Kalbim Beynimi Esir Almış

…Kalbim Beynimi Esir Almış…

Kalbim beynimi esir almış

Hınzır bir gülümseyiş yüzünde

Sen alnımdan öperken usulca

O aralıyor kuytu kıvrımlarını

Tıkamış kulaklarını

Duymuyor beynimin

"Hayır!" ama "Evet!"lerini.

Sen saplıyor her hücresine. Cemre.Y.

Özgürsün Artık

…Özgürsün Artık… Benim sırtım Keskin bıçak yarası doluydu zaten! Keşke alnımın ortasından vursaydın. Şimdi hiç yoktan Bir Cemre daha ölüp Başka bir Cemre daha dirilecek! Seni de affediyorum be adam! Nefretim bile olmayacak kadar Özgürsün artık. Cemre.Y.

Olmamalı!

...Olmamalı!...
Adamının...
Her limanda ayrı bir sevgilisi
Olmasını kabullenen bir kadının...
Her gemiden kabullendiği bir kaptanı vardır.
Olmamalı!
Cemre.Y.

Acılarım

…Acılarım…
Meğer acılarımdan
Ne çok insan besleniyormuş!
Bulunduğum yerden
Hiç kımıldamadan
Seni ömrüme dahil ettiğimde
Ve...
Mutluluğu bulduğumda anladım!
Cemre.Y.

Dokunma

...Dokunma...
Gözlerim ağır yaralı dokunma kirpiklerime.
Cemre.Y.

Güzel Melek

…Güzel Melek…
Bazen...
Gecenin bir yarısı
Bir melek gelir ve yüreğinden öper seni...
Bilirsin artık,
Sen üzülürsen o da üzülür...
Yüreğin ısınır...
Mutlu olursun...
Gözleri gök mavisi güzel melek...
Hadi uyu...
Bak seninle mutluyum ben.
Cemre.Y.

Dikkatli Ol Bence

…Dikkatli Ol Bence…

Hiç değilse bizim

Her gün sıcak şiirimiz var

Üstünde hala dumanı tüten.

Gerekli ise de

Deklanşörüne bastığımız bir kapağımız.

Dikkatli ol bence!

Sen sadece

Romanıma karaktersizlik olursun! Cemre.Y.

Sonradan Gelir

...Sonradan Gelir...
Bazen de aşk sonradan gelir!
Güvenmekten sonra!
Sevmekten sonra!
Onunla bütün olmaktan sonra!
"Biz" olup tekliğe kaldıktan sonra gelir bazen aşk!
Bir tek cümlesi kafatasının duvarlarında pinpon oynar!
Bazen...
Bazı adamlar...
Aşka acemiliğini hiç yok sayarlar!
Cemre.Y.

Yağmur Diner

...Yağmur Diner...
Bana ne yağmurdan!
Altı üstü ıslanırım.
Oysa ılık bir rüzgarla
Güneşin yanağını okşayan
O sımsıcacık gülümsemesi aynı mı!
Yağmur diner...
Yağmur diner,
Yağmur diner.
Cemre.Y.

Barış Gülleri

…Barış Gülleri…
"Çünkü ben dikenlerini,
Ellerime batırıp batırıp veriyorum o gülleri…"
Rengini güneş yansıması sanıyorlar.
Görmüyorlar bileklerimi!
Bilmiyorlar, hissetmiyorlar barışımın rengini!
Yüreğimden öp sen iyisi mi beni.
Cemre.Y.

Dost Hançeri

...Dost Hançeri...
Hiç sormadı.
Şaşırmadı bile!
Ben o dost meclisimizden...
Öylece aniden...
Bunca fakirken neden zengin kalkışı yapıp,
Sessizce neden yitip gittiğimi merak bile etmedi.
Ben giderken ardımdan...
Uzun uzun baktı.
Kendi gördüğüne inanamadı,
Miyop gözlerini kısıp,
Hipermetrop gözlerini koskocaman açıp,
Tekrar uzun, upuzun baktı.
Artık çok net görüyordu ki,
Sırtımda artık!
Dost hançeri saplanacak
Hiçbir yer kalmamıştı.
Üstelik keskin bıçak izlerinin can kırıklarının çoğunda
Kendi parmak izleri vardı.
Cemre.Y.

Sen Bir Gel

…Sen Bir Gel…
Minel Aşk'ın
Sevda yüklü şarabını içeceğim,
Yanaklarının gül gamzelerinden.
Sen bir gelsen...
Sen bir gel sen…
Sen bir gel...
Cemre.Y.

Göremezsin Oralardan

…Göremezsin Oralardan…
Uzaktan izleme beni
Artık her kimsen,
Gözün üzerimde biliyorum,
Hissediyorum.
Sana küçük bir sır vereyim mi?
Uzaktan izleme beni,
Yüreğimi göremezsin oralardan!
Cemre.Y.

