Bütün Kadınlar

...Bütün Kadınlar…

Bütün kadınlar anadilini çözemediğimiz tek varlıktırlar. Cemre.Y.

Kadınlığımdan Vazgeçiyorum

...Kadınlığımdan Vazgeçiyorum… Yarın kadınlar günü değil mi...? Yani dörtsel bütünün inadına Bir tam gün saatliğine! Senin bana var olabilme ihtimalin var ilk defa! Bütün zaman zembereklerinden Kadınlığımdan vazgeçiyorum ben! Sana dair tek günüm Bu olsun diliyorum Artık ömrümden "Yok ol!" Yokluğa başkaca ne denirdi ki? Önseziye müneccime Tercümeye gerek yoktu ki! Cemre.Y.

Kaç Harf Etti

...Kaç Harf Etti…

Ben bir kere daha

Ölürüm sensizlikten de

Ama üzülme!

Yarın yine yeniden doğarım ey yar.

Sana demiştim oysa zamanında

"Hiç kimse sen gibi,

Hiç kimse ben gibi,

Hiç kimse biz gibi!

Bizi böyle sevmeyecek!

Bir daha ey yar!"

Şimdi söyle bana!

Kaç harf etti ha!

Üstümüze

"Biz!"siz yapışıp kalan

Bütün o adlar! Cemre.Y.

Uydular İyi Ki Doğdun Diyorlar, Ben Yine Ölüyorum

...Uydular İyi Ki Doğdun Diyorlar, Ben Yine Ölüyorum...
Jüpiter;
Annemin karnında, sıcaklığındaymışım sakin...
Mars;
Hücrelerim sesli sesli canlanıyorlar...
Neptün;
Kendimi fark ediyorum...
Annem her şey düzelecek diye
Beni ikna ediyor hala cenin'im...
Uranüs;
Geri dönüşümsüz bir yoldayım,
Büyümekle,
Yok olmak arasındayım...
Satürn;
Bir rüzgar savuruyor beni ötelere...
Soğuk mu, karanlık mı çözemedim yola yakın...
Ama istemsiz büyüyorum...
Camdan bir dünya;
Cennet diyorlar adına!
Kuşların uzak cıvıltılarını duyuyorum...
Gizemli...
Cehennem;
Annemin karnından ışığa gidiyorum.
"Hoş geldin bebek!" diyorlar
Uydular iyi ki doğdun diyorlar, ben yine ölüyorum.
Cemre.Y.

"Görüşürüz" Demiştin Oysa!

…"Görüşürüz" Demiştin Oysa!...

Nefesinin sıcaklığı soğuyalı beri,

Ayaklarım ellerimden

Yüreğim omuzlarımdan

Boynum ensemden

Saçlarım acımdan

Üşüyor adam.

Giderken...

"Görüşürüz!"demiştin oysa. Cemre.Y.

İstanbul Kadar

...İstanbul Kadar…
İstanbul kadar bir yanı mazbut,
Bir yanın hep tabulu...
Dört bir yanı dualı yarim.
İstanbul kadar bir yanı efsunlu,
Bir yanın hep pervasız,
Dört bir yanı yalan yarim.
Yüreğimdeki en azılı tutsağım,
Benden bile kaçağım,
Yılandan bile yalan olanım.
Sebebim!
Sana rağmen yaşadım,
Sensizliğe rağmen yaşadım ya
Ölmem ben, ölmem!
Cemre.Y.

Islak Kedi Yavrusu

...Islak Kedi Yavrusu…

Boşver be kalbim.... Sen sevdaya susadın, O sadece şehvete... Yolla sarı sandığına.... Yaradan bilir hep onun,  Sadece onun olduğunu,  Yüreğin şimdilik ona aitken... Varsın olmasın sana artık  Onun yüreğinde bir gram sevda,  Sen sevdin ya doyasıya... Ve bir kez daha "Herkes sen gibi, Sever sandım" diyecek ya başka bir yürek,  Sen bile artık onu sevmiyorken... Şimdi ve son kez soruyorum ey yüreğimin çiziği, Tut ki yağmurda ıslanmış, Annesini kaybetmiş o ıslak kedi yavrusuydum.  Alıp sevmeyecekmiydin bir kez olsun,  İçin acımayacak, yüreğin üşümeyecekmiydi,  Evdekilerle kavga etmeyecekmiydin,  Biraz olsun kalsın diye, ben sensizlikten titrerken... Halbuki ben seni, Bütün hayatın kadar sokakta ıslanmış, Halbuki ben seni bütün hayatın kadar  Annesiz, babasız, akrabasız, Hatta kimsesiz kalmışcasına Çok ama çok sevmişken…

Cemre.Y.

Kırılıyorum

…Kırılıyorum…

Ben artık dost kalemlerimi bile

Üç yemek kaşığı sevmeye mecburum

Yoksa fena kırılıyorum! Cemre.Y.

İpoteksiz Aşk

...İpoteksiz Aşk...
Onun tek derdi,
"İpoteksiz" bir sevdaydı ve gitti
Ben sadece sözümü tuttum.
"Seni sensizliğinde de severim."
Dedim ve sevdim.
Onun yüreği aklını yendi.
Beni bensizliğim de de sevdi.
Buydu belki de tek vazgeçilmezliğimiz!
Yoksa bu aşkın tek amazonu ben değilim.
Elbet gerçekten gitmek gerekse giderim!
Ancak ve ancak gözlerimin içine bakarken
"Git" diyebilirse bana yüreği,
O vakit, alır yüreğimi çeker giderim.
Cemre.Y.

Nefes Sesi

…Nefes Sesi… İnsanın yatağında kendisinden Başka bir nefes sesi olması kadar güzel Bir müzik yok bu dünyada! Eşim veya sevgilim değil de Hayalim bile olsa da. Cemre.Y.

Adı Aşk, Sonu Kara Sevda

...Adı Aşk, Sonu Kara Sevda...
Sonra nefesini çoğaltırsın,
Onun teninin kokusuna benzeyen tek bir nefes için...
Bütün nesneleri ve parfümleri koklarsın!
Ağaçları...
Düşen yaprakları...
Bütün çiçekleri...
Toprak çeşitlerini...
Bütün mevsimleri...
Dolunayları...
Geceleri diyorum.
Güneş’in bütün hallerini...
Gündüzleri...
Koklarsın nefesini çoğaltıp çoğaltıp!
Ama!
Asla başka bir insan tenini koklamazsın!
Koklayamaz-sın!
Bilirsin ki insan kokusu,
Kendisine münhasırdır,
Parmak izi gibi...
Nesnelere ve bitkilere belki kokusu siner de...
Asla başka bir insanda aynı kokmaz,
O aradığın kokunun sahibi!
Sonra gözlerini kapatır,
Gamzelerin oluşana kadar gülümsersin!
Gelir ve gamzenden bir tek öpücük alıverir işte...
Kokusu burnundan bir kez daha
Gitmesin diye nefes bile vermezsin!
Adı, "Aşk!"
Sonu "Kara Sevda!" olur bilemezsin.
Cemre.Y.

İncitmeyin

...İncitmeyin...

Hiçbir kadını, o ipek saçlarının hepsinden,

Vazgeçebileceği kadar incitmeyin.

Ola ki eskisinden güzel olurlar

Yine kaybeden siz olursunuz. Cemre.Y.

İnsan Eti Ağır Yanar Be Çocuk

...İnsan Eti Ağır Yanar Be Çocuk…
İnsan eti,
Ağır ağır yanar be çocuk!
Hele hala yaşamakta...
Nefes almaktaysa!
Dostların yetiştirecekler hemen!
Diyecekler ki sana
"Keyfi yerinde." de...
"Terasında bi mangal yakmayı bile beceremedi,
Saatlerdir yanıyor o ateş!" ....
Öğretmiştim bunu da halbuki sana ama!
Onlar, tam olarak,
Neyi demesinler,
Neyi, sebepsiz yakıştırmasınlar diye
En çok ömrünü ne için feda etmişsen onu derler!
Senin ardımdan dediklerin gibi...
Oysa, beceriksiz değilim hiç de!
Ama insan eti, ağır ağır yanar çocuk!
Hele, hala yaşamakta...
Nefes almaktaysa!
Bütün şiirlerimi yaktım çocuk…
Bilirsin içinde ne çok canım vardı.
Cemre.Y.

Gülümsemeler

...Gülümsemeler... Ben büyüyene kadar çok çektim Sabah sabah afyonu patlamayan Nemrut suratlılardan Büyüdükçe çoğaldı Mutsuzluklara isyan gülümsemeler'im Geceleri onları affettim, gün aydığındaysa Gözlerinin içine bakarak, ellerimde çiçekler Yüzümde bol gülümsemelerle Hep "Günaydın." dedim, diyeceğim. İnadına! Cemre.Y.

İnadına!

...İnadına!...
Susmak gerek bazen...
Avazının çığlıklar dolusu susabildiği kadar!
Yorganını ısırarak
Bağır çağır
Hıçkırabildiğin kadar!
Susmak gerek bazen...
Geçmişinle yeni bir mizan kurabilene kadar!
Keşkelere bir set,
Olsaydılar'a engel,
İyi ki olmamışlar da da
Hala mutabık kalırsak eğer!
Pişman değilim!
Hatta!
Düşman da değilim bu hayata!
İnadına!
"Merhaba!"
Cemre.Y.

Yaralar

...Yaralar...
Gözlerimdeki yaşlar kuruduğunda
İstanbul başlıyor ağlamaya,
Böyle böyle geçecek hafifleyecek derin acılar.
Kabuk bağlayacak bu yaralar.
Cemre.Y.

Kim Kazanır

...Kim Kazanır...
Mesela iddiaya girsek senle biz!
Adı ise "İnadına!" olsa,
Ben olmazlarımı saysam sana!
Sen ise olurlarını.
O kadar “Olur!” yalan gelir ya bana
İnanmasam sana yeniden, yine!
Bu sefer,
Ben olurlarımı saysam sana,
Sen ise olmazlarını.
O kadar “Olmaz!” da yalan gelir ya bana,
İnanmasam sana yeniden, yine!
Sorular sorsak birbirimize bu sefer
Saçma sapan bir dünya dolusu sorular!
Bilinmeyen her soruya
Diğeri bir öpücük borçlu olsa,
Her yanlışta biri, diğerinin,
Öpse şüpheli yerlerinden.
Sence kim kazanır bu aşkı?
Cemre.Y.

İmkansız Aşk

...İmkansız Aşk...
Ciğerimden geçtin de,
Yüreğimden geçtin de,
Yarim beynimde
Virane bir kasaba olarak kaldın.
Ey yar!
Senin şehrinde, deniz de yok ki!
İki yakasını bir araya getirseydik
Şu boğazımızın.
İmkansız aşk olarak kalmasaydık.
Cemre.Y.

Hükümsüz

...Hükümsüz...
Adı bölümü boş bırakılmış bir kimliğin,
Hükümsüz ilanlı iki kaybıydık biz!
Yüklemsizdik, hiçbir yargıya varılamazdı sonumuzda.
Öznesizdik, olmayan yüklemin gizlisi bile olamazdık.
Nesnesizdik, etkilenmelerin sınırsızlığında,
Cevaplanamayan sorguların cevapsızlığıydık.
Yüklemin, öznen ve nesnen yoksa,
Koca bir avazlık sessiz çığlıklarla,
Cümleye dökülemeyen kitaplar dolusu,
Uzuunnn noktalardan oluşan,
Sözsüz cümlelerimizin dolaylı tümleci bile yoktu.
Yükleyemediğimiz sevdanın,
Ölçüsüzlüğünü ölçecek,
Zamansızlığını zamanlayacak,
Bir zarf tümlecinden bile yoksunduk.
Nedensiz, amaçsız bir akışa,
Artık edat tümleci ne desindi ki!
Sustu harfler.
Adı bölümü boş bırakılmış bir kimliğin
Hükümsüz ilanlı iki kaybıydık biz,
Başlamadık ki bitelim.
Cemre.Y.

İlle De Sevmeli Birini

...İlle De Sevmeli Birini....
Ömrümüzden geçip gitmeden zaman
Kuş cıvıltılarını duymalı
Yeşilin en güzel mevsiminde olduğunu görmeli
Kaldırım kenarından
Fışkırmış bir çiçeği koklamalı
Kundaktaki bir bebeğin tenine dokunmalı
Cennetlik kokusunu doya doya koklamalı.
Sevgilinin dudaklarını tatmalı.
İlle de sevmeli yani bir şeyleri
İlle de sevmeli birini.
Cemre.Y.

İçime İçeriden Kilitlerim Kendimi

...İçime İçeriden Kilitlerim Kendimi...
Şimdi gönül odalarımın her birinden
Benden saçılan cariyeler var ya sana!
Bir kere daha
Sen yerine...
Silüetinle gelirsen kapıma
İçime...
İçeriden kilitlerim kendimi
Anahtarını da
Yalar yutarım hani, hiç kimse duymaz ha!
Cemre.Y.

Hoşça Kal

...Hoşça Kal...
Hoşça kal!
Rüzgarım,
Hayal bulutum,
Güneşim,
Gündüzüm.
Hoşça kal!
Polen' im,
Çiçeğim,
Yaprağım,
Kar tanem...
Hoşça kal!
Mehtabım,
Gecem,
Yıldızım,
Yakamoz' um.
Hoşça kal!
Gözüm,
Kulağım,
Burnum,
İstanbul'um.
Cemre.Y.

Hislerimi Kaybettim

...Hislerimi Kaybettim...

Hislerimi kaybettim...
Hükümsüzdür!
Birkaç zamandır şarkıların anlamı yok!
Kalbim yok!
Yüreğim yok!
Ruhum yok!
Sevincim yok!
Acım yok!
Böyle bir hayatın anlamı da yok!
Ya ölelim ya da delirelim madem.
Trilallaaa!
Cemre.Y.

Hiç Mi Hiç Yok

…Hiç Mi Hiç Yok… "Hiç mi yok!" diye soruluyordu bize bir zamanlar, Elem altı gizli gözyaşlarımızı, Hiç kimse görmeden aceleyle toparlayıp, Herkese de öyle yol sandığı değildik ki a canım... Nasıl da böyle Türk usulü "Hiç Mi Hiç Yok!" ta Bahara hasret kaldık! Cemre.Y.

Hiç Yoktan

...Hiç Yoktan...
Ansızın elektrikler kesiliverince
Mum aleviyle ne alevler yanardı ışıl ışıl.
Hiç yoktan çarpışırdık loş ışıkta,
Hiç yoktan öpüşürdük,
Hiç yoktan gülüşürdük,
Hiç yoktan ...................
Hiç yoktan bunlar hep!
Hiç yok!
Olmasaydın!
Sadece çay içip,
Kitap okumazdım zaten.
Cemre.Y.

Ben De Gittim

…Ben De Gittim…

Hiçbir yürekten

İsteyerek gitmedim ben...

Kötü kiracıymışım gibi,

Gitmem için ellerinden geleni

Artlarına koymadılar!

Ben de gittim. Cemre.Y.

Sana Da Hoşça Kal

…Sana Da Hoşça Kal…
Hiçbir şey zoruma gitmiyor da
Sev-i rüzgarlarıyla
Gözümün içinde harelenen nurların
Gün olup beni…
"Demişler!
Dediler...
Doğrudur!" diye diye
Görmezden gelmeleri
Var ya...
O fena koyuyor adama!
İlle de
Bana!
Oysa…
Oysa hala
Benim yüreğimdeydiler.
Yüreğimdeydi o da,
O son anıma kadar
Henüz benden kaymayan yıldızlar!
Neyse yahu!
Her ne ise!
Ona da bunca "Değer!" e
Bir "Eder!" bile yoksa
Nereden başladıysa bu eksilmeler
Sile sile giderim bende.
Meşhurdur benim şu
Herkesime ağır gelen lafım
"Eyvallah mirim
Sana da
Hoşça…
Kal..."
Cemre.Y.

Her Seferinde Yine Yeniden Ölüyorum

...Her Seferinde Yine Yeniden Ölüyorum...
Senden sonra bütün makamlar sustu.
Bütün gelecekli zamanlar durdu.
Senden sonra bütün şarkıların tınıları,
Bir martı nefesinde,
Bizden başkalarınca duyulamayacak
Birer hıçkırık artık.
Senden sonra aldığım her nefes…
Boğazımda yumrulaşan,
Sadece sessiz birer çığlık,
En çaresizlik avazından koca bir suskunluk.
Korkma en eski yârim.
Saklısın en patlamaya hazır damarımda hala.
Artık kim basarsa zıddıma zıddıma!
Senden sonra,
Kimime “Yar” demeye kalksam
Beni yar dibinde bulduğunu unutmuş gibi
Yar başında buluyorum
Onunla beni.
Sırtımda elleri,
Sen gibi sıcak sanıyorum,
Saracak sanıyorum,
Bu sefer tutacak!
Ama yine yar dibine,
Uçuruluyorum.
Her seferinde yine, yeniden ölüyorum.
Cemre.Y.

Hepsi Her Şeyi Şiir Sandılar

...Hepsi Her Şeyi Şiir Sandılar...

Şarkıların zaten, oldukça uzun zamandır,
Bana bile tek kelamlık hatırları yoktu ya,
Şimdi de bütün yazılıp yazılıp,
Henüz harf bile edememiş
Cümlelerim teker, teker!
Bana da sustular...
Halbuki artık,
Nokta.
Nokta..
Nokta...larımdı onlar!
Daha sana bile,
Sen yanımda uyuduğun zamanlarda,
Seyrine sefalarımdılar!
Doysamdı bi hele sana,
Doymaya yakın olsaydım en azından,
Yazacaktım.
Oysa uygun bir dil bulup da,
Bir türlü yazamadım.
Senli gerçek anlar,
Kelamım bile olamayanlarımdılar.
Hepsi…
Her şeyi şiir sandılar…
Hani sitemlerimi saymasan,
Bencilliğimdin sen benim.
Özümdün.
Bendin.
Benimdin.
Benliğimin deriniydin.
Sustum...
Şimdimdeyse
Senin de sayende,
Bir tonluk suskun harf,
Boğazımda kaldılar lan!
Yutkunamadım bile...
Öldüm sandım...
Bir türlü kadın olup,
Kadın gibi ağlayamamaktan
Öldüm ben lan!
Yokluğuma bile razıydım,
Hıçkırıksızlıktan!
Hıçkırıksızlığım oldun sen benim,
Nice ilklerimin de yanında
Son ilkim de oldun.
Sonra şükrettim,
Sevindim bile hatta,
Sabaha olmayacaktım ne de olsa...
Yine uykuya,
Sonsuzlukla teslim oldum du ya!
Vaadettim amma sabah uyandım ya yine.
Bir türlü ölemedim ya la!
Şimdilerde mi?
Küstüler harflerimin
Nefesleri de bana ve sana
Ve yine hayata
O tek, o sonsuz ve eşsiz,
Mavim bile küstü bana.
Ne fark eder!
Belki bir fırtına kuşuydu,
Belki de bir martı kanadı,
Çok mu değişirdi bu hayatta
Yeni bulutlara açtığı o ilk iki kanadı.
Kanatlarının hepsi birden kırıkken.
Çok mu değişirdi,
Zümrüdüanka olup,
Issız bir serçe kuşu olduğu!
Yeni sandığı ilk hayatına
İlk kez senin kanatlarında uçtuğu
Çok mu değişirdi?
Sen bari bilseydin bunu...
Uçtu ve gittiler işte.
Kanatsız.
Cemre.Y.

Tehdit

…Tehdit…

Yokluklara alışık olan bir ruhu

"Yoksunluk"la tehdit edemezsiniz... Cemre.Y.