Her Şey Çok Güzel Olacak

...Her Şey Çok Güzel Olacak…

... Ve kapılar açılır ömrümüzün
Tam da, her şeyden vazgeçme anlarında
Ilık bir bahar rüzgarı fısıldar kulaklarımıza
Sabret her şey çok güzel olacak.
Cemre.Y.

Aşk İşte

...Aşk İşte... Aşk; Tam da her şeyden vazgeçmişken Yine, yeniden… Sanki ilkmiş gibi Kalbinin kelebek kanatları ile uçuşmasıdır. Cemre.Y.

Yaz Yağmurum

...Yaz Yağmurum...
Yaz yağmuru yağıyordu şehrime
Hemen bir ayna bulup,
Gözlerimin içine kocaman gülümsedim.
Güzel bir müzik açtım,
Mutfağıma koşarak sade bir kahve yaptım kendime.
Rast gele bir kitap aldım kitaplığımın rafından!
Çabucak bir paragraf dolusu kitap falı baktım.
Beğenmedim,
Bambaşka bir sayfasından iki paragraf daha okudum.
Kahvem bittiğinde koltuğuma, halılarıma, sehpalarıma…
Odamın her yerine, yani hayata, yeniden gülümsedim.
Bu sefer de yaz yağmuru bitmeden hepsine yetişmiştim.
Sonra penceremin perdeleriyle gülümsedi yağmur bana.
“Çok inatsın çookk!
Vazgeçmek nedir bilmiyorsun,
Madem öyle hadi gel yine şımaralım,
Küçük göletlerin üstünde zıplayalım yine.
Saçaklar altından bize bakan telaşlı gözlere,
Delirelim mi yine.” demez mi?
Ahhh!
Bu deli Cemre daha durur mu hiç!
Nasılsa yağmur söz vermiş ona
Sağanaklığı geçip dolacakmış sokaklara kovalarca.
Hemencik çıkıverdim evimden
Sokağa adım attığım anda,
İnsanlar saçak altlarına koşmaya çalışırken,
Hemencik de yavaşladım.
Önce saçlarımı öptü yağmur,
Omuz başlarıma sarıldı sonra.
Sımsıkı sarıldığındaysa bütün bedenime,
İliğime kadar hissettim beni ne de çok özlediğini.
Acıkmıştım oysa salçalı makarna yapmaktı
Yağmur beni çok sevmezden, çok önceki niyetim.
Doydum birden,
Ruhumla beraber çok doydum.
Bana doğru şöyle bir dönüp,
Tuhaf bakışlarıyla koşuşuyordu insanlar!
Ben en usul adımlarımla
Şarkılar mırıldanarak sokağımın sonunu boylarken.
Bunca doluluğa,
Boş bakmaktan başkaca yapacak işleri yoktu çünkü.
Çünkü bilmiyorlardı yağmur
Yazın yağarsa ıslanmaktan asla kaçamazsın
Tam “Bitti.” dersin ansızın coşar
Olmadık bir anda üstüne, başına, ruhuna konar,
Aşk gibi yani.
Oysa ben sokağın en sonundaki artık Tekel olmayan
Tekelcinin karısından iki bira aldım kendime
Bir tek o sormadı neden sırılsıklam olduğumu, biliyordu.
İki satır memleketi kurtardık yine beraber,
İşsizliğe ve işçisizliğe
İkisinin yakasını bir araya getiremeyen şu düzene
Az sövdük, çok saydık.
Ne de olsa biz terbiyeli kadınlardık.
Ben olmasam adamların hepsini
Kibrit suyuna verecekti ya yine
Sayemde şükretti bira satarken bile
“Allah bereket versin.” diyebilişine.
Gülerek birbirimize yine “Hoşça kal.” ladık.
Oysa onunla da çok ayrı dünyaların insanlarıydık.
Yağmur beni bekliyordu kapıda
Söz verdiği gibi İstanbul’u yıkıyordu kovalarca.
Çimen ve toprak kokusu dolarken burnumdan ruhuma
Köşedeki fırına uğradım tam da bu saatte çıkardı
Ateşin içinden dumanı tüten akşam ekmeği.
Mademki o bana çimen ve toprak kokusu ısmarladı,
Bende ekmek kokusu ikram ettim yağmura.
Ucunu kopartıp beraberce ıslatırken,
Baktım ki süngüsü düşmüş yine küçük asker gibi,
Mahsunca akıyor kirpiklerime.
“Hayırdır?” dedim.
“Nedir yine derdin?”
Hemencik ışıldayıverdi gözleri
“Ama hani zıplayacaktık küçük göletlere,
Dans edecektik beraber, şımaracaktık,
Hatta delirecektik saçak altındaki şüpheli gözlerce!”
Ahhh!
Bu deli Cemre daha durur mu hiç!
Nasılsa yağmur söz vermiş ona,
O eve girene kadar dinmeyecekmiş.
Bütün netameli kaldırım taşlarında seksek oynadık sonra,
Bütün göletlerin tam ortasına sıçramaca oynadık.
Yetmedi iki misketim vardı cebimde uğur niyetine
Onu da yuvarladık rüzgara.
Kimse bilmez ama
Kendi etrafımızda da,
İki-üç tur dönmece de oynadık hatta.
Geçmişimizi salladık,
Geleceğimizi umutladık,
Sımsıkı sarılıp bize, an'ımızı yaşadık.
Tam ben eve girecekten karşı komşuya rastladık.
Saçak altında beklemekten sıkılmış güya, düşmüş yola,
Kesin, akşam yemeği yoktur kocasına,
Komşu sürtmelerinden vakit kalmamıştır oysa.
“Ayy Cemreee sende sıklam sırıl olmuşun yea” deyivermez mi,
Kendine saçak altından kaçan suç ortağı bulmuşcasına sırıtarak!
Gülümsedim ve sadece...
“İyi de, ben zaten yağmurla buluşmak için evden çıktım.” dedim.
“Neeaa!
Yağmuru seviyo musun sen yaniiii!” dedi,
Ağzı hep kendinden kocaman.
“Her yağmuru değil!” dedim.
“Benim ruhumu doyuracak,
“Bana kadar çok olacak yaz yağmurunu severim ben.”
Kahkahalarımla gülüyorum hala
Benden ayrılırken,
Anlamlarını bile bilmediği gözlerinde çakışıveren ünlemlerine!
Evime geldim,
Terasıma çıktım,
Yaz yağmurumla bir kucak dolusu
Sonra yine görüşmek üzere vedalaştım.
Terasımdan aşağıya baktım ve gülümsedim
Hiç sevemediğim mahallenin
Hiç sevemediğim sokağının
Hiç sevemediğim saçak altı sorguçlu gözlerine inadına
Gülümsedim.
Onlar yine delirdim sanıyorlarken
Ben hepsini birden içimden yeniden affettim.
Tekrar delirebilmek üzere efendim.
Cemre.Y.

