Anormal

...Anormal...
"Normalim…"diye,
Kandırmadım ki hiç birinizi,
Biriniz olsun anormal sevseydiniz ya beni!
Cemre.Y.

Rastlamak

...Rastlamak...
O, Paris’in Eyfel’ine hayli uzak
Banliyölerinden birinden,
Kenarları oksidasyona uğramış
Kalp kırmızısı çoktan solmuş,
Terk-i diyar bir posta kutusuna atıyordu
Adresine ulaşıp ulaşamayacağı,
Anlık ruh halime bağlı mektuplarını.
Ben Afrika’nın en yerli kabilesine bile hayli uzak
Es kasa derme çatılmış cangılların birinden
Kenarları Nil sazlığından aşırılmış,
Hazan sarısı bile çoktan kahverengileşmiş,
Kenarları zülüflerime zarar bir posta kutusuna atıyordum
Adresine ulaşıp ulaşamayacağı
Ki ulaşsa bile kaderi,
Anlık değişen zamanlar ötesine bağlı mektuplarımı.
Şiir şiir okuyorduk işte!
Biz’i biz bize!
Yalnız değildik artık ikimizde!
Ve ikimizde artık tamamen bize ait
Kocaman ışıkları sadece Güneşten
Sadece yıldızlardan aydınlanan
Orhan Veli’nin yanıldığı gibi değil be üstad!
Yanılmadığı gibi...
Tek bir yürekte,
Hava ve suyun,
Hatta katıksız sevdanın bedava olduğu,
Bir tek yüreği...
Birçok yürekte
Onlara hiç mi hiç dokunmadan arıyorduk da
Ya en olmadık yerde ve zamanda
Bize rastlarsak?
Cemre.Y.

Susarak Susarken

...Susarak Susarken...
Susayan sadece bizler değiliz,
Çiçekler susarak susarken,
Kuşlar her gün değiştirdiğim suları çok ısınınca,
Evimin kapısını açacağım an,
Leğenin başında çığlık atıyorlar.
Yani yeter ki sev yaşatmayı!
Ama sen hem kör, hem sağırsın,
Ne soldum desem görebilirsin,
Ne sensizlikten yandım desem duyabilirsin.
Cemre.Y.

Yeter Ki Sen Hep Var Ol

...Yeter Ki Sen Hep Var Ol...
Oysa!
“Özledim ve seni hala seviyorum!” kadar,
Basittir hayat!
Sonunda ölmek varsa, ağırdan alayım be artık!
Genetik nevrozlarına inat, zamanından önce ölmemek için.
Ya seçtiğim cehennemime gelmez, gelemezse diye,
Ölesiye korkardım oysa.
Sen beni sevmeden yıllarım geçerken,
Bin kere gömdüm ben o gemiyi derin sulara!
Sen…
Daha …
Beni yeni yeni sevdin be anne!
Kızım daha yeni benden nefret etti!
Kimseye,
Bahar çiçeklerimi sunmadan evvelce
Hazan yaprağı sunma gereğim yok!
Doğarım elbet!
Küllerimden, yine yeniden…
Doğduğumdaysa…
Yine o kaderimde yazılmış olmasa da!
Pişman değilim hala!
Ruhun bedenimden ayrı düştüğü anlardan,
Bedenin ruhumdan ayrı düştüğü zamanlardan,
İlle de…
Ruhum ve bedenim,
Aynı anda ayrı düştüğü zamanlardan,
Haberi var olabiliyorduysa
Nasıl ondan kopuş noktasındaysam,
Asıl onu, artık bilemese ya!
Cennetimi sunduğum,
Cehennemime gelmemişse neyleyim?
Artık evrenler arası metcezirlerdeyim.
Haşarı, vurdumduymaz bir çocuğum ben.
Zaten sevilmelerden eksikliydim
Yanmadı be canımın şah damarı
Sen yeter ki hep var ol.
Cemre.Y.

Belki Baharı Bekliyordur

...Belki Baharı Bekliyordur...
Belki havalar soğuk diye,
Kalbinden diline
Ulaşamıyordur sevgili sözleri.
Belki baharı bekliyordur
Gözlerinde gördüğüm,
Aşkın dile gelmesi,
Olamaz mı, olabilir belki.
Cemre.Y.

Hastalık

...Hastalık...
Meğer!
Çaresiz değilmiş hastalığımız çocuk!
Sen kırılmışsın bana!
Bilemediğim hayatımızın bir ince halkasından!
Ben…
Kırılmışım sana!
Bilemediğin hayatımızın bir ince halkasından!
Meğer!
En ince noktamız oysa kopar da
Bir daha kurtaramayız diye saklıyormuşuz!
Ah be çocuk!
Yalandan başka her şey kurtarabilirdi bizi…
Bir yerlerden!
Bana göre yalanın rengi yok hala!
Hala saydam ve kaygan en olmayacak zeminlere!
Sana hiç öğretmediğim halde,
Neden yalan doluydu heyben a çocuk?
Cemre.Y.

Aynı Sevemem Ki Ben Seni

...Aynı Sevemem Ki Ben Seni...
Sana olan sevdamın
Zembereği bozulmuş
Durduğu an bile
Zamansız kalmış ey sevgili
Şimdi yeniden
"Sev" desen
Aynı sevemem ki seni...
Cemre.Y.

Topla Bizi

...Topla Bizi... Yalnızlıklarımızın İki yakasını bir araya getirebilirsin! Beni.... Senle toplayıp, "Biz" yapabilirsin. Cemre.Y.

Sevdiceğim

…Sevdiceğim...
Yıldızlar da söner sevdiceğim,
Rüyalar da biter.
Hayaller de söner sevdiceğim,
Umutlar da biter!
Denizler çekiliverir
Ansızın geliverir bu metcezirler!
Gel sen ilkim ol yine diğerlerin gibi
Ya Ay'ım ol gecelerimi ışıtan
Ya Güneş'im ol, ayın ışığını bile yansıtan.
Gel sen bana başladığın andan beri,
Hep "İlk"im ol,
Bunca yorgun bir hayata,
Yaşamak gibi bir sebebim ol yeter!
Cemre.Y.

Zamana Karşı

...Zamana Karşı...
Artık kalbine nefesin yetmez olmaya başladığında,
Fazlasıyla yorulmuşsundur her şeyden,
Etrafındaki hastalıklardan, ölümlerden, gözyaşlarından.
Sadece bir film izlemek ve kendine gelebilmek istersin.
Kendine, üzülmekten yorulmayacak kadar bir sen bulabilmek!
Karşına çıkan o filmle şoka girersin.
Kendi depreminin ilk göçüğünde buluverirsin kendini.
Eceline selam çaktığın o son zaman sözleşmesini yaptığın
Okyanus altı madeninin dehlizlerinden birinde rastlarsın kendine.
Ölmüşsündür, ölmüşsünüzdür.
Orada öylece kalmışsınızdır sonsuzluğa!
Bedenleriniz çürümemiş,
Elleriniz hala kararsızdır bırakıp bırakmamakta!
Yavaşça sokuluverirsin yanlarınıza.
Yüreğin binlerce akraban aynı anda ölmüş gibi kavrulurken,
Usul hareketlerle son kez dokunuverip
Donmuş parmak uçlarınızı ayırırsın.
Kendi bedenini kucağına alırsın ve yüzmeye başlarsın.
O ölümden, o sonsuzluktan,
Okyanustan mümkün olduğunca uzaklara yüzersin.
Gökyüzüne bakarsın,
Güneş’e doğru tek kolunla kanat açarsın.
Sırtına aldığın bedenini diğer kolun sıkıca tutar.
Bulutlar yine hayallerindeki gibi pamuk şekeridirler.
Yıl 2011 Kasımı,
Film; “Zamana Karşı” dır.
Sen kırılıverecekmiş,
Toz oluverecekmiş bedeninle
Onların en güzeline kuruluverirsin.
Son gittiğiniz filmi,
Son kez, bu sefer sadece kendinle izlerken
Biraz daha sarılırsın kendine,
Son kez öpersin omuz başlarını yalnızlığından.
Tuttuğun “Söz” ü yuvarlayıverirsin Dünya’ya.
Son kez öpersin omuz başlarını yalnızlığından.
Cemre.Y.

Yaşamayı Çok Özledim

…Yaşamayı Çok Özledim...
Bembeyaz gelinliğini
Kıpkırmızı dudaklarımla öptüğüm İstanbul...
Eyy!
İstanbul...
Beni soracak olursan,
Evvela selam eder…
Büyüklerin ellerinden,
Küçüklerin gözlerinden
Sevgi ve şefkatle öperim.
Aslımı soracak olursan!
Nefes alıyorum ama yaşamayı özledim.
Yaşamayı...
Çok özledim.
Cemre.Y.

Çünkü Aşk

...Çünkü Aşk... Çünkü aşk… Milyonlarca kelebek yutup Sonra onların Teker teker ölümlerini izlemektir. Cemre.Y.

Nefes Al Hayattan

...Nefes Al Hayattan...
Biraz nefes al hayattan,
Merak etme...
Adisyon yollatmayacağım sana,
Varsın hesabı benden olsun.
Cemre.Y.

Hadi Gel Bugün De Sevelim

...Hadi Gel Bugün De Sevelim...
İnsanlar ölüyor sevgilim,
Üstelik daha kırkları çıkmadan,
Ölüm sebepleri bile unutuluyor!
Hadi gel bugün de sevelim.
Cemre.Y.

Tesadüf Olamaz!

...Tesadüf Olamaz!...
Sonuçta,
Dünyada 7,44 milyar insan varken
Bunlardan sadece biri veya birkaçı
Hayat akışınızı değiştiriyorsa...
Hayatınıza dokunmuş olmalarına
Kızamazsınız, her şey tesadüf olamaz.
Cemre.Y.

Keşke Güvenimi Bari Sağ Bıraksaydın

...Keşke Güvenimi Bari Sağ Bıraksaydın...

Yooo!
Hiç de öyle, durup durup da
Kendi kendine vesvese yapma,
Ben söz verdiğim gibi,
Hiç de unutmuyorum seni.
Öyle unutmuyorum ki,
Hiç kimse giremiyor hayatıma.
Zira...
"O yapmaz!" dediğim ne varsa
Bana en çok sen yaptın hatırlasana!
Ama keşke, güvenimi bari,
Sağ bıraksaydın.
Cemre.Y.

Yüreğimin Rengi Değil

…Yüreğimin Rengi Değil… Bilememişsin sen adamım! Saçımın rengi renk değiştirir. Yüreğimin değil! Sanırım sen orayı bir yanlış anladın,,, Ki aynada, Hep aynı hatuna bakmaktan çok sıkılırım. Cemre.Y.

Konu Sevdaysa!

...Konu Sevdaysa!...
Konu sevdaysa,
Yine hata yapmış olmak
Hele bunca yıl sonra...
Onurdur!
Daha ne olduğunu bilemeden ölen
Torun sahibi onca insan var!
Cemre.Y.

Aşk En Feci Hastalık

...Aşk En Feci Hastalık...
Aşk...
En feci hastalıktır aslında!
Amma velakin!
Kara cahil olmaya razı olduğum
Tek avaz avaz sessizliğimdir.
Cemre.Y.

Adın Bile Yalan

...Adın Bile Yalan...

Senin adın bile yalanken,
İlk fırsatta itirafsızken sen.
Hangi "Doğru" mun içine sığdıracaktım ki seni!
Senin her anın beni kıskanırken,
Bana rüzgarın bile dokunmasını istemiyorken sen,
Hangi Güneş'imin koynuna,
Her gece, hiç kıskanmadan o ucuz orospu yıldızlara,
Ben nasıl öylece sunacaktım ki seni!
Cemre.Y.

Hayaller Ve Kırıkları

…Hayaller Ve Kırıkları... Yüzyıllık yalnızlığının, Bin yıllık kimsesizliğinin, Milyon yıllık hayal kırıklığının İki yakasının o aşılmaz arasını… İki seanslık terapi mi Bitirecekti yani? Gerçekten inandın değil mi buna! Öncene… Öncesine dönecektin değil mi? Neyden öncene! Hangisinden öncesine! Ananın rahmine de geri giremezsin ya! Cemre.Y.

Elbette Cennet De Bu Dünyadaydı

…Elbette Cennet De Bu Dünyadaydı... Elbette cennet de bu dünyadaydı... Ama siz... Onca günahınıza berdel olsun diye, Geri dönüşümlü taşlarla şeytanı nasıl taşlayabilip, Kabeye yüz sürüp, Nasıl affedileceğinizi düşünüyordunuz! Hiçbiriniz, hiçbir şeyi göremediniz. Bana sorsan, İşime şeytan karışmasa, (Yani Mekke'ye gitmenize hiç gerek yok!) Hem bütün cennetlere giderim, Hem de ona atılacak bir tek taş, Onca pahalıyken, Bir köy çocuğunu okuturdum. Huzurla gezerdim, Bu dünyanın bana bahşettiği bütün cennetlerinde! İlk okulları gezerdim köy köy... Onlara hayallerini hediye ederdim. Yakındır bol reklamlı zamanları, Çarşaf çarşaf gerersiniz sevap pointlerinizi de, Giderken hiç düşündünüz mü, Ülkenizdeki köy çocuklarının, Kara kışın en zemherisinde ki çırılçıplak ayak uçlarını! Cemre.Y.

Aşka Mülteci Bir Eylem

...Aşka Mülteci Bir Eylem...
Dene!
Bir fincan çay koy kendine,
Ya da iyisi mi,
Sade bir Türk Kahvesi yap sen!
Birkaç kurabiye...
Aç müziği sonuna kadar,
Geç salıncağına,
Kitabını bu sefer böyle oku!
Yani rutinine!
Mülteci bir eylem gerçekleştir, bir kere!
Dene!
Cemre.Y.

Yerimin Boşaldığı Albümler

...Yerimin Boşaldığı Albümler...

Hayatıma dokunmuş hiçbir resmi
Yırtmadım, yakmadım!
Yok etmedim!
Şimdi yerimin boşaldığı
Albümler zoruma da gitmiyor değil hani ya!
Tercih meselesi
"Kimi hiç yaşanmamış sayar,
Kimi yaşadıklarının ona kattıklarını sayar!"
Cemre.Y.

Hakkım Helal, Ahım Baki Olsun

...Hakkım Helal, Ahım Baki Olsun...
Ben ecelle dans ederken
Senin mutlu resimlerin düşüyor ya önüme!
Bunca yıl geçti ayrılığın üzerinden
Hiç ah etmedim sana.
Gizli zamanlarda gizli pencerelerden
Beni gördüğünü biliyordum.
Bildiğini bildiğim halde,
Bildiğimi bildiğin halde
Bunu da yaptın ya bana
Bir zamanlar bakmalara kıyamadığın
Kınalı yapıncağına!
Sana ciğerim acı ile kavrulmuş halde
İlk ve son ahım!
"Ciğerlerin benim çektiğim acılarla dolsun.
Gülüşlerin gördüğüm son gülüşün olsun.
Öyle hemen ölmeyesin.
Son nefesin benim elimden
Bir damla su ile
Benim gülüşümden olsun.
Hakkım helal,
Ahım baki olsun."
Cemre.Y.

Çek O Gözlerini Yalnızlığımdan

...Çek O Gözlerini Yalnızlığımdan...
Birine aşık olabilme ihtimalimde dahi gözün varken
Başlayamadan bitiyor sevdalarım.
Ne olur artık beni böyle sevme,
Olamaz ki senin amin'in.
Çek o gözlerini yalnızlığımdan,
Kiminle dilersem onunla paylaşayım!
Cemre.Y.

Herkesin Bir Hikayesi Var

...Herkesin Bir Hikayesi Var...
Herkesin bir hikayesi var.
Önemli olan bizim ve karşımızdakinin,
Hikayenin neresinde,
O hikayeye dahil olduğumuzdur.
Ve daha da önemlisi,
Hikayenin tamamını
Bilmemizin gerekip gerekmediğidir.
Cemre.Y.

Yüzsüz Ol Ki Unutayım

...Yüzsüz Ol Ki Unutayım...
Sana...
Yüzünü özlediğimi kim söyledi ki!
Sen hayatının sonuna kadar
Beni ilk aldattığın günkü gibi yüzsüz ol.
Ki...
Ne kadar nefretim olduğunu unutmayayım.
Cemre.Y.

Ecelesi Ne!

…Ecelesi Ne!... Cümle aralarına serpiştiriyor, Harfler dolusu çağlayan umudunu. Çığlıklar dolusu sessiz harfleriyle, “Bekle beni” diyor, “Bekle... Sakın gitme... Bitme sakın! Şimdi bana bile çeyrek var daha ama Zamanın bize akacağı günler yakın.” Gülümseyişlerim kıvrılıyor gamzelerimde İçimdeki saklı çocuk, Yağmur sularında hoplaya zıplaya ıslanıyor, Annesinin yine kızacağına hiç aldırmadan. Dışımdaki yaşlı teyze hınzırca gülüyor, Olmayan dişlerine aldırmadan. “Tabi ya!”diyor “Bit tabisi ben beklerim elbet, Madem bunca yıl bekledim ecelesi ne!” Gülümsüyoruz hep beraber susa susa... Cemre.Y.

Ben Hiç Yaşamamışım Gibi Yaşa, Yaşayabilirsen

...Ben Hiç Yaşamamışım Gibi Yaşa, Yaşayabilirsen...
O kayalıklarda iç içe otururken,
Aniden boynumu öptüğünde sen!
Hiç martı yok sanıyordun değil mi?
Martı bendim.
Hızlıca yürürken durdurduğunda,
Aniden beni kendine çekip sarıldığında sen!
Hiç rüzgar yok sanıyordun değil mi?
Rüzgar bendim.
Sol göğsüme yasladığında
O güzel başını,
Aniden bana bakıp gözlerime aktığında sen!
Hiç bulut yok sanıyordun değil mi?
Bulut bendim.
Bir Güneş bana her şeyi unutturur sanıp,
Aniden ardını dönüp öylece gittiğinde sen!
Hiç yağmur yok sanıyordun değil mi?
Yağmur bendim.
Ömrüne vazgeçilmez ne varsa yok sayıp,
Aniden bana taşarken sen,
Hiç şahit yok,
Hiç şehir yok sanıyordun değil mi?
Oysa İstanbul bendim.
Ey benim harfsiz sevdiceğim!
Benim Güneş'im sendin.
Şimdi ben hiç doğmamışım gibi,
Hiç ölmemişim gibi yaşa!
Ya-şa-ya-bi-lir-sen.
Cemre.Y.