Buğulu Camlar

…Buğulu Camlar…
Buğulu camlar boğuyor beni
Nefes alamıyorum
Hani kalp çizecek olsam
İçine yazacak tek harfim yok!
Cemre.Y.

Huzur

...Huzur... Huzur ne güzel bir renktir Kırmızı ve siyahın Eşlik ettiği bir geceden sonra Maviyi... Denk getirebilseydik eğer. Ne de güzel bir renk olacaktı. Cemre.Y.

Çok Gidiyorum Senden

...Çok Gidiyorum Senden...
Nefesimi alıyorum üzerinden
Yüreğinde yerim olmayanın
Atmosferinde işim ne?
Aynı Dünya'ya bir daha...
Nefes almam artık seninle...
Bu sefer çok gidiyorum senden.
Cemre.Y.

An

…An…

Biliyorum böylesi anları...

Ne hikmetse "Anı yaşa" diyenler de

Hep An'da yok olur!

Buradayım hala, bil istedim. Cemre.Y.

Tendeki O Koku

…Tendeki O Koku…
Yeni traş olmuş bir yüzü
"Sıhhatler olsun." diyerek
Öpmeyeli ne kadar oldu?
Üzülme yüreğim,
Özlediğin o yüz değil
Tendeki o koku.
Cemre.Y.

Yanıyor İşte Ciğerin

…Yanıyor İşte Ciğerin…

"Gülüm ne anlatıyorsun sen…

Yanıyor işte ciğerin,

Yüreğinin tam orta yeri" dersin susarak…

Sonra soğan doğramış olursun…

Ne bileyim gözüne toz kaçmış olur... Cemre.Y.

Hayat Bu

…Hayat Bu…

Hayat bu değişirsiniz,

Sevmediğiniz şeyleri sever,

Çok seviyorum dediklerinizden,

Anında buz olup, soğursunuz. Cemre.Y.

Kısır Döngü

…Kısır Döngü…
Ben günün güneşiydim, sen gecenin mehtabı.
Ben bir adım atacak olsam sen gidiyorsun,
Sen bir adım atsan ben gidiyorum.
Aynı dünyanın ayrı kısır döngüsünde
Birbirimize hasret kendi labirentimizdeyiz.
Sormuştun ya hani "Ne zamana kadar?" diye.
Sen günüm olsaydın ben gecen olurdum.
Cemre.Y.

Kusura Bak Yani

…Kusura Bak Yani…

Yeni acılara yer kalmamış diye,

Harıl harıl geri dönüşüm kutusunu,

Geri dönüşümsüz silmekle uğraşıyorum ben!

Kusura bak yani! Cemre.Y.

Yağmur Yüreğime Yağdı

...Yağmur Yüreğime Yağdı...

Yatağımla yorganımın bana kur yapıp,

Ayrılmak istememesinden belliydi,

Bunca yağmurlu bir günün başlayacağı.

Bu sefer yağmur yüreğime yağdı. Cemre.Y.

İçimizdeki Çocuklar

...İçimizdeki Çocuklar...
Acı anılar geçmiyor üzülmeyin
O nedenle,
Adları rutin ilaçlarını alıyorsun o kadar.
Ha bazen, arada bir
O kadar çok seviyorsun ki
Kalbinin çocuk sevinçleriyle
Bütün hastalıkları unutuyorsun.
İşte o "Bazen" lerin hiçbiri...
Bugünlere denk gelmiyor!
Hüzünler, acılar hastalıkları
Tetikliyor hepsi bu.
İçimizdeki çocuklar bizden daha üzgün...
Cemre.Y.

Kelebekler Konmuyor

…Kelebekler Konmuyor…
Dolandı ruhumun ayazına bir kere!
Zorla, şerle değil ya!
Hiç de gereksiz yere,
İçimden böyle esiyor nedense?
Kelebekler konması gerekirken bugünlerde.
Aslımı çokça merak edenlere!
Kelebekler uçuşmuyor bile.
Cemre.Y.

