde olanlar ve olamayacaklar…
Bir an, bir çift göz çakışmasında ve bir korku filmi tadındaki
Kahkahaların çınlamasıyla tek bir su yeşili göz çakışması…
Sanki geleceğini görebildiğin
Bir fanus gibi öyle korkutur öyle şaşırtır ki seni...
Hiç şaşırmadığın kadar şaşırsın ve hiç korkmadığın kadar korkarsın...
Dua edersin, gerçek olmasın diye.
Kendini ikna etmeye çabalarsın
Bu sadece bilinçaltı korku kabusun
Su yeşili gözlünün küçük bir intikamı
Hiçbir zaman gerçek olmayacak…
Bırak şimdi boşaltsın içinin zehrini kalmasın sonraya!
Cemre.Y.

Özlersin

…Özlersin…
Sesini özlersin mesela!
Kokusunu özlersin!
Bir tek kelimesini özlersin ya da sana sarılışını...
Ararsın…
Beklediğin ses değildir o tonlama!
Çünkü sen özledikçe o azalır senden azar azar.
Çünkü sen onu önemsemedikçe özlenen sendin.
Yani boşver gitsin!
Cemre.Y.

Öğrenemedim

…Öğrenemedim…
Aşktan yana ağır hasarlı olunca,
Herkesten her şeyi bekliyor insan?
Sonra korku ve şüpheler kemiriyor bir ömür sürebilecek
Güzelim hayat resminin yanık tarafından bir ucunu!
Öğrenemedim gitti!
Ömür belki bir gün, bir an!
O da bugün, şu an!
Cemre.Y.

Geçmiş

…Geçmiş…
Eskiden papatyaları da çok severdim...
Bilmem anlatabiliyor muyum?
Geçmiş adı üstünde geçmiş!
Geçmiştir.
Cemre.Y.

Yarın Öleceğim

…Yarın Öleceğim…

"Yarın öleceğim."dedim.

Ertesi gün sordu "Hani bugün ölecektin?"

Dedim ki "Bugün demedim ki ben, yarın öleceğim."

Yani beni hiç bitmeyecek yarınlar kadar sevebilen'im,

Yaşasam da, ölsem de, sonsuzum olur! Cemre.Y.

Ne Anlamı Var

…Ne Anlamı Var…
Yağmurun sesi ile geceye uyanmak nedir bilir misiniz?
Ben yanarken hiç yaş damlatmamışsa gözlerim.
Bulutlar ağlar…
Mutlaka ağlar.
Bilirim o zaman yeniden.
Kimse sevmese bile,
Beni seven bir yaradanım,
Rabbim var!
Olmalı!
Yoksa!
İnanılmaya bari…
Güvenip sığınmanın ne anlamı var?
Cemre.Y.

Öğrendim

…Öğrendim…
Ben nefes almakta zorlanırken sensizlikten,
Nefesine ve kokuna muhtaç olmamayı öğrendim.
Sen bir tek cümle söyledin aşkım öldü.
Sen bir tek cümle daha söyledin sevdam öldü.
Ben yine sustum farkındaysan.
Ve sen benim susmalarımın anlamını bilirsin.
Cümlelerinin içinde boğulmakla meşgulsün şimdi.
Ben bundan sonra sana hep susacağım, sustukça da…
Sen bitmiş kalmaya devam edeceksin.
Cemre.Y.

Gelmiş Geçmiş

…Gelmiş Geçmiş…

Şimdilerde cinayetlerimin maktullerini çözüyorum bir bir…

Yüreğimin can kırıklı dolu mezarlarında

Yürüyorum ağır aksak…

Belki de artık cam kırıklarıyla,

Can kırıkları birbirine karışmayacak

Süpüreceğim ömrümden

Gelmiş geçmişimi

Öylece affederek geçmişimin sarı sandıklarına koyup

Hiç gelemeyenimde dahil her şeyi.

Belki de artık acımayacak,

Çizilmeyecek ciğerim ben birini bari severken,

Belki de artık…

Korkmayacağım ileri doğru koşarken

Bir kere daha hayata düşüp yenilmekten. Cemre.Y.

Artık Uyan

...Artık Uyan...
Durgun ve berrak bir göl...
Hele bir de içi dışı ayrı güzelse,
Çoğu insanoğlunun içindeki şeytan
Bulabildiği en büyük taşı atıp bulandırmak ister.
Ya da bulanıp, bulanmayacağına,
O güzelliğin ve berraklığın yok olup
Olmayacağına bakmak için atar o taşları.
Oysa bir gölün bulanıp bulanmayacağı,
Atılan taşın büyük veya küçüklüğüne göre değil,
Gölün sığ veya derin oluşuna bağlıdır.
Ön yargılarından artık kurtul insanoğlu,
"Derin" dersin sığ çıkar…
"Sığ" dersin derin çıkar!
Artık uyan.
Cemre.Y.