Sahi Neydi Mutluluk?

...Sahi Neydi Mutluluk?...
Bir dostum sormuş,
"Sahi!
Neydi mutluluk?" diye.
Cevap verdi ruhum,
"Bence mutluluk…
Onca yaş'a ve yaşanılmışlıklara rağmen,
Onunla bütün sokakları, el ele gezebilmekti be!"
Cemre.Y.

Yine Yeniden

…Yine Yeniden…
Bir kumrunun kanadından huzur nefesledim.
Bir martının çığlığından özgürlük kafesledim.
Bu küçücük sahil kasabasının,
Turuncu koltuklarına gömülüp
Nakışlı fincanından
Kendime kırk yıl hatırlı kahvemi
Yeniden yeniksizliğime yudumlarken anladım ki,
Burada insan şair de olur, şiir de…
Burada insan yazan da olur, yazılan da.
Balıkçı motorlarından biriyle,
Bir deniz kızı Cemre göndermiş yine.
Hayat nasıl olsa geçiyor da, yaşamaksa, yine…
Yeni...
Yeniden.
Cemre.Y.

Sahi…Şimdi Nasılsın?

...Sahi…Şimdi Nasılsın?...
Ve sonra yine seni özledim,
"Şarap ve sen." deyip susuşunu.
Suskunluğunun...
En uzun hayat hikayesini dudaklarının gül kıvrımından,
Taze bir aşk baharı giziyle,
Yudum yudum içişimi özledim.
Seni, yanından ayrılır ayrılmaz çok özledim.
Duydum ki sonunda aşık olmuşsun bir hatun kişiye,
Tam sevinecektim artık mutlusun diye,
Yolunda gitmemiş yine işler,
Yine ayrılmışsın ondan da yine kızıl gezegenini özleyip,
Sahi şimdi nasılsın?
Cemre.Y.

Hepsi Masaldı Zaten

…Hepsi Masaldı Zaten...
Şimdi sen yoksun ya...
Kim yerinde olmak isteyip de, 

Kıskançlık krizlerine girmiş,
Kim, 

Kimsem olamamış ve silip atmış aklınca beni.
Kim?
Sana...
Aslında bana değil de sana olan sevdama aşık olmuş!
Sence benim umurumda mı?
Hayatımdan sen eksilmişsin ey yar!
Olmak isteyenler olamamışsa bende!
Söyle benim için önem mi?
Sen yoksan bende...
Senden ne çıkarsalar, benden ne toplasalar
Yüz bilinmeyenli denklemiz biz.
Adamlar geçer ömürlerden,
Kadınlar geçer uzayın derinliklerinden,
Ben bile bizi, sen bile bizi bulamazken,
Sittin sene de çözemezler bu hikayeyi,
Hepsi masaldı zaten!
Cemre.Y.

Pişmanlığım

...Pişmanlığım...
Ben seni küçük bir tabakta sunulan
Leziz çerezlerle unutmayı denemedim hiç!
Seni aramadığım her sarhoş kadeh...
Başkasının koynunda sabahlamadı senin gibi,
Yine senin resmin koynumda,
Senin kokun burnumda buram buram sabahladım
Öğle yemeği niyetine
Evimde içtiğim kadehlerdeydin çoğu zaman....
Ve seni unutmak için atıldığım tek kol,
Tek pişmanlığımdı...
Cemre.Y.

Gitti, Bitti

…Gitti, Bitti…
Vakit sensizliği cehennem geçiyor,
Uyku senin cennetinde kaldı eyy yar!
Dedi ve pes etmemekten haylice yorgun,
Her şeyden vazgeçip ardını döndü kadın,
Onu ondan alıp götürecek deniz mavisi bi fırtınaya daldı.
Sanki ölmüş gibi ruhunu teslim etti,
Sevdiceğinin dudaklarına o son öpücüğü, öylece kondururken.
O son öpücük bitince, sevdiceği,
"Kendine iyi bak lütfen!" dedi.
Kadın, adamın gözlerine son kez baktı.
"Bize iyi bak!"
Ve öylece çekip gitti.
Gitti, bitti.
Cemre.Y.

Doğarken Her Bebek Çırılçıplak İnsan Doğar

…Doğarken Her Bebek Çırılçıplak İnsan Doğar…
Doğarken her bebek çırılçıplak insan doğar!
Dinleri, dilleri, ırkları ve diğer bütün etiketleri,
Ondan başkaları giyindirir insana!
Bir empati kurabilseler,
Bir sevebilseler ölmeyecek hiç kimseler!
Cemre.Y.

Aşk Bitemiyorken

...Aşk Bitemiyorken...
Sadece,
Gözlerimizin buğusunu
Gözlerimizin buğusuna mühürledik.
Veda bile etmedik,
Biz, birbirimizden hiç gitmeyecektik.
Cemre.Y.

İlkbahar

...İlkbahar...
Yağmur mevsimidir bütün baharlar
Şimdi “mevsim artık sonbahar” diyorlar
Çiy damlası konmuş bütün çiçekler,
Zemheri ayazında olsam bana ilkbahar.
Cemre.Y.

An

…An… Geleceği düşleyerek Dünlerimi boşa heba ettiğimi anladığım an, Artık geçmişimi bi sarı sandığa koyup, Seninle An'ı yaşamaya "Evet!"dedim. Nasılsa An'lar hiç bitmiyor. Cemre.Y.

Sahi Gidecek Misin?

...Sahi Gidecek Misin?...

Kim bilir kaç şarkı ve kaç unutulmaz türkü

Öylece geçip gitti üstümüzden

Sen...

Sahi gidecek misin şimdi?

Ben sana böylece çırılçıplak soyunup,

Sen'in ardına sığınmışken? Cemre.Y.

Sonrası Cennet

...Sonrası Cennet...
Sussam!
Konuşmasam!
Sussa!
Konuşmasa!
Konuşulacak şeyleri
Gözlerimiz anlatsa.
Bir kere daha gözlerimiz
Birbirine denk düşse mesela
Sonra...sı cennet!
Cemre.Y.

Değiştir Artık Hayallerinin Rengini

...Değiştir Artık Hayallerinin Rengini... Unutma! Hayallerimizin rengini ve yönünü değiştirmek Bizim elimizdedir. Değiştir artık hayallerinin rengini... Cemre.Y.

Sendromlarım Devam Ediyor

…Sendromlarım Devam Ediyor… Uzun zamandır dertleştiğimiz bir dostumla konuşuyoruz; "........sanırım annem... sağ salim öldükten sonra Ben de sizlerle aynı fikirde olacağım!" "Sağ salim ölmek?" "Sağ salim ölmek bana göre; Ağrısız ve acısız bu dünyadan gidebilmek demek!" Sustu! Sendromlarım devam ediyor! Cemre.Y.

Yalanın Rengi Olmaz

...Yalanın Rengi Olmaz...

Yılanın bile rengi var çocuk!

Yalansa, renksiz, saydam,

Yapışkandır görünmeden

Kirletir seni ve etrafındakileri. Cemre.Y.

Zamansız Tesadüfler

…Zamansız Tesadüfler…
Bazen de hayat zamansız tesadüflerden ibarettir.
Yıllar sonra karşına çıkan katiline
Omuzların ve başın dimdik bakabiliyorsan,
Adi bir suçlu gibi,
Yere bakan gözleri bir kez bile dokunamıyorsa bakışlarına!
Bil ki sen gerçekten yeniden doğmuş,
O ise yeni bir vicdana sahip olmuştur.
Ölüm onu sardığında vicdanı adımı anacak ne yazık!
Keşke mutlu baksaydı yerdeki gözleri,
Keşke değseydi bendeki onu çoktan öldürdüğüne.
Cemre.Y.

Beklerim Ben Seni

…Beklerim Ben Seni…
Ruh= Nefes = Ses = "Sen!" iken
Ses= Nefes = Ruh = "Ben!" idim.
Ne sen "Tam"dın,
Ne ben "Bütün!
Hiçbir zaman düzleminde
Olmasak ne fark eder "Tüm!"
Ruhumun nefesli sesi
Aklımın son cümlesi
Zamansızlık ötesinde beklerim ben seni.
Cemre.Y.

Mevsimlerden Yine Bahar

...Mevsimlerden Yine Bahar...
Ne fark eder?
Başında son ya da ilk yazması,
Mevsimlerden bahar işte!
Yüreğinde yaprak mı döküyor,
Çiçek mi açıyor bir sor kendine bence!
Cemre.Y.

Rüzgar Benim

...Rüzgar Benim...
Rüzgarın akışına göre,
Yelken açmaya çalışmaktan ve hep beceremeyip,
Hala, hep, alabora olmaktan artık çok sıkıldım.
Bundan sonra, bütün rüzgar benim!
Cemre.Y.

Seni Senden Başka Her Şeyden Çok Sevdim!

…Seni Senden Başka Her Şeyden Çok Sevdim!....
Akşam yatarken duam,
Gece uyurken rüyam,
Sabah uyandığımda güneşimdin sadece…
Başka hiçbir şeyim değildin
Ve ben…
Seni senden başka her şeyden çok sevdim!
Cemre.Y.

Sokakta Öpüşmek

...Sokakta Öpüşmek...
Çeker öpersin ansızın!
Durakta öylece metrobüs beklerken
Hiç de toplum adabına uymayacak şekilde
En edepsizinden,
Enn arsızısından sevişmiş olursun.
Ennn orospusundan sevişmiş olursun.
Sevişmiş olursun!
Meydanlarda dövülen kadınlara
Hiçbir şey denmiyor oysa ama!
Öpüşünce...
"Sev"işilmiş oluyor nasılsa.
En günah...

En ayıpsın...
Cemre.Y.

Uyumalıyım Hayalinle

...Uyumalıyım Hayalinle...
Terinin kokusu tenimde kaybolmadan,
Ayaklarım...
Ayaklarına sarmaş dolaş aşıkken daha
Sıcaklığın yüreğimde henüz soğumadan
Uyumalıyım hayalinle
Varmışsın gibi
Hala koynundaymışım gibi.
Cemre.Y.

Tırnak Batması Bu Boru Değil Yani!

…Tırnak Batması Bu Boru Değil Yani!...
Nedense birileri en acımasız maskesini takınıp,
"Çatt!"diye basıverdi, çoktan iltihap toplamış,
Sağ ayak parmağımın tırnağının en sağ batıklı kenarına!
Yine ennn soldan acıdı yüreğimin orta yeri!
Kanadı yüreğimin kimseye nazlanamayan yalnızlığı,
Canımın ciğerine basan bile böylesi iltihabik kanamayı,
Hiç mi hiç tahmin edememişti,
Hastanedeyiz şimdi!
Güya özür dileyecek ya benden,
Güya kurtaracaktı ya beni bu elemden, dosttu ya!
Doktor görür görmez bi "Cık cıkk!"eyledi.
"Çare yok, iltihaplı olsa dahi, kurutmaya zaman yok!
Almazsak bu tırnağı, kangren olur,
Yazık ki dayanmak zorundasın!
Bu batık iltihaplı tırnağı şimdi çekeceğiz!
Batığın yönüne bakarsak da
Hiç bitmeyecek bu haller,
Artık kim acımadıysa sana,
Boşuna acımamış!
Yok kurtulayım diye de, yok bilmem neymiş,
Bu düpedüz düşmanlıkmış."
Ne diyebilirdim ki,
"Bak o da bin pişman, kapı önünde bunları duyarak,
Vicdan muhasebesi yapıyor ama biliyor ki,
Ben rapor almayı falan sevmem ya,
"Altı üstü tırnağı çekildi, işimize zarar yok,
Birkaç gün üst kattaki WC'sine yardım etsek yeter!"li
Affedilişleri hazır ne de olsa!
Patron kardeşi olmak, daha da yalakalık ötesi gerektirirdi.
Çare yok bağırta bağırta alacaklar o tırnağı da…
Tırnaksız, dayanaksız on beş gün ya da bir ay,
Adam gibi yürüyemeyeceğim,
(İşime gelememden korkanların,
"Ammaann dikkat"lerini dinleye dinleye…)
Yeni bir tırnağın tamamlanması ise tam bir yıl sürecek…
Ya sonra…
Sonra yeniden aynı yerden batan bir tırnak daha çıkacak…
Taaa ki birileri tam iltihap toplamışken,
Aynı yerden yine en acımasızca basana kadar....
Hayat bu...benim hayatım…
Sağ ve sol baş ayak parmaklarım benimle oldukça da…
Bu böyle devam edecek!
Ve ben zaten aşka hiç güvenemezken,
Kızım hariç hiçbir dost sıfatıyla,
Bir daha da hiç kimseye…
Beni taşıyan ayaklarımı kangren ettirecek kadar,
Asla ve kat'a güvenemeyerek!
Geçirecektim bütün ömrümü,
Yani başka kime güvenilirdi ki,
Tırnak batması bu, boru değil yani!
Cemre.Y.

Kitap Okumak Zamanı

...Kitap Okumak Zamanı...
Şimdi her şeyi unutup kitap okumak zamanı...
Evrenin bana bir cevap borcu var!
İçimdeki o his
Uzun zaman önce almış olduğum
Okumak için "An" ını beklediğim bu kitabın
"Zaman" ı diyor!
Cemre.Y.

Cennet Benim Evrenimde

…Cennet Benim Evrenimde… Kimse kimsenin dilini anlamıyor. Müzik bile duyamayan kulaklara, Artık evrensel filan değil. Sanki bütün evreni hapsetmişler içlerine. Oysa cennet benim evrenimde. Cemre.Y.

Bi S*ktir Ol!

…Bi S*ktir Ol!... Akraba mısınız? Akrep misiniz beni ırgalamaz! Siz hayatla dansınıza daha yenice, Cengiz Kurtoğlu nostaljisine girmişken, Ben tam on üç yıldır (Boşandığımdan beri) Kendi Guinnes rekorlarımı kırmaktayım! Kimsesiz, yalnız... İşsiz ve borç batağındayken neredeydiniz diyeceğim? O zaman da kesin bahaneli bir bedeliniz olurdu sizin. Benin hala başım dik, alnım apak, üstelik sizlere rağmen! Yanlış akrabaya… Yanlış akrep olmaya kalktınız a-salakkklarrrrr! Sahi görmüşsünüzdür de zaten, İdrakınız yetememiştir ya, Aleni ilan eyleyeyim, Yeni bir ilaç çıkmış, haberinizden kaçmış, Bi s*ktir ol! Cemre.Y.

Kin Ağır Bir Yüktür

...Kin Ağır Bir Yüktür... Kin insanı, Omuz başlarından Çökerten ağır bir yüktür. Affedip kurtulun. Ben hep öyle yapıyorum. Cemre.Y.