Hatta Çok Sev

...Hatta Çok Sev...
Postaya atmadığım mektuplarımda,
Cümlelerim de bitti.
Mademki,
Sen de kalemimden okuyorsun beni,
Biraz da öp beni,
Hatta daha çok sev!
Cemre.Y.

Avuç İçlerim Üşüdü

...Avuç İçlerim Üşüdü...

Avuç içi kadar mutluluktu seni sevmek,

Rüzgara doğru uçarken biz

Kalbin avuç içimdeydi,

Sen gittin, rüzgar dindi,

Avuçlarım üşüdü,

Hepsi bu... Cemre.Y.

Yine Mi?

…Yine Mi?...
Sahi be sevgili,
Seni de vurmuşlar diyorlar.
O kadar yıl içimde bari kal diye diye
Yüreğime inat dayandığım,
Sol kanadımdan vurulup düşmüşsün diyorlar!
Sahi be sevgili sol omzuma konup duran
Bütün o öpücüklü kelebekler de yalan mıydı yani.
Aklın yüreğini yendi öyle mi?
Geç kaldım yani sana da...
Öyle mi, yine mi? Peki!
Cemre.Y.

Virane Arsa

...Virane Arsa...

Yüreğimde inceden bir keman sesi...
Kim bilir hangi ayrılığım
Pişman olup özledi beni...
Uzak olmaya uzak tabi ya,
Zira çoktandır yüreğim,
Kentsel dönüşüm sözü verilip,
Gecekondusu çoktan yıkılıp bırakılmış,
Terk i diyar eylenmiş bir virane arsa...
Cemre.Y.

Yazık Değil Mi Onca Şiire

...Yazık Değil Mi Onca Şiire...
Şiirle, şairi,
İyice intibak etmek lazım aga!
Yoksa hem şiire yazık olur
Hem şaire…
Oysa…
Hiçbirine anlık kinlerle
Öylece yazık etmemeli!
Hadi şair neyse de
Yazık değil mi onca şiire!
Cemre.Y.

Üstü Sana Kalsın

...Üstü Sana Kalsın...
Ben Aşk'a
Son vefa borcumu da ödedim!
Bundan sonra
Alfabenin...
Aşk'la başlayan harfleri ve kelimesi kayıptır benim için.
Yoruldum bu sevdadan,
Ben artık senle başlayan hiçbir şeyde yokum!
Belki birkaç yıl daha sevilemezsin böyle...
Sevdamın son yarası da almayayım
Üstü sana kalsın.
Cemre.Y.

Öyle Lazım Demek Ki

...Öyle Lazım Demek Ki...

Gün aydınlar bir şekilde oluyor da...
İyi olsun akşamlar...
Yüreğinden öpemeyeli nice oldu...
Sen de pek özlemedin beni hani!
Madem öyle,
Uzuun uzun yazıp,
Kısa kısa susuyorum bu aralar.
Öyle lazım demek ki.
Cemre.Y.

Bilmiyorsun

…Bilmiyorsun…
Ve sonra ansızın yok olur ortadan
Yokluğunun ne kadar acıttığının,
Farkında bile olmadan.
Vazgeçti demek ki,
Yoksa biz'i böyle habersizce bırakıp
Gider miydi?
Güneş çıkınca, tozun, kirin de ortaya çıkar.
İçin diyorum için…yüreğinin telleri ne durumda…
Her şeye birden kırgın olmak,
Ne kadar boktan bir durum biliyor musun?
Bilmiyorsun,
Hiç, bilmiyorsun!
Cemre.Y.

Gerçek Misin?

…Gerçek Misin?...
Sence...
Sadece bir günlük olan bu anlamdırmalar,
Beni daha ne kadar yaralıyordur!
Bütün evrene haykırmak istiyorum,
"Ulan!
Biz ölene kadar insanız!
Sadece bugün değil!"
Sonra kimse duymuyor,
Sonra kimse o kadar da umursamıyor!
Doğramak istiyorum, bütün hayatımı kırpanları!
Cinnet!
Cennet!
Cehennem karışıyor işte…
Soracak hiç kimsem de yok ki!
"Sen bari, sen?
Essah mı, sahi mi, yemin et la!
Gerçek misin!"
Cemre.Y.

Yaşamak Denen Şey

...Yaşamak Denen Şey...
Hayat...
"Neyse!" ile "Eyvallah!" arasında bir yerde
Öyle de böyle de geçiyor ya
Hiç ummadığım yerden
Kazıklanmak fena geriyor beni.
Sonra ne yapıyorum!
Çarmıha geriyorum gerekenleri!
Öyle ya!
Bir tek acıyan canları
"Ben" yanı olamamalı değil mi?
Zira ben...
Hiç de öylece efil efil doğmadımdı, değil mi?
Hep ama hep küllerimden doğanım ben.
Hani şu var olmuşluğu dahi şüpheli Zümrüdüanka.
Hadisene be!
Biz daha biz bir daha yakalım mı geçmişimizi.
Beceremiyoruz nasılsa,
Yaşamak denen şeyi...
Cemre.Y.