Sevmiş

…Sevmiş…

Benim bütün hücrelerim isyanda iken

Senden pes ediş değil de…

Senden sadece suskun bir vazgeçiş ise!

Senin uykusuz gecelerin…

Yenilemeyen lokmaların...

Ağaran saçların....

Ve sonsuz susmaların delil sayılacaksa bu aşka!

Yalanların, yalanına şahit tuttukların yerine…

Ama inadına inadına yüreğim

"Aslı böyle bu hikayenin de" diyorsa…

İnandım ki…

Sen beni derin eslerle benden de derin sevmişsin! Cemre.Y.

Fena!

…Fena!...
Yıldızlar mı artık sönük
Yoksa ışıklar mı artık fena!
Cemre.Y.

Yoksun

…Yoksun…
Eylül sabahının serinliğinin içimi ürpertmesi ile,
Nisan sabahının ılık güneşinin,
Omzumu okşamasını özlediğimi,
Fark etmek gibi bir duyguydu seni özlemek.
Senden uzak, kokuna burun sızısı,
Dokunmana ten yarası, sevmene aşk acısı…
Bu sabah da yoksun işte…
Peki ya ötesi var mı?
Ötesi yok değil mi.
Cemre.Y.

Sonra

…Sonra…
Ve sonra...
Hayattan bütün şartları zorlayarak aldığın o derin nefesi,
Lanet olası bir kanser alır götürür hiç beklemeden, hiç acımadan!
Paran yoksa ölüm bile acele ediyor!
Her şeyim sana feda ama sen bana kalsaydın be annem!
Cemre.Y.

Sus Yüreğim

…Sus Yüreğim…
Sus yüreğim.
Boşuna çırpınma.
Her halükarda boğulan sen olacaksın.
Kim dedi ki sana…
Yüzme bilmeden denize sevdalan diye…
Cemre.Y.

Özür Dilerim

…Özür Dilerim…
Paşa'm!
Özür dilerim!
Yoksul duygularımın, hümanist düşüncelerini
İlk defa olsun seninle yıkmaya çalıştığım,
Duygusal açlık duvarımı…
Nefesin ve kokunla değil de
İlk defa hayvani iç güdülerimle yenmeye çalışıp,
Ona göre hareket ettiğim için ve seni hasta ettiğim için
Ben zaten hastayım da…
Sana çorba yapacak biri lazım!
Yanında olup, sıcacık bir çorbayı ellerimle içiremediğim için…
İçimden gelen sesi dinleyip, yüreğimin götürdüğü yerde
O yolculukta olacak kadar cesur olamadığım için…
Ya da…
Şimdiden seni üzen her şeyim için sevgilim affet beni…
Özür dilerim!
Cemre.Y.

Daha Önce

…Daha Önce…

Sana yaptıklarımı ve yapamadıklarımı

Acemiliğime ver sevdiğim!

Çünkü…

Daha önce hiç…

Senin beni sevdiğin kadar

Baş harf'imden son noktama kadar sevilmemiştim! Cemre.Y.

Sevseydin

…Sevseydin…
Ben seni, cennetin o sonsuz ırmakları gibi
Sevdim be sevdiceğim.
Göz bebeklerinin yıldız yıldız güneş saçan
Yakamozları kadar sevdim be sevdiceğim.
Çöz bakalım ben seni ne kadar sevdim?
Ki senin yüreğinde hiçbir şey olmasaydı
Sen benim hiçbir hayat çizgimde olamazdın.
Önceden yazılmış kader düzlemimdeydin,
Cennetimin sonsuz ırmaklarında da sen vardın.
Eğer ki sen de beni benim seni sevdiğim kadar…
Sevseydin.
Cemre.Y.

Yaşamayı Seçtim

…Yaşamayı Seçtim…
Bazen…
Ardına bile bakmadan gitmeyi bilmelidir insan!
Geçmişle yaşamaya devam ederek…
Hayata devam edilemez!
Ya…
Ölebileceksin bir yerlerde ıssız ve suskun…
Ya..
Yaşama tohum ekeceksin,
Üstelik hiç olmayacak bir yerlerden!
Eee...
Ben yaşamayı seçtim
Geçmişimin tercihi artık beni ilgilendirmez!
Cemre.Y.

