Fırtına Kuşu

...Fırtına Kuşu...
Hatırlamıyorum ki bir zamanlar
O göğün kralları ilan ettiğim martılardan ilk ne vakit soğuduğumu,
Denizin iyot kokusu bana hep
Balığı ve rakıyı ve acılı şalgamı çağrıştırıyordu.
Yani eksiklerimize rağmen seviyorduk bir şeyleri.
Misal deniz yoktu, iyot kokusu burnumuzun direğinde,
Misal rakı yoktu, anason kokusu genzimizde,
Misal acılı şalgam yoktu, dost diye diye
Kimlere hırka olduğumuz ortalık yerde!
Bir martılar vardı...
Aşka hayal var diye diye de...
Onlar da razı olmuşlar çoktan kafalarına inip duran ucuz simide!
Halbuki sadece...
Çok da bilinmeyen fırtına kuşuydum ben!
Rüzgara inat uçmaya meylim vardı.
Oysaki uçak değildim ben.
Cemre.Y.

Umut!

…Umut!...

"Umut!" diye bir şey var neyse ki...

Yoksa bir gün ansızın kızımın

Dediği gibi olur her şey

"Madem hep aynı iç savaşın ortasındayız,

Senden de çok yoruldum ben,

Sence de artık ölelim mi anne'm?

Ölmeyelim mi hala?"

Kızım hayatını tamamen sevip,

Ona ben dahil,

Dahil olanları tamamen

Affetmeden ölemem ben!

Umut...

Özgürce büyüyor onun ruhuna!

Yoksa vazgeçmek

Bir noktalık bir eylemdi.

Hayata dair sıfatlığıma!

Daha ben ölmedim.

Ben… Daha ölmedim. Cemre.Y.

Gurur

…Gurur…

Oradan bakınca nasıl göründüğüm

Beni çok uzun zamandır ırgalamıyor!

Buradan bakınca yaşadıklarım,

Yaşamayı tercih ettiklerim ve

Yaşamayı tercih etmeyi bile

Düşünmediklerim beni çok ırgalıyor!

Ve bu huyum beni de,

Anemi de kızımı da,

Çok gururlandırıyor! Cemre.Y.

Artık Yeter

...Artık Yeter...
Anlamıyorsunuz değil mi?
Bunca piçliğinize, bunca kalleşliğinize
Bir karış et derdinize "Artık yeter." diyorum!
Kadınlığımdan da vazgeçiyorum,
Hanımlığımın efendiliğinde de vazgeçiyorum.
Akla hayale dil değmez.
Birer avazlık
Hepi topu birer küfür boyu
"Ah!"lar savuruyorum topumuza!
Eh madem yarın ola,
Yine umut var ya...
Belki bir gün...
Bir gün belki...
Bir gün bari...
Şiir bile yazamayacak kadar,
Mutlu oluruz birimiz bari.
Hiç olmayacak bir anda
Düşüverir bir Cemre kalbin birine...
Son olur, mutlu son.
Cemre.Y.

Doğmasaydım Ya!

…Doğmasaydım Ya!...

Seviyorum galiba acı çekmeyi…

Benden giden hiçbir şeyin

Bir daha asla dönmeyeceğini bile bile.

En iyi başarabildiğim şey bu galiba!

Durup durup geçmişi

Yine yeniden, yine ve yeniden….

Yaşayıp yaşayıp,

Geçmişimin acısına bari, tuhaf bir inatla

Tutunup durduğuma göre.

Acı denen şeyse

Keşke sadece aşk olsa!

Yerine konulamayacak şeyler var bu dünyada!

Ana gibi, evlat gibi…

Bir kere gittiyse

Aynı dönmüyor işte artık dünya!

Ki dönse bile…

Hatta ya hiç gelmediyse sana!

İşte o çok fena!

Doğmasaydım ya… Cemre.Y.

Sonra Sevişiriz

…Sonra Sevişiriz…

Önce dinlenelim...

Susalım bir uzun uzun...

Sonra sevişiriz.. Cemre.Y.

Hazırız Annem!