Bütün Suç Benimdi

...Bütün Suç Benimdi...
"Şarap ve sen..." dedi adam,
"Gönül iki kadeh rakı isterdi..." dedi kadın.
İkisi de kendisiydi.
Aynadan yansıyan yüzüne gülümsedi.
Gözleri kan çanağıydı...
Bunu ömrü boyunca aynı sarhoşluğunda,
Bir tek insan gördü...
Zira kendi göz bebeklerinin nice kaydığının,
Hiç de farkında değildi,
En fahişesi bile o üzülmesin diye susmuştu...
Şimdi neden ki bütün sonuçsuzluklar.
Zira haksızlıktı bu bütün suç benim olmasındı!
Cemre.Y.

Ah Be Evlat

...Ah Be Evlat...
Elimde değil,
Senin yüreğini benden,
Alıp götüren o uzaklara,
Her gidişini,
Sessizce izlediğimde...
Sana dizemediklerimle doluyor senli ömrüm...
Eksiklikliğime....
Yetememezliğime bir kere daha,
"Eyvallah!" çekiyorum.
"Ah be evlat!" diyorum için için.
Ben sana bütün yangınları izlettim de
Sen ne diye ben gibi,
Yangına bile dokunmadan,
Yanmayı seçtin ki!
Ben ona yanıyorum.
Cemre.Y.

İfşa

…İfşa…

Ah be çocuk...

Sana bir türlü öğretemedim.

Adam dediğin,

Karakterinden belli eder kendini.

Yoksa hepinizin çükleri

Siz daha çocukken ifşa edildi.

Üstelik sen ulu orta işeyen karaktersizlerdensin. Cemre.Y.

Satranç

…Satranç…

Bana gözlerimin sana bile kör olduğu
O esnada şahı getirin
"Mat!" ederdim.
Ama lütfen...
Ben bu kadar size şeffafken,
Bana karşı "Kale" demeyin!
Hele ki o "Fil" saçmalığına!
Bile isteye yenilmeye giderim!
"O, benim en ilkim,
Benden uçup giden
Peri'm" derdim.
"O, en son'um, oğul şansım,
Oğulcan'ım" derdim.
Ama asıl...
Bütün aralarımda ki Eylülümdür,
Son ve tek helalim....
Ömrüne acı eklemesin hiçbir bedelim.
Susarım.
Siz ise...
"Sadece..." der susarız.
Konuşmalara muhtaç,
Nice şiir sustu değil mi ya!
Ama siz...
"Sadece santranç oynuyorduk biz!" dersiniz.
İçimin içini yüreğimin cam kırıklarıyla boğduğunuzu bile bile!
Neyse biz, susalım mı yine!
Cemre.Y.

Ben Ne Zaman

…Ben Ne Zaman…
Bugüne kadar, hayat hep bana,
"Sen daha iyilerine layıksın!" deyip,
Güzel sandığım ne varsa alıp gitti ya!
Sezen Aksu'nun,
Dansöz Dünyası geliveriyor,
Dimağımın dibinden,
Yıldırım hızıyla ciğerimin baş köşesine!
Ben ne vakit…
"Ey hayat!
Sana, müteşekkirim ki,
Gerçekten beklediğime değdi." diyeceğim?
Ya artık yorulduysam
Hem de çok, olanından?
Bilirsin beni, oldukça da gururluyumdur,
Yaşayamadığım hayatın
Borcunu isteyemem senden.
Ama yaşarım sandığının
Bütün alacağının yine,
Hepsi senin olsun ha!
Zira gitmelere çok yakınım.
Söylesene hele bir
Ne zaman yorulacak bana gelince dansöz olan bu dünya
Ben ne zaman mutlu olacağım?
Cemre.Y.

Eksiğiz Sanki

…Eksiğiz Sanki…

Ya yanımda olmalıydın,

Ya da yanında olmalıydım.

Böyle…

Biraz…

Eksiğiz sanki. Cemre.Y.

Ben Bağışlarım, Onlar Hep Ölürler

…Ben Bağışlarım, Onlar Hep Ölürler…
Subliminal bütün mesajlarınızın, gerçek içeriğinizin en dibini,
Ameliyat olmama rağmen hala şehla görebildiğim gözlerimden,
Yüreğime esenler ile dost doğru görebildiğim çok doğrudur!
Yine Hz.Yusuf'u yanlış yere koymuşsunuz da…
O kuyudaki o acıyı ve yapayalnızlığımı da gördüm.
Varsın Züleyha aşıkmış ona, varsın başarsınlar onlar..
Sen kardeşim, uğraşa çabalaya…
O kuyuyu...en doğru resmettiğinde ben kardeşim!
Ben…
Beni en acıtanı bile ilk anından bağışlarım.
Bunun ağırlığında benden gayri,
Bana ihanetlerine intihar edip,
Aflarıma dayanamayıp, kendine ölenim de çoktur!
Ben bağışlarım, onlar hep ölürler…
Cemre.Y.