Eyvallah Be Mirim

...Eyvallah Be Mirim...
Ne yapmaya çalıştığınla ilgili bir fikrim yok,
Senle seviştiğimizin ertesi gününde olduğun gibi...
Demek ki götü başı ayrı oynayan senmişsin?
Hayırdır?
Nicedir eli elime değmedi dediğin eski sevgilin,
Şimdi de hamile mi kalmış!
Kusura bakma sevgilim,
Benim midem sorunlu...
Hazmedemem!
Eyvallah be mirim.
Sana bile.
Cemre.Y.

İyiyim Ben

...İyiyim Ben...
Sevdiceğim, bugün ilk defa olsun,
Ciğerlerin le değil de vicdanınla derin bir nefes al bakalım!
Oksijen yüreğinden beynine ulaşınca da hele bir düşün.
Sadece sevdim seni...
Katıksız, hesapsız, plansız sevdim.
Seni öyle sevdim ki, ben sende bittim!
Güneşin batışını ve doğuşunu hiç göz kıpırdamadan,
Aynı noktadan izlediğini fark edince anlıyor insan.
Her başlangıcın bitişe "eyvallah" olduğunu...
Neyse sevdiceğim!
Benim sendeki önemim
Mezara kadar değil de pazara kadarmış!
Sen yine de kırmış olma beni, ezmiş olma!
İncinmedim ki ben, gururumda onursuz zaten,
Üzülmedim, ağlamadım, sorun yok!
Acımadı ki, hiç canım yanmadı ki.
İyiyim ben!
Cemre.Y.

Son Veda

…Son Veda…
Ben kimseye güzellik yapma derdinde değildim oysa!
Güzelse ve kaderim güzele denk getirdiyse beni…
Gocunmazdım, an'da hissiyatımdan.
İçimdeki neyse o'yumdur zira…
İçim karışık, daha bugün,
Onca kanseri yenmiş şiir kalemimden birinin,
Yine yenildiğini…
Ya da yine kanser hücresinin, yeniden hortlayıp,
Hayata dair bütün umudunun, moralinin yok olduğunu öğrendim!
Daha bugün, bugün yine…ben yine…
O son kere ayak parmak uçlarını öperken anamın, o yoğun bakımda…
"Gitme ama sen de çok yoruldun be anam!
Daha mutlu olacaksaydın da, git madem…"dedim.
Hangi sanal alemin,
Hangi gerçek sevgisini arayanlar anlayabilir ki bu vedayı.
Neyse yine çok konuştum ben!
Cemre.Y.

Can Parem

...Can Parem...
Sarılmak...
Bütün depremlere ve bütün engellere,
En imkansız sanılan, tek çözümdür,
Biri sünger olsa da...

Ben ki sen ile ney olup
Üflemişim defalarca o sür'a...
Yenilmemişiz hayata
Boğulmak pahasına...
Daha vakit erken sana
Son kere ıkınıyorum hayata be can parem.
Hani bir daha desen!
Belki senin cesaretin le olurdu
Sus çektim.
Cemre.Y.

İki Gözüm

…İki Gözüm…

Üzüm de ne ki iki gözüm...

Sen beni, benim gibi bir sevsen,

Sabah akşam mey olurdum dudaklarında...

Şimdi üzüm de ben...

Mey de ben...

Vebalim sen... Cemre.Y.

Üç Nokta!

…Üç Nokta!...
Eh be evladım.
Cümlemi de alıp gitmişsin de hani!
… (Üç nokta) yı unutmuşsun.
En azından,
Varlığını hissettiğim bütün geceler boyu,
Hem de her şeye rağmen!
"Seni, çok.
Çook..
Çoook...
Seviyorum!" lu cümlelerime karşılık olsun
Bir , (virgül) bari koyar insan!
Cemre.Y.

Epeyce De Acıkmam

…Epeyce De Acıkmam…
Ne güzel uyurduk biz.
Bir kere olsun, sırtını dayayabilecek kadar,
Huzurla güvenebilseydik birine.
Yoksa hani es kaza aynı yatağa yatsan,
Gecenin bir yarısı rüyalardan bile,
Ayabiliyordu insan olan.
Şimdi ne gereği var!
Bütün suç...
Onlara hala simit atanlara inat
Kelebek etkili tokluğumda mı?
Tokum ben usta...
Sanırsam bu yalnızlıkla
Epeyce de, acıkmam!
Cemre.Y.