…Hazırız Annem!...
Ben ve valizim hazırız annem!
Çocukluğumda olduğu gibi
Bize hiç de tatil olmayan
Köyümüze gitmeye hazırım.
Korkma tam istediğin gibi doldu içi!
Uzun etekler, kısa ve uzun kollular...
Bir de vasiyet edip durduğun
Şu gelin olduğun gün
Başına koydukları
O yeşil yazmayı bulabilseydim!
Lazım olunca kullanmak için
Senin tülbentini aldım yanıma
Kızmadın değil mi?
Lazım olunca kullanıcam yakında...
Çook yakında.
Cemre.Y.

Seni Sınırsız Duymak

...Seni Sınırsız Duymak...
Kırk yıl boyunca
O kadar çok gözyaşım aktı ki
Yokluğuna, sevgi eksikliğine...
Biliyorum söz verdim ama gittiğinde
Ardından yakılacak bütün ağıtları,
Kırk günde tükettim anne!
Bilirsin "Söz." ahittir bende ve gittiğinde
Ben küçücük bir kız çocuğunun
Kollarını iki yana açabildiği kadar açıp
Seni kırk yıl boyunca karşılıksız,
Katıksız sevmek kadar sussam!
Suskun kocaman...
Bir gülümseme ile
Sadece kollarımı kocaman açıp
Güneşime veda edip mesela
Artık yıldızları ve yakamozları sevsem!
"Deli" derler ya artık
"Zeki" olmaktan istifa etsem!
Kocaman bir
"Sus!" luk çığlık atsam,
Kimse duymasa!
Kimse görmese!
Kimse koklamasa!
Kimse tatmasa!
Kimse dokunmasa!
Duyusuz bütün insanların
Bütün beşten ibaret duyguları
Sen beni terk ettiğinde de duyamasa!
Ben yine seni sınırsız duysam!
Cemre.Y.

Birkaç Canım Daha Var!

…Birkaç Canım Daha Var!

Bu gece astım yüzlerimi duvarıma bir bir…

Çok değildi zaten çivi izlerim.

Söyle hangi geçmişimden boğdun beni!

Üzülme daha birkaç canım var! Cemre.Y.

Hala Sağım Lan!

…Hala Sağım Lan!…
Nasıl olup da hala
Sağ kaldığımı soruyorlar ya bana
Benim bunca yıl
Yaşamak zorunda olduğum ilçemde
Onlarla onlar hep iç içeydiler
Birileri şeker satıyorlardı ekmek parasına
Birileri ölüm satıyordu
Kökü yok olmasın korkusuna
Birilerinin maşalarının milliyeti yoktu.
Kimilerine eceldi vatan
Kimilerine inadına
Bu vatanda ırksızca yaşamaktı.
Buydu asıl olan
Biliyor ve korkmadan
Aynı yolda yürüyordum hepsi bu!
Hala sağım laannn!
Cemre.Y.

Hala Neredesin Ruhumun İkizi

…Hala Neredesin Ruhumun İkizi…

Gün batıyor bir gün daha,

Bir kez daha

"Biz"olamadan!

Ben olsam da batacak,

Olsam da batacak,

Üstelik yarın yine doğacak!

Sen yoksun ya şimdi.

Benim bir sen'im bile yok ya!

Ne Güneşin suçu bu, ne mehtabın.

Bu suç sadece sana ait sevgilim.

Aynı yerküre içinde beni bulamamış olman.

Hala neredesin ruhumun ikizi? Cemre.Y.

Yemin Ederim

…Yemin Ederim…

Ne kadar kolay sevip,

Ne de çabuk terk ediyorsunuz!

Hani es kaza oluyor ya!

Ben de kolay seviyorum o bir'imi

Ama kolayca gidemiyorum.

Kime yaramın dibini göstersem

Korkudan sevdası kaçıyor!

Sonra da…

Hiç kimseye güvenmemeye,

Bir kere daha yeminimde…

Bütün suçlu benim!

Yemin ederim. Cemre.Y.

Her Şey Boşlukta

...Her Şey Boşlukta...
"Bir Pulsar'ın deviniminde solalım!" desem
Kimsem anlamazdı nasılsa!
Ölmeyeyse kimsenin mecali yok zaten.
Evren denen bu alemde
Her şey boşlukta.
Cemre.Y.

Bir Daha Da Beni Özleme Lütfen!

…Bir Daha Da Beni Özleme Lütfen!...
İçim üşüyor!
Yine benden habersiz
Beni mi özledin?
Zira ne vakit,
Senin aklına ben düşsem,
Bunca vakit sonra bile olsa,
"Ben ve Sen."çıkıp gidiyor yüreğimden.
Her yer zemheriye kesiyor birden.
Kurak çöl toprakları gibi,
Çatır çatır yarılıyor yüreğim,
Yeniden, yine,
O ilk, gidişinden,
Yokluğundan kırılıyor ciğerim!
Mademki her seferinde yine gideceksen,
Bir daha da beni özleme lütfen!
Cemre.Y.

Normal Ölmek

...Normal Ölmek...
Yorgunum kaptan...
Çek en yakın limana!
"Kaptaannn!!!"
Sen de mi çoktan yorgunluğa
Batırdın bu gemiyi?!
"Çoktan, öldüysek madem...
Neden hala acı çekiyor
Teker teker
Tüm hücrelerimizin
Tüm çekirdekleri!"
Neden biz de herkes gibi
Normal ölemiyoruz ki
Lanet olsun!
Cemre.Y.

Buğulu Camlara Kalpler

…Buğulu Camlara Kalpler…

Sesinden mi sevsem seni,

Yoksa sessizliğinden mi?

Korkma, birkaç buğuluk,

Nefes alacağım busenden.

Hani sen de gidersen,

Yokluğunun camlarına,

Bana son nefesinden

Yeni kalpler çizebilmek için.

Bilirsin…

Hazırlıksız bir eylemdir,

Her geçip de gitmeyen yağmurda

Nefesler dolu boş, kırılmış kalpler hayali… Cemre.Y.

Artık Biz Değiliz

…Artık Biz Değiliz… Üzülme be sevdiceğim. Ömrüme o sonbaharıma Seni seçtim diye... Üzülme no'lur... Ve sakın... Merak etme! Artık "Biz!" değiliz "Bebeğimiz ölü doğdu!" Cemre.Y.

Yıldızlar Da Kayar

…Yıldızlar Da Kayar…
Teras ve yıldızlar...
Ve yıldızlar da kayar!
Kimileri, o kayan yıldıza bir dilek tutar.
Kimileriyse...
O kayan yıldızın ta kendisidir!
Keşke...
Dileğimizi beraber tutup!
El ele kayabilseydik
Şu dünya denen cehennemden.
Cemre.Y.

Armağan

...Armağan...
Seni hala...
Yolumu, yönümü, dünyamı
Şaşırmışcasına öyle seviyorum.
Canımın bütün canlarını koruyan
Yüreğimdeki camları ezmeyen
Kırmayan, dökmeyen, incitmeyen
Ve çok güzel gülen.
Dudaklarından
Kız Kulesini fethettiğimi,
Gamzelerinden gül suyu içtiğimi,
Unutamadığım tek adamsın sen.
Adın aklıma gelse,
Kalbimin ritmi kaburgalarıma hala
Tanrıdan bir armağan olan...
Cemre.Y.

Vakit Tam Değil

…Vakit Tam Değil…
Senin için sustuğum bütün şiirlerin
Hepsini,
Dökeyim istiyorsun biliyorum hecelerime
Yazıyor..
Yazıyorr..
Yazıyorrr...
Susuyorum....
Yetmiyor lan literatürlerdeki
Bütün kelimeler bir sen etmeye...
Seni seviyorum desem az...
Senle gurur duyuyorum desem az...
Her şey az...
Ölsem uğruna desem...
Vakit tam değil...
Cemre.Y.

Yer Gök İhanet Ağlıyordu

…Yer Gök İhanet Ağlıyordu…
Sonra bütün mektupları çöpe attım yakmadan...
Yalnızlık durağına çıkan o son yokuşu
Yağmur yüklü ceketimin yakasına yapışarak
Suskunca tırmandım ağır aksak
Tek damla gözyaşı akıtmadım biliyor musun?
Gülümsedim tebessümün buruk olanından.
Gerek yoktu ne virgüle, ne noktaya
Ne de herhangi bir işarete...
Zaten yer gök ihanet ağlıyordu!
Sustum ve gittim hepsi buydu.
Cemre.Y.

Çağlayan

…Çağlayan…

"Yolun nerede başladığı önemli değildir.

Yolun neresinde,

O yolculuğa ait olduğun önemlidir."

Kendince asi,

Hırçın dalgalarıyla akan bir nehir,

Uçuruma rastlarsa,

Hiç düşünmeden o uçurumdan atlar.

Atlarken kurduğu hayallerden vazgeçip,

Çağlayan olur. Cemre.Y.

Yorgun Adam

...Yorgun Adam...
Hayatı boyunca
Attığı üç adımdan biri
Kırılıyorsa o basamağın,
Yorulduysa
Sonsuzluk kadar
Uzayan merdivenlerinden ömrünün
Yine de bu sefer,
Senin için iki basamağını daha
Çıkıyorsa "Adam!"
Durup,
"Ya kırılırsa!" düşüncesine,
Dalmasından kırılma
"Kadın!" ol da tutun sol koluna,
Güven ol üçüncü adımına.
Cemre.Y.

Şanslıyız

…Şanslıyız…
Yine de...
Hem de her şeyimize rağmen
Çökmeden omuz olduk mu?
Bir can daha boğulmasın diye!
Yine de her şeyimize rağmen
Ölmek üzereyken,
Tutunabildik mi
Hem de ruhumuzla
Bir meleğin kanatlarına...
Şanslıyız demektir hatta
Sonuna kadar da
Hak etmişiz "Biz" i
Cemre.Y.

Evlat Tabutu

…Evlat Tabutu…
Aymayan günlerde mezarlıklarımızı
Genişletiyoruz yüreklerimizde
Yoksa bir tek ananın ciğerine
Nasıl sığar koca bir evlat tabutu!
Cemre.Y.

Azalıyoruz Yani Haberin Olsun

…Azalıyoruz Yani Haberin Olsun...
Bazı cümleler,
Anlık da edilmiş olsalar,
Yılların zorluklarla,
Emeklerle, sabırlarla,
Tırnakları söküle söküle inşa edilmiş,
Başkalarınca aşılmaz o kulelerini
Hiçe sayarak edildikleri için,
Kulaklarda her an yankılanıyorlar.
Elbette seviyorum seni...ama...
Bizim kalemiz içimizden çatladı
Artık ne kadar su alabilirsek....
O suyuysa ne kadar
İçimizde durdurabilirsek be dostum.
Azalıyoruz yani haberin olsun!
Cemre.Y.

Filmin Sonunda

…Filmin Sonunda…

Her durumda sırtımdan hançerlenmektense

Ölmeyi tercih ederim.

Yaşamam yani.

En azından ona!

Denemiştim zamanında

Sırtında bir hançer yarasıyla

Yaşamak daha zor!

İnsanın kızının babasının bile

Yok olmasına yardım ediyor

Filmin sonunda o dost sandıklarımız. Cemre.Y.

Büyük Lokma

...Büyük Lokma...
Göynümün Fırat fırtınasına paralel
Dicle kırıklarıyla yan yana taptaze süzülüveren
Sen, en son büyük lokmam!
Eyy!
Özümün henüz kapağındaki gözyaşım
Sen son yürek naaşım!
Varsın madem nehirlerin yatakları
Senle üç olacakmış
Akacakmışsın madem!
Bilmediğim bir dilin
Hiç merak etmediğim bir lisanınca!
Zazaca...
O da aksın!
Başkaca da
Büyük lokma yutmadımdı zaten!
Mümkünse de artık,
Senle de ölürüm ha!
Cemre.Y.

Bir Bakmışsın

…Bir Bakmışsın…

Bir bakmışsın

Unutulup gitmişiz

O son şiirin son mısrasında. Cemre.Y.

Sevmedi

...Sevmedi...
Hiçbir kere olsun...
"Anne'm sen bana
Hangi şarkıyla uyuyor,
Hangisiyle...
Gecene ölüyor,
Sonra yine hangisiyle,
Bana var olmaya direniyorsun!" demedi ki,
O'ndan itibaren sayabileydim!
O'nda kaldım...
Biliyordu...
Emindi...
Güvendi...
Gidemedim...
Tam on sekiz yıldır başka yere!
İpimin ucu belliydi!
Salmadı...
Hiç sevmedi...
Hepsi bu!
Cemre.Y.