Selam Olsun

...Selam Olsun...
Sonrası cehennem korkusu...
Ben insan gibi müthiş bir varlığı yaratmış olanın
Kullarını cehenneme atacağını dahası
Onunla sınamaya kalkacağını düşünmüyorum,
Misal evlatlarımız...
Onları bile tek başımıza var edemediğimiz halde,
Elbette en çok, en ilk,
Her şeyden çok bizi sevsinler, bizi tercih etsinler isteriz.
Ancak özgürdür yürekleri.
Beni seversen şöyle olur, sevmezsen cehennem demeyiz.
Ki yaradan?
Bence o, o kadar acımasız değil.
Sadece insanların bu kadar ve gereksiz yere
Kendi kendilerinden çoğalabileceğini ön görememiştir
Ya da farklı evrenlerde bizden daha da önemli işleri vardır!
Selam olsun ona!
Cemre.Y.

Gitmeli

…Gitmeli…

Bazen her şeyi bir yana bırakıp,

Yüreğinin götürdüğü yere gitmeli insan!

Orada hiç kimse olmama ihtimalini unutmadan!

Bilmediğim bir şehrin,

Hiç bilmediğim yollarındayım ama ilk defa bendeyim. Cemre.Y.

Güneş

…Güneş…
Sevdiğim ondan güneş istedim diye
Bu sabah bahar güneşinden taç yaptı bana,
Az önce de hastayım diye bir yıldız kondurdu başucuma!
Huzurum, huzurun için teşekkür ederim
Uyusam diyorum…
Huzurumun kollarında,
Gecenin karanlığını da güneşe çevirsek.
Cemre.Y.

Randevu

...Randevu...
Eskiden hatun milleti kendini ağırdan satmak için
Randevuya on dakika geç giderdi de,
Zavallı çocuk sap sap ya gelmezse endişesiyle beklerdi.
Şimdi bakıyorum da her beş masadan dördü
Tek başına oturmuş sıkıntılı hatunla dolu.
Çocuk, yeni uyanmış kasım kasım kasıla kasıla
En yavaş adımlarıyla gelip oturuyor!
Noluyo bee!
Erkek nüfusuna kıran girdi de,
Bulunmaz hint kumaşı mı oldu bunlar...
Ohhh!
Şükür ettim halime kahvaltı ediyoruz,
Ben ve keyfim ve de kahyası,
Yok öyle beklemek gibi bir derdim.
Cemre.Y.

Onun İçin

...Onun İçin...
Artık "huzurum" geldiğine göre,
İçmesem diyorum, sigarayı azaltsam!
Derdi, kederi, borcu harcı bir kenara atıp
"Senin için ölürüm" dediklerime inat,
Onun için yaşasam!
Cemre.Y.

Kuyruk Acısı

…Kuyruk Acısı…

Yokluğunu anladığımda varlığını özlediğimi anlayınca…

Uzak durmak ve ağırdan almaksa niyeti…

Ben o tahterevallinin diğer ucundan atlarım arkadaş!

Dank diye yere düşünce mabadı acıyacaksa artık bana ne!

Kıyamam falan değil, artık öyle de bir kıyarım ki!

Hiç değilse kuyruk acısıyla beni hiç unutamaz! Cemre.Y.

Kum

…Kum…
Yıldızlar gökyüzünde sana göz kıparken…
Dalga sesleri en romantik müziğinken,
Ayakların kumda…
Senle yemek yemek nefis ötesi…
Ah bir de koltuklarım kumdan olsaydı ya!
Cemre.Y.

Tebrik Ederim

…Tebrik Ederim…
İsyan ettim ben bu aşka...
Nasılsa dokunmayacak parmak uçlarım güzel yüzüne…
İnadına yemyeşil ojeler sürdüm!
Nasılsa öpmeyecek dudaklarını dudaklarım...
Kırmızı ruj sürdüm!
Nasılsa dikine dikine ısrar kıyamet yol alan
O güzel burnun koklamayacak bir tek kere daha tenimi…
Bütün parfümleri sürdüm.
Sen yoksun ki ben kalayım.
Değiştim…
Çok değiştim, seni tebrik ederim.
Cemre.Y.

Madem Öyle

...Madem Öyle...

Bu sefer seni yüreğime almadan,
Öylece bırakıp gidecektim ya hani...
Deniz bile fırtına kopardı, feribot seferleri durdu!
Madem öyle...
Vazgeçilmiyor senden...
Zaten, tamamen koparamadım ki kanıyorsun hala...
Soldan buyur kon yine yerine!
Gitsem de...
Kalsam da yerin hep yüreğim olacak bundan sonra!
Benimle olsan da...olmasan da.
Cemre.Y.

Bilemezsin

…Bilemezsin…
Bazıları gece yaşar...
Günün en güneşinde,
Yüreğine en lazımken uyur,
Bazıları gündüz yaşar…
Gecenin yıldız kaymasında,
Tam da dileğin olacakken yok olur…
Sadece o bir tek kişi ise…
Öylece araf'ın olur,
Bilemezsin şafak vaktin mi olur,
Yoksa gün batımı mı?
Cemre.Y.