Ey Büyüklerim

...Ey Büyüklerim...
Beni soracak olursanız
Hala o Kürt mahallesinde ikamet etmekteyim,
Üstelik öç gibi...
Şimdilerde Suriyelilerin
Kürtlere Fransızca öğretmeye çalıştığını,
Uzaktan izleyip kelime kapmaya çalışan,
Türk kızı Türk'üm...
Sonra an oluyor,
Göz göze geliyoruz hep birden!
Bir gülümseyiş çakıyoruz
Birbirlerimize...
Gözlerimiz güllük gülistanlık.
Sahi ey büyüklerim!
Sizlerin paylaşamadığı...
Tam olarak ne ola ki?
Cemre.Y.

Öpüyorum

…Öpüyorum…
Öpüyorum bunca vakit sır ettiğin,
Yüreğinin tellerine mızrap olan her harfinden.
Cemre.Y.

Sonra Diye Bir Şey Yok

…Sonra Diye Bir Şey Yok…
Nicedir hatırlamaya çalışıyorum,
En son kime,
Bu saatte uykumu feda etmiştim.
"Boşver be uyuyayım." desem,
Hissediyorum ki sen de uykusuzsun!
Oysa uykun...
Koynumda be sevgilim
Sen de bilmezsin,
Çünkü hep susmamı tercih ettin.
Sustum, ama artık,
Varlığının çizgilerini derin et!
Yoksa bundan sonrası!
"Çöl ortasında, her gördüğünü serap mı sandın?" la biter.
Yoksa bundan sonrası...
Sonra diye bir şey yok aslında.
Cemre.Y.

Yalan Maskesi

...Yalan Maskesi...
Böyle kocaman, avazım çıktığı kadar
Bağır çağır ağlamak istiyorum,
Sevmiyorum hastaneleri,
Hele onkoloji servislerini,
Bütün ömrümü yedi diye içim kan ağlarken
Her gün içimi hiç umursamadan
İlle de gülümseyerek
"Geçecek birtanem" demem gerekiyor ve ben
Yalan maskemi takıyorum nefret ede ede!
"Geçecek birtanem!" diyorum.
Hiç de yakışmıyor yüzüme,
Hele gözlerime!
Cemre.Y.

Papatyalara Da Küsüm!

...Papatyalara Da Küsüm!...

Zaten...
Papatyalara da küsüm şu sıralar!
Meğer ben sadece,
"Seviyordur yahu!
Ne gerek var fal tutmaya!" derken,
Ki yıllar önce de bir kez
"Seviyor" dan başlamıştım da,
Sevmiyor çıkmıştı.
Reddetmiştim bu durumu.
Sonra "Sevmiyor!" dan başladığımda,
"Seviyor!" çıkmıştı da
Bu yalan durumu da reddetmiştim.
Şimdi!
Nereden başlanacağını bilirken,
Ezberi de zaten hiç beceremedim.
Vazgeçtim her şeyden
Papatyalara da küsüm!
Cemre.Y.

Biliyorduk

...Biliyorduk...
Acı acı gülümsedik, biliyorduk artık
O gözyaşlarının kuruyup akmaz olduğunu.
Biliyorduk artık,
İlk zamanlar feryat figan cümlelere dökülen acının
Zamansızlığı ve derinliği arttıkça
Harflerimizi çürütüp, bizi içimize içimize
İçimizden sessizleştirdiğini!
Cemre.Y.

Diğer Bütün Geçenlerim Gibi

...Diğer Bütün Geçenlerim Gibi...
Uyandığımda,
Güne gözlerimi,
Her zamanki gibi,
Ansızın açamadığım da,
Öğrendim ki!
Her şeyin aslı sadece...
Siyah beyaz filmlerde
Koca karı masallarında olmuyor muş.
Gülümseyerek yattığım yastığım,
Bunu, acıya, ihanet saymış.
Göz kapaklarımın içi, kanlı irin dolmuş!
Annem geldi aklıma.
Sanki hiç çıkıyormuş gibi.
Olsaydı şimdi...
Yine bilmiş bilmiş
"Çayın demi ile pansuman yapıver." derdi.
Sonunda yaptım ya!
O da geçti...
Diğer bütün geçenlerim gibi.
Cemre.Y.

Şiir Bitti

...Şiir Bitti...
Şiir bitti.
Artık roman yazmak vakti.
Artık romanıma başlamalıyım!
Yürek yine şiir isterdi lakin!
Artık...
O rüzgar,
Aynı meridyenden aynı esmez.
Artık bir daha da belli ki!
Belli ki şimdi...
İşte tam da şimdi!
Artık...
Müslümanım diyen ama yüreği,
Namüslim haçlı vicdansızları da
Affettim.
Kendimi de dahil,
O kadınları
Aşk-a meftun edip
Birer birer…
Hepli toplu mezarlarda,
Öldüredim elbet!
En azından…
Namusumu kurtarmış olmanın gururuyla
Yaşıyordum hala ama!
Sanki fazlası gerek.
Hissetmiyorlar zira.
Anlayamıyorlar!
Namus...
Sadece bacak arasından yitirilmiş bir hezimet değildi.
Namus beyinden geçen her ihanetli hayalin kabusuydu.
Siz...
Hepiniz hayallerinizle boğulunuz!
Oturup düşünce çakıllı şapkalarınızı önlerinize koyunuz!
Taşlarınıza iyi bakınız.
Hanginiz tam doğrusunuz?
Belki orada bir yerlerde bulursunuz cevapsız soruların,
Vicdana en huzurlu cevaplarını!
Yaradan yarattığını,
Daha cehennemlik olamayacağını ilan ettiği yaşta...
Ölürse cennetlik, günahsız yavrucak dediği yaşta.
O adamın o kirli ellerinin tacizine neden izin verdi?
Zira ben bu hayatta yoktum...
Yokum!
Hatta hiç doğmadım.
Şimdi zaman...
Roman yazmak vakti!
Cemre.Y.

Şehit

...Şehit...
Biz her yeni gün umuda uyanıyoruz uyanmasına da!
Her gün batımında
Elimize tutuşturmasalar şehit listesini.
Yaşadığımıza dahi!
Onların yerine hala nefes alıyor olmaktan
Yaşıyor olmaktan utandırmasalar
Hayat devam edecek belki ama
Öyle olmuyor işte.
Ülkem ölüm kampına dönüştürülmüş iken.
Nefes alıyorum ama yaşamak bu değil biliyorum.
Ben ne vakit bir televizyonda bir haber izlesem
Tekrar ölüyorum.
Cemre.Y.

Umut Var

…Umut Var…

Mutluysan.

Biriciğinle.

Kendinle yani.

Baş başa kalınca.

Ama gelecek de,

Bir gün gelecek diyebiliyorsan,

Gülümseyerek yastığına sarılıp.

Yarına illa ki umut var demektir. Cemre.Y.

Yaşıyorum Hala

…Yaşıyorum Hala…

Aslında hayata objektif bakacak olursak,

Artık hayat, bizim geçmiş hayat ve hikayelerimizle geçmiyor,

Hayat bence artık tırnak üstündeki klavye yeniği

Kırmızı ojelerin silinmesi gereken zamanı

Aseton'un kıvamını aşmamak anında!

Ben yokum…

Hepsi bu!

Üstüne yeni ojeleri yamalanmak yerine!

Bence o oje kökünden silinmeli,

Bence o sade kahve de mümkünse közde pişmeli mesela…

Ağır ağır, sabra sükun.

Hele o ruj her seferinde yeniden silinip, yeniden sürülmeli.

Hani öpülecek ise de hepten silinmeli!

Dudaklarından damlayan damlayı sadece yarin öpecekse var ya!

An'sa uğruna bile ölünürdü.

Olmadı gitti, bitti.

Neyse yaşıyorum hala! Cemre.Y.