Kasım Taneleri

...Kasım Taneleri...
Kasım taneleri düşüyor kirpiklerimden
Yüreğim,
Devre mülk yüreklerden çoktan yorulmuş
Issızlık tohumları ekiyor yaş tanelerimden...
Cemre.Y.

Şair İronisi

...Şair İronisi...

Şairin ironisi;

Hem yalnızlıktan yakınıp,

Hem yanına,

Hiç kimseyi yaklaştırmak istememesidir.

Hem aşka yanmaktır derdi,

Hem hep maşuk kalmaktır.

Amma velakin

Hiç kimsesiz! Cemre.Y.

Özledim Diye Bir Yer Var

…Özledim Diye Bir Yer Var…
"Özledim!" diye bir yer var,
Gülüşünün, buruk gamzesinde saklı,
Hüznünün, anlayışlı bir kaş çatımında hazine gibi
Ama...
Hiç kimse yeterince uğramıyor oralara!
Sonra sen...
Artık özlememeyi öğreniyorsun.
Cemre.Y.

Terk Edilmiş Köy Mezarlığı

…Terk Edilmiş Köy Mezarlığı…
Bazen soruyorlar bana,
"Bir insan yeniden sevebilir mi,
"Yeniden aşık olabilir mi ki?" diye.
Buruk bir tebessümüm oluyor onlara!
"Her zaman, herkese, herkes kadar değil!
Ama...
Onu öldürürken yüreğinizde,
Kendinizi de yeterince öldürebilirseniz!
Üstelik hala seven o halinizle...
Artık siz zaten...
O siz!
Değilsiniz...
Sonra nefes alıyorsunuz yeniden.
Yara kabuklarınızın üzerinde
Sek sek oynamayı öğreniyorsunuz!
Madem yaşıyor bu beden
Ruhunuza en yoldaş olana...
Şık oluyorsunuz.
Seviyorsunuz işte
Sizden artık ne kaldıysa!
Yoksa şu yürek
Terk edilmiş bir köy mezarlığı
Bir muhtarı bile olamayan." diyorum onlara!
Cemre.Y.

Gitmişsin Ama

…Gitmişsin Ama…
Anılarını toparlamayı unutmuşsun?
Soyuna çeken bir toplanış olmuş bu da!
Öylece alelacele ne bulduysan toplamışsın bavula.
İşe yarar sandığın her şeyi toparlamışsın da…
Kirlilerini unutmuşsun!
Acelen vardı belli ki yoksa unutmazdın asla!
Kibrin kalmış be yavrucağım
Kokusu bütün odalarda!
Nefretini de unutmuşsun üstelik!
Zehir zemberek acımasız cümlelerinin her harfi
Odanın, salonun yer yanında asılı kalmış!
İnsan bir camları açar havalandırır be yavrum!
Böyle mi öğrettim ben sana?
Ha ciğerimin çiziği, ha yosun gözlüm,
Böyle mi öğrettim ben sana?
Cemre.Y.

Olmadı

…Olmadı İşte…

Onsuzluk promilli bolca alkol kokuyordum.

Öp me...di.

Sarılmadı bile sımsıkı!

Öpmeyi geçtim, bari bir sarılsaydı.

Billahi bu meredi bırakacaktım

Olmadı işte! Cemre.Y.

Ah Andrea!

..Ah Andrea!...
Bazen...
Sadece bir ses duyarsınız
Duyduğunuz o sesin geldiği
Ciğerde ve yürekte
Bütün duygular öylesine tamamdır ki
Uzuvlarının hepsi birden
Sapa sağlamdır etrafınızdaki herkesten.
Ah Andrea!
*"Oh perdonatemi,
Non riuscivo a vedere Andrea
Occhi ha capito di non vedere,
I miei occhi erano sempre più chiuso,
Sempre in ascolto per te,perché
Il mio cuore sempre pieno
Soltanto una volta ho aperto
İ miei occhi e sono di nuovo chiusi.
Sei ancora perfetto per me, ora."
*Gözlerinin görmediğini
*Göremediğim için affet beni,
Seni dinlerken…
Gözlerim hep kapalıydı çünkü.
Yüreğimde hep tamdın.
Sadece bir kerecik gözlerimi açtım
Sonra yeniden kapadım.
Şimdi hala bana tamsın.
Cemre.Y.

Sevemedin Sen Beni

…Sevemedin Sen Beni…

Acemiydim sana,

Ben sana hep acemiyim zaten....

Sızamadım yüreğinden içeri…

Sevemedin sen beni. Cemre.Y.

Sonra Dedim Ki Kendime!

…Sonra Dedim Ki Kendime!...
Sonra dedim ki kendime;
Ezana bile, ruhun canı, o en güzel ses gerekirken,
Ses'i yırtıp, susmak ve dinlenmek gerek!
Geç kalınmış bir dua gibi.
Nihayet….
Tasavvufun her hali illa ki;
Bir ney eşliğinde okunup öğrenilmelidir!
Zira!
Ney=Ruh ise,
Ruh=Suskun çığlıklı kocaman birer "Es!"tir.
Cemre.Y.

Gidelim Buralardan

...Gidelim Buralardan...

Kelimeler yuvarlanıyorlar ağzımdan.

Hiçbir şeyim olmayan yere götür beni

Senden başka hiçbir şeyim olmayan.

Gidelim buralardan! Cemre.Y.

Türkü

...Türkü...
Ben türkü falan dinlemem efenim!
Her zaman yüreğimin telleri
Bir tek sazın, her bir teliyle böyle titrerse
Yaşamak bana zul gelir!
Ama bazen yaşamak zaten zul dür...
Cemre.Y.

Yandım Ya Şükür!

...Yandım Ya Şükür!...
Dostum!
Yürek akmıyorsa her denize çıkarım diyene!
Gönlü meyletmişse güvene...
Ciğerinin hesabını saymaz aşk gerçekse...
Varsın yakut sayıp baş tacı etsin,
Varsın ayağa takılan taş misali uzaklara yok etsin.
Yürek "Yandım ya şükür!" der,
Kendine bile ölürken, geçer gider.
Cemre.Y.

Ölmem

...Ölmem...

Ölmem ki ben ölmem!

Beni kaç kere öldürdülerse…

Onlar o kadar,

Ölmeden,

Ölmem! Cemre.Y.

Kimse Duymadı Bu Sefer Bizi

...Kimse Duymadı Bu Sefer Bizi...

Konuşacağımız çok şey vardı,

Biz sustuk!

Bizden başka da

Hiç kimse duymadı bu sefer bizi! Cemre.Y.

Suç Sende Mi?

...Suç Sende Mi?...
Her son bitişten sonra
En ilkini nasıl da…
Hatırlatıyor sana değil mi?
O da böylesi…
Pezevenk gülüşlü bir kahkahayla gitmişti.
Bunca zaman sonra,
Hala yarım saniye bile aşka karşı,
Değişemediysen kendini!
Suç onlar da mı?
Yoksa, az adamı, ilkin gibi çok sevmende mi?
Suç sende mi?
Cemre.Y.

Adı "Aşk" Olsa Da!

...Adı "Aşk" Olsa Da!...
Sana alfabenin ilk harfi ile başlamayan
Milyonlarca üç harf kurabilirdim.
Hem de bütün dünya dillerinde!
Sen gittin o üç harfi seçtin!
Y/Anma!
Lanet olasıca adı
“Aşk” olsa da.
Cemre.Y.

Ederi Neyse Değeri De O Kadar!

...Ederi Neyse Değeri De O Kadar!...

Geçmişimin benzerleriyle

Hayallerini yaşamayı terk ettiğimden beri

Artık hiçbir şeyi umursamıyorum.

Bundan sonra her şeyin eder'i neyse

Değer'i de o kadar. Cemre.Y.

Elbette Sizi De Unutabilirim Bayım

...Elbette Sizi De Unutabilirim Bayım...
Elbette sizi de unutabilirim bayım!
“Sen daha iyilerine layıksın
Kendine yeni bir hayat kur!” demişsiniz ya!
“Becerebilir misin?” demişsiniz ya!
Elbette becerebilirim.
Ben sizler gibiler sayesinde
Kendimden azala azala,
Nasıl bir aşksa size dair çoğaldıkça,
Hayatımın her bir labirentinin,
Çıkmaz sokağında,
Sizden sonuncunuz,
Orada yoksanız
Kendime bile başkalaşıp,
Herkes gibi olmaya başlarım.
Armudun sapı, üzümün çöpü derken,
Sayenizde yüreğimi unutur,
O kadar da bana,
O kadar da size bile
Başkalaşırım hatta.
Gelecekte bir günse
Bana ilk rastladığınızda
Ondandır siz bana pişmanca bakarken benimse size…
Yaz ortasında buz kesmiş gözlerim.
Cemre.Y.

Ben Ölüp Durdukça, Onlar Hala Yaşıyorlar!

...Ben Ölüp Durdukça, Onlar Hala Yaşıyorlar!...
Sol yanı yukarı kıvrılmış dudağımın.
Görenler gülümsüyorum sanıyorlar,
Gülümsüyorum işte...
Gelmişime, geçmişime,
Geç kalmışıma,
Hiç gelmeyenime...
Beni böylece görenler...
Sandıklarıyla yetiniyorlar!
Ve hayat...
Filmlerdeki kadar bile adil değil.
Aldatanla,
Aldatan taraf!
Hala yaşıyorlar.
Aldatılanı, öldürdükleri kadar!
Uzun yıllar oldu...
Sol dudağım ne zaman yukarı kıvrılsa,
Aklıma gelir hep!
O ilk ölümüme gülümseyişlerim.
Hala da,
Ne zaman birine daha ölsem,
Öyle de gülümserim.
Hayret ki ben ölüp durdukça
Onlar hala yaşıyorlar!
Cemre.Y.

Kim Bilir Ne Zaman Unuttum Seni

…Kim Bilir Ne Zaman Unuttum Seni...
Sesinden sonra,
Kokunu da unuttuğumdan beridir,
Şiir geçmiyor içimden.
Her gün azar azar…
Çığlık figan…
İçime çekilirken
Kim bilir ne zaman unuttum seni.
Cemre.Y.

Anlık Mutluluk

...Anlık Mutluluk... Ansızın gökyüzüne baktığında, Görebiliyorsan, Mavili huzurun en güzel rengini. Ve rengarenk bir uçurtmanın kanatlarını. Hiç düşünme... Kalbini tak hemen gölgesine... Olursa aşk olur, olmazsa anlık mutluluk. Cemre.Y.

Çok Seviyorsam, Kime Ne!

...Çok Seviyorsam, Kime Ne!...

Kim demiş sade bir kahvenin,

Çilekle erikle işi olmaz

O sadece çikolata sever diye...

Ben üçünü bir arada çok seviyor

Ve...

Kahvemin yanında çikolatayı

Çok sevmiyorsam kime ne? Cemre.Y.

Sır Budur

...Sır Budur...
Birileri bu dünyaya senden önce uyumuştur nasılsa...
Nasıl uyuduğunu öğrenebiliyorsan ve razıysan...
Ve yarın uyanabilirsen yeni bir hayata ve onunla...
Sır budur!
Cemre.Y.

Bahara Bile Hasret Kaldık

...Bahara Bile Hasret Kaldık...
Zemheri ayazı bir kış sabahında,
Biz yarın, yaz gelecek sanıyorduk.
Bahara bile hasret kaldık.
Cemre.Y.

Namus

...Namus...
Sen hiçbir zaman
Sadece sevdiğim olmadın benim
Hayata dair ne varsa her şeyimdin!
“Elif” kadar namus!
“Vav” kadar büyük ve derindi,
Varlığında ve yokluğunda hissettirdiklerin!
Cemre.Y.

Aşk'ın Gücü

...Aşk'ın Gücü...

Sıradaki filmimiz de yalnız izlenecek belli...
Kızımın bana,
Her izlediğimde yeniden aşka inandığım o filmin,
Kitabını bulunmuşluğundan, yakalanmıştım aşka,
Yosun gözlümün bana hediye ettiği en anlamlı,
En manidar o doğum günüm hediyesi...
Biliyor...
Gelmişini
Geçmişini...
Hiç gelemeyenini.
Onun gözlerinin ışığına asla feda edemeyeceğimi!
"Aşkın Gücü" bende o kadar değerli yani...

Cemre.Y.

Adam Geçmişini Anlatırken Burnunun Direği Sızlıyorsa

...Adam Geçmişini Anlatırken Burnunun Direği Sızlıyorsa...
Bir adam size artık çok eskilerde kalmış o unutamadığı
Sevdasını anlatırken, hala burnunun direğinin
Derinden sızladığını hissedebiliyorsanız,
Gözlerindeki o damlanın akmaması için,
Elini kolunu koyacak yeri şaşırıyorsa
Ve o bunları anlatıyorken siz, aynı durumdaysanız!
Ona bir tek acıma duygusu hariç ne varsa hissedin.
Bütün sevdalar biter de siz!
Mutlaka zamanı geldiğinde de, gelir tabi de,
Çekip gidebilecek kadar da derin sevdalanın ona!
Bir gün sizi de birilerine, böyle içli anlatabileceği kadar da
Her şeyi olun onun!
Olamayacağınız tek şey hariç!
Cemre.Y.

Yaşsız Bir Ömür Sevmekti Seni

...Yaşsız Bir Ömür Sevmekti Seni...
Sende, üç yaşındaki o kız çocuğunun bulduğu güven.
On üçündeki hırçın, asabi, ergen, kemikleri ağrıya ağrıya,
Büyümeye çalışan o küçümen annesiz kızın,
Bir ömürlük zamanından çaldığı sabır.
Yirmi üçündeki o genç kızın bulduğu evcilikli hayaller sonucu,
Kucağında gözleri yosun mu yosun feza güzeli bir kız bebe.
Otuz üçündeki o kadının onca yitirdiklerinden sonra bulduğunu sandığı,
İllegal bir aşkın esiri fanteziler, yeni evcilikli bütün hayaller.
Kırk üçündeki o hatunun hiç karşılık veremeyeceği birinde bulduğu sevgi.
Elli üçündeki o eşin artık ummaktan yorulup ansızın yoluna çıkan sadakat.
Atmış üçündeki o yaşlıca çılgın ihtiyarın huysuzluklarında bile bulduğu şefkat.
Yetmiş üçündeki o ihtiyarın,
Anılarına hala inatla gülümseyen çizgili yüzünün an'ı..
Seksen üçündeki o artık hayata yapayalnız vedalaşmaya yaklaşmanın asıl yüzü.
Sende koca bir ömür vardı be sevgilim, be sevdiceğim!
Hiç yoktan, "Yaşsız Bir Ömür Sevmekti Seni." vardı ama…
Bu hayalde "Ben" kesin vardım,
“Sen” hiç yoktun ki zaten, "Biz" diye hiç kimsem, hiç olamadı.
Sen ki dünya alemin sevdalısı olduğu o Kız Kulesi,
Bense dibindeki hiç kimsenin görüp önemsemediği,
Hiçbir gerçek sevdaya dair, bir essahından, bir şiir bile edemediği,
Senin ışıkların gölgelenmesin diye!
Artık ışığı bile yandırılmayan eteğinin ucundaki o Deniz Feneri.
Söylesene bir hadi!
Benden başka kim biliyor, kim bakıyordu ki,
Senin tavanında bir çok Piri Reis Haritası olduğunu!
Ta ki ben, "Biz" i ifşa edene kadar hı!
Merak etme hala beni umursamıyorlar, çok da umurum değil hani.
Zira onca umursanmayı bekleyenlerime tercih ettiğim tek sendin.
Çünkü kokun burnumda hala, ve yüzün ezberimde!
Gözümü kapadığımda da,
Gözümü açtığımda da,
Gözümü bir daha açmak istemediğimde de
Koskoca bir anıt gibi yüzüme çarpıyordu duvarların!
Benden tarafın görülmesin diye de
Hiç kimse balkonundan tam tur bir manzara çekmeyi denemiyordu.
Oysa sayemde tavanındaki harita da epeyce de revaçta!
Şimdi mi?
İyiyim ben, merak etme!
Kokun burnumda hala, yüzün ezberimde!
Tam yüzyıldır da artık güvenemiyorum hiç kimseye,
Dalgalar her gün biraz daha saçmalayıp,
Güneş desen her gün biraz daha yakıp,
Temelimizin çoktan sarsık yerinden ayırıyor geçmişimizi.
Kusuruma bakma sevgilim,
Bu sefer beni haber yapacak bütün bültenler,
"Kız Kulesi tehlikede, temeli temelden sarsıldı!
Hani eteğinde hiç kimsenin pek de fark etmediği,
Hani es kaza objektiflerimize takılsa bile
Hiçbir haber değeri yok diye montajlardan sildiğimiz
Terk edilmiş bir Deniz Feneri vardı,
Kız Kulesine bizden çok daha sadıktı,
Sabırdı, ama artık taş bile çatladı.
Şimdilerde Deniz Kulesi öylece akıntıya doğru yol almakta,
Yaşanmışlıklarını saymazsak,
Ömrünün bitmesine de çok yıl vardı oysa!
Hiç yoktan boyundan büyük bir dalga sarstı onu,
Kız Kulesi artık yalnız değildi madem!
Son sözleriyse…
"Yaşsız Bir Ömür Sevmekti Seni!" oldu.
Cemre.Y.

Adın Artık Dilime Yasaklı

...Adın Artık Dilime Yasaklı... Adın artık, Dilime, Yasaklı artık ey yar! Ne zaman, Adın ağzımdan çıkacak olsa, Yiyiveriyorum terliği adının ortasına! Sana saklı, Kırmızılı yasaklar, Beni sana bir kez daha yasaklar! Cemre.Y.

Şiirlerim Beni Çarpsın Ki

...Şiirlerim Beni Çarpsın Ki...

Sana yazdığım bütün o şiirlerim

Beni çarpsın ki

Şu bebeğin masumiyetiyle

Sevmiş-tim ben seni.

Senden sonra?

Kim bilir?

Kaç yüz milyon

Hiç doğmamış bebek,

Öylece savrulur etrafa! Cemre